ချင်လုံအသင်း (၆)
Vol. 16 Ch. 218
ယခုအချိန်အထိ ထိုထုန်ဝူတီသည် ခြိမ်းခြောက်ဝံ့နေသေးသည်။
ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာသည် မည်းမှောင်သွားပြီး ထုန်ဟူကို သတ်ပစ်လိုသော ဆန္ဒကို အတင်းအကြပ် ချိုးနှိမ်လိုက်သည်။ သူသည် ခဏကြာမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း စကားပြောသည်၊ “အဲဒီလိုဆိုရင် သခင်ဖန်က ဂိုဏ်းချုပ်ထုန်ကို ထပ်ပြီး အတင်းအကျပ် မတောင်းဆိုတော့ဘူး။ လူငယ်သခင်လေးထုန်ကို ကျွန်တော့်ဆီမှာ ခဏထားလိုက်ကြတာပေါ့။ ဒီည အပြာရောင်နဂါးတံဆိပ် ကိစ္စ ပြီးတာနဲ့ သခင်ဖန်က ဂိုဏ်းချုပ်ထုန်နဲ့ ညှိနှိုင်းမယ်။ ဘယ်လိုလဲ”
ထုန်ဟူကို လည်ပင်းညှစ်သတ်ခြင်းသည် လွယ်ကူသော်လည်း အဓိကအချက်မှာ ထုန်ဝူတီကို ဒေါသထွက်စေခြင်းသည် ဖန်လုံဟဲနှင့် အခြားသူများနှင့် ဆက်စပ်တုံ့ပြန်မှုကို လှုံ့ဆော်ပေးလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ အခြေအနေများ တင်းမာလာပါက ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ ငါးဦးကို ဆွဲထုတ်နိုင်ပြီး မယ်တော်ဟုန် ပေါ်လာပါက အခြေအနေသည် သူ့အတွက် ခက်ခဲလာလိမ့်မည်။
ထုန်ဝူတီသည် ဟိုယုရှောင်၏ လျှော့ပေးမှုကို မြင်နိုင်ပြီး သူ၏ မလိုလားမှုများကြားမှပင် ဟိုယုရှောင်သည် ငွေကိုရရှိလျှင်ပင် ထုန်ဟူကို ပြန်လွှဲပေးမည်မဟုတ်ကြောင်း သူသိထားသည်။ အကြောင်းမှာ သူ၏ သတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်သည် အလွန်ထင်ရှားနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် သူသည် သူ၏သား ဘေးကင်းသွားသည်နှင့် တတိယမြောက် နဂါးခေါင်းဆောင် ဖန်ကျင်းဟုန်ကို သတ်ရန် သူ၏အသက်ကို စွန့်လွှတ်ရန်လည်း စီစဉ်ထားခဲ့သည်။
ထုန်ဝူတီသည် အချိန်အတော်ကြာ စကားမပြောသည်ကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် သူသည် သဘောတူကြောင်း သိလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဖန်လုံဟဲနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာများတွင် စိတ်ပျက်သော အကြည့်ကို မြင်သောကြောင့် သူသည် တိတ်တဆိတ် စဉ်းစားလိုက်သည်။
“အဲဒါဆို အတော်နီးစပ်သွားပြီ”
ထုန်ဝူတီနှင့် ခေတ္တ အပစ်အခတ်ရပ်စဲခြင်း မရှိဘဲ သူတို့ တိုက်ခိုက်ကြပါက တင်ပုဟိုင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပေမည်။ သို့သော် ဖန်လုံဟဲနှင့် တင်ကျန့်တို့သည် သေချာပေါက် တိုက်ပွဲထဲသို့ ပါဝင်လာလိမ့်မည်။
မယ်တော်ဟုန် သူမ ဘယ်ကို သွားနေတာလဲ။ ဘာလို့ အခုထိ ပေါ်မလာသေးတာလဲ။
ဟိုယုရှောင်သည် ရှီလီတောင်စောင်းအနီးရှိ မှောင်မည်းနေသော သစ်တော၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများတွင် အရေးပေါ်အခြေအနေတစ်ခု ဖြတ်သွားသည်။ ထိုထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ ငါးဦးသည် အတွင်း၌ စောင့်ဆိုင်းနေဆဲဖြစ်သည်။
မယ်တော်ဟုန်၏ ပစ်မှတ်သည် ယနေ့ရောက်ရှိနေသော ကိုယ်ခံပညာရှင်များ ဖြစ်သင့်သည်။ သူမသည် ဤလူများကို သူမ၏ ဒဏ်ရာများမှ ပြန်လည်သက်သာလာစေရန် သို့မဟုတ် သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုအတွက် အသုံးပြုရန် မဟုတ်ဘူးလားး။ သူမက အဘယ်ကြောင့် ယခုထိ ပေါ်မလာသေးသနည်း။
သူသည် မယ်တော်ဟုန် ပေါ်လာပြီး အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် စောင့်နေပြီး ထိုအခါမှ သူ ဆုတ်ခွာနိုင်မည်ဖြစ်သော်လည်း သူမသည် ယခုထိ ပေါ်မလာသေးပေ။
“ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ သခင်လေး အခု ကြေးနီအမိန့်တော်တွေကို ဝေငှနိုင်ပါပြီ”
ရုတ်တရက် ယန်ရှင်း၏ စကားများသည် ဟိုယုရှောင်၏ အတွေးများကို နှောင့်ယှက်လိုက်သည်။ သူသည် ခေါင်းညိတ်ပြီး သူ၏ရင်ဘတ်မှ ကြေးနီအမိန့်တော် ငါးဆယ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများတွင် ရှုပ်ထွေးမှု၏ အရိပ်အယောင်တစ်ခု လက်သွားသည်။
