ချင်းလုံအသင်း (၂၃)

“အချိန်တွေ ဘယ်လောက်ကြာသွားပြီလဲနော်! နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်တောင် ကြာခဲ့ပြီဆိုတော့ ဝူကျုံဆိုတဲ့သူလည်း လောကကြီးကနေ ထွက်သွားရှာပြီပေါ့။ အရင်က တချိန်က တောက်ပခဲ့တဲ့ မြင့်မြတ်သော မင်းဆက်ဆိုတာလည်း အခုတော့ နာမည်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ ဒီကမ္ဘာပေါ်က လူတွေလည်း ဘယ်နှဆက် ပြောင်းသွားမှန်းတောင် မသိတော့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ နတ်ဆိုးဖမ်းဗျူရိုက အဆင့်ခြောက် နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေး မာစတာဆိုတဲ့လူကတော့ အခုထိ မပျောက်သေးဘူးဆိုတော့ တော်တော် အံ့ဩစရာပဲ”

မယ်တော်ဟုန်သည် ပထမဦးစွာ အံ့အားသင့်မှုကို ဖော်ပြပြီးနောက် ကျန်းယွီနင်ကို စိုက်ကြည့်ကာ၊ သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ စိန်ပုံစံ ခြောက်ခုကို သတိပြုမိသောအခါ၊ သူမ၏ မျက်လုံးများသည် ရုတ်တရက် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် တောက်လောင်လာသည်။

နတ်ဆိုးဖမ်းဗျူရိုကို ယခင်မင်းဆက်၏ ယွီရှင်ဇုန်မှ တည်ထောင်ခဲ့ပြီး သူ၏ အထွတ်အထိပ်သည် ထိုအချိန်တွင်လည်း ဖြစ်သည်။ သွေးနတ်ဆိုးများ၏ အထွတ်အထိပ်သည် ဝူကျုံ၏ နောက်ဆုံးနှစ်များနှင့် ထပ်တူကျသောကြောင့်၊ သူတို့သည် နတ်ဆိုးဖမ်းဗျူရိုနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံခဲ့ခြင်းသည် သဘာဝကျသည်။

သို့သော် မြင့်မြတ်သော မင်းဆက်သည် မြင့်မြတ်သော မင်းဆက်အဖြစ် ယိုယွင်းသွားပြီ ဟူသော စကားစုသည် ကျန်းယွီနင်ကို ထင်ရှားစွာ စော်ကားခဲ့ပြီး သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ၊ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မကျေနပ်မှု၏ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး အေးစက်စွာပြောလိုက်သည်။

“စတည်ထောင်ကတည်းက နတ်ဆိုးဖမ်းဗျူရိုဆိုတာ ရည်မှန်းချက်ကြီးကြီးနဲ့ စခဲ့တာ။ နတ်ဆိုးတွေ ရှိနေသမျှ ဗျူရိုကို ဘယ်တော့မှ ဖျက်သိမ်းမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ကြွေးကြော်ခဲ့တာ။ မင်းတို့လို နတ်ဆိုးတွေ တစ်ကမ္ဘာလုံး ပျံ့နှံ့နေတာကို လုံးဝ ရှင်းလင်းအောင် မလုပ်နိုင်သေးခင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရဲရဲတင်းတင်း အဖွဲ့ကို ဖျက်သိမ်းရဲမှာလဲ”

သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေပြင်ပေါ်ရှိသူများအပါအဝင် ကျန်ငါးဦးသည် မည်သည့်မျက်နှာထားကို ပြသနေပါစေ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် လေးစားမှု၏ လှိုင်းလုံးတစ်ခုကို ခံစားခဲ့ကြသည်။

ယွီရှင်ဇုန်၏ နတ်ဆိုးဖမ်းဗျူရိုသည် ယနေ့ တကယ်ပင် ကျဆင်းသွားခဲ့သော်လည်း သူသည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ လူများက သူကို လေးစားမှုကို မထိခိုက်စေခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ ယခင်မင်းဆက်အတွင်း လူသားမျိုးနွယ်အတွက် ဗျူရို၏ ပံ့ပိုးကူညီမှုများသည် ကြီးမားလွန်းပြီး၊ ယနေ့တိုင် မည်သူမျှ မေးခွန်းထုတ်ရန် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် အရေးပါလှသည်။

