ချင်းလုံအသင်း (၂၆)
Vol. 17 Ch. 238
ဂရန်းမာစတာနယ်မြေ ကျင့်ကြံမှု...
သုံးဦးစလုံး ချက်ချင်း စကားမပြောဘဲ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် သံသယများ တိုးပွားလာသည်။
ဟိုယုရှောင်ကို သူ၏ဘေးရန်အဖြစ် မြင်သော တင်ကျန့်သည် နှလုံးသားထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း သူ၏နောက်မှ လူအုပ်စုကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်မှောင်သည် ပို၍ပင် ကြုတ်သွားသည်။
ဟိုယုရှောင်၏ နောက်တွင် နီရှင်းချွမ်၊ လီစန်ယွင်၊ လျူကျန်းဟောင်နှင့် ပိုင်ယွင်ဖန်တို့မှလွဲ၍ ကျန်ရှစ်ဦးမှာ ဟိုယုဒွမ်၊ ဟိုယုလင်၊ ဟိုယုကျဲ၊ ရှောင်နူထောင်၊ ကျန်းကုန်း၊ ဂေါချန်၊ ဂေါဟူနှင့် ဝမ်ကုန်း အားလုံးသည် ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ ကိုယ်ခံပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။
“သူတို့လူဦးရေက၊ တစ်ခုခု မှားနေသလို ခံစားရတယ်”
ဖန်လုံဟဲသည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ကို ပထမဆုံး သတိပြုမိသူဖြစ်သည်။ သူစကားပြောသည်နှင့် ချက်ချင်းဆိုသလို၊ တင်ကျန့်၏ မျက်လုံးများတွင် အလင်းရောင်တစ်ခု လက်သွားပြီး၊ သူသည် တီးတိုးပြောလိုက်သည်။
“သခင်ဖန်၊ အခုနက ကျွန်တော်တို့ မြင်ခဲ့တဲ့ အပြာရောင်နဂါးအသင်းရဲ့ ကိုယ်ခံပညာရှင်အရေအတွက်နဲ့ တူတူပဲလို့ မထင်ဘူးလား”
တင်ဘူဟိုင်ပင်လျှင် ဟိုယုရှောင်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့ကို ကြည့်ပြီးနောက် မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြသကာ ထို့နောက် အလျင်အမြန် သဘောပေါက်သွားပြီး “အံ့သြစရာ မရှိပါဘူး၊ ဝမ်ယန်းခရိုင်က လူတွေ၊ သူတို့ဟာ ဇာအိုယန်းခရိုင်မှာ အပြာရောင်နဂါးအသင်းက အရှင်ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရတဲ့သူတွေ မဟုတ်ဘူးလား...” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ဘာလဲဟ…
တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး တင်ကျန့်နှင့် တင်ဘူဟိုင်တို့၏ မှတ်ချက်များသည် ကြီးမားသော ဆူညံသံကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ လူများ အခြေအနေကို နားလည်သွားသောအခါ၊ ဟိုယုရှောင်ဘက်သို့ သူတို့၏ အကြည့်များသည် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဟိုယုရှောင်သည် ရှီလီတောင်စောင်းတွင် တစ်ခါမျှ ပေါ်လာခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ ယခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ဂရန်းမာစတာနယ်မြေ ကျင့်ကြံမှုနှင့် မှတ်ချက်နှစ်ခု၏ အဓိပ္ပါယ်သက်ရောက်မှုတို့နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ၊ အဖြေသည် ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာတော့မတတ် ဖြစ်နေသည်...
“ဟိုယုရှောင် မင်းမှာ ရဲရဲတင်းတင်းရှိတာပဲ နတ်ဆိုးတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး တုံလင်မှာ အဓိကရုဏ်းတွေ ဖန်တီးဖို့...”
