ချင်လုံအသင်း (၁၉)

သစ်ပင်ထိပ်သို့ ရောက်သောအခါ လေးယောက်စလုံး အနောက်တောင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြရာ၊ သူတို့၏ မျက်နှာများသည် အံ့အားသင့်မှုဖြင့် ဆယ်သက်ရှူစာကြာမျှ တောင့်တင်းသွားပြီးမှ ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်...

“ဘာ... ဘယ်လို နတ်ဆိုးမျိုးလဲ...”

နီရှင်းချွမ်၏ ပါးစပ်သည် တုန်ယင်စွာ မေးခွန်းထုတ်လိုက်ပြီး အခြားသုံးဦးစလုံး ခေါင်းခါယမ်းနေစဉ၊ ထိုအချိန်၌ ဟိုယုရှောင်၏ မျက်လုံးများတွင် လေးနက်သော အကြည့်တစ်ခု ပြည့်နှက်သွားသည်။

အနောက်တောင်ဘက်တွင် မီတာတစ်ထောင်နီးပါးမြင့်သော သိုးခေါင်းနှင့် လူခန္ဓာကိုယ်ရှိသော နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ရပ်တည်နေသည်။ သူ၏ နှာခေါင်းပေါက်များတွင် မီတာသုံးဆယ်မှ လေးဆယ်အထိ အပြင်ဘက်သို့ ကွေးကောက်နေသော အစွယ်တစ်စုံရှိပြီး ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လိမ်လိမ်ကောက်ကောက် ကြွက်သားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အနက်ရောင် နတ်ဆိုးချီဖြင့် ရစ်ပတ်ထားကာ သူ၏ သွေးရောင်မျက်လုံးနှစ်လုံးသည် ရှေ့သို့ စိုက်ကြည့်နေပြီး ရှေးခေတ် နတ်ဆိုးဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ မြေပြင်အထက်တွင် မိုးထိုးရပ်တည်နေသည်။

ထောင်ပေါင်းများစွာသော မိုးထိုးမြင့်မားသော သစ်ပင်များရှိသော သစ်တောသည် ဤနတ်ဆိုးဘေးတွင် လုံးဝ အရေးမပါတော့ပေ။ မြေပြင်ပေါ်တွင် ခရီးသွားလာခဲ့သောကြောင့် သစ်ပင်များသည် သူတို့၏ အမြင်ကို ပိတ်ဆို့ထားခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဟိုယုရှောင်နှင့် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များသည် လေထဲတွင် ပျံသန်းနေခဲ့ပါက သူတို့သည် ဤဧရာမ သိုးခေါင်းနှင့် လူခန္ဓာကိုယ်ရှိသော နတ်ဆိုးကို ချက်ချင်းဆိုသလို မြင်တွေ့ခဲ့ကြလိမ့်မည်။

သိုးခေါင်းနတ်ဆိုး၏အပြင်ဘက်တွင် ကြီးမားသော စိမ်းလန်းသော အပင်အစုအဝေးတစ်ခုရှိပြီး၊ အပင်တစ်ပင်စီ၏ အရွက်များသည် မီတာရာနှင့်ချီရှည်လျားကာ ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ အရေအတွက်ရှိသည်။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် တည်ရှိနေသော်လည်း သမုဒ္ဒရာထဲတွင် လှုပ်ခတ်နေသကဲ့သို့ ယိမ်းနွဲ့နေပြီး သူ၏ မိုးထိုးမြင့်မားသော စိမ်းလန်းသော နတ်ဆိုးချီသည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားကာ တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

လေထဲတွင် ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာသော ရှေးဟောင်းမြို့တစ်မြို့လည်း ရှိနေပုံရသည်။ ဟိုယုရှောင်နှင့် အခြားသူများသည် မိုင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာနေသော်လည်း၊ မြို့ဝင်ပေါက်ရှိ ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်တွင် ဆုန်ယန်း ဟူသော စာလုံးနှစ်လုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့နိုင်ကြသည်။ သူ၏ လမ်းများတွင် ကိုယ်ခံပညာရှင် ဒါဇင်ကျော်သည် သွေးများဖြင့် ရွှဲရွှဲစိုနေသော ထောင်ပေါင်းများစွာသော အလောင်းနတ်ဆိုးများနှင့် တိုက်ခိုက်နေကြပြီး၊ အချိန်အတော်ကြာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ယန်းရှင်း၊ လွီလော်၊ ဆုန်ယန်း၊ နတ်ဆိုးကြီး သုံးကောင်စလုံးသည် သူတို့၏ အစစ်အမှန်ပုံစံများကို ဖော်ထုတ်ခဲ့ကြသည်။

ယန်းရှင်း၏ သွေးရောင်မျက်လုံးများသည် အာဏာရှင်ဆန်သော ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ အင်အားကြီးမားသော လက်မောင်းများသည် မြေပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်နေသည်။ အနီးကပ်ကြည့်ရှုပါက၊ တုံဝူတီ၏ ဆံဖြူ၊ ခံ့ထည်သော ပုံရိပ်ဖြင့် ဦးဆောင်ထားသော ရွှေရောင်သုံးချောင်းထောက်အိုးသည် သူ့အောက်တွင် အရူးအမူး ပြေးလွှားနေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