ဤကိစ္စသည် အခြားသူတစ်ဦးမှ ပြောကြားပါက အဓိပ္ပါယ်များစွာ လျော့နည်းသွားမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ မဟာယွီမြင့်မြတ်သော မင်းဆက်မှ ကျန်းယွီနင်မှ လာသောကြောင့် မေးခွန်းထုတ်စရာမလိုဘဲ လက်ခံခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ကျန်းယွီနင်၏ စကားများသည် အခြားသူများထံမှ လေးစားမှုကို ရရှိစေသော်လည်း သူတို့သည် မယ်တော်ဟုန်ထံမှ မထီမဲ့မြင်ပြုသော အမူအရာကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။ သူမသည် ကျန်းယွီနင်ကို ရယ်စရာကောင်းသောအရာတစ်ခုကို မြင်နေသကဲ့သို့ ကြည့်ကာ မထီမဲ့မြင်ပြုကာ “ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ နတ်ဆိုးအားလုံးကို ချေမှုန်းပစ်ဖို့၊ မင်းတို့လို လူတွေနဲ့ပဲလား။ ယွီရှင်ဇုန်က အဲဒီတုန်းက ဘာလို့ အဲဒီလို တောင်းဆိုနိုင်ခဲ့လဲဆိုတာ မင်းတို့ နားမလည်သေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရှေ့မှာ အဲဒီလို ရဲရဲတင်းတင်း ပြောရဲတယ်၊ သေခြင်းကို ရှာနေတာပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

မယ်တော်ဟုန်၏ မူလက မထီမဲ့မြင်ပြုသော အသံသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ပြန်လည်သတိရသကဲ့သို့ ဒေါသထွက်လာပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်ရှိ နီရဲသော မြူခိုးများသည် ပွက်ပွက်ဆူနေသကဲ့သို့၊ ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသော၊ လှိုင်းထနေသော တိမ်တိုက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူမ၏ အရှိန်အဝါသည် တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို လွှမ်းမိုးသော ဖိအားသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံသွားကာ မိုင်ပေါင်းများစွာအတွင်းရှိ မြေပြင်သည် ချက်ချင်းဆိုသလို တုန်လှုပ်သွားသည်။

မယ်တော်ဟုန်သည် သူမ၏ ညာဘက်လက်ကို ကျန်းယွီနင်ဘက်သို့ ဆန့်ထုတ်ကာ ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်...

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ လေစီးကြောင်းကို ထိန်းချုပ်နေသကဲ့သို့သော ဤလှိုင်းသည် သူမ၏နောက်တွင် နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသောအလင်းတန်းကို ရုတ်တရက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ ချက်ချင်းဆိုသလို မိုးထိုးမြင့်မားသော ရေစီးကြောင်းကြီးတစ်ခု၊ အဆုံးမရှိသော သွေးနီရောင်စွမ်းအင်သည် ကျန်းယွီနင်ဆီသို့ လွှမ်းမိုးသော အင်အားဖြင့် တိုက်ခတ်လာသည်။

ကျန်းယွီနင်၏ မျက်ဝန်းများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူသည် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ကာ သူ၏လက်ထဲရှိ သုံးပေရှည်သော ဓားရှည်သည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စုစည်းထားသော မိုးထိုးမြင့်မားသော ဓားချီ၊ အနှစ်သာရ၊ ချီနှင့် ဝိညာဉ်တို့၏ အလင်းသုံးခုသည် သူ၏ ဦးခေါင်းအထက်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ခုန်တက်သွားကာ သူသည် သူ၏ ဓားရှည်ဖြင့် အလျားလိုက် ခုတ်လိုက်သည်။

