ချင်းလုံအသင်း (၁၇)
Vol. 17 Ch. 229
ဟိုယုရှောင်သည် တံဆိပ်သုံးခုကို သူ့လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားရင်း အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။
မြင့်မြတ်သောမြေမှ ထုတ်ပေးသော တံဆိပ်များသည် ကမ္ဘာ့အင်အားကြီးများအားလုံး၏ တရားဝင်သင်္ကေတများအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီး ကိုယ်ရေးအထောက်အထားနှင့် အင်အား၏ သက်သေလည်းဖြစ်သည်။ သဘာဝအားဖြင့် သူတို့သည် ထူးခြားပြီး မည်သည့်နည်းဖြင့်မျှ ပုံတူကူးယူ၍မရသောကြောင့် မြင့်မြတ်သောမြေ၏ အကြီးမြတ်ဆုံး လျှို့ဝှက်ချက် ဆယ်ခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။
ဤတံဆိပ်များ ပြုလုပ်နည်းကို ယခင်မင်းဆက်တွင် ကမ္ဘာ့အရာရှိများအတွက် တရားဝင်တံဆိပ်များ ဖန်တီးရန်အတွက် မူလက မဟာယွီအတွင်းဝန်ရုံးမှ တီထွင်ခဲ့သည်ဟု ကောလာဟလများ ထွက်ပေါ်ခဲ့သည်။ မြင့်မြတ်သောမင်းဆက် ကျဆင်းပြီး မြင့်မြတ်သောမြေ ဆယ်ခုသည် ကမ္ဘာ့ကို ခွဲဝေယူပြီးနောက် သူတို့သည် အင်အားစုများ စုစည်းကာ မဟာယွီအား ဤတံဆိပ်များ ပြုလုပ်နည်းကို လက်လွှတ်ရန် တွန်းအားပေးခဲ့ကြပြီး အင်အားငါးဆင့်စနစ်ကို ဖန်တီးခဲ့သည်။
ဤတံဆိပ်သုံးခုအတွင်း၌ ဟုန်ဒေါဂိုဏ်း၊ ဘိုင်မျိုးနွယ်စုနှင့် ဆေးမှုန့်ဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းဝင်များ၏ အသေးစိတ်စာရင်းများနှင့် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ခရိုင်မြို့တော်သို့ တင်သွင်းခဲ့သော အခွန်စာရင်းများ ပါဝင်သည်။ ယခု ဤတံဆိပ်များသည် သူ၏လက်ထဲတွင် ရှိနေသောကြောင့် သူတို့သည် သူတို့၏ သစ္စာခံလက်မှတ်များကို တကယ်ပင် တင်သွင်းခဲ့ကြသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
ဟိုယုရှောင်သည် ထိုသုံးယောက်ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများသည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တုန်ခါသွားပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် အပြာရောင်နဂါးအသင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်နှာဖုံးသုံးခုကို ထုတ်ယူကာ ထိုသုံးယောက်ကို ပေးလိုက်သည်။
“ဒီအဆင့်မှာ သခင်ဟိုက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ အပြာရောင်နဂါးအသင်းကို ကျွန်တော့် ဟိုမျိုးနွယ်စုက တကယ်ပဲ တည်ထောင်ခဲ့တာပါ။ သွေးနတ်ဆိုးရဲ့ အမိန့်အောက်မှာ အမှုထမ်းဖို့ ဖိအားပေးခံရတာ ဝမ်းနည်းစရာပါပဲ ကျွန်တော် ငယ်ရွယ်ပေမယ့် လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို သိပါတယ်။ တုံလင်ကို နတ်ဆိုးတွေရဲ့ သတ်ဖြတ်မှုကနေ ကာကွယ်ဖို့အတွက် ကျွန်တော် သူမဆီမှာ သစ္စာခံချင်ဟန်ဆောင်ပြီး တကယ်တော့ ရန်သူစခန်းထဲကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီး နတ်ဆိုးတွေကို ထုံထိုင်းစေကာ သူတို့ရဲ့ အားနည်းချက်တွေအကြောင်း သတင်းအချက်အလက် ရှာဖွေခဲ့ပါတယ်။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ ကျားနတ်ဆိုးရဲ့ မာနကြောင့် လူသားမျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦးအနေနဲ့ ကျွန်တော် နောက်ထပ် ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရတော့ပါဘူး။ အခု မင်းတို့အသက်ကို ကယ်တင်ဖို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အထောက်အထားကို ဖော်ထုတ်ပြီး ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို ခဏလောက် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”
*ရှောင်လင်က သူ့ကို ဟိုမိသားစုရဲ့ သခင်လို့ ရည်ညွှန်းပြီး သူရဲ့ အထောက်အထားကို ဖော်ထုတ်ပြီးတဲ့နောက် ဟိုယုရှောင်က ထိုသုံးယောက်ဆီကနေ သူ့ရဲ့ အထောက်အထားကို ဆက်ပြီး ဖုံးကွယ်ထားဖို့ မလိုတော့ဘူးလို့ ခံစားလိုက်ရတယ်။ နတ်ဆိုးတွေနဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ဖြတ်တောက်ဖို့နဲ့ သူတို့ရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို သက်သာစေဖို့အတွက်၊ သူက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တဲ့ ဇာတ်လမ်းလို့ သူယူဆတဲ့အရာကို အလျင်အမြန် တီထွင်လိုက်တယ်*
ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဘိုင်ယွင်ဖန်နှင့် အခြားနှစ်ဦးသည် ထုန်ယွင်နှင့် အခြားသူများ၏ အလောင်းများကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ဘဲ သူတို့၏ မျက်ခုံးများသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားသည်။
မင်းက နတ်ဆိုးကို လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်လား။ လူသားမျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦးအနေနဲ့ မင်းက ငါတို့ သုံးယောက်ကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် မင်းရဲ့ အထောက်အထားကို ဖော်ထုတ်လိုက်တာပဲ ဒါပေမဲ့ ထုန်ယွင်၊ ယွီဂွီရှင်းနဲ့ ကျောက်မန်ရှာတို့လည်း လူသားမျိုးနွယ်ဝင်တွေ မဟုတ်ဘူးလား...
