ချင်းလုံအသင်း (၇)

မိုင်ပေါင်းများစွာ ပတ်လည်ရှိ ဒေသတစ်ခုလုံးကို အဆက်မပြတ် တုန်ခါစေသော ကမ္ဘာကို လှုပ်ခတ်စေသည့် အရှိန်အဟုန်ကို ဖန်တီးကာ မယ်တော်ဟုန်ကို ဝိုင်းရံရန် ကျွမ်းကျင်သူကြီး ခြောက်ဦးသည် သူတို့၏ အပြင်းထန်ဆုံးသော နည်းစနစ်များကို ထုတ်ဖော်ခဲ့ကြသည်။ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းသည် အောက်ရှိ ဇီချင်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းနှင့် လေယင်ကျောင်းတော်မှ တပည့်များကို နောက်သို့ ဆုတ်ခွာစေကာ သူတို့၏မျက်နှာများတွင် နက်ရှိုင်းသော စိတ်ခံစားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

“မာစတာက နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးတောင်ဝှေးကို ပြန်ယူသွားပြီ တာအိုရဟန်းတော်က သူ့ရဲ့ နတ်ဆေးဖုန်ခါတံကို သုံးစရာ မလိုတော့ဘူး”

ရဟန်းဘူးကျန့်သည် မာစတာယွမ်ကုန်းနှင့် မိုဇူဇီတို့ ကိုင်ဆောင်ထားသော သွေးရောင်ဓားနှစ်လက်ကို မြင်သောအခါ သူ၏မာစတာ၏ဓားသည် အမြဲတစေ သူ၏အစ်ကိုကြီး ရဟန်းဘူးယုက သိမ်းဆည်းထားသည်ကို သိပြီး သူ၏အစ်ကိုကြီးသည် အတွင်းရေးကို သိရမည်ဟု ခန့်မှန်းကာ အလျင်အမြန် တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

“အစ်ကိုကြီး မာစတာနဲ့ တာအိုရဟန်းတော်တို့ လက်ထဲက ဓားရှည်တွေရဲ့ အကြောင်းက ဘာလဲ”

ရဟန်းဘူးယုသည် ခေါင်းမလှည့်ဘဲ သူ၏အကြည့်သည် ကောင်းကင်ရှိ တိုက်ပွဲတွင် စွဲမြဲနေဆဲဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ထိုကဲ့သို့သော အဆင့်မြင့်တိုက်ပွဲကို မကြာခဏ မြင်တွေ့ရခြင်းမရှိပေ။ သူသည် နောက်သို့ မလှည့်သော်လည်း သူ၏ညီငယ်၏ မေးခွန်းကို ညင်သာစွာ ပြန်ဖြေခဲ့သည်။

“သွေးနတ်ဆိုးရဲ့ မူလအစကို မာစတာက သူလာတုန်းက မင်းကို ပြောပြခဲ့ရမှာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား”

ရဟန်းဘူးကျန့်သည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးမှ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “မာစတာက ဝူကျုံးခေတ်ရဲ့အဆုံးမှာ ကောင်းကင်အောက်မှာ အကြီးအကျယ် ခေါင်းရှုပ်နေခဲ့တာ၊ အင်အားအမျိုးမျိုး အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေကြတယ်။ ယုံနဲ့ ရှုပြည်နယ်ကြားမှာ တည်ရှိတဲ့ ကျောက်ယန်းဟာ စဉ်ဆက်မပြတ် စစ်ပွဲတွေကြားမှာ ပိတ်မိနေပြီး လူအများအပြား သေဆုံးခဲ့တာကြောင့် မကျေနပ်တဲ့ ဝိညာဉ်တွေ ကောင်းကင်ကို တက်သွားခဲ့တယ်။ သွေးနတ်ဆိုးဟာ အဲဒီခေတ်က ပေါ်ပေါက်လာတာ၊ သိုင်းသမားတွေရဲ့ သွေးချီကို စားသုံးတယ်။ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ တတိယအဆင့် ကံကြမ္မာအဆင့်ကို ရောက်သွားတယ်။ အဲဒီအချိန်တုန်းက ယုံနဲ့ ရှုက သိုင်းသမားတွေဟာ ကျောက်ယန်းအကြောင်း ပြောရင် မျက်နှာပျက်ကြပြီး အဲဒီကို ဖြတ်သွားဖို့တောင် ကြောက်ကြတယ်”