မီတာတစ်ထောင်ခန့် ရှည်လျားသော ဓားချီအစွန်းတစ်ခုသည် နေရောင်ကို ထိုးဖောက်နေသော သက်တံတစ်ခုကဲ့သို့ ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ ဦးတည်နေသော သွေးနီရောင် ရေစီးကြောင်းကို တိုက်ခတ်ကာ ရေစီးကြောင်းကို ချက်ချင်းဆိုသလို နှစ်ပိုင်းခွဲလိုက်ပြီး၊ သမုဒ္ဒရာကို လှုပ်ခတ်သော မြင့်မြတ်သော ဓားကဲ့သို့၊ ရှေ့ရှိ သွေးရောင် ရေစီးကြောင်းကို ခွဲထုတ်ကာ၊ မယ်တော်ဟုန်ကို တည့်တည့် ညွှန်ပြနေသည်။

ကျန်းယွီနင်သည် အေးစက်စွာ မထီမဲ့မြင်ပြုကာ အဆင့်ငါး နတ်ဆိုးတစ်ကောင်၊ အများဆုံး သူ၏ ယွမ်ဒန် အပြီးသတ်အဆင့်ထက် ကျင့်ကြံမှုတွင် အနည်းငယ်သာ သာလွန်ကာ ချန်ယန်နယ်မြေ၏ အထင်ကရတစ်ဦးနှင့်သာ နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။ တကယ်တော့ သူသည် ကြောက်ရွံ့ရန် အကြောင်းပြချက်ရှိသော်လည်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုသာဖြစ်ပါက၊ ထူးချွန်သော အဆင့်ခြောက် နတ်ဆိုးသုတ်သင်ရေး မာစတာတစ်ဦးဖြစ်သော သူ့ကို မည်သို့ ကြောက်လန့်စေနိုင်မည်နည်း။

သို့သော် သူ၏ ရယ်မောသံသည် သုံးစက္ကန့်ပင် မကြာမီ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်...

သူ၏ ဓားချီဖြင့် ခွဲထုတ်ခံရပြီးနောက် သွေးနီရောင် ရေစီးကြောင်းသည် သုံးစက္ကန့်သာ နှစ်ပိုင်းကွဲနေပြီးမှ ပြန်လည်ပေါင်းစည်းကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးပင်လယ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏ ကျေနပ်အားရမှု၌ ကျန်းယွီနင်သည် သွေးနီရောင် ရေစီးကြောင်းဖြင့် တိုက်ရိုက် လွှမ်းမိုးခံလိုက်ရသည်။

အချိန်မီ၊ လေထဲတွင် ရုတ်တရက် အစိမ်းရောင် သစ်တောအုပ်နှင့် မြစ်ကမ်းနားပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး အဝေးမှ ကြည့်လျှင် အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် လျန်နင်ရှုမှလွဲ၍ အခြားသူမရှိပေ၊ သူမသည် မည်သည့်အချိန်ကမှန်းမသိ ကောင်းကင်၌ ဤမြင်ကွင်းကို ရေးဆွဲခဲ့သည်။ ပုံရိပ်သည် အားကောင်းသော ဟောင်ရန်ချီဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မူလက ရေစီးကြောင်းကို ခဏတာ ဖိနှိပ်ထားသည်။

ဟောင်ရန်မြင့်မြတ်သော ဂိုဏ်းသည် မူလက တူရိယာအမျိုးမျိုးဖြင့် တေးဂီတ၊ စစ်တုရင်၊ ကဗျာ၊ ပန်းချီဟူသော အသွေးအသား လေးမျိုးဖြင့် တည်ရှိပြီး၊ အားလုံး ဟောင်ရန်ချီကို အမွေခံခဲ့ကြသောကြောင့်၊ သဘာဝအားဖြင့် နတ်ဆိုးများအပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော ဖိနှိပ်မှုအင်အားရှိသည်။

သို့သော် သွေးနီရောင် ရေစီးကြောင်းသည် ခဏတာ ဖိနှိပ်ခံရပြီးနောက် ချက်ချင်းဆိုသလို ပြန်လည် မြင့်တက်လာကာ မကြာမီ ပန်းချီကား၏ ဧရိယာအများအပြားကို သွေးများဖြင့် စွန်းထင်းသွားစေပြီး ခိုင်မာသော ဟောင်ရန်ချီသည် ခဏတာအတွင်း၌ပင် ရှုံးနိမ့်ကာ၊ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်...

