ချင်းလုံအသင်း (၁၆)
Vol. 17 Ch. 228
*နတ်ဆိုးတွေဟာ သတ္တဝါတွေရဲ့ မကျေနပ်ချက်တွေကို စုစည်းတယ်လို့ ပြောကြတာ မဆန်းပါဘူး။ သူတို့အားလုံး အလွန်လိမ္မာပါးနပ်ကြတယ်။ ဟိုယုရှောင်က များများစားစား မပြောပြခဲ့ပေမယ့် ရှောင်လင်က သူ့ရဲ့ အစီအစဉ်ကို ချက်ချင်းဆိုသလို သိသွားပြီး သူ့ရဲ့ အထောက်အထားကို နှုတ်နဲ့တောင် ဖော်ထုတ်ကာ သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့ စတင်နေပြီ…*
ဟိုမိသားစုရဲ့ သခင်ဆိုတဲ့ အမည်ကို ကြားလိုက်ရတာနဲ့ ဘိုင်ယွင်ဖန်၊ နီရှင်းချွမ်နဲ့ လီဆန်ယွင်တို့ဟာ ရုတ်တရက် ခေါင်းကို မော့ကြည့်ပြီး ဟိုယုရှောင်ရဲ့ မျက်နှာပေါ်က မျက်နှာဖုံးကို ကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ သူတို့ရဲ့ မျက်နှာထားတွေဟာ အလွန်ပြောင်းလဲသွားကာ အေးစက်တဲ့ လေကို တစ်ပြိုင်နက် ရှူသွင်းလိုက်ကြတယ်။
“ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်တာလဲ...”
“ဟိုမိသားစုက လူငယ်... မဟုတ်ဘူး၊ ဟိုမိသားစုရဲ့ သခင်…ဖန်ကျင်းဟုန်က...”
“မဖြစ်နိုင်ဘူး မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်တာလဲ။ မဖြစ်နိုင်ဘူး”
*သုံးယောက်စလုံး ယုံကြည်ဖို့ ခက်ခဲနေပြီး သူတို့ရဲ့ အသံတွေ တုန်ယင်နေကာ တုန်တုန်ယင်ယင်နဲ့ စကားမဆုံးနိုင်ဘဲ ဟိုယုရှောင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြနေကြတယ်*
သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ဟိုယုရှောင်ကိုယ်တိုင် သူတို့ကို ဂရုစိုက်ရန် အချိန်မရှိပေ။ သူသည် ဟိုယုကျဲကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံသာဖြစ်ပြီး ဟိုယုကျဲက ထိုသုံးယောက်ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေသည်ကို နားလည်လိုက်သည်။
ဟိုယုကျဲသည် သူတို့ သုံးယောက်ကို သဘာဝအားဖြင့် မတားဆီးနိုင်သော်လည်း ဟိုယုရှောင်သည် သူတို့ မလွတ်မြောက်နိုင်ကြောင်း ယုံကြည်ရန်အတွက် ခဏတာမျှသာ နှောင့်နှေးစေရန် လိုအပ်သည်။
သူ၏ အထောက်အထားသည် ဖော်ထုတ်ပြီးသားဖြစ်သည်။ ဤသုံးယောက်ကို ထွက်ခွာခွင့် မပြုနိုင်သည်မှာ သေချာသည်။
ရှောင်လင်ကို ကြည့်ကာ သူ၏နောက်က မယ်တော်ဟုန်ကို တွေးလိုက်သောအခါ ဟိုယုရှောင်၏ မျက်ဝန်းများတွင် အရိပ်တစ်ခု လက်သွားသည်။ အမှန်စင်စစ် ယခုအချိန်အထိ သူမကို ကိုင်တွယ်ရန် ထိရောက်သော နည်းလမ်းများကို သူ မစဉ်းစားမိခဲ့ဘဲ အပြင်ဘက်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူ ခြောက်ဦးကိုသာ မျှော်လင့်နိုင်ခဲ့သည်။
သို့သော် အခြားသူများအပေါ် မျှော်လင့်ချက်ထားခြင်းသည် အမြဲတစေ အလွန်အန္တရာယ်များသော ကိစ္စဖြစ်သည်။ ထိုကျွမ်းကျင်သူ ခြောက်ဦး အနိုင်ရပါက အဆင်ပြေလိမ့်မည် သို့သော် သွေးနတ်ဆိုး အနိုင်ရပါက...
မဟုတ်ဘူး… သွေးနတ်ဆိုးက အနိုင်ရနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး…
ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏ စိတ်ထဲရှိ အံ့သြမှုနှင့် သံသယကို ပယ်ဖျောက်ကာ ကန်လုံတောင်ဝှေးကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ကာ နောက်ထပ် ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်း ရှေ့သို့ တိုးသွားပြီး ရှောင်လင်ကို တိုးတိုးလေး ရယ်မောရင်း ကြည့်ကာ “ညီအကိုရှောင်လင် ပြောတာ အမှန်ပဲ။ မယ်တော်ဟုန်က ကျွန်တော့်ကို ရက်ရောခဲ့လို့ပဲ၊ သူမက လူတွေကို ဒီကို ဆွဲဆောင်ပြီး ခင်ဗျားကို သူမကို လိုက်လံဖမ်းဆီးဖို့ အမိန့်ပေးရတဲ့ သူမရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်အမှန်ကို ပိုသိချင်နေတာပါ။ ညီအကိုရှောင်လင်က အမှန်တရားကို ပြောပြလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”
ထိုအချိန်တွင် သူနှင့် ရှောင်လင်အကြား အကွာအဝေးသည် ဆယ်မီတာအောက်သာ ရှိတော့သည်။ ရှောင်လင်၏ မျက်ဝန်းများမှ ထွက်ပေါ်လာသော ရွှေရောင်အလင်းကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်နေပြီ။
ဤအကွာအဝေးတွင်...