မူလက ကြေးနီအမိန့်တော် တစ်ရာ ရှိခဲ့သည်။ မထွက်ခွာမီ အချိန်အနည်းငယ်အလိုတွင် မယ်တော်ဟုန်သည် ယန်ရှင်းအား သူတို့ကို လျင်မြန်စွာ ဖြန့်ဝေရန် အမိန့်ပေးခဲ့သောကြောင့် ဟိုယုရှောင်သည် ဟိုယုကျဲနှင့် အခြားသူအချို့ကို ပေးခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင်အတွက် ဤငါးဆယ်ကိုသာ ချန်ထားခဲ့သည်။
ငွေနှင့် ရွှေအမိန့်တော်များကို ယခုထိ ထုတ်မပြသေးပါ။ ဟိုယုရှောင်သည် ယန်ရှင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အပြာရောင်နဂါးတံဆိပ် ကိစ္စကို ယခု မယ်တော်ဟုန်က စီမံခန့်ခွဲနေပြီး ယန်ရှင်းသည် သူ့အား ဆက်သွယ်ရန် တာဝန်ရှိသောကြောင့်၊ သူမ သိထားရမည်။
သို့သော် ပြဿနာမှာ ယန်ရှင်းသည် သူ့ကို ဘာမှ မပြောပြခြင်းပင်။ ဤ အပြာရောင် ကြေးနီအမိန့်တော် ငါးဆယ်ကို ယခု ထုတ်ယူခြင်းဖြင့် ဘာအကျိုးရှိမည်နည်း။
ကြေးနီအမိန့်တော်များသည် ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်အဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်များကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန်အတွက် တံဆိပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် ယနေ့ရောက်ရှိနေသော ကိုယ်ခံပညာရှင်အများစုသည် ငွေနှင့်ရွှေ အပြာရောင်နဂါးတံဆိပ်များအတွက် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြခြင်းဖြစ်သည်။
အဓိကအချက်မှာ မယ်တော်ဟုန်သည် ယန်ရှင်းမှတစ်ဆင့် သတင်းစကားတစ်ခု ပေးပို့ခဲ့ပြီးကြေးနီအမိန့်တော်များ၏ အသုတ်သည် အလွန်တန်ဖိုးရှိကြောင်း အသိပေးကာ သူတို့ကို ငွေကျပ်တစ်သောင်းဖြင့် ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်ရန် ပြောကြားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ဟိုယုရှောင်သည် လူအုပ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ငွေကျပ်တစ်သောင်းတန် ဈေးနှုန်းကို ကြေညာရန် သူ့ကိုယ်သူ မရဲတင်းနိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည် အချိန်အတော်ကြာစဉ်းစားနေပြီး စကားပြောတော့မည့်အချိန်တွင်…
ရုတ်တရက် သူ၏နောက်တွင် အချိန်အတော်ကြာ ရပ်နေခဲ့သော ယန်ရှင်းက လှုပ်ရှားလာသည်။
ယန်ရှင်းသည် ရုတ်တရက် လေထဲသို့ ခုန်တက်သွားပြီး လေထဲတွင် တောက်ပသော အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်သော စက်ဝိုင်းပုံ ကျောက်တုံးတစ်ခုကို ပစ်ချလိုက်ရာ ချက်ချင်းဆိုသလို လူတိုင်း၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားသည်။
ထို့နောက် စက်ဝိုင်းပုံ ကျောက်တုံးသည် လေထဲတွင် လိမ်ကောက်သွားပြီး ပုံပျက်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းကာ လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် ဧရာမ ကျောက်တံခါးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
လူတိုင်း ချက်ချင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ကျောက်တံခါးကို ကြည့်နေသော ဟိုယုရှောင်အပါအဝင် သူ၏ မျက်ခုံးများလည်း ရှုံ့တွသွားသည်။
သို့သော် ကျောက်တံခါးအတွင်းမှ သိပ်သည်းသော ဂန်းချီ စတင်ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ဖန်လုံဟဲ၊ တင်ကျန့်နှင့် တင်ပုဟိုင်တို့သည် ချက်ချင်း မျက်နှာထားများ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
“ဒါက... ယွမ်ဂန်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေ”
“ယွမ်ဂန်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၊ ဟုတ်တယ်၊ အမှန်ပဲ...”
“အပြာရောင်နဂါးအသင်း၊ သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို ရတနာမျိုး ပိုင်ဆိုင်နိုင်တာလဲ။ ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်တာလဲ”
…
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဟိုယုရှောင်အပါအဝင် လူတိုင်း၏ အကြည့်သည် ကျောက်တံခါးဆီသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူတို့သည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပြီး စိတ်အားထက်သန်လာကာ ပြင်းထန်သော လောဘဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကြသည်...