ကံကောင်းစွာဖြင့် ကျန်းယွီနင်သည်လည်း ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေးကို ရယူနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ လျန်နင်ရှုဘေးတွင် ရပ်နေသော သူတို့နှစ်ဦး၏ မျက်နှာများသည် အံ့အားသင့်မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“ယင်နဲ့ ယန်က အသက်ကို ပေးတယ်၊ ဆွမ်ယင်က အမြင့်မြတ်ဆုံး၊ သူမဟာ ပဉ္စမအဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီ”

တကယ်တော့ လျန်နင်ရှု နောက်ထပ် စကားပြောဖို့ မလိုတော့ပါဘူး၊ ကျန်သုံးယောက်နဲ့ မာစတာဖန်ယင်တို့ဟာ ရေစီးကြောင်းက ကျန်းယွီနင်ကို ချက်ချင်း ဖိနှိပ်ပြီး လျန်နင်ရှုရဲ့ ဟောင်ရန်ချီကိုတောင် စွန်းထင်းသွားတာကို မြင်တော့ မျက်နှာထားတွေဟာ အစွန်းအထင်းအထိ တင်းမာသွားခဲ့ပါတယ်။

ပဉ္စမအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သည် ကိုယ်ခံပညာရှင်၏ ယင်နှင့် ယန်မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ၏ အထွတ်အထိပ်နှင့် တူညီပြီး၊ ဆွမ်ယင်နယ်မြေ၏ အထွတ်အထိပ်နှင့်လည်း တူညီသည်။ နောက်ထပ် ခြေလှမ်းတစ်ခု ဆိုလိုသည်မှာ...

“သူမဟာ သိုးနှလုံးနတ်ဆိုးပေါ်မှာ ပဉ္စမအဆင့်ရဲ့ အစောပိုင်းအဆင့်ရဲ့ အရှိန်အဝါကို တမင်ချန်ထားခဲ့တာ၊ ငါတို့အားလုံး လှည့်စားခံခဲ့ရတယ်။ ပဉ္စမအဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်၊ တကယ်ပါးနပ်တယ်၊ ငါနဲ့အတူ အင်အားချင်း ပူးပေါင်းဖို့ လူတိုင်းကို တောင်းဆိုတယ်၊ မဟုတ်ရင် ဒီနေ့ ငါတို့အားလုံး သူမရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေရလိမ့်မယ်”

မာစတာဖန်ယင်သည် ထိုအချိန်တွင် လျှော့ပေါ့ရန် မရဲတော့ပေ။ သူမသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လရောင်ဗောဓိသတ်မန္တန်သည် ချက်ချင်းဆိုသလို ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားကာ စင်ကြယ်သော ဗြာဟ္မဏမန္တန်သံများသည် မယ်တော်ဟုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်ရှိ သွေးမြူခိုးကို အဆက်မပြတ် တိုက်စားကာ သန့်စင်နေသည်။

ထိုအတောအတွင်း အခြားလေးဦးသည်လည်း သူတို့၏ လက်နက်များကို မြှင့်တင်လိုက်သည် ဇင်တောင်ဝှေး၊ ဓားရှည်နှင့် စုတ်တံထိပ် ရုတ်တရက် တောက်ပသောအလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မှောင်မိုက်သော ညကောင်းကင်သည် ရွှေရောင်၊ မှင်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် ဝိညာဉ်အလင်းများဖြင့် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ မိုင်ဆယ်ချီအတွင်း၌ မြေပြင်သည် တုန်လှုပ်လာသည်။

“အဲဒီတုန်းက ယွီရှင်ဇုန်တောင် အင်ပါယာကောင်းကင်လက်မှုဗျူရိုကို စေလွှတ်ခဲ့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ ခြောက်ယောက်က ငါ့ရှေ့မှာ လှည့်ကွက်တွေ လုပ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာ၊ လုံးဝ မိုက်မဲလိုက်တာ”

