ချင်းလုံအသင်း (၂၁)

“မာစတာဖန်ယင်က မြင့်မြတ်သောဘုရားကျောင်းရှိ ဂိုဏ်းတော်ထိန်းရှစ်ပါး ဂျီယလန်တို့ထဲမှာ အဆင့်ဘယ်လောက်ရှိမလဲ”

“ပထမ”

ပိုင်ယွင်ဖန်၏ ပြတ်သားသော တုံ့ပြန်မှုကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသော ဟိုယုရှောင်သည် ပထမတွင် အံ့အားသင့်သွားပြီးမှ တင်ကျန့် မည်မျှ ယုံကြည်မှုရှိခဲ့သည်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။ အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် စီကုန်းယွဲ့ကို ပြန်လည်သတိရသောအခါ သူသည် မရယ်မောဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

ဒီမိန်းမ၊ သူမရဲ့ မိသားစုတစ်ခုလုံး ပထမဖြစ်ဖို့ပဲ စွဲလမ်းနေတာလား…

...

ဟိုယုရှောင်ကို ခဏထားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်၌ ထိုမေးခွန်းကို မေးခဲ့သော မာစတာဖန်ယင်သည် အသက်ရှူစာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော်လည်း အောက်ခြေရှိ ယန်းရှင်းသည် ယခုထိ ပြန်ကြားခြင်း မရှိသေးပေ။ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ တည်ငြိမ်မှုသည်လည်း တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

“မင်းတို့ သုံးယောက် မိုက်မဲတဲ့ အယူအဆတွေကို ဆက်လက်စွဲကိုင်ထားဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပုံရတယ်”

မာစတာဖန်ယင်၏ မျက်လုံးများသည် အောက်ခြေရှိ သူမကို ပြန်ကြားရန် ငြင်းဆန်နေသော နတ်ဆိုးသုံးကောင်ကို ကြည့်နေစဉ် ထက်မြက်မှု၏ အရိပ်အယောင်တစ်ခု လက်သွားသည်။ သူမ၏ လက်များသည် ဖြည်းညှင်းစွာ စုစည်းသွားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်ရှိ မြင့်မြတ်သော အရှိန်အဝါသည် အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ မြင့်တက်သွားသည်။

ထင်ရှားစွာဆိုရလျှင် သူမသည် အလေးအနက်ထားတော့မည်ဖြစ်သည်။

ဟိုယုရှောင်အပါအဝင် လူတိုင်းသည် အသက်ရှူမှန်ကာ အာရုံစူးစိုက်စွာဖြင့် ကောင်းကင်ရှိ မာစတာဖန်ယင်ကို ကြည့်နေကြသည်။ ပြင်ပသတင်းအချက်အလက်များအရ မာစတာဖန်ယင်သည်လည်း ယွမ်ဒန်၏ အပြီးသတ်အဆင့်တွင် ရှိသည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ ပထမဦးစွာ၊ သူသည် ဤအဆင့်ရှိ မာစတာတစ်ဦး၏ လှုပ်ရှားမှုကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးဘဲ ဒုတိယအနေဖြင့် မာစတာဖန်ယင်၏ အင်အားဖြင့် ထိုမာစတာကြီး ငါးဦး၏ အင်အားကိုလည်း သူခန့်မှန်းနိုင်သည်။

မယ်တော်ဟုန်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိသည် ဤမာစတာ ခြောက်ဦးပေါ်တွင် မူတည်သည်။

“ဟီးဟီးဟီးဟီးဟီး... ကျန်ထိုင်ချင်၊ ငါ့သခင်ကို သစ္စာဖောက်မယ်လို့ မင်းထင်ရင် အိပ်မက်မက်နေတာပဲ။ သခင်ရဲ့ အင်အား ပြန်လည်ပြည့်ဝလာပြီး အထွတ်အထိပ်ကို ပြန်ရောက်တဲ့အထိ စောင့်နေ၊ ဆန်လင်ဒေသတစ်ခုလုံး နတ်ဆိုးတွေရဲ့ ကစားကွင်း ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်၊ မင်းတို့ရဲ့ ရက္ခသဂိုဏ်းကို ကမ္ဘာ့ မြင့်မြတ်တဲ့ မြေတွေက ဝိုင်းရံလိမ့်မယ်၊ ဟားဟားဟား...”

