ချင်းလုံအသင်း (၂၀)

လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ကောင်းကင်သည် စုတ်ပြဲသွားကာ အဆုံးမရှိသော မြင့်မြတ်သော အဖြူရောင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်သော အပေါက်တစ်ခုကို ဖော်ထုတ်လိုက်ပြီး အဖြူရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သတ္တဝါတစ်ဦး၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ပုံရိပ်ကို လင်းထိန်စေသည်။

ဤပုံရိပ် ပေါ်လာသည့်အချိန်မှစ၍ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ နယ်ပယ်သည် ဝေးကွာပြီး နီးစပ်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရွတ်ဖတ်သံဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

“ရှင်ဒီ ဒီတူစု

အာရူအို မီဒီ ဝူဒူဇာ

ရှင် ချီဇာ

ဘိုလိုင် ဧကရာဇ်

ယေမီ ရူဇာ ဝူဒူဇာ

ဂူလုအို ဒီတီဇာ ချီမိုဇာ

ရှာ ပို ဟေ...”

ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့သော တင်ကျန့်နှင့် ဖန်လုံဟဲ၊ နတ်ဆိုးလေးကောင်ကို သတ်ခဲ့သော တုံဝူတီ သို့မဟုတ် တင်ဘူဟိုင်ပင်လျှင် ရွတ်ဖတ်သံကို ကြားပြီးနောက် သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် နက်ရှိုင်းသော ငြိမ်းချမ်းမှု ပေါ်လာသည်။

ဝေးကွာနေပြီး မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်ထားပြီးဖြစ်သော ဟိုယုရှောင်ပင်လျှင် သူ၏ မျက်နှာတွင် ငြိမ်းချမ်းမှု မပြဘဲ မနေနိုင်ဘဲ လေထဲရှိ မာစတာဖန်ယင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အဖြူရောင်အလင်းသည် သူ၏ သတိထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်ဟုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။

အသက်ဆယ်ကြိမ်ရှူစာကြာပြီးနောက် သူသည် သူ၏နားရွက်အနီးရှိ ရွတ်ဖတ်သံ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံခဲ့ရကြောင်း သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ထိခိုက်စေကြောင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည် အန္တရာယ်ကို မခံစားရဘဲ ငြိမ်းချမ်းမှု၏ ခံစားချက်ကိုသာ ခံစားရသည်။

“ဒါ ဘယ်လို အသံမျိုးလဲ ငါ့စိတ်ထဲကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်တာ”

ရွတ်ဖတ်သံမှ ပထမဆုံး နိုးထလာသူများထဲတွင် တုံဝူတီ ပါဝင်သော်လည်း သူ၏ အသံတွင် ကြောက်ရွံ့မှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ပေ။

“ဒီမန္တန်ကို လရောင်ဗောဓိသတ်မန္တန်လို့ ခေါ်တယ်၊ အတိတ်ကာလက ဘုရားပေါင်း လေးဆယ်ဘီလီယံက ရွတ်ဆိုခဲ့တာ။ ဒါဟာ ရက္ခသမြင့်မြတ်သော ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးမြတ်ဆုံး သွန်သင်ချက် သုံးခုထဲက တစ်ခုပဲ။ မန္တန်ကို ရွတ်ဆိုပြီးတာနဲ့ အတားအဆီးအားလုံး ရောဂါအားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးတယ် ကျန်းမာရေးကောင်းမွန်တဲ့ ဓမ္မအားလုံးကို တည်ထောင်ပေးတယ် ကြောက်ရွံ့မှုအားလုံးကနေ လွတ်မြောက်စေတယ်။

ဒီမန္တန်က သုံးဘုံသားတွေကို အလွန်အကျိုးရှိစေတယ်။ ဒုက္ခခံစားနေရပြီး ဆင်းရဲဒုက္ခတွေနဲ့ ရစ်ပတ်နေတဲ့ ဘယ်သူမဆို ဒီမန္တန်နဲ့ ကုသနိုင်တယ်၊ ခြွင်းချက်မရှိဘူး။ ဒီကြီးမြတ်တဲ့ နတ်ဘုရားမန္တန်ဟာ အပင်ခြောက်တွေကို ရွတ်ဆိုရင်တောင် အကိုင်းအခက်တွေ၊ ပန်းတွေ၊ အသီးအနှံတွေ ထွက်လာစေနိုင်တယ်။ ဝေဒနာခံစားနေရတဲ့ သတ္တဝါတွေဆိုရင် ပြောစရာမလိုတော့ဘူး၊ ဒီမန္တန်နဲ့ ကုသရင် မပျောက်ကင်းဘဲ မနေနိုင်ဘူး”