မယ်တော်ဟုန်သည် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေစဉ်ပင် မထီမဲ့မြင်ပြုရန် အချိန်ရခဲ့သည်။ သူမပြောသော စကားကို အနည်းငယ်သာ နားလည်နိုင်သော်လည်း၊ သူမ၏ နောက်စကားသည် ရောက်ရှိနေသူအားလုံးကို ချက်ချင်းဆိုသလို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

“သွေးဟာ အသက်ကို ပြောင်းတယ်၊ နတ်ဆိုးတွေ လည်ပတ်တယ်၊ အသက်ရှင်”

သူသည် စကားလုံးကိုးလုံးမျှသာ မည်သူမျှ နားမလည်နိုင်သော စကားလုံးများဖြစ်သော်လည်း မယ်တော်ဟုန်သည် နောက်ဆုံးစကားလုံး "အသက်ရှင်" ဟု ဆိုလိုက်သည်နှင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ မြင့်မားသော ရှေးဟောင်းသစ်ပင်များသည် အသက်ဝင်လာပုံရပြီး ယိမ်းနွဲ့ကာ သူတို့၏ အခေါက်များ ကွာကျသွားပြီး တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ထူးဆန်းသော ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော နတ်ဆိုးများသည် အတွင်းမှ သူတို့၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ ပင်စည်များကို ဖောက်ထွင်းကာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

လက်သုံးချောင်းပါသော ရွှေရောင်ဖားများ၊ ခြေလေးချောင်းပါသော နီရဲသော မြွေများ၊ မျက်နှာဖြူသော မြေခွေးများ၊ သွားရည်ကျနေသော ဝံပုလွေနတ်ဆိုးများ၊ ခန့်ညားထည်ဝါသော ကျားနတ်ဆိုးများ၊ ငရဲဘုံမှ ထောင်မှူးများကဲ့သို့ မကောင်းဆိုးဝါးများ၊ မတရားသဖြင့် သေဆုံးခဲ့သော နီရဲရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးသရဲများ၊ လူ့အရေပြားမီးအိမ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အသက်ကြီးသော ဘာသာရေးကိုင်းရှိုင်းသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးပင် ရှိသေးသည်...

“ဟီးဟီးဟီးဟီး...”

“တီဟီးဟီး...”

“အော်...အော်..”

ထိုရှေးဟောင်း မိုးထိုးမြင့်မားသော သစ်ပင်များမှ နိုးထလာသော နတ်ဆိုးအပေါင်းတို့သည် လူတို့သည် ဤနတ်ဆိုးအပေါင်းတို့ကို ကြည့်ရှုကာ သူတို့၏ အသံများကို ကြားသောအခါ လူတိုင်းသည် သူတို့၏ ဦးရေပြားများ တုန်ယင်လာသည်ကို ခံစားလာကြသည်။

“ဒါဟာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခု မဟုတ်ဘူး; ဒါဟာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နတ်ဆိုးတွေရဲ့ အိမ်အောင်းရာပဲ”

“ဘယ်လို...ဘယ်လို...ဘယ်လို နတ်ဆိုးတွေ အများကြီးရှိနိုင်တာလဲ...ဘယ်လို...”

“သောင်းနဲ့ချီ၊ သောင်းနဲ့ချီရှိရမယ်၊ အနိမ့်တန်းတွေချည်းပဲ တစ်ထောင်ကျော်ရှိတယ်၊ တုံလင်...ကံဆိုးပြီ...”

...

ကောင်းကင်၌ တိုက်ပွဲစတင်သည်နှင့် အောက်ခြေရှိ လူတိုင်းသည် အပြင်ဘက်သို့ ရွေ့လျားရန် စတင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း သူတို့ အဝေးသို့ ဆုတ်ခွာနိုင်ခြင်း မပြုမီ သောင်းနှင့်ချီသော နတ်ဆိုးတပ်မတော်၏ ရုတ်တရက် ပေါ်လာမှုသည် လူအချို့ကို ဒူးထောက်သွားစေသည်...

