ချင်လုံအသင်း (၉)
Vol. 16 Ch. 221
ရုတ်တရက် လူအုပ်ထဲမှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟိုယုရှောင်က လှည့်ကြည့်လိုက်ရာဒန်ပွေ့ဖက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံမှုရှိသော ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိကာ သူ၏မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှု၏ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ဤလောကတွင် ပညာရှိများ မရှားပေ။
ဤလူသည် အခြားသူများနှင့်အတူ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ မဝင်သည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏မေးခွန်း၏ အဓိပ္ပာယ်သည် ရှင်းလင်းသည်။ သူသည် အတွင်း၌ရှိသူများ ရွှေရောင် အပြာရောင်တံဆိပ်ကို ထုတ်လာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီး ထိုအခါမှ သူကို လုယူရန် လှုပ်ရှားမည်ဟု ရည်ရွယ်ထားသည်။
အခွင့်အရေးသမား၏ အခန်းကဏ္ဍကို ယူရန် ရည်ရွယ်ချက်သည် အလွန်ထင်ရှားသည်။
“မှန်တာပေါ့ဗျာ၊ ဒါက မေးသင့်တဲ့ မေးခွန်းပဲ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အပြာရောင်နဂါးအသင်းဆိုတာ အကြောင်းမဲ့ သတ်ဖြတ်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ သက်သေပြနိုင်တဲ့ အင်အားရှိတဲ့သူတွေကိုပဲ လုပ်ကြံတာ။ ပြီးတော့ လူကို ကြည့်တာမဟုတ်ဘူး၊ အမိန့်ကိုပဲ အသိအမှတ်ပြုတာ။
ခင်ဗျားတို့အားလုံးတောင် ကျွန်တော့်ဆီက အမိန့်စာတစ်စောင် ရအောင်ယူနိုင်ရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ အပြာရောင်နဂါးအသင်းက လူသတ်သမားတွေကို ခင်ဗျားတို့လည်း တန်းတူ အမိန့်ပေးလို့ရတယ်ဗျ။ ဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လုပ်ငန်းသဘောသဘာဝပဲ။ ရှင်းပြီလား”
ဟိုယုရှောင်၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားသောအခါ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေသော လူအများအပြားသည် ချက်ချင်း ပြန်လှည့်လာပြီး ယွမ်ဂန်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ကြည့်ကာ သူတို့၏ မျက်နှာထားများ တုန်လှုပ်လာသည်။
ဂရန်းမာစတာတစ်ဦး၏ အသက်နှင့် တန်ဖိုးရှိသော ရွှေရောင် အပြာရောင်တံဆိပ်အကြောင်း မပြောနှင့် ဂန်းချီအဆင့် စစ်သည်တော်များကို ပစ်မှတ်ထားသော ငွေရောင် အပြာရောင်တံဆိပ်များသည်ပင် ယခုအချိန်၌ ရောက်ရှိနေသော လူများအတွက် အလွန်တန်ဖိုးရှိသည်။
ဤလူများ ထွက်လာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီး အခြားသူများ၏ ကြိုးပမ်းမှုမှ အကျိုးခံစားရသော နည်းဗျူဟာကို အသုံးပြုခြင်းသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ စွန့်စားဝင်ရောက်ခြင်းထက် ပို၍ ဘေးကင်းပုံရသည်။
လူတိုင်း၏ မေးခွန်းများကို ဖြေပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏လက်ထဲရှိ နောက်ဆုံး အပြာရောင် ကြေးနီအမိန့်တော် နှစ်ခုကို အချိန်အတော်ကြာ ကြည့်နေသည်။ ယန်ရှင်းနှင့် လွီလောကဲ့သို့သော နတ်ဆိုးများ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်သွားသည်ကို မြင်ပြီးမှသာ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချနိုင်ခဲ့သည်။