“သွေးနတ်ဆိုး နောက်ပိုင်း ဘယ်လို သတ်ဖြတ်ခံရလဲဆိုတာ မာစတာက မင်းကို ပြောပြခဲ့သလား”

“ပြောပြခဲ့တယ်။ သွေးနတ်ဆိုးက အနီးအနားက ခရိုင်တွေက သိုင်းသမားအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပြီး ကျောက်ယန်းကို ဘယ်သူမှ မချဉ်းကပ်ရဲတော့ဘူးဆိုတာ သိတော့ သူ့ရဲ့ နှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်းရှိတဲ့ သွေးသစ်ပင်နှလုံးသားကို အစာအဖြစ်သုံးပြီး သိုင်းသမားတွေကို ပိုဆွဲဆောင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲ ကြီးကျယ်တဲ့ယွီမင်းဆက်ရဲ့ ကောင်းကင်အလုပ်ရုံရဲ့ အထူးချွန်ဆုံး လက်နက်ပညာရှင် မိုယွင်ဇီကို ဆွဲဆောင်မိသွားတယ်”

“ဟင် ပြီးတော့”

ရဟန်းဘူးယုသည် တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်ကာ သူ၏ညီငယ်အား ဆက်ပြောရန် လက်အမူအရာဖြင့် ပြလိုက်သည်။

“မိုယွင်ဇီဟာ သာမန်လူမဟုတ်ဘူး။ ရောက်လာတာနဲ့ သွေးနတ်ဆိုး ဘယ်မှာမှ ပုန်းစရာမရှိတော့ဘူး။ သုံးကြိမ်မပြည့်ခင်မှာ မိုယွင်ဇီဟာ နတ်ဆိုးကို သတ်ပစ်လိုက်တယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ထွက်နေပြီး သွေးသစ်ပင်နှလုံးသားကိုတောင် ဝိညာဉ်ဓားသုံးလက်အဖြစ် ပြုပြင်လိုက်တယ်၊ အဲဒါတွေကတော့ ရှဲ့ကျောက်၊ ရှဲ့ယန်နဲ့ သွေးအရိပ်...”

ဤသို့ပြောရင်း ရဟန်းဘူးကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် တန့်သွားပြီးနောက် မာစတာယွမ်ကုန်းနှင့် မိုဇူဇီတို့၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်များကို မော့ကြည့်ကာ ချက်ချင်း အရေးပါမှုကို သဘောပေါက်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရဟန်းဘူးယု၏ မျက်လုံးများတွင် သဘောပေါက်မှုအလင်းတန်းတစ်ခု လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာပြီး “မာစတာရဲ့လက်ထဲက ဓားက သွေးကျွမ်ဓားဖြစ်ပြီး တာအိုရဟန်းမိုဇူဇီရဲ့လက်ထဲက ဓားက ရှဲ့ယန်ဓားပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤအရာကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီးဖြစ်သော ရဟန်းဘူးကျန့်သည် သူ၏အစ်ကိုကြီး၏ စကားများကို ကြားပြီး ဓားရှည်နှစ်လက်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ရုတ်တရက် သူ၏မျက်နှာသည် အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး “အစ်ကိုကြီး ကျွန်တော် မှတ်မိသလောက်တော့ ဒီဓားနှစ်လက်စလုံးဟာ ဝိညာဉ်လက်နက်စာရင်းမှာ ပါတယ်၊ သွေးကျွမ်ဓားက အဆင့် ၁၉ နဲ့ ရှဲ့ယန်ဓားက အဆင့် ၂၀ မဟုတ်လား” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရဟန်းဘူးယုသည် လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ကာ သူ၏အသံသည် နက်ရှိုင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး “အတိအကျပဲ”

ကောင်းကင်ရှိ အခြေအနေကို ကြည့်ရင်း ရဟန်းဘူးကျန့်၏ မျက်ခုံးများ တင်းတင်းကြုတ်သွားပြီးနောက် ဉာဏ်အလင်းတစ်ချက် ပေါ်လာသောအခါ နောက်ဆုံးတွင် “သွေးနတ်ဆိုးကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ဒီဓားနှစ်လက် လိုအပ်တာလား” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ရဟန်းဘူးယုသည် သူ၏ညီငယ်၏ မေးခွန်းကို ဖြေရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် အားကောင်းသော နီရဲသော လှိုင်းလုံးကြီးသည် သူတို့ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ရောက်ရှိလာပြီး သူ့အား သူ၏ညီငယ်နှင့် အခြားသူများကို နောက်သို့ အသည်းအသန် ဆုတ်ခွာရန် အတင်းအကျပ် ပြုလုပ်စေခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် အလွန်ဆိုးရွားသော အသံတစ်ခုသည် ရဟန်းဘူးကျန့်၏ မေးခွန်းကို ဖြေကြားခဲ့သည်။