သိုးခေါင်းနှင့် လူခန္ဓာကိုယ်ရှိသော ယန်းရှင်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်လာသကဲ့သို့ ကောင်းကင်ရှိ မာစတာဖန်ယင်ကို ကြည့်ကာ သူမ၏ အမည်ရင်း ကျန်ထိုင်ချင်ဟု ခေါ်ဝေါ်ပြီး၊ ထို့နောက် ရုတ်တရက်ဆိုသလို နာကျင်သော ရက်စက်သော ရယ်မောသံကို ပြုလုပ်ကာ၊ ဟိုယုရှောင်အပါအဝင် လူတိုင်းကို မျက်နှာထား တုန်လှုပ်စေသော စကားလုံးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယန်းရှင်းသည် များစွာ သိပုံရသည်။

“မင်း အတော်သိပုံရတယ်”

ကျန်ထိုင်ချင်၏ အသံသည် လုံးဝ နက်ရှိုင်းလာပြီး၊ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ တည်ငြိမ်သော အမူအရာသည် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားကာ၊ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်သွားသည်။

“မင်းတို့ သုံးယောက် မကောင်းဆိုးဝါးတွေဟာ အရင်တုန်းက ဒီမာစတာက မင်းတို့ကို ဘယ်လို ဖျက်ဆီးခဲ့တယ်ဆိုတာ မေ့သွားပုံရတယ်...”

အသံဆုံးသည်နှင့် မာစတာဖန်ယင်သည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးမှိတ်ကာ တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုလိုက်ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တောက်ပစွာ လင်းလက်လာကာ သူမ၏ ဦးခေါင်းအထက်တွင် အနှစ်သာရ၊ စွမ်းအင်နှင့် ဝိညာဉ်တို့ကို ကိုယ်စားပြုသော ကြာပန်းသုံးပွင့် ပေါ်လာပြီး၊ အဆုံးမရှိသော မြင့်မြတ်သော အလင်းကို ထုတ်လွှတ်သည်။

သူမသည် အရင်ကကဲ့သို့ လရောင်ဗောဓိသတ်မန္တန်ကို ရွတ်ဆိုနေသော်လည်း ထိုအချိန်တွင် အရင်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကျိန်စာသံသည် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဘုရားတစ်ဆူ ပြန်လည်ဝင်စားလာသကဲ့သို့၊ ဒေါသထွက်နေသော ကိန်းကောင်၏ အကြည့်ဖြင့် ဖြစ်သည်။ ကျိန်စာသံသည် သူတို့အား ရည်ရွယ်ခြင်းမဟုတ်ကြောင်း လူတိုင်းသိသော်လည်း သူတို့သည် မတုန်လှုပ်ဘဲ မနေနိုင်ဘဲ သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် ကြောက်ရွံ့မှု၏ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဤကျိန်စာသံကို ကြားသောအခါ နတ်ဆိုးမင်းသုံးပါး ယန်းရှင်း၊ လွီလော်နှင့် ဆုန်ယန်းတို့၏ မျက်ဝန်းများသည် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တောက်ပလာပြီး သူတို့ကို လွှမ်းခြုံထားသော လွှမ်းမိုးသော ဖိအားမှ လွတ်မြောက်ရန် နောက်သို့ ပြန်လည်ထွက်ပြေးရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေကြသည်။

သို့သော် မာစတာဖန်ယင်၏ အင်အားသည် အလွန်အားကောင်းပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်း၏ အကိုင်းတစ်ခုဖြစ်သော ဗြဟ္မဏဂိုဏ်း၏ စိုက်ပျိုးနည်းများသည် သဘာဝအားဖြင့် နတ်ဆိုးများအပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော ဖိနှိပ်မှုအကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသည်။ သုံးကောင်စလုံးသည် ဤဖိနှိပ်မှုအင်အား၏ အကွာအဝေးမှပင် လွတ်မြောက်ရန် မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဤအခက်အခဲအတွင်း ကျိန်စာသံသည် အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေပြီး မြင့်မြတ်သော ဗုဒ္ဓအလင်းများသည် မာစတာဖန်ယင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်ကာ နတ်ဆိုးမင်းသုံးပါး၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ကျိန်စာသံနှင့် ဗုဒ္ဓအလင်းတစ်ခုစီသည် နတ်ဆိုးများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပူလောင်ရာများကို ချန်ထားခဲ့သည်။ ခဏတာအတွင်း၌ပင် သူတို့၏ ဧရာမနတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်များသည် မီးခိုးများ တထောင်းထောင်းထွက်ကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာသည်အထိ လောင်ကျွမ်းသွားသည်။

“အာ...”

