ချင်းလုံအသင်း (၂၂)

မိုဇူဇီနှင့် ဇင်မာစတာ ယွမ်ကုန်းတို့မှလွဲ၍ ကျန်ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ ငါးဦးကို ဟိုယုရှောင် တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

ဝမ်ယန်းခရိုင်နှင့် တုံလင်ခရိုင်တို့တွင် သူနေထိုင်စဉ်က သူ၏ အထောက်အထားကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် ထိုသုံးဦးရှေ့တွင် သူ တစ်ခါမျှ ပေါ်လာခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် ယခု သူသည် သူတို့၏ အစစ်အမှန် မျက်နှာများကို နောက်ဆုံးတွင် မြင်တွေ့နေရသည်။

ယခု မယ်တော်ဟုန် ပေါ်လာသောအခါ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ ငါးဦးသည်လည်း သူတို့၏ ယခင် အမူအရာနှင့် လုံးဝကွဲပြားသော သူတို့၏ အရှိန်အဝါအပြည့်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

အဝေးဘယ်ဘက်တွင် မိုဇူဇီသည် ယခု အမည်မသိသော သနားကြင်နာတတ်သော ရှာယွမ်ဒေါ့ဇွန်၏ ဓမ္မရုပ်ပုံကို သူ၏နောက်တွင် ဝဲပျံနေသည်။ သူ၏ ခရမ်းရောင် ဒေါ့ဝတ်ရုံသည် လေမရှိဘဲ လွင့်နေပြီး သူ၏ ညာဘက်လက်ထဲရှိ ဖုန်မှုန့်တံသည် စင်ကြယ်သော ဒေါ့ဝိညာဉ်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး၊ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်သည် လက်ချောင်းတံဆိပ်တစ်ခုကို ပုံဖော်ထားသည်။

သူ့ဘေးတွင် ဇင်မာစတာ ယွမ်ကုန်းသည် သူ၏နောက်တွင် မိုးထိုးမြင့်မားသော ဗုဒ္ဓအလင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ထိုအလင်းအတွင်း၌ ကမ္ဘာ့ဘုရားရှင်၏ အရိပ်သည် သူ၏လက်ထဲရှိ ရွှေရောင်ဇင်တောင်ဝှေးမှ ထင်ဟပ်ကာ ပေါ်လိုက်ပျောက်လိုက် ဖြစ်နေသည်။ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော သူ၏ လက်ရှိအနေအထားနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ၊ သူသည် တကယ်ပင် ကိုးကွယ်ခံ ဗုဒ္ဓတစ်ပါးနှင့် တူနေသည်။

ညာဘက်အစွန်တွင် ပထမနေရာ၌ အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အရပ်ရှည်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရှိသည်။ သူမ၏ လက်ထဲတွင် စုတ်တံတစ်ခုကို ကိုင်ထားပြီး သူမသည် သိမ်မွေ့ပြီး စင်ကြယ်သော မျက်နှာထားရှိသည်။ မှောင်မိုက်သော အလင်းသည် သူမကို ဝန်းရံထားပြီး၊ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေစဉ် သူမကို ထောက်ပံ့ထားသည်။

“ဒါက ဟောင်ရန်မြင့်မြတ်သော ဂိုဏ်းက အကြီးအကဲ ဟွာမိုင်၊ လျန်နင်ရှုပဲ”

ဒုတိယမှာ ခိုင်မာသော မျက်နှာထားရှိသော ပိန်သွယ်သော အလယ်အသက်အရွယ် ဓားသမားတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူ၏လက်ထဲရှိ သုံးပေရှည်သော ဓားရှည်သည် မတ်မတ်တည့်တည့် ရပ်တည်နေသည်။ ဓားသွား၏ အစွန်းမှ အနည်းငယ်မျှသာ သိသာထင်ရှားသော ဓားချီသည် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ဟိုယုရှောင်၏ အကြည့်ကို အနည်းငယ် စူးရှစွာ ခံစားစေသည်။

“သူက မဟာယွီမြင့်မြတ်သော မင်းဆက်ရဲ့ နတ်ဆိုးဖမ်းဗျူရိုက အဆင့်ခြောက် နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေး မာစတာ ကျန်းယွီနင်ပဲ။ မြင့်မြတ်သောမင်းဆက် ပြိုလဲပြီးနောက် နတ်ဆိုးဖမ်းဗျူရိုလည်း ကျဆင်းသွားပြီး၊ အခု အဆင့်သုံးအောက်က လူတွေပဲ ကျန်တော့တယ်၊ အဆင့်ခြောက်က အခြေခံအုတ်မြစ်လို့ သတ်မှတ်ခံရတယ်”

ဟိုယုကျဲသည် ဟိုယုရှောင်၏ အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ကာ သူတို့ကို ဆက်တိုက် မိတ်ဆက်ပေးနေသည်။ သူသည် ယခင်က ခရိုင်မြို့တော်တွင် အမြဲတစေ ရှိနေခဲ့ပြီး ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ ငါးဦးကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။