မင်းက မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေကို ဖယ်ရှားဖို့ နတ်ဆိုးတွေကို အသုံးချနေတာပဲ...
ကြေးနီတံဆိပ်များကို ယခုမှပင် လှန်လှောခဲ့သော ထိုသုံးဦးသည် ဤအတွေးများကို အသံထွက်၍ ပြောဝံ့ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။
ဟိုယုရှောင်နှင့် အရင်းနှီးဆုံးသော ဘိုင်ယွင်ဖန်သည် ပထမဆုံး စကားစပြောသည်။ သူသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး လက်အုပ်ချီကာ “ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ သခင် စိတ်ချပါ။ ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက် ဟိုမျိုးနွယ်စုကို သစ္စာခံဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တဲ့အချိန်ကစပြီး မိသားစုခေါင်းဆောင်ရဲ့ အမိန့်အတိုင်းပဲ လိုက်နာဆောင်ရွက်သွားမှာပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် ချက်ချင်းဆိုသလို သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် မျက်နှာဖုံးကို ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီး သူ၏ အဝတ်အစားများသည် မျက်နှာဖုံးကဲ့သို့ နီလာရောင်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ အခြားနှစ်ဦးသည် ဘာဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သဘောပေါက်သောအခါ သူတို့သည်လည်း ထိုနည်းတူပြုလုပ်ကာ မျက်နှာဖုံးများကို ဝတ်ဆင်ပြီး ဟိုယုရှောင်ကို ရိုရိုသေသေ ဦးညွှတ်ခဲ့ကြသည်။
သုံးဦး၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ကာ “ကောင်းပြီလေ၊ ဒီည အပြောင်းအလဲတွေ ရှိလာနိုင်တယ်ဆိုတော့လည်း ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့ သုံးယောက်ကို အခု အပြာရောင်နဂါးအသင်းကိုယ်စား လုပ်ဆောင်ဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်”
“တကယ်လို့ အခြေအနေအသစ်တွေ ပေါ်လာခဲ့ရင် သခင်ဟိုက နောက်ထပ် ဘာအမိန့်တွေ ထုတ်ပြန်မလဲဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ စောင့်ကြည့်ရတာပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဆင်သင့်ပါပဲ”
ထိုသုံးဦးသည် ခရိုင်မြို့တော်၏ ထိပ်တန်းတိုက်ခိုက်သူ ခြောက်ဦးနှင့် ယခုထိ မပေါ်သေးသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သွေးနတ်ဆိုးကို သတိရပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် စဉ်းစားမှု၏ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သွားသည်။
ဘာတွေပြောင်းလဲနိုင်ဦးမလဲ။ သွေးနတ်ဆိုးကို ထိပ်တန်းတိုက်ခိုက်သူ ခြောက်ဦးက သတ်ပစ်တာ သေချာနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ တခြား ဘယ်လို တိုးတက်မှုအသစ်တွေ ရှိနိုင်ဦးမလဲ။
မေးခွန်းများစွာ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ထိုသုံးဦးသည် အသံထွက်၍ မမေးဝံ့ဘဲ အလွန်ရိုရိုသေသေ ဦးညွှတ်ကာ တစ်ညီတည်း “ကျွန်တော်တို့တွေ အမိန့်တော်ကို နာခံပါ့မယ်”ဟု ပြောလိုက်ကြသည်။
ယနေ့ညတွင် အပြောင်းအလဲများ ရှိလာမည်မှာ သေချာသည်။ သူတို့သည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ ခြောက်နာရီကျော် ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း ထိပ်တန်းတိုက်ခိုက်သူ ခြောက်ဦးသည် မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မပြုလုပ်သေးဘဲ၊ မယ်တော်ဟုန်သည်လည်း သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို မသိရသေးဘဲ ပေါ်လာခြင်း မရှိသေးပေ။
ထို့နောက် ယန်းရှင်းလည်း ရှိသေးသည်။ ဤလူများအားလုံးကို ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ ဆွဲဆောင်ခြင်းဖြင့် သူတို့သည် အတိအကျ ဘာစီစဉ်နေကြသနည်း။ ရှောင်လင်သည် သေဆုံးသည့်အချိန်၌ပင် စကားပြောဆိုရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ပြီး သူ၏ကိုယ်ပိုင် နားလည်မှုမှာ မရှင်းလင်းပေ။
အစောပိုင်းက လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်သောအခါ ယန်းရှင်းနှင့် နတ်ဆိုးများသည် လူတစ်ရာကျော်ကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်း စတင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ယခု အချိန်အတော်ကြာ ကုန်လွန်သွားသောကြောင့်၊ သူတို့သည် လူအားလုံးနီးပါးကို သတ်ဖြတ်ပြီးဖြစ်လိမ့်မည်။ သူတို့၏ အစစ်အမှန် ရည်ရွယ်ချက်များကား အဘယ်နည်း။
ဟိုယုရှောင် အတွေးနယ်ချဲ့နေချိန်တွင် လေးယောက်သားတို့သည် သူ့ကို အနှောင့်အယှက်မပေးဝံ့ဘဲ ဘေးတွင် ရပ်စောင့်ကာ သူ၏ အမိန့်များကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
ဒုန်း...
