ချင်းလုံအသင်း (၁၂)

မြို့တွင်းမှ ထောင်သောင်းချီသော သွေးရောင်သန်းသည့် နွယ်ပင်များသည် ရစ်ပတ်ကာ ပျံသန်းလာသည်။ နွယ်ပင်များအတွင်းမှ သွေးရောင်လက်ဝါးလေများ တိုက်ခတ်လာပြီး အရှေ့ဘက်တံခါးအနီးသို့ ရောက်မှသာ နွယ်ပင်များ ပြိုကွဲသွားကာ အတွင်း၌ ပိတ်မိနေသော ပုံရိပ်ကို ထင်ရှားစေသည်။ မဟာလောဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဖန်လုံဟဲသည် အလွန်အမင်း ရှုပ်ပွနေသော အသွင်အပြင်ဖြင့်။

တင်ပူဟိုင်၏ မျက်နှာသည် ထိုအချိန်တွင် အလွန်မနှစ်မြို့ဖွယ် ဖြစ်နေပြီး နွယ်ပင်များကြောင့် မဟုတ်ပေ။ မြို့ကို လွှမ်းခြုံထားသော သွေးရောင်သန်းသည့် နွယ်ပင်များသည် အများအပြားရှိသော်လည်း သူတို့၏ အင်အားသည် အထူးသဖြင့် အားကောင်းသည်မဟုတ် သူတို့သည် ခန္ဓာဖွင့်အဆင့် ဆယ်ဆင့်အထိရှိသော ကိုယ်ခံပညာရှင်အချို့ကိုသာ အန္တရာယ်ပြုနိုင်သောကြောင့် သဘာဝအားဖြင့် သူ့ကို ထိခိုက်စေနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

အဓိက ပြဿနာမှာ ဖန်လုံဟဲ၏ ယခုပြောခဲ့သော စကားများဖြစ်ပြီး ယင်းစကားများသည် မဟာလောဂိုဏ်း၏ သန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်းတော်ကို သစ္စာဖောက်မှု စွပ်စွဲချက်သည် ယခုအခါ ခိုင်မာစွာ တည်ရှိနေကြောင်း သူ့ကို သဘောပေါက်စေခဲ့သည်။

သူ၏သား တင်ပန်းသည် အရှေ့ဘက်တံခါးကို ပိတ်ခဲ့ပြီး မြို့တော်စစ်တပ်ကို ဝင်ခွင့်မပြုခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ အကြံအစည်အပေါ် အခြေခံထားခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ မူလက ကောင်းစွာ စီစဉ်ထားသော အစီအစဉ်မှာ ခရိုင်ဝန်၏ အမိန့်စာကို လှည့်စား၍ အကာအကွယ်ကို ဖွင့်ကာ တုံလင်နှင့် သူ၏ တပ်ဖွဲ့များ၏ လုံခြုံရေးကို သေချာစေရန်ဖြစ်သည်။ သူသည် ခရိုင်ဝန်ရုံး၏ တပ်ဖွဲ့သုံးထောင်ကို မြို့ပြင်ရှိ နတ်ဆိုးတပ်ဖွဲ့နှင့် တိုက်ခိုက်စေလိုခဲ့သည်။ ရှီလီတောင်စောင်းရှိ ထိပ်သီးကျွမ်းကျင်သူ ခြောက်ဦးသည် သွေးနတ်ဆိုးကို သတ်ဖြတ်ပြီးသောအခါ တပ်ဖွဲ့သုံးထောင်၏ အများစုမှာ သေဆုံးနေလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်တွင် အကာအကွယ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ တပ်ဖွဲ့အများဆုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော မဟာလောဂိုဏ်းသည် လေးယင်ကျောင်းတော်၏ အာဏာအောက်တွင် တုံလင်အပေါ် သဘာဝအားဖြင့် နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့် ရရှိလိမ့်မည်။

သို့သော် လူ၏ အကြံအစည်များသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အကြံအစည်များနှင့် မယှဉ်နိုင်ကြောင်း