ခေါင်းညိတ်နေစဉ် ဟိုယုရှောင်သည် ဟိုယုကျဲ မိတ်မဆက်ပေးခဲ့သော နောက်ဆုံးလူကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ဆီးနှင်းဖြူရောင် ရဟန်းဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း အတော်အတန် ပြင်းထန်သော အသွင်အပြင်ရှိသော ထိုလူကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ထက်မြက်သော အရောင်အဝါတစ်ခု ပေါ်လာပြီး တိုးတိုးလေး “ဒါက မဟာနှင်းတောင် ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းက ဇင်မာစတာ ယွမ်ဖာ ဖြစ်ရမယ် မဟုတ်လား”ဟု တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

ဟိုယုကျဲသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဇင်မာစတာ ယွမ်ဖာဘက်သို့ ဟိုယုရှောင်၏ အကြည့်သည် ယခင်လေးဦးနှင့် မတူဘဲ၊ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှု၏ အရိပ်အယောင်တစ်ခု သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်သွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

“ကျန်းယွီနင်က မာစတာကို တွေ့ဖူးပါတယ်”

“လျန်နင်ရှုက မာစတာကို ဦးညွှတ်ပါတယ်”

“နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီ၊ မာစတာရဲ့ ကျေးဇူးတော်က မပြောင်းလဲသေးဘူး...”

“မဟာနှင်းတောင် ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ဇင်မာစတာ ယွမ်ဖာက မာစတာဖန်ယင်ကို ဦးညွှတ်ပါတယ်”

“မာစတာရဲ့ နာမည်က မိုးကြိုးပစ်သံလိုပဲ။ ဒီနေ့ မင်းကို မြင်ရတော့ မင်းရဲ့ ကြီးကျယ်တဲ့ ဂုဏ်သတင်းအောက်မှာ မထိုက်တန်တဲ့သူ မရှိဘူးဆိုတာ ငါသိတယ်၊ ငါ မိုဇူဇီက ဦးညွှတ်ပါတယ်”

ဟိုယုရှောင် အတွေးနယ်ချဲ့နေစဉ် ကောင်းကင်ရှိ ငါးယောက်သည် ရုတ်တရက် မာစတာဖန်ယင်ကို ဦးညွှတ်ခြင်း စတင်ပြုလုပ်ကြသည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မော့ကြည့်သောအခါ သူသည် ချက်ချင်းဆိုသလို အံ့အားသင့်သွားသည်။

“အခြေအနေက ဘယ်လိုလဲ။ ဘာလို့ ဒီငါးယောက်က မာစတာဖန်ယင်ကို ဒီလောက် ရိုသေလေးစားပြနေကြတာလဲ၊ သူတို့အားလုံး ယွမ်ဒန် ဂရိတ်ပါဖက်ရှင်း ကျွမ်းကျင်သူတွေ မဟုတ်ဘူးလား”

ဟိုယုရှောင် တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပါ။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် မထွက်ခွာရသေးသူ အများအပြားသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ၊ အချို့က ဟိုယုရှောင်၏ စိတ်ထဲတွင် လှည့်ပတ်နေသော မေးခွန်းများကိုပင် အသံထွက်၍ မေးမြန်းကြသည်။

“ဟွန့်၊ ဘာမှ မဟုတ်တာကို အော်ဟစ်နေကြတာ။ မြင့်မြတ်သောဘုရားကျောင်းရဲ့ ဂိုဏ်းတော်ထိန်းရှစ်ပါး အကြီးအကဲတွေရဲ့ ဦးဆောင်ဂျီယလန်အနေနဲ့ မာစတာဖန်ယင်ရဲ့ အင်အားက ထူးခြားပြီး၊ သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းက သူတို့နဲ့ နှိုင်းယှဉ်လို့ မရဘူး”

တင်ကျန့်သည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး၊ ကောင်းကင်ရှိ အခြားထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ ငါးဦးကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ကြောင်း ပြသသည်။ သူ၏ စကားများသည် အခြားသူများကို အလွယ်တကူ စော်ကားနိုင်သော်လည်း၊ သူပြောပြီးနောက် အခြားငါးဦးသည် လုံးဝ တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိပေ။ ထို့ပြင် မိုဇူဇီနှင့် ဇင်မာစတာ ယွမ်ကုန်းတို့၏ နောက်က ဂိုဏ်းဝင်များသည်လည်း တုံ့ပြန်မှု မပြခဲ့ပေ။

ဤအရာကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်အပါအဝင် လူတိုင်းသည် ရှင်းလင်းသော နားလည်မှု ရရှိခဲ့သည်။

မာစတာဖန်ယင်၏ အင်အားသည် ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ ငါးဦး၏ အင်အားထက် တကယ်ပင် သာလွန်ပုံရသည်...