“ငါ့သခင်ကို သစ္စာဖောက်မယ်လို့ မင်းထင်ရင် အိပ်မက်မက်နေတာပဲ”
ရှောင်လင်၏ ဆန့်ကျင်မှုသည် ဟိုယုရှောင်ကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်သံဖြင့် သူသည် ခြေထောက်များ တောင့်တင်းစွာဖြင့် ထရပ်လိုက်သည်။ နတ်ဆိုးစွမ်းအား၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ နီလာရောင် အမွေးများသည် သံချောင်းများကဲ့သို့ ထောင်မတ်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သူ၏ ဧရာမလက်သည်းများသည် သူ့မျက်နှာဆီသို့ ဆွဲယူလာသည်။
“မင်း မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူးဆိုတာ သိလျက်နဲ့ အသည်းအသန် ရုန်းကန်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ၊ ဘယ်လောက် ရယ်စရာကောင်းလိုက်မလဲ”
အေးစက်သော ရယ်သံဖြင့် သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ပြင်းထန်သော အရောင်အဝါတစ်ခု လက်သွားကာ ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏ စစ်မှန်သော ချီအား အဓိကအကြော ၁၂သွယ်မှတစ်ဆင့် ကန်လုံတောင်ဝှေးထဲသို့ စီးဝင်စေကာ လေထဲသို့ ခုန်တက်ပြီး အပေါ်မှ ခုတ်ချလာသည်။
ကန်လင်မြင့်မြတ်သော တောင်ရှေ့တွင် ထိုကဲ့သို့ ကြီးမားသော သတ္တဝါပင်လျှင် အရေးမပါတော့ပေ။ မီတာတစ်ရာရှည်သော နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်ရှိသော ရှောင်လင်ဆိုလျှင် ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။
ဒုန်း...
တစ်ချက်တည်းဖြင့် လဲကျသွားပြီး ရှောင်လင်၏ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ သူ၏ နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်းဆိုသလို မြေပြင်ပေါ်သို့ ကြေမွသွားကာ သူ၏ ဧရာမကျားခေါင်းသည် ဟိုယုရှောင်၏ ထိုးနှက်ချက်ကြောင့် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲသွားကာ သူ၏ သတိသည် ဘာမျှမရှိသော အရာသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ရှောင်လင်ထံမှ မယ်တော်ဟုန်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ထုတ်ယူရန် ပျက်ကွက်ခဲ့သောကြောင့် ဟိုယုရှောင်၏ မျက်လုံးများတွင် မှောင်မိုက်မှု၏ အရိပ်အယောင်တစ်ခု လက်သွားသည်။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာထားသည် တဖြည်းဖြည်း ပြေလျော့သွားသည်။
“ကျွန်တော်ရဲ့ သစ္စာခံလက်မှတ်ကို ပေးပြီးပြီလို့ ထင်ပါတယ်။ ဒီအလောင်း ဒီမှာရှိနေတော့ နတ်ဆိုးတွေနဲ့ ပူးပေါင်းတဲ့ အပြစ်က ကျွန်တော့်ခေါင်းပေါ် ကျရောက်မှာ မဟုတ်ဘူး”
ထိုအရာတင် မကသေးပေ။
သူ့ခေါင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်ကာ ဟိုယုရှောင်သည် သူ့နောက်က သုံးယောက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ဘိုင်ယွင်ဖန်၊ လီဆန်ယွင်နှင့် နီရှင်းချွမ်တို့သည် တုန်လှုပ်သွားကြပြီး၊ နောက်ထပ်တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ ချက်ချင်းဆိုသလို မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ ဟိုယုရှောင်ကို ရိုရိုသေသေ ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။
“နီရှင်းချွမ်က ဟုန်ဒေါဂိုဏ်းကို... ခေါင်းဆောင် ဖန်လုံရဲ့ အောက်မှာ ဦးဆောင်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်”
“ဘိုင်မျိုးနွယ်စုကလည်း ခေါင်းဆောင် ဖန်လုံကို ထောက်ခံရန် ဆန္ဒရှိပါတယ်”
“ဆေးမှုန့်ဂိုဏ်းကလည်း အခုအချိန်မှပြီး ခေါင်းဆောင် ဖန်လုံကို အမြင့်ဆုံးနေရာမှာ ထားရှိပါမယ်”
ထိုသုံးယောက်၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ဟိုယုရှောင်၏ မျက်လုံးများတွင် ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု နောက်ဆုံးတွင် ပေါ်လာသည်။
“ဒီလိုဆိုတော့ မင်းတို့ရဲ့ ကြေးနီတံဆိပ်တွေကို ထုတ်ပြီး ငါ့ကို ပေးလိုက်စမ်း”
သူတို့သည် သူတို့၏ ကြေးနီတံဆိပ်များကို ပေးအပ်ရမည်ဟု ကြားသောအခါ သုံးယောက်စလုံး အချိန်အတော်ကြာတွေဝေသွားသော်လည်း သူတို့ရှေ့ရှိ ဧရာမကျားနတ်ဆိုး၏ အလောင်းကို ကြည့်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် အံကြိတ်ကာ သူတို့၏ ကြေးနီတံဆိပ်များကို ထုတ်ယူကာ ဟိုယုရှောင်ကို ပေးအပ်လိုက်ကြသည်။
သူ၏လက်ထဲတွင် ကြေးနီတံဆိပ် သုံးခုကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော ဟိုယုရှောင်သည် နောက်ဆုံးတွင် စစ်မှန်သော အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။
“လူကြီးမင်းတို့ ထကြပါ”