“တတိယမြောက် အကြီးအကဲ၊ ပဉ္စမမြောက် အကြီးအကဲ မင်းတို့က ကျန်သူတွေကို ဦးဆောင်ပြီး အပြင်မှာနေကြ၊ စတုတ္ထမြောက် အကြီးအကဲက ငါနဲ့အတူ ဝင်မယ်”
ယွမ်ဂန်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် အလွန်တန်ဖိုးရှိသောကြောင့် သူကို ရရှိနိုင်ပါက ဟိုမျိုးနွယ်စုအတွက် သူ၏ အရေးပါမှုသည် အလွန်ကြီးမားသည်။ အပြင်တွင် အင်အားကြီး ကျွမ်းကျင်သူ ခြောက်ဦး၏ အကူအညီဖြင့် ဤသည် မယ်တော်ဟုန်၏ အကြံအစည်ဖြစ်လျှင်ပင် သူသည် ယနေ့ စွန့်စားရန် ဆန္ဒရှိသည်။
သူတို့သည် မယ်တော်ဟုန်၏ လူများအဖြစ် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ရှိခဲ့ပြီး လျှို့ဝှက်စွာ ဇီကျင်းမြင့်မြတ်သော ဂိုဏ်းကို သစ္စာခံခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ စစ်မှန်သော အသွင်အပြင်ဖြစ်သော ကျောက်ယန်မှ ဟိုမျိုးနွယ်စုသည် ရက္ခသမြင့်မြတ်သော ဂိုဏ်းနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ အင်အားကြီး သုံးဖက်စလုံး၏ အကူအညီဖြင့်၊ သူတို့သည် ယွမ်ဂန်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို လုယူရန် လုံးဝ ကြိုးစားရမည်ဖြစ်သည်။
သူတို့ ကျရှုံးလျှင်ပင် အခြေအနေအရ အချိန်မရွေး ဘက်ပြောင်းနိုင်သည်။ သူသည် စောလျင်စွာ လုပ်ဆောင်ရန်သာ ဖြစ်သည်။ သူသည် ယနေ့ တစ်နည်းမဟုတ်တစ်နည်း ဘက်ရွေးချယ်ရမည်!
ဟိုယုရှောင်၏ အသံကို ကြားသောအခါ မျက်နှာဖုံးအောက်မှ ဟိုယုကျဲ၏ မျက်နှာသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် နီရဲနေပြီး၊ အကြောင်းမှာ သူသည်လည်း ယွမ်ဂန်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ သူတို့၏ ဟိုမျိုးနွယ်စုအတွက် အလွန်အရေးပါမှုကို သိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
“ဟိုဖေ၊ ဒုတိယအကြီးအကဲနဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ နည်းလမ်းရှာပြီး ဂွေယွီထန် ဦးဆောင်တဲ့ အိမ်တော်စစ်တပ် သုံးသောင်းနဲ့ ကိုးမျိုးနွယ်စုက စစ်သည်တော်တွေရဲ့ တည်နေရာကို စစ်ဆေးပါ။ အတည်ပြုပြီးတာနဲ့ ပြန်လာပြီး သတင်းပို့ပါ။ ပြီးရင် ဒုတိယအကြီးအကဲနဲ့ အတူနေပြီး ငါတို့နဲ့ အမြဲ ဆက်သွယ်နေပါ”
“ဟိုဖေ နာခံပါ့မယ်”
ဟိုဖေ၏ ဆုတ်ခွာသွားသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာထားသည် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။ ဟိုယုချန်သည် ဂွီယွီထန်၏ အိမ်တော်စစ်တပ် သုံးသောင်းကို နောက်လိုက်ရန် မျိုးနွယ်စုဝင် ခုနစ်ရာကျော်ကို ဦးဆောင်ခဲ့သည်။
သူသည် ဤလူများသည် နတ်ဆိုးများ ချော်လဲရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော အနီးအနားတွင် ချုံခိုတိုက်ခိုက်နေရမည်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူတို့၏ အသွင်အပြင်ကို ယခုထိ ထုတ်ဖော်ပြသခြင်း မရှိသေးဘဲ အိမ်တော်စစ်တပ်လည်း ပေါ်လာခြင်း မရှိသေးပေ။