တုံဝူတီ၏ နောက်တွင် သူ၏ သုံးချောင်းထောက် ရွှေရောင်အိုး၏ အရိပ်သည် အစွမ်းကုန် တွန်းပို့ခံထားရသည်။ ရှောင်တိမ်းရန် မတတ်နိုင်တော့သောကြောင့် သူသည် ယန်းရှင်း၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို လက်သီးဆုပ်၍ တည့်တည့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ပြီး တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုစီသည် လေပြင်းတိုက်ခတ်မှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ လေပြင်းမုန်တိုင်းတစ်ခုကို လှည့်ပတ်စေသည်။

အခြားတစ်နေရာတွင် လွီလော် ပြောင်းလဲသွားသော အပင်သည် လေထဲတွင် အရူးအမူး ပြန့်ကျဲကာ ကခုန်နေသည်။ မီတာတစ်ရာခန့် ရှည်လျားသော အနက်ရောင် ဓားရှည်သည် သူ၏ အရွက်များကြားတွင် ရစ်ပတ်နေသည်။ ဓား၏ အလယ်တွင် တင်ကျန့်သည် အာရုံစူးစိုက်မှုအပြည့်ဖြင့် မျက်နှာထားရှိသည်။

ဤအနက်ရောင် ဓားရှည်သည် တင်ကျန့်၏ ကိုယ်ခံပညာဝိညာဉ် ရှန်ဂန်းဓား၏ အသွင်အပြင်ဖြစ်သည်။

တင်ကျန့်သည် လွီလော်၏ အစစ်အမှန် အရွက်များကြားတွင် ရွေ့လျားနေပြီး၊ သူတို့သည် သူ့ကို ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးစားတိုင်း ဓားရှည်၏ အရိပ်သည် အေးစက်သော အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပကာ၊ အရွက်များကို ဖြတ်၍ လှီးဖြတ်ပြီး ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေးကို ရယူသည်။ လွီလော်ကို များစွာ ထိခိုက်မှု မဖြစ်စေသော်လည်း တင်ကျန့်တွင် ထွက်ပြေးရန် လုံလောက်သော နေရာရှိသည်။

နောက်ဆုံး ပြောင်းလဲသွားသော ဆုန်ယန်းတွင်၊ ဖန်လုံဟဲ ဦးဆောင်သော ကိုယ်ခံပညာရှင် ဒါဇင်ကျော်သည် အလောင်းနတ်ဆိုးများကို ခုခံကာကွယ်နေသော ရှေးဟောင်းမြို့တွင်၊ ဖန်လုံဟဲ၏ ကိုယ်ခံပညာဝိညာဉ်သည် ဝိညာဉ်ကျားဖြစ်သည်။ ကိုယ်ခံပညာရှင်များကို အလောင်းနတ်ဆိုးများကို ခုခံရန် အမိန့်ပေးနေစဉ် သူကိုယ်တိုင်သည် အင်အားကြီးမားသော ခံ့ထည်သော အလောင်းနတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို ရင်ဆိုင်နေရပြီး သူသည် ဆုန်ယန်း၏ အခြားလှည့်ကွက်တစ်ခုမှာ ထင်ရှားသည်။

နတ်ဆိုးကြီး သုံးကောင်သည် လူသုံးဦးဖြင့် တားဆီးခံထားရသည်ကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့သြမှုတစ်ခု လက်သွားကာ သူ၏ နှလုံးသားသည် တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

ဖန်လုံဟဲသည် ကျင့်ကြံမှုတွင် မာစတာအဆင့်သုံးဆင့်ရှိပြီး တင်ကျန့်နှင့် တုံဝူတီတို့သည် မာစတာအဆင့်လေးဆင့်ရှိသည်။ အခြေအနေက ရှင်းလင်းသည်။ ဤသုံးဦးသည် ယန်းရှင်းအပါအဝင် နတ်ဆိုးသုံးကောင်ကို တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

ဤနတ်ဆိုးကြီး သုံးကောင်စလုံးသည် အဆင့်ခုနစ်၏ အထွတ်အထိပ်တွင်ရှိပြီး ဂရိတ်ဂရန်းမာစတာအဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် တူညီသည်။ ဤသုံးဦး၏ အင်အားသည် အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အင်အားကြီးမားသည်။

“တင်ဘူဟိုင် မင်း ဆက်ပြီး တမင်နှောင့်နှေးနေရင် ငါ သခင်ကို တိုင်ကြားမယ်လို့ ကျိန်ဆိုတယ်၊ မြင့်မြတ်သောဘုရားကျောင်းက မင်းကို တာဝန်ခံခိုင်းတဲ့အခါ မင်းရဲ့ မဟာလော်ဂိုဏ်းက အပြစ်ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