သင်သိသင့်သည်မှာ နောက်ဆုတ်ခြင်း မပြုရသေးသူများသည် အနည်းဆုံး ဂန်းချီနယ်မြေ၏ စစ်သည်တော်များဖြစ်ကြပြီး သူတို့ပင်လျှင် ဤအရာကို မြင်သောအခါ ဒူးထောက်သွားသည်ကို ခံစားလာကြသည်။ ဤနတ်ဆိုးများ သယ်ဆောင်လာသော ဖိနှိပ်မှုခံစားချက်ကိုသာ စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်။

“ဖန်လုံဟဲ၊ တင်ကျန့်၊ မြို့တော်တပ်ကို တုံလင်ခရိုင်ကို ပြန်ခေါ်သွား နတ်ဆိုးတွေကို ခုခံဖို့ အတားအဆီးကို စတင်လိုက် ငါတို့ ခြောက်ယောက်က သွေးနတ်ဆိုးကို ချေမှုန်းပြီး ချက်ချင်း မြို့တော်ကို ပြန်လာခဲ့မယ်၊ မြန်မြန်”

မာစတာဖန်ယင်၏ ရှင်းလင်းပြီး အေးမြသော အသံသည် လေထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ အောက်ခြေတွင် ဖန်လုံဟဲနှင့် တင်ကျန့်တို့သည် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်ကာ “အမိန့်တော်ကို နာခံပါမယ်” ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

နှစ်ဦးသား မရဲဝံ့ဘဲ နောက်က ဆူညံသံကို လျစ်လျူရှုကာ ရှီလီတောင်စောင်း၏ အပြင်ဘက်သို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းသွားပြီး ဂွီယွီတန်နှင့် ထိုလေးသောင်းသော လူများကို ရှာဖွေကာ သူတို့ကို မြို့ထဲသို့ ပြန်ခေါ်သွားရန် စီစဉ်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ဟိုယုဒွမ်နှင့် ပြန်လည်တွေ့ဆုံပြီးနောက် မာစတာဖန်ယင်၏ အမိန့်ကို ကြားသောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် ရုတ်တရက် မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ခေါင်းကို လှည့်ကာ ဟိုယုဒွမ်ကို မေးလိုက်သည်။

“ဟိုဖေး သတင်းနဲ့ ပြန်လာပြီလား၊ ဒုတိယအကြီးအကဲ ဦးဆောင်တဲ့ လူတွေ ဘယ်မှာလဲ”

မယ်တော်ဟုန် ပေါ်လာကတည်းက အနည်းငယ် ထုံထိုင်းနေပုံရသော ဟိုယုဒွမ်သည် ဟိုယုရှောင်၏ အသံကြောင့် ပြတ်သားစွာ နိုးထလာသည်။ သူ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ဖြူဖျော့သွားပြီး “သူတို့ ဂွီယွီတန်နဲ့ ငါတို့မျိုးနွယ်စုဝင်တွေနဲ့ အတူရှိတယ်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ အစ်ကိုကြီး” ဟု မေးလိုက်သည်။

“ငါ့နောက်ကို မြန်မြန်လိုက်လာ သူတို့ကို သတိပေးလိုက် သူတို့ ခရိုင်မြို့တော်ကို ပြန်လို့ မရဘူး”

သူတို့၏ နောက်တွင် ဟိုယုလင်၊ ဟိုယုကျဲနှင့် ဟိုမျိုးနွယ်စုမှ နီရှင်းချွမ်၊ ပိုင်ယွင်ဖန်နှင့် လီစန်ယွင်တို့သည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်းဆိုသလို စိတ်ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာများကို ပြသကြသည်။

ဟိုယုရှောင်၏ စကားများနောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပါယ်ကို ဟိုယုဒွမ်တစ်ဦးတည်းသာ နားလည်ပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် ပို၍ပင် ဖြူဖျော့သွားသည်...