ချင်းလုံအသင်း (၂၇)

လီစန်ယွင်၊ ပိုင်ယွင်ဖန်၊ နီရှင်းချွမ်နှင့် လျူကျန်းဟောင်တို့သည် ဟိုယုရှောင်၏ ပြတ်သားသော စကားများကို ကြားသောအခါ အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

အခြားမည်သူမဆို ဤစကားကို ပြောခဲ့ပါက သူတို့လေးဦးသည် ဘယ်တော့မှ ယုံကြည်မည်မဟုတ်ပေ၊ သူတို့၏ မျက်စိရှေ့တွင် တောင်ကုန်းများနှင့် လွင်ပြင်များတွင် ပြန့်ကျဲနေသော သောင်းနှင့်ချီသော ရက်စက်သော နတ်ဆိုးများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ၊ ခရိုင်မြို့၏ အတားအဆီးတစ်ခုတည်းသာ ခုခံနိုင်ပုံရသည်။

သို့သော် ဟိုယုရှောင်ပြောသောကြောင့် ကွဲပြားသည်။

ဟိုယုရှောင်သည် တကယ်ပင် ဖန်ကျင်းဟုန်ဖြစ်သည်။ ဤလက်ရှိ နတ်ဆိုးအဓိကရုဏ်းတွင်၊ သူသည် အခြားသူများထက် ပိုမိုသိရှိကြောင်း သံသယကင်းကင်းပင်။

သွေးနတ်ဆိုး ဖန်တီးထားသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင် သူတို့သည် ဟိုယုရှောင်က ရှောင်လင်အမည်ရှိ ကျားနတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို သတ်သည်ကို မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့ခဲ့ကြပြီး၊ သူသည် လက်ရှိနတ်ဆိုးများနှင့် ရန်လိုကြောင်းနှင့် သူတို့ကို လှည့်စားရန် အကြောင်းပြချက်မရှိကြောင်း ညွှန်ပြသည်။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ပိုင်ယွင်ဖန်မှလွဲ၍ ကျန်သုံးဦးအပြင် လျူကျန်းဟောင်ကိုလည်း ဟိုယုရှောင်သည် ဤဘက်သို့ ထွက်ပြေးစဉ် တွေ့ရှိခဲ့ပြီး သူ၏ ကြေးဝါတံဆိပ်ကို အတင်းအကျပ် လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ရသည်။

သူတို့၏ မျက်နှာထားများကို ကြည့်သောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် သူတို့ ဘာကို တွေးနေသည်ကို သိသည်။ အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ပုံရကာ သူသည် နောက်ထပ် စကားလုံးများကို ဖြုန်းတီးရန် ဆန္ဒမရှိခဲ့ပေ။

“မင်းတို့လေးယောက် စိတ်ချနိုင်တယ် ဟိုမျိုးနွယ်စုကို လိုက်ဖို့ ဆန္ဒမရှိရင် မင်းတို့ရဲ့ ကြေးဝါတံဆိပ်တွေကို ပြန်ပေးနိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ နောက်မှ ငါ့ကို လာရှာလို့ မရဘူး”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လေးဦးသည် တုံ့ဆိုင်းနေသော်လည်း ပိုမိုသက်သာသော မျက်နှာထားများကို ပြသကြသည်။

“ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ သခင်၊ ကျွန်တော် မင်းကို ယုံကြည်တယ်”

ပိုင်ယွင်ဖန်သည် တိတ်ဆိတ်မှုကို ပထမဆုံး ချိုးဖျက်သူဖြစ်သည်။ သူသည် ရိုးသားပြီး စိတ်အားထက်သန်သော်လည်း မဆင်မခြင် မလုပ်တတ်ပေ။ လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်အတွင်း ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ ကြီးထွားမှုကို သူ စောင့်ကြည့်ခဲ့ပြီး သူ၏ ပိုင်မျိုးနွယ်စုသည် သူမှ ရရှိခဲ့သော အကျိုးကျေးဇူးများကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

ဒုတိယအချက်မှာ ဟိုယုရှောင်၏ ကိုယ်ပိုင်တိုးတက်မှုသည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်ဖွယ်ရာဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော ခြောက်လက ဟိုယုရှောင်သည် ကျင့်ကြံမှုတွင် ကိုယ်ခန္ဓာဖွင့်လှစ်ခြင်း အဆင့်ဆယ်ဆင့်သာ ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း ယခု သူသည် ဂရန်းမာစတာနယ်မြေ၏ ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤအလားအလာတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ အလေးချိန်ကို ပြောင်းလဲရန် လုံလောက်ခဲ့သည်။

ယခုအခါ နတ်ဆိုးများသည် ခရိုင်မြို့တော်သို့ အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ စုရုံးရောက်ရှိလာနေသည်။ ဟိုပြောသည့်အတိုင်း မြို့တော်သည် နတ်ဆိုးများကို မခံနိုင်ပါက အခြားသူများနှင့်အတူ မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပါက သူတို့သည် အိုးထဲရှိ လိပ်များကဲ့သို့ ထောင်ချောက်ဆင်ခံရပြီး ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျလိမ့်မည်။