ရုတ်တရက် တင်ကျန့်၏ အော်ဟစ်သံသည် ဟိုယုရှောင်၏ မျက်ဝန်းများကို ကျဉ်းမြောင်းသွားစေပြီး သူ၏ အကြည့်ကို ဘေးသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။ ထိုအခါမှသာ သူသည် ရှေ့တန်းရှိ တိုက်ပွဲသုံးခု၏ အပြင်ဘက်တွင် စတုတ္ထမြောက် တိုက်ပွဲတစ်ခုရှိကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်၊ ယခင်က နတ်ဆိုးသုံးကောင်၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်များဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။

စတုတ္ထမြောက် တိုက်ပွဲမြေတွင် ပထမဆုံး မြင်တွေ့ရသည်မှာ နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်၏ အလောင်းများဖြစ်သည်။

သူတို့သည် မီတာရာနှင့်ချီရှည်သော ငှက်နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်ဖြစ်သည်။ အလောင်းများပင်ဖြစ်သော်လည်း သူတို့သည် အလွန်ပြင်းထန်သော ကျန်ရစ်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး အသက်ရှင်စဉ်က သူတို့၏ အင်အားကြီးမားမှုကို အရိပ်အမြွက် ပြသနေသည်။

အလောင်းနှစ်ခုအပြင် သက်ရှိနတ်ဆိုးနှစ်ကောင်သည် အားအင်အပြည့်ဖြင့် သွေးရောင်ဝတ်ရုံခြုံထားသော ဆံပင်မရှိသော အဘိုးအိုတစ်ဦးနှင့် တိုက်ပွဲဝင်နေကြသည်။

တစ်ကောင်သည် ထက်မြက်သော လက်သည်းများနှင့် အစွယ်များပါသော ဝံပုလွေနှင့် ဆင်တူပြီး ဆိုင်ကလုန်းမုန်တိုင်းများကဲ့သို့ လှည့်ပတ်နေသော အပြာရောင်နဂါးနတ်ဆိုးချီဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။ မီတာရာနှင့်ချီရှည်သော ခန္ဓာကိုယ်ရှိသော်လည်း သူသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနိုင်သောကြောင့် နောက်တွင် အရိပ်များ ကျန်ရစ်သည်။

အခြားတစ်ကောင်သည် ဖားပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် အနက်ရောင်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ အရေပြားတွင် အပြာရောင်ပြည်များပြည့်နေသော အဖုများဖြင့် အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းထားပြီး၊ အမြဲတစေ အပြာရောင်အဆိပ်ကို ထုတ်လွှတ်နေကာ အလွန်ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော ပုံရသည်။

ယန်းရှင်း၏ လက်အောက်ခံ ရှောင်လင်၊ ဟဲဖန်၊ ဝူမင်နှင့် ကျန်းကျူးတို့သည် အစောပိုင်းအဆင့်၌ အဆင့်ခုနစ် နတ်ဆိုးငါးကောင် စုစုပေါင်းရှိသည်။ ရှောင်လင်ကို သတ်ပြီးနောက် ဤနှစ်ကောင် သေဆုံးပြီး နှစ်ကောင် အသက်ရှင်နေခြင်းသည် ကျန်နေသည့် လေးကောင် ဖြစ်ရမည်။

ကျန်းကျူးနဲ့ အစိမ်းရောင်အစွယ် ကျန်သေးတယ်...

ဟိုယုရှောင်သည် ကျန်နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်၏ အထောက်အထားကို သူတို့၏ အမည်များပေါ်တွင်သာ အခြေခံ၍ ခန့်မှန်းပြီးနောက်၊ နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်နှင့် တိုက်ပွဲဝင်နေသော တင်ဘူဟိုင်ဘက်သို့ သူ၏ အာရုံကို လှည့်လိုက်သည်။

တင်ဘူဟိုင်သည် ယခု သွေးရောင်အလင်းရောင်ဖြင့် လွှမ်းခြုံထားပြီး၊ နောက်တွင် မခွဲခြားနိုင်သော ရွှေရောင်ရုပ်တုတစ်ခု ဝဲပျံနေသည်။ သူ၏ လက်များသည် စစ်မှန်သော ယွမ်ဖြင့် တိုးပွားလာပြီး သူ၏ ရှေ့ရှိ နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်ဆီသို့ ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုစီဖြင့် ကြီးမားသော လက်ဝါးတံဆိပ်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ကျန်းကျူးနှင့် အစိမ်းရောင်အစွယ်တို့သည် တင်ဘူဟိုင်၏ လက်များအောက်တွင် ထင်ရှားစွာ အားနည်းနေပြီး ကစားစရာတစ်ခုကဲ့သို့ပင် သဘောထားခံရပုံရသည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ၊ ဟိုယုရှောင်၏ မျက်ဝန်းများတွင် နားလည်မှု၏ အရိပ်အယောင်တစ်ခု လက်သွားသည်။ တင်ဘူဟိုင်ဘက်သို့ သူ၏ အကြည့်သည် ရုတ်တရက် နက်ရှိုင်းသွားသည်။