တုံ့ပြန်သူမှာ မဟာလော်ဂိုဏ်းမှ တင်ဘူဟိုင်ဖြစ်ပြီး ဤမန္တန်နှင့် အတော်အတန် ရင်းနှီးပုံရပြီး ကောင်းကင်ရှိ မာစတာဖန်ယင်ကို မော့ကြည့်ရင်း သူ၏ မူလအစကို ရှင်းပြနေစဉ် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အလင်းရောင်မှိန်မှိန်တစ်ခု လက်သွားသည်။

“ဆင်းရဲဒုက္ခကို သက်သာစေရန်၊ ရောဂါကို ပယ်ဖျောက်ရန်၊ ကောင်းမြတ်ခြင်းကို ရရှိရန်နှင့် ကြောက်ရွံ့မှုမှ လွတ်မြောက်ရန်၊ ဗြဟ္မဏဂိုဏ်း၏ ဖြောင့်မတ်သော မန္တန်”

တီယန်ဒင်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သော တုံဝူတီသည် ကျွမ်းကျင်ပြီး ဗဟုသုတကြွယ်ဝသူဖြစ်သည်။ ဤရှင်းပြချက်ကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်းဆိုသလို ရွတ်ဖတ်သံ၏ မူလအစကို နားလည်သွားသည်။

“ရက္ခသနတ်ဆိုးဂိုဏ်းဟာ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းရဲ့ ဗြဟ္မဏဂိုဏ်းက ဆင်းသက်လာပြီး၊ ရက္ခသကို ဘိုးဘေးအဖြစ် ကိုးကွယ်ကာ၊ အောက်တွင် အကြီးမြတ်ဆုံး သွန်သင်ချက် သုံးခုရှိတယ်။ ကောင်းမွန်ခြင်းနဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ အသံကျူး၊ နတ်ဆိုးလော် မြင့်မြတ်တဲ့ ကျမ်းစာနဲ့ ရက္ခသဆယ်ပါး မြင့်မြတ်တဲ့ ကျမ်းစာ”

“ကောင်းတဲ့ မန္တန်တွေက နတ်ဆိုးတွေကို နှင်ထုတ်နိုင်သလို၊ မကောင်းတဲ့ မန္တန်တွေကလည်း ကမ္ဘာကို သန့်စင်စေနိုင်တယ်။ မာစတာ ရောက်လာပြီဆိုတော့ ဒီနတ်ဆိုးသုံးကောင်ကိုလည်း နှိမ်နင်းသင့်တာပေါ့”

တင်ကျန့်သည် စကားပြောပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများသည် ပြင်းပြစွာ တောက်လောင်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ မာစတာဖန်ယင်ကို အလွန်အမင်း ကိုးကွယ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ထိုအတောအတွင်း မာစတာဖန်ယင်အကြောင်း ကြားပြီးနောက် ပို၍ နီးကပ်လာသော ဟိုယုရှောင်သည် ပို၍ပင် သတိကြီးလာပြီး၊ သူမဘက်သို့ သူ၏ အကြည့်သည် ပို၍ သတိရှိလာသည်။

သူ နီးကပ်လာသောအခါမှသာ ဟိုယုရှောင်သည် မာစတာဖန်ယင်၏ အစစ်အမှန် မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့ခဲ့သော်လည်း သူမကို မြင်သောအခါ သူသည် ခဏတာ ထိတ်လန့်သွားသည်...

သူမသည် အတုမရှိသော အလှတရားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သူမ၏ ဦးခေါင်းတွင် ဗိုင်ရိုကာနဦးထုပ်ကို ဆင်ယင်ထားကာ တည်ငြိမ်ပြီး သနားကြင်နာသော အကြည့်ဖြင့် နတ်ဘုံမှ ကောင်းကင်နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ ပေါ်လာပြီး သူမကို ကိုးကွယ်သော အောက်ခြေရှိ ဂရန်းမာစတာများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ နတ်ဆိုးသုံးကောင်ကို တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ကြည့်ကာ သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

မာစတာဖန်ယင်သည် ဗိုင်ရိုကာနဦးထုပ်ကို ဆောင်းထားပြီး သူမ၏ ဆံပင်ကို ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း သူမ၏ စင်ကြယ်ပြီး အလွန်လှပသော မျက်နှာသည် အသက်ရှူမှားလောက်အောင် လှပနေဆဲဖြစ်ပြီး ထိုအံ့သြမှုအတွင်း၌ လောကီရေးရာမှ ခန့်ညားထည်ဝါသော ခွာညိုမှုလည်း ပါဝင်နေသည်။

သူမသည် ကောင်းကင်၌ ပွင့်လန်းသော မြင့်မြတ်သော ကြာပန်းတစ်ပွင့်ကဲ့သို့၊ မစင်ကြယ်သော အတွေးအနည်းငယ်မျှပင် မနှိုးဆွနိုင်လောက်အောင် ခန့်ညားထည်ဝါသည်။ သို့မဟုတ် လရောင်ဗောဓိသတ်မန္တန်၏ လွှမ်းခြုံထားသော အသံအောက်တွင် မည်သူမျှ ထိုကဲ့သို့သော အတွေးများကို ရဲရဲတင်းတင်း မထားဝံ့ပေ။

ဟိုယုရှောင် ထိတ်လန့်သွားရခြင်းအကြောင်းမှာ မည်သည့် မသင့်လျော်သော အတွေးကြောင့်မျှ မဟုတ်ဘဲ မာစတာဖန်ယင်၏ မျက်နှာသည် တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် မည်မျှတူသည်ကို သူ အံ့အားသင့်သွားခြင်းဖြစ်သည်။

“မာစတာဖန်ယင်က စီကုန်းယွဲ့နဲ့ ဘာလို့ ဒီလောက်တူနေတာလဲ...”