ထိပ်တန်းခြောက်ဦးသည် ရှီလီတောင်စောင်းအထက်ရှိ သွေးနတ်ဆိုးနှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေဆဲဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော အဆင့်မြင့်တိုက်ပွဲ၏ အကျိုးဆက်သည် မသေချာသေးဘဲ သေချာပေါက် ချက်ချင်း အဖြေထွက်လာမည်မဟုတ်ပေ။ အဖြေမထွက်သေးသမျှ ယခုရောက်ရှိနေသော နတ်ဆိုးသောင်းနှင့်ချီသည် ဖြေရှင်းရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူတို့သည် မြို့ထဲသို့ တကယ်ဝင်ရောက်ပါက၊ သွေးများသည် တုံလင်ကို သေချာပေါက် လွှမ်းမိုးသွားလိမ့်မည်။

ပိုင်ယွင်ဖန်သည် ဤနည်းဖြင့် တွေးနေသူ တစ်ဦးတည်းမဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ လီစန်ယွင်၊ လျူကျန်းဟောင်နှင့် နီရှင်းချွမ်တို့သည်လည်း အဆက်မပြတ် ရုန်းကန်နေကြပြီး သူတို့၏နောက်မှ မြို့တော်တပ်ကို နောက်ပြန်ကြည့်ကာ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်လူအုပ်စုများနှင့် ရက်စက်သော နတ်ဆိုးများကို ကြည့်ရှုနေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာထားများသည် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချရန် အဆက်မပြတ် ရုန်းကန်နေကြသည်။

“ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ သခင်၊ ဟောင်ဒေါဂိုဏ်းရဲ့ ညီအစ်ကိုတွေရဲ့ အသက်ကို ကျွန်တော် မင်းကို အပ်နှင်းတယ်”

“သခင်လီက ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ သခင်ကို ယုံကြည်ပါတယ်”

နောက်ဆုံးတွင် လူနှစ်ဦး၏ အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟိုယုရှောင်သည် အနည်းငယ် သက်သာသွားပြီး စကားမပြောသေးသော လျူကျန်းဟောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဘာမျှမပြောဘဲ သူသည် သူ၏ ရင်ဘတ်အိတ်ထဲမှ အနောက်တိမ်တိုက် အစောင့်အရှောက်အေဂျင်စီ၏ ကြေးဝါတံဆိပ်ကို ထုတ်ယူကာ သူ့ကို တိုက်ရိုက် ပေးအပ်လိုက်သည်။

“ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ သခင် မင်းကို မယုံကြည်တာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့...”

“ရပါတယ်၊ သူဌေးကြီးလျူ နောက်ထပ် မပြောနဲ့တော့၊ သခင်ဟို နားလည်ပါတယ်”

လျူကျန်းဟောင်သည် ကြေးဝါတံဆိပ်ကို လက်ခံလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် တောင်းပန်သော အမူအရာ ပေါ်နေသည်။ သူသည် စကားပြောရန် ပြင်ဆင်နေသော်လည်း ဟိုယုရှောင်က တိုက်ရိုက် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ ဤအရာကို မြင်သောအခါ သူသည် နောက်ထပ် စကားပြောရန် မသင့်တော်ကြောင်း ခံစားရပြီး ဟိုယုရှောင်ကို ဦးညွှတ်ကာ ကြေးဝါတံဆိပ်ကို ယူကာ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။

“မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ပိုင်၊ မာစတာလီ၊ မင်းရဲ့လူတွေကို ဟိုမျိုးနွယ်စုနဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ စုစည်းလိုက်ပါ။ မြို့ထဲရောက်တာနဲ့ မနေနဲ့တော့၊ အနောက်တံခါးကို တည့်တည့်သွားပြီး အဲဒီကနေ မြို့ကို ထွက်သွားပါ။

နောက်ပြီး မင်းတို့ရဲ့ ဆွေမျိုးတွေကို ပစ္စည်းတွေ ထုပ်ပိုးပြီး အနောက်တံခါးမှာ အဆင်သင့်ဖြစ်အောင် တစ်ဦးချင်း မြို့ထဲကို ပြန်သွားပြီး အသိပေးနိုင်တယ်၊ ဒါမှ နောက်မှ မြို့ကို အတူတူ ထွက်သွားနိုင်မယ်”

“အမိန့်တော်အတိုင်းပါ”

သူတို့၏ မိသားစုများကို ပြောသောအခါ ပိုင်ယွင်ဖန်နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာများတွင် နွေးထွေးသော အမူအရာများ ပေါ်လာသည်။

သူတို့သည် ဟိုယုရှောင်ကို ယုံကြည်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သောကြောင့်၊ ဤအချိန်မှစ၍ မိသားစုသုံးစု၏ အသက်များသည် ဟိုမျိုးနွယ်စုနှင့် ချည်နှောင်ထားပြီး၊ သူတို့ကိုယ်ကို သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများအဖြစ် ရည်ညွှန်းကြကြောင်း သူတို့လည်း နားလည်ခဲ့ကြသည်။