ယခင်က လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင် အဆင့်ခုနစ်၏ အထွတ်အထိပ်၌ လူတိုင်းကို လွှမ်းမိုးခဲ့သော နတ်ဆိုးမင်းသုံးပါးသည် ယခု မာစတာဖန်ယင်၏ လရောင်ဗောဓိသတ်မန္တန်အောက်တွင် နာကျင်စွာ အဆက်မပြတ် ငိုကြွေးနေရုံသာမက တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးပင် မရှိတော့ပေ။

သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် အဆုံးမရှိသော မုန်းတီးမှုကို မြင်သောအခါ ဤမြင်ကွင်းကို 'သေချင်သော်လည်း မရနိုင်' ဟု ဖော်ပြခြင်းသည် မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ လွန်လွန်ကဲကဲ ပြောခြင်းမဟုတ်ပေ။

ဝေးကွာသောနေရာတွင် ရပ်နေသော ဟိုယုရှောင်သည် ယန်းရှင်းနှင့် အခြားနှစ်ဦးကို မာစတာဖန်ယင်၏ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံနေရသည်ကို ကြည့်နေသည်။ သူသည် ဘာမျှမပြော ဘာမျှမလုပ်ဘဲ ဟိုယုကျဲ ရှေ့သို့ တိုးလာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ့ကို တားဆီးရန်အတွက်ပင် သူ့လက်ကို တင်ကာ သူ့ကို ညင်သာစွာ ခေါင်းခါယမ်းပြခဲ့သည်။

စတုတ္ထမြောက် အကြီးအကဲသည် ကြင်နာမှုဖြင့် မသိကြဘဲ နတ်ဆိုးမင်းသုံးပါးအပေါ်တွင်လည်း သနားကြင်နာမှု မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် မယ်တော်ဟုန်ကို စိုးရိမ်နေသည်မှာ ထင်ရှားပြီး ဟိုယုရှောင်သည် သူကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်ခဲ့သည်။

“အစ်ကိုကြီး၊ မယ်တော်ဟုန် ဘယ်မှာရှိလဲ ကျွန်တော်သိတယ်”

ဟိုယုကျဲ၏ လွှဲပြောင်းပေးသော သတင်းစကားကို ကြားသောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် သူ့ကို ပြန်ကြည့်လိုက်ရုံသာဖြစ်သည်။ သူသည် နှုတ်ခမ်းကို သိမ်မွေ့စွာ လှုပ်ရှားကာ “ခရိုင်မြို့တော်” ဟူသော စကားလုံးများကို ရွတ်ဆိုခဲ့သည်။

ဟိုယုကျဲသည် သူ့ခေါင်းကို အလေးအနက် ခါယမ်းပြီး တူညီသော ကောက်ချက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာထားသည် အလွန်ဆိုးရွားသွားသည်။

မယ်တော်ဟုန်သည် သူ့ကို လှည့်စားခဲ့ကြောင်း သူ ယခုမှ သဘောပေါက်လိုက်သည်...

သူသည် မူလက မယ်တော်ဟုန်သည် မြို့တော်ရှိ မာစတာ ခြောက်ဦးနှင့် ပိုမို အင်အားကြီးသော ကိုယ်ခံပညာရှင်များကို ရှီလီတောင်စောင်းသို့ ခေါ်ဆောင်လာရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ သူမသည် ဤလူများကို သွေးစာအဖြစ် အသုံးပြုကာ သူမ၏ အင်အားကို ပြန်လည်ရရှိရန် ရှီလီတောင်စောင်းတွင် အရေးယူရန် စီစဉ်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် မယ်တော်ဟုန် ပေါ်မလာခဲ့ပေ။ တစ်စုံတစ်ခုကို သံသယဝင်လာချိန်တွင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပွင့်သွားပြီး မယ်တော်ဟုန်သည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း အရေးယူရန် ရည်ရွယ်ထားသည်ဟု သူထင်ခဲ့သည်။

သို့သော် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် သူသည် မှားနေကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ယန်းရှင်းသည် လူတိုင်းကို လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ ဆွဲဆောင်ခဲ့သော်လည်း မယ်တော်ဟုန်သည် အစအဆုံး တစ်ကြိမ်မျှပင် ပေါ်လာခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

ယန်းရှင်းသည် ဆုန်ယန်း၊ လွီလော်နှင့် တုံဝူတီတို့နှင့်အတူ ဖန်လုံဟဲ၊ တင်ကျန့်နှင့် တင်ဘူဟိုင်တို့နှင့် တိုက်ခိုက်သောအခါ ဟိုယုရှောင်က မယ်တော်ဟုန်သည် သူ့ကို လှည့်စားခဲ့ကြောင်း အတည်ပြုပြီးခဲ့သည်။ သူမ၏ ပစ်မှတ်သည် ဤလူများ မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် ဤလူများ မဟုတ်ပါက၊ သူမသည် အပြာရောင်နဂါးအသင်း၏ အမည်ကို အသုံးပြုကာ သူတို့အားလုံးကို မြို့ပြင်သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပါက၊ သူမ၏ ပစ်မှတ်သည် အတော်အတန် ရှင်းလင်းသွားသည်။

ခရိုင်မြို့တော်...

သူမ၏ ပစ်မှတ်သည် ခရိုင်မြို့တော်ဖြစ်သည်။

“ဘယ်လောက် လိမ္မာပါးနပ်တဲ့ သွေးနတ်ဆိုးလဲ ဘယ်လောက် လှည့်စားတတ်တဲ့ မယ်တော်ဟုန်။ ငါတို့ သူမကို ဘယ်တော့မှ မယုံကြည်ခဲ့ဘူး၊ သူမလည်း ငါတို့ကို အစအဆုံး ဘယ်တော့မှ မယုံကြည်ခဲ့ဘူးထင်တယ်၊ ငါ့ကိုသုံးပြီး ဒီလူတွေကို မြို့ပြင်ကို ခေါ်ထုတ်ပြီး သူမ မြို့ထဲဝင်နိုင်အောင် လုပ်ခဲ့တာ။ ဘယ်လောက် လိမ္မာပါးနပ်တဲ့ နည်းဗျူဟာ၊ ဘယ်လောက် လိမ္မာပါးနပ်တဲ့ နည်းဗျူဟာ”

“သူမ မြို့ထဲမှာ ဘာလုပ်ချင်တာလဲ”

စတုတ္ထမြောက် အကြီးအကဲ၏ အသံလွှင့်မေးမြန်းမှုကို ကြားသောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် ခေါင်းငုံ့ကာ အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီး ရုတ်တရက် လွန်ခဲ့သော ခြောက်လက ဇာအိုယန်း အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စဉ်တွင် တောင်ဓားဂိုဏ်း မြို့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော မြင်ကွင်းကို ပြန်လည်သတိရပြီး၊ သူ၏ မျက်ဝန်းများသည် ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့သွားသည်။

“ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းမှာ မြို့တိုင်းဟာ လမ်း၊ အိမ်ကြီး၊ ခရိုင်နဲ့ မြို့နယ်ဆိုပြီး အဆင့်လေးဆင့် ခွဲခြားထားတယ်၊ အဆင့်တစ်ခုစီမှာ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အခြေချနေထိုင်ရာတွေ ရှိတယ်၊ အော်ခစ်ဒ် ဒါ့သ်၊ ဒါ့ရှင်း၊ ယင်နဲ့ ယန်၊ အတားအဆီး လေးမျိုး...”

“အတားအဆီး၊ သူမက အတားအဆီးကို ဖောက်ထွင်းချင်တာ သူမရဲ့ ပစ်မှတ်က တုံလင်မြို့တစ်ခုလုံး”

ဟိုယုရှောင်၏ ဤစကားများကို ကြားသောအခါ ဟိုယုကျဲသည် ရုတ်တရက် သူ့ခေါင်းကို မော့ကြည့်ကာ သူ၏ အသံလွှင့်သံသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူတို့နှစ်ဦး မယ်တော်ဟုန်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ခန့်မှန်းနိုင်သောအခိုက်တွင် ကောင်းကင်အထက်၌ မာစတာဖန်ယင်၏ သည်းခံမှုသည် နတ်ဆိုးသုံးကောင်ကြောင့် ကုန်ဆုံးသွားပုံရသည်။

“မင်းတို့ အကြောင်းပြချက်ကို နားမထောင်ဘူးဆိုရင် ငါ မင်းတို့ကို မြင့်မြတ်သော ရက္ခသဘုရားဆီ ပို့လိုက်မယ်”

မာစတာဖန်ယင်သည် ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ပုံရိပ်သည် ကြီးထွားလာကာ သူ၏ ဦးခေါင်းအထက်တွင် အနှစ်သာရ၊ စွမ်းအင်နှင့် ဝိညာဉ်တို့ကို ကိုယ်စားပြုသော ပန်းသုံးပွင့် ပွင့်လန်းလာသည်။ ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် စုစည်းထားသော သူ၏ လက်ဝါးများသည် ကွဲကွာသွားပြီး၊ သူ၏ ညာဘက်လက်ဝါးဖြင့် နတ်ဆိုးသုံးကောင်ကို လေထဲတွင် ထိုးနှက်လိုက်ကာ၊ လရောင်ဗောဓိသတ်မန္တန်၏ နောက်ဆုံးစာကြောင်းကိုလည်း ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

“ရှာ ပို ဟေ...”

ပေသုံးရာခန့်ရှိသော အဖြူရောင်လက်ဝါးတံဆိပ်တစ်ခုသည် အဆုံးမရှိသော ဗုဒ္ဓအလင်းကို သယ်ဆောင်ကာ ပျံသန်းသွားသည်။ သူသည် ဘုရားတစ်ဆူကဲ့သို့ ညင်သာသော ရွတ်ဆိုသံနှင့် ရက္ခသ၏ ပြင်းထန်သော အကြည့်တို့ဖြင့် လှည့်ပတ်နေသည်။ သူသည် ကောင်းကင်၌ မရေမတွက်နိုင်သော ဗုဒ္ဓဘုံများနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော ဗုဒ္ဓများနှင့် ဗောဓိသတ်များ၏ အယောင်ကို ဖန်တီးကာ သူတို့ကြားတွင် လှည့်လည်သွားလာပြီး အင်အားကြီးမားသော ဗုဒ္ဓအရှိန်အဝါဖြင့် တိုက်ခတ်သွားသည်။ နောက်ဆုံး၌ သူ့ဦးခေါင်းတွင် ဦးချိုများနှင့် သူ့နောက်ကျောတွင် အတောင်များပါသော ရက္ခသနတ်ဆိုး၏ ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ပေါ်ထွက်လာပြီး နတ်ဆိုးသုံးကောင်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ဤရက္ခသအရိပ်ကို မြင်သောအခါ ယန်းရှင်း၊ ဆုန်ယန်းနှင့် လွီလော် - နတ်ဆိုးသုံးကောင် - သည် ကြာရှည်စွာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံထားရပြီး ကြောက်ရွံ့နေသောကြောင့်၊ ရုတ်တရက် ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည်။

နတ်ဆိုးများဖြစ်သောကြောင့် သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သော အရာသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အလွန်နည်းပါးပြီး ဤမြင်ကွင်းသည် လူတိုင်းကို မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်စေကာ နတ်ဆိုးသုံးကောင် ဘာဖြစ်လာမည်ကို ကြည့်ရှုလိုကြသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် အဖြူရောင် ဗုဒ္ဓအလင်းသည် နတ်ဆိုးသုံးကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို လွှမ်းခြုံလိုက်သောအခိုက်တွင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ မြေပြင်မှ ရုတ်တရက် နီရဲသော သွေးရောင်အလင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် နတ်ဆိုးသုံးကောင်၏ ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ရပ်တည်လိုက်သည်။

“မိန်းကလေးငယ် မင်းက ရဲရဲတင်းတင်းရှိတာပဲ၊ ငါ့အမိန့်အောက်က လူကို သတ်ရဲတယ်”

ဤအသံကို ကြားသောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် မသိစိတ်ဖြင့် နောက်သို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း ဆုတ်သွားပြီး သူ့ဘေးရှိ ဟိုယုကျဲနှင့် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ရာ သူတို့၏ မျက်ဝန်းများတွင် လေးနက်မှု၏ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

မယ်တော်ဟုန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်...

သူသည် သူမသည် ခရိုင်မြို့တော်တွင် ဘာလုပ်ချင်သည်ဖြစ်စေ အားလုံးပြီးစီးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး သူသည် သူတို့ သို့မဟုတ် ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ ခြောက်ဦးအတွက် သတင်းကောင်းမဟုတ်ပေ...

အသံကို ကြားသောအခါ မာစတာဖန်ယင်၊ ဂျီယလန်သည်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် မာနကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး လေးနက်သော မျက်နှာထားကို ပြသလိုက်သည်။

သူမသည် 'မိန်းကလေးငယ်' ဟူသော အခေါ်အဝေါ်ကိုပင် ငြင်းဆိုရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။ သွေးနတ်ဆိုး၏ အသက်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားသောအခါ သူမကို 'မိန်းကလေးငယ်' ဟု ခေါ်ခြင်းသည် တကယ်တမ်း ပြဿနာမဟုတ်ပေ...

“ဘယ်လို အခက်အခဲနဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခပါလိမ့် ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ မင်း ပေါ်လာပြီ”

“ဝူကျုံ၏ နောက်ဆုံးနှစ်များမှ တတိယတန်းစား နတ်ဆိုးကြီး ငါ ဒီနေ့ တကယ်ပဲ ဉာဏ်အလင်းရပြီ...”

...

အမျိုးသားရော အမျိုးသမီးပါ၊ ငယ်ရွယ်သူရော အသက်ကြီးသူပါ အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ...

လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ကောင်းကင်သည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသွားသည်။