“သွေးကျွမ်ဓား၊ ရှဲ့ယန်ဓား၊ မင်းတို့ နံစော်နေတဲ့ တာအိုရဟန်းနဲ့ ကတုံးအဘိုးကြီး ငါ့ကို သတ်ဖို့ ဘယ်လောက်တောင် ကြိုးစားနေကြလဲ...”

ပြောသူမှာ သွေးပင်လယ်၏ အထက်တွင် တိုက်ရိုက်နေရာယူထားသော မယ်တော်ဟုန်မှလွဲ၍ အခြားသူမဟုတ်ပေ။

ယခုအခါ ကျွမ်းကျင်သူကြီး ခြောက်ဦးသည် သူမကို လုံးဝဝိုင်းရံထားပြီး လွတ်မြောက်ရန် လမ်းမရှိတော့ပေ။

သူမ၏ဦးခေါင်းအထက်တွင် ဧရာမနေမင်းကြီးတစ်စင်း မြင့်မားစွာ တည်ရှိနေပြီး သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်ရှိ မငြိမ်မသက်သော သွေးပင်လယ်ကို ဖိနှိပ်သော ကြီးမားသောဖြောင့်မတ်သောချီကို အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သူမှာ လျန်နင်ရွှေ၏ ကြည်လင်သောကောင်းကင်နေရောင်ခြည်ဇယားဖြစ်သည်။

ကျန်းယူနင်၏ နတ်ဆိုးသတ် နတ်ဓားသည် နေမင်းကို ထိုးဖောက်သော သက်တံကဲ့သို့ ငါးရာကျန်ရှည်သော ဓားချီသည် မယ်တော်ဟုန်၏ နတ်ဆိုးစွမ်းအားကို အဆက်မပြတ် သန့်စင်ပေးကာ မယ်တော်ဟုန်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင် သွေးပင်လယ်၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် တည်ရှိနေပြီး ပို၍ပင် တောက်ပထက်မြက်လာသည်။

မာစတာဖန်ယင်သည် မယ်တော်ဟုန်၏နောက်တွင် ရပ်နေပြီး ဘယ်ဘက်လက်ရှိ ကြွေပုလင်းမှ မြင့်မြတ်သောအရှိန်အဝါနှင့် ညှိနှိုင်းကာ ကျိန်စာအသံများကို ရွတ်ဆိုနေပြီး သူမကို လေးဘက်လေးတန်မှ လစ်ဟာမှုမရှိဘဲ လုံးဝနီးပါး ဝိုင်းရံထားသည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် ညာဘက်လက်မှ လျှပ်စီးလက်သော နတ်ဆိုးချီသည် သူမကို အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေသည်။

မယ်တော်ဟုန်၏အောက်ရှိ သွေးပင်လယ်ကို စိမ်းလန်းစိုပြေသော ကျောက်စိမ်းဗုဒ္ဓက လွှမ်းမိုးထားပြီး ထိုအောက်တွင် မာစတာယွမ်ဖာသည် သူ၏ဇင်တောင်ဝှေးကို ကျောက်စိမ်းဗုဒ္ဓမှ အားကောင်းသော ဓမ္မအလင်းရောင်နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ မယ်တော်ဟုန်ကို ကူညီရန် အောက်မှ အကြိမ်ကြိမ် ထလာရန် ကြိုးစားနေသော သွေးလက်များကို အဆက်မပြတ် ဖိနှိပ်နေသည်။

နှစ်ဖက်စလုံးတွင် မိုဇူဇီနှင့် မာစတာယွမ်ကုန်းတို့သည် သူတို့၏ဦးခေါင်းအထက်တွင် ပန်းသုံးပွင့်စီပွင့်ကာ သွေးဓားများကို ကိုင်ဆောင်ပြီး ဓားရောင်များကို သူမ၏မျက်နှာအထိ ယူဆောင်လာခဲ့ကြသည်။

လေးဦးက ဖိနှိပ်ထားပြီး နှစ်ဦးက အဓိကတိုက်ခိုက်သူများ၊ ထို့ပြင် သူမ၏ကိုယ်ပိုင်နတ်ဆိုးစွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော သွေးကျွမ်ဓားနှင့် ရှဲ့ယန်ဓားတို့ပါဝင်သောကြောင့် ယခုအခြေအနေသည် သူမအတွက် သေမင်းထောင်ချောက်တစ်ခုဖြစ်သည်မှာ မလွဲဧကန်ပင်...