“စတုတ္ထမြောက် အကြီးအကဲ မင်း မြို့ထဲကို အရင်ပြန်သွား မင်းရဲ့ မျိုးနွယ်စုနဲ့ အိမ်တော်တွေထဲက တစ်ထောင်ကျော်တဲ့သူအားလုံးကို စုစည်းလိုက် မှတ်ထား၊ မြန်မြန်လုပ်ရမယ်။ နတ်ဆိုးတွေက ခရိုင်မြို့ကို ဝိုင်းရံနေပြီ; နောက်ကျသွားရင် မင်း ထွက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

ဟိုယုကျဲ၏ မျက်နှာတွင် လေးနက်မှု၏ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်နေသည်။ သူသည် လေပေါ်တွင် ပျံသန်းနေသကဲ့သို့ အလျင်အမြန် ခရိုင်မြို့တော်သို့ ဦးတည်သွားသည်။ မြို့၏ အရှေ့တံခါးသို့ ကျန်ရှိသော အကွာအဝေးသည် သုံးလေးလီမျှသာရှိပြီး ဂန်းချီဖြင့် ခရီးသွားခြင်းသည် မြင်းစီးခြင်းထက် များစွာမြန်ဆန်သည်။

ဤအရာကို မြင်သောအခါ ပိုင်ယွင်ဖန်နှင့် အခြားသူများသည် သူတို့၏ တပ်များကြားတွင် အလျင်အမြန် ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ဦးစီသည် ပိုင်တုန်းနင်နှင့် လီရှီကျီတို့ကို ရှာဖွေကာ အမိန့်အနည်းငယ် ပေးခဲ့သည်။ ဤနှစ်ဦးသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာများကို ပြသသော်လည်း ဘာမျှမပြောဘဲ၊ သူတို့၏ တပ်များကို အလျင်အမြန် စုစည်းကာ ဟိုယုချန် ဦးဆောင်သော ဟိုမျိုးနွယ်စု ကိုယ်ခံပညာရှင်များနှင့် အလျင်အမြန် ပူးပေါင်းခဲ့သည်။

မျိုးနွယ်စုသုံးစုတွင် စစ်သားခုနစ်ရှစ်ရာစီ ရှိသည်။ ဟိုမျိုးနွယ်စုနှင့် ပူးပေါင်းသောအခါ သူတို့၏ အရေအတွက်သည် သုံးထောင်ခန့်အထိ မြင့်တက်သွားပြီး နောက်ဆုတ်နေသော လူအုပ်ကြားတွင် ချက်ချင်းဆိုသလို ထင်ရှားလာသည်။

ကိုးဂိုဏ်းနှင့် ပူးပေါင်းထားသော မျိုးနွယ်စုများမှ တပ်များသည် နောက်ဆုတ်ခြင်း၏ ရှေ့တန်းတွင် ရှိနေပြီး၊ ခရိုင်မြို့တော်၏ အရှေ့ဘက်တံခါးသို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိခဲ့သည်။ မြို့တံခါးသည် ဖွင့်ထားပြီးဖြစ်ကာ၊ တင်ပန် ဦးဆောင်သော ဒါလော်ဂိုဏ်းတပ်ဖွဲ့များသည် ပထမဆုံး ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

တုံလင်ခရိုင်၏ တံခါးများသည် မသေးငယ်ဘဲ၊ အကျယ် မီတာနှစ်ဆယ်နှင့် အမြင့် မီတာငါးဆယ်ကျော် ရှိသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော အရွယ်အစားသည် မြို့ထဲသို့ ဝင်ရန် အတော်အတန် ကျယ်ဝန်းသော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင် မြို့ပြင်တွင် ဝင်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော လူလေးသောင်းကျော် ရှိသည်...

ကမ္ဘာ့ပြည်နယ် ဆယ့်သုံးခုရှိ မြို့ရိုးအားလုံးကို မဟာယွီသည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းမှ အကောင်းဆုံး သံမဏိဖြင့် တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ကျောက်ရိုးများနှင့် မတူဘဲ သံမဏိမြို့ရိုးများသည် အလွန်ချောမွေ့ပြီး၊ ဂန်းရှာကို အသုံးမပြုပါက စုစည်းသော မကောင်းဆိုးဝါးအဆင့်ရှိ ကိုယ်ခံပညာရှင်များကိုပင် တက်ရန် ယာယီခြေကုပ်များ ဖန်တီးရန် တားဆီးထားပြီး၊ ဂန်းစုစည်းခြင်းအဆင့်ရှိသူများ တက်ရန် အိပ်မက်မက်နေခြင်းကို ပြောစရာပင် မလိုတော့ဘဲ၊ ကိုယ်ခန္ဓာဖွင့်လှစ်ခြင်းအဆင့်ရှိ ကိုယ်ခံပညာရှင်များအတွက်မူ သူသည် ပို၍ပင် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သည်။