“ဝန်ကြီးတင် စားတာနဲ့ ပတ်သက်ရင် မဆင်မခြင် လုပ်နိုင်ပေမဲ့ စကားနဲ့ ပတ်သက်ရင် မလုပ်သင့်ဘူး။ ကျွန်တော် ဟိုက ဒီနေ့ နတ်ဆိုးတွေကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အဓိကရုဏ်းကို သိပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆွေမျိုးတွေကို အကူအညီတောင်းဖို့ အထူးခေါ်လာခဲ့တာ။ အဲဒါ ဘယ်လိုလုပ် နတ်ဆိုးတွေနဲ့ ပူးပေါင်းမှု ဖြစ်သွားနိုင်မလဲ။ ကျွန်တော် ဒီကိုလာတဲ့လမ်းမှာ အပြာရောင်နဂါးအသင်းရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေကို ဖမ်းမိခဲ့ပြီး ခရိုင်ဝန်ကြီးကို ဆက်သဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ။ အခုတော့ ကျွန်တော် မတရား စွပ်စွဲခံနေရတယ်။ တုံလင်ဟာ တကယ်ပဲ ဒုဝန်ကြီးတင် စိတ်တိုင်းကျ လုပ်လို့ရတဲ့ နေရာဖြစ်သွားပြီလား”
ဟိုယုရှောင်သည် တင်ကျန့်၏ စကားကို ရုတ်တရက် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူ၏နောက်မှ ဟိုယုကျဲနှင့် အခြားသူများသည် သရဲမျက်နှာဖုံးတစ်ခုစီ တပ်ဆင်ထားပြီး အပြာရောင်နဂါးအသင်း၏ အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသော အလောင်းခုနစ်လောင်းကို ပြန်လည်ရယူခဲ့သည်။
အလောင်းခုနစ်လောင်းကို လူတိုင်းရှေ့တွင် ချထားလိုက်သောအခါ ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ဖန်လုံဟဲအပါအဝင် လူတိုင်းသည် ဟိုယုရှောင်၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် သံသယများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
တင်ကျန့်တစ်ဦးတည်းသာ အေးစက်သော ရယ်မောသံဖြင့် "”ကျပန်း အလောင်းခုနစ်လောင်းကို သယ်လာရုံနဲ့ မင်းရဲ့ သံသယကို ဖယ်ရှားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဟိုယုရှောင်သည် ဤလူ၏ စိတ်အနှောင့်အယှက်ကို အလွန်မုန်းတီးခဲ့သည်။ ဖြောင့်မတ်သော ဒေါသဖြင့် တင်ကျန့်ကို ကြည့်ကာ “အပြစ်မရှိသူက သူ့ကိုယ်သူ ရှင်းလင်းနိုင်တယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“ဒုဝန်ကြီးတင်ရယ်၊။ ကျွန်တော့်လက်နဲ့ သေသွားတဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ အချစ်ဆုံးတပည့်လေး ချန်ယွဲ့ကြောင့် ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို မုန်းနေတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် ကောင်းကောင်းသိပါတယ်။ ခင်ဗျား ဒီကိစ္စနဲ့ ကျွန်တော့်ကို ထောင်ချောက်ဆင်ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ဒီမမှန်ကန်တဲ့ စွပ်စွဲချက်ကို ကျွန်တော် ခံနိုင်ရည်ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒုဝန်ကြီးတင်က ကျွန်တော့်ကို အခုချက်ချင်း အပြစ်ပေးချင်နေတာလားလို့တော့ ကျွန်တော် အံ့ဩမိသားဗျာ”
အတိတ်ကို ပြန်လည်ပြောပြသောအခါ တင်ကျန့်၏ မျက်မှောင်သည် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ယမ်းသွားပြီး ဟိုယုရှောင်ကို ထိုနေရာတွင်ပင် သတ်ပစ်လိုသော်လည်း နတ်ဆိုးများ၏ ခြိမ်းခြောက်မှု ရှိနေချိန်တွင် ယခုအချိန်သည် မသင့်တော်ကြောင်း သူသိသည်။ ထို့ပြင် ထိုအချိန်တွင် သူသည် ဟိုယုရှောင်ကို ဆန့်ကျင်ပါက တုံလင်၏ ကာကွယ်ရေး ကျရှုံးမှုအတွက် သူသည် သေချာပေါက် အပြစ်တင်ခံရလိမ့်မည်...
“ခရိုင်မြို့တော်ကို ဆက်လက် နောက်ဆုတ်ပါ။ မင်းရဲ့ အပြစ်ပဲ ဟိုယုရှောင်ကို နောက်မှ ဆုံးဖြတ်လိမ့်မယ်။ မင်း ဘယ်လောက်ပဲ ညင်သာစွာ ရှင်းပြပါစေ၊ မာစတာဖန်ယင်ကို လှည့်စားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဟွန့်”
တင်ကျန့်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ကြားသောအခါ ဟိုယုရှောင်၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် နောက်ထပ် ပြန်လည်တုံ့ပြန်ခြင်း မပြုဘဲ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ သူ၏လူများကို ဟိုယုချန်၏ဘက်သို့ ဦးဆောင်သွားသည်။
သူသည် ဘာမျှမပြောဘဲ လီစန်ယွင်၊ နီရှင်းချွမ်၊ ပိုင်ယွင်ဖန်နှင့် လျူကျန်းဟောင်တို့ကို လှည့်ကြည့်ကာ တိတ်တဆိတ် စကားပြောလိုက်သည်။
“ခရိုင်မြို့တော်က မင်းတို့ကို ကာကွယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ တစ်ခါပဲ ပြောမယ်”
“လူကြီးမင်းတို့၊ ကျွန်တော့်ကို ယုံကြည်ရင် မင်းတို့ မိသားစုရဲ့ အင်အားကို ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်ခိုင်းပါ။ အသက်ရှင်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုကို ကျွန်တော် ပြနိုင်ပါတယ်”
လေးဦးစလုံးသည် ဟိုယုရှောင်ကို မော့ကြည့်ကာ သူတို့၏ မျက်နှာထားများသည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပြောင်းလဲသွားသည်။