ဟိုယုရှောင် ရွတ်ဆိုလိုက်သည်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခုသည် သူ့ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုက်ခတ်လာပြီး၊ ထိုဖိအားအောက်တွင် သူ့ခေါင်းကို မော့နိုင်ခြင်း မရှိသော်လည်း သူသည် မာစတာဖန်ယင်ထံမှ လာသည်ကို သူချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်...

သူသည် အနည်းဆုံး မိုင်ဆယ်ချီဝေးကွာပြီး၊ သူသည် တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အနီးရှိ လေးယောက်၊ ဟိုယုကျဲနှင့် အခြားသူများသာ သူ့ကို ကြားနိုင်သည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကောင်းကင်ရှိ မာစတာဖန်ယင်သည်လည်း သူ့ကို ကြားခဲ့သည်။

သူ့ခေါင်းကို မော့နိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် စကားပြောနိုင်ခြင်း မရှိသောကြောင့် ဟိုယုရှောင်သည် သူ့အပေါ် မာစတာဖန်ယင်၏ သဘောထားကို မဆုံးဖြတ်နိုင်ဘဲ သူ၏ ဦးခေါင်းကို ငုံ့ကာ သူမသည် ဒေါသထွက်မည်မဟုတ်ဟု တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းရုံသာ တတ်နိုင်ပြီး သူ၏ အမူအရာသည် အလွန်နှိမ့်ချစွာ ရှိနေသည်။

ဆယ်သက်ရှူစာကြာပြီးနောက် လွှမ်းမိုးသော ဖိအားသည် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ဟိုယုရှောင်သည် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး၊ မာစတာဖန်ယင်သည် သူမ၏ အကြည့်ကို ယန်းရှင်းဘက်သို့ ပြန်လှည့်နေသည်ကို အချိန်မီ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

မာစတာဖန်ယင်သည် သူမ၏ ခေါင်းကို လှည့်လိုက်သောအခိုက်တွင် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များသည် အလွန်သိမ်မွေ့သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသကာ အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်သွားသည်ကို သူ သတိမထားမိခဲ့ပေ။ ထိုအလွန်လှပသော မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် ခန့်ညားထည်ဝါမှု လျော့နည်းသွားပြီး လောကီဆန်သော ဆွဲဆောင်မှု ပိုမိုပြသလာသည်။

“ဟိုမိသားစုရဲ့ သခင် နောင်မှာ မင်းရဲ့ စကားတွေကို သတိထားပါ။ မာစတာဖန်ယင်က စိန့်နတ်သမီးနဲ့ တူတာ မဟုတ်ဘူး၊ စိန့်နတ်သမီးက မာစတာဖန်ယင်နဲ့ တူတာ”

မာစတာဖန်ယင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကို ခံစားခဲ့ရသော ပိုင်ယွင်ဖန်သည် ဟိုယုရှောင်၏ နောက်တွင် ရပ်ကာ သူ့ကို သတိပေးခဲ့သည်။

ပိုင်ယွင်ဖန်၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ဟိုယုရှောင်က အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

“မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”

“မာစတာဖန်ယင်က စိန့်နတ်သမီးရဲ့ အဒေါ်ဆိုတာ တစ်ခါ ကြားဖူးတယ်”

......

ထို့နောက် ဟိုယုရှောင်သည် နှစ်ဦးသား မည်မျှတူသည်ကို နားလည်သွားပြီး ထိုကဲ့သို့သော မိသားစုဆက်နွယ်မှုရှိကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ သို့သော် စီကုန်းယွဲ့တွင် ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သော ဖခင်ရှိသည်ကို တွေးကြည့်သောအခါ၊ မာစတာဖန်ယင်ကို အဒေါ်အဖြစ် ပိုင်ဆိုင်ခြင်းသည် ကြီးမားသော ကိစ္စမဟုတ်ပုံရပေ။

သို့သော် သူမ၏ အစောပိုင်း ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ဝင်ရောက်မှုကို ပြန်လည်သတိရသောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ သံသယများကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ပိုင်ယွင်ဖန်ကို နောက်ထပ် မေးခွန်းတစ်ခု မေးလိုက်သည်။