ရုတ်တရက် အနောက်တောင်ဘက်မှ ကြီးမားသော ဆူညံသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေသော အကြည့်တစ်ခုကို ဖော်ပြကာ ထိုဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြရာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။
“ဖန်လုံဟဲနဲ့ တခြားသူတွေ၊ ငါ့နောက်ကို မြန်မြန်လိုက်”
ဟိုယုရှောင်သည် ယခင်က လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် ရှိခဲ့သည်။ သူနှင့် ဟိုယုကျဲသည် ယန်းရှင်း၏ အမိန့်ဖြင့် ထိုဘက်မှ လာခဲ့ကြပြီး ရှောင်လင်အား ထိုခြောက်ယောက်ကို သတ်ရန် ကူညီရန် ထိုနေရာတွင် ရှိနေကြသည်။
“ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေက ဘယ်အချိန်အတိအကျ ပွင့်မှာလဲ။ ဒီလူတွေအားလုံးကို သတ်ဖို့ တကယ် လိုအပ်ရဲ့လား။ ကျွန်တော် ရှောင်လင်ကို သတ်ခဲ့တာ ယန်းရှင်းနဲ့ တခြားသူတွေ သိသွားရင်...”
ဟိုယုရှောင်၏ မျက်လုံးများသည် မှောင်မိုက်သွားပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ တိမ်ကင်းစင်သော မှောင်မိုက်သော ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ရင်း အနောက်တောင်ဘက်သို့ အလျင်အမြန် သွားနေသည်။
လေးယောက်ကို နောက်ကျကျန်ရစ်ခြင်းမှ ရှောင်ရှားရန် ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏ အရှိန်ကို အတော်အတန် နှေးကွေးသွားသည်။ တစ်နာရီကျော်ကြာပြီးနောက် ဆူညံသံသည် ပို၍ ကျယ်လာသည်ကို သဘောပေါက်သောအခါ သူတို့သည် သူတို့၏ ဦးတည်ရာသို့ နီးကပ်နေပြီဟု သူခံစားလိုက်ရသည်။
ဒုန်း... ဂုန်း... ဒုန်း...
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ဟစ်သံများသည် မြေပြင်ကို တုန်လှုပ်စေကာ ဟိုယုရှောင်အပါအဝင် ငါးယောက်စလုံး အချင်းချင်း လှမ်းကြည့်ပြီး အရှိန်လျှော့ကာ ထိုနေရာသို့ သတိရှိရှိ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။
ဟိုယုရှောင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ ပထမဆုံး ဝင်ရောက်သောအခါ ယန်းရှင်းသည် ထိုလူများနှင့် တိုက်ခိုက်နေသော်လည်း ဆူညံသံသည် ထိုမျှ ပြင်းထန်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
နောက်ထပ် မီတာတစ်ရာခန့် လျှောက်သွားပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်သည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့သြမှု၏ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာကာ အခြားလေးယောက်ကို ဘာဖြစ်ပျက်သည်ကို မသေချာဘဲ သူ့ကို ကြည့်စေသည်။
ခက်ခဲစွာ မျိုချရင်း ဟိုယုရှောင်သည် နောက်ထပ် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း ရှေ့သို့ တိုးဝံ့ခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ၊ ထိုလေးယောက်ကို ရှင်းပြခြင်းမရှိဘဲ၊ သူတို့ကို သစ်ပင်ပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ လေးယောက်သည် တိတ်တဆိတ် သူ့နောက်သို့ လိုက်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် သစ်ပင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။