ခြောက်ဦး၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် အနည်းငယ် ကျေနပ်ဟန်ကို မြင်သောအခါ မယ်တော်ဟုန်သည် စိတ်ထဲမှ အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်သည်။

ထင်ရှားသည်မှာ ဤမြင်ကွင်းကို ခြောက်ဦးက ကြာမြင့်စွာကတည်းက စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက တန်ခိုးကြီး ခြောက်ပါးမှ ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့သည် ထိုကဲ့သို့သော တိတ်တဆိတ် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ပြသမည်မဟုတ်ပေ။

“ဒီသွေးနတ်ဆိုးဟာ နတ်ဆိုးဖြစ်လာတဲ့ နှံကောင်ပင်ကနေ ပေါက်ဖွားလာတာ။ သူ့ရဲ့ အစစ်အမှန်ကိုယ်ထည်က ကျောက်ယန်းမှာ အမြစ်တွယ်ထားပြီး သူ့ရဲ့ ရှုပ်ထွေးတဲ့ အမြစ်တွေရဲ့ ကွန်ရက်က ဆန်လင်ဒေသတစ်ခုလုံးကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပျံ့နှံ့နေတယ်။ သူ့ကို လုံးဝချေမှုန်းဖို့ဆိုတာ အလွန်ခက်ခဲတဲ့ စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုပဲ”

သို့သော် ယင်နှင့်ယန်တို့၏ သဟဇာတဖြစ်မှု၊ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဖြစ်ပေါ်စေခြင်းနှင့် ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ မကျေနပ်သော ဝိညာဉ်များဖြင့် ထောက်ပံ့ထားသော နတ်ဆိုးများ၊ သို့သော် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ အနှစ်သာရကို စုဆောင်းခြင်းသည် ဝိညာဉ်သတ္တဝါများ၏ အမျိုးအစားတွင် ပါဝင်သည်။ သူ၏ အစစ်အမှန်ကိုယ်ထည်တွင် အင်အားကြီးမားသော်လည်း ထိခိုက်မှုအားလုံးနီးပါးကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော်လည်း အားနည်းချက်များ မရှိသည်မဟုတ်ပေ။

သူမ၏ အရေးအကြီးဆုံးသော အားနည်းချက်မှာ သူမ၏ကိုယ်ပိုင်နှလုံးသားဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သောနှစ်များက မာစတာမိုယွင်ဇီသည် သူမှ ဝိညာဉ်ဓားသုံးလက်ကို ပြုပြင်ခဲ့ပြီး တစ်နေ့တွင် သက်ရှိသတ္တဝါများ၏ သွေးနှင့် ဝမ်းနည်းမှုများကို အသုံးပြုကာ သူ၏နှလုံးသားကို ပြန်လည်မွေးဖွားစေပြီး ထိုအချိန်တွင် ကုသ၍မရတော့မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

မာစတာနှင့် တာအိုရဟန်းမိုတို့၏ လက်ထဲရှိ ဓားများသည် သူ၏နှလုံးသားမှ ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုအခါ သူ၏ ငယ်ရွယ်သော အခြေအနေတွင် သူသည် သူ၏ အစစ်အမှန်ကိုယ်ထည်ကိုပင် ဆင့်ခေါ်နိုင်ခြင်းမရှိဘဲ နတ်ဆိုးချီကို သွေးပင်လယ်အဖြစ် စုစည်းကာ ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရန်သာ တတ်နိုင်သည်။ ကျွမ်းကျင်သူကြီး ခြောက်ဦးက ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် သွေးကျွမ်ဓားနှင့် ရှဲ့ယန်ဓားတို့၏ အကူအညီဖြင့် ဤသွေးနတ်ဆိုး... ကံဆိုးရှာပြီ...