ဟိုဖေကို ဒုတိယအကြီးအကဲနှင့် ဆက်သွယ်ရန် စေလွှတ်ခြင်းသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ထွက်လာပြီးနောက် အစီအစဉ်ဆွဲရာတွင်လည်း အထောက်အကူဖြစ်လိမ့်မည်။ အကြောင်းမှာ နယ်မြေအတွင်း ဘာဖြစ်လာမည်နှင့် သူတို့ထွက်လာသောအခါ အခြေအနေသည် မသိရသေးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
သူ၏ ညွှန်ကြားချက်များပေးပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်သည် နောက်ထပ် တွေဝေခြင်းမရှိတော့ပေ။ သူသည် ကြေးနီအမိန့်တော်တစ်ခုကို စတုတ္ထအကြီးအကဲထံ ပစ်ပေးလိုက်ပြီး နှစ်ဦးစလုံးသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အဝင်ဝသို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်သွားကာ ဟိုယုလင်၊ ဟိုယုတွမ်၊ ဝမ်ဂုံ၊ ဂေါ့ချန်၊ ဂေါ့ဟူ၊ ရှောင်နူထောင်နှင့် ကျန်းကုံ …စုစုပေါင်း ခုနစ်ယောက်ကို သူတို့၏ ထွက်ပေါက်ကို ကာကွယ်ရန် အပြင်တွင်သာ ချန်ထားခဲ့သည်။
…
ရှီလီတောင်စောင်းရှိ အပြာရောင်နဂါးအသင်းသည် လူစည်ကားနေစဉ်၊ ဖန်လုံဟဲ၏ ခရိုင်ဝန်ရုံးသည် မဖိတ်ကြားသော ဧည့်သည်တစ်ဦးကို တိတ်တဆိတ် ကြိုဆိုခဲ့သည်။
ညကောင်းကင်မှ ဖြည်းဖြည်းချင်း လွင့်မျောဆင်းလာသော အနီရောင်ပုံရိပ်တစ်ခု သူမ၏ မျက်ခုံးနှင့် မျက်လုံးများသည် ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကဲ့သို့ သူမ၏ မျက်စိရှေ့ရှိ ခရိုင်ဝန်ရုံး၏ နေရာတိုင်းကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုပြီးမှ အလယ်ဗဟိုရှိ တိတ်ဆိတ်သော အခန်းတစ်ခုတွင် သူမ၏ အကြည့်သည် တည်ငြိမ်သွားသည်။
မယ်တော်ဟုန်၏ ပုံရိပ်သည် တုန်ခါသွားပြီး နံရံကို တိုက်ရိုက်ဖြတ်ကာ အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။
အလယ်ဗဟိုရှိ ကြမ်းတုံးပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော စိမ်းပြာရောင် ကျောက်တုံးစင်တစ်ခုကို ကြည့်ရင်း၊ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အလွန်လှပသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
“အဲဒီ လူမိုက်တွေ အခု လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ တိုက်ခိုက်နေလောက်ပြီ။ ဒါဟာ ငါ့ရဲ့ အကြံအစည်မှန်း သူတို့ သိရင်တောင်၊ အဆုံးမဲ့အလိုဆန္ဒရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုကို သူတို့ မခံနိုင်ဘူး။ သူတို့က နောက်ဆုံးတော့ လူသားတွေပဲ၊ သူတို့ရဲ့ လောဘကြီးတဲ့ သဘောသဘာဝက ဘယ်တော့မှ ပြောင်းလဲမှာ မဟုတ်ဘူး”
ဂန်းချီအဆင့် စစ်သည်တော် အနည်းငယ်နဲ့ ငါ့ရဲ့ အနှစ်သာရ ဆုံးရှုံးမှုကို ဘယ်လို ပြန်ဖြည့်ဆည်းနိုင်မှာလဲ? တုံလင်ခရိုင်ရဲ့ သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးဟာ ငါ့ရဲ့ နောက်ဆုံးအသွင်အပြင်အတွက် အစာအာဟာရတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”
မယ်တော်ဟုန်သည် သူမ၏လက်မှ သွေးရောင်နွယ်ပင်တစ်ခုကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး တဖြည်းဖြည်း စိမ်းပြာရောင် ကြမ်းတုံးထဲသို့ စိမ့်ဝင်ကာ သူပေါ်ရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပုံစံများကို အဆက်မပြတ် ဖျက်ဆီးနေသည်...