ဟိုယုရှောင်နှင့် ဟိုယုကျဲတို့သည် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်ပြီး ကောင်းကင်ရှိ မာစတာဖန်ယင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် လေးနက်မှု၏ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

မာစတာဖန်ယင်၏ အင်အားသည် ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ ငါးဦးကို ကျော်လွန်နေခြင်းသည် မိုဇူဇီကို သစ္စာခံရန် ကတိပြုထားပြီးဖြစ်သော သူ့အတွက် သတင်းကောင်းမဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် ဇင်မာစတာ ယွမ်ဖာလည်း ရှိသေးပြီး မမျှော်လင့်ဘဲ...

ဟိုယုရှောင်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ လက်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် အရိပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ ယခု ပျက်စီးနေသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေအောက်ရှိ မြေပြင်ကို သူ၏ အကြည့်က လှည့်ပတ်နေသည်။ သူသည် ဟိုယုဒွမ်နှင့် ဟိုယုလင်တို့ကို သူတို့၏ အဖွဲ့နှင့်အတူ အလျင်အမြန် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

ခုနစ်ယောက်စလုံး မျက်နှာဖုံးများ ဝတ်ဆင်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်၏ စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်သည် တင်းမာသွားသည်။ မာစတာဖန်ယင်နှင့် ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ ငါးဦး ရှိနေချိန်တွင်၊ ယခုအချိန်၌ အပြာရောင်နဂါးအသင်း၏ မျက်နှာဖုံးများကို ဝတ်ဆင်ခြင်းသည် စစ်ဆေးမှု စတင်ပါက သူတို့အတွက် အန္တရာယ်ကို ဖန်တီးနိုင်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူသည် အလျင်အမြန် သွားဝံ့ခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ ဟိုယုဒွမ်သည် လူတိုင်း၏ အကြည့်အောက်တွင် သူ၏ မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်လိုက်ပါက၊ ဟိုမျိုးနွယ်စုနှင့် အပြာရောင်နဂါးအသင်း၏ ဆက်နွယ်မှုကို လုံးဝ ဖော်ထုတ်လိုက်မည်ဖြစ်သည်။ ဟိုယုဒွမ်နှင့် ဟိုယုလင်တို့ မျက်နှာဖုံးများကို မချွတ်ခဲ့ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ထိုစိုးရိမ်မှုပင် ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ဤအတွေးများဖြင့် ဟိုယုရှောင်သည် ထိုနေရာတွင်သာ ရပ်နေကာ ကောင်းကင်ရှိ တင်းမာမှုကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်ပြီး၊ ဟိုယုဒွမ်နှင့် အခြားသူများနှင့် ပြန်လည်စုစည်းရန် အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေနေရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ကောင်းကင်၌ မူလက လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သော မယ်တော်ဟုန်သည် နောက်ဆုံးတွင် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်...

လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ကောင်းကင်သည် ပျက်စီးသွားပြီးနောက်၊ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုလုံး ပျောက်ကွယ်သွားမည်ဟု မျှော်လင့်ရသော်လည်း၊ ထူးဆန်းစွာဖြင့် ကောင်းကင်သာ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ မူလနယ်မြေ၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သော ခိုင်မာသော ရှေးဟောင်းသစ်ပင်များသည် ရှီလီတောင်စောင်း၏ မြေပြင်ကို အစားထိုးကာ ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။ ဤရှေးဟောင်းသစ်ပင်များသည် မိုင်ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ အဝေးသို့ မြင်နိုင်သလောက် ရှည်လျားစွာ တည်ရှိနေသည်။

မာစတာဖန်ယင်နှင့် ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ ငါးဦးကြားတွင် မြေပြင်မှ နီရဲသော မြူခိုးများ ဖြည်းညှင်းစွာ တက်လာသည်။ သူသည် မြင့်တက်လာလေလေ ပို၍ ထူလာလေလေဖြစ်ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် အထက်ရှိ ခြောက်ယောက်၏ အလယ်တွင် စုစည်းကာ၊ လူပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် ခဲသွားသည်။ သူသည် သွေးနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် မယ်တော်ဟုန်၊ သို့မဟုတ် ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ ခြောက်ဦး အချည်းနှီး ရှာဖွေခဲ့သော ဇာအိုယန်း သွေးနတ်ဆိုးပင် ဖြစ်သည်။

မယ်တော်ဟုန် ပေါ်လာသောအခိုက်တွင်၊ ကမ္ဘာ့လေးထောင့်စွန်းများသည် သွေးရောင်အလွှာတစ်ခုဖြင့် ရောယှက်သွားသည်။ မူလက မှောင်မိုက်နေသော ကောင်းကင်သည် သွေးရောင်အလင်းကို စုပ်ယူထားပုံရပြီး၊ တပ်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နီရဲသော အလင်းကို ထုတ်လွှတ်သည်။ ဤထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းသည် အောက်ခြေရှိ လူတိုင်းကို ကြောက်ရွံ့မှု၏ အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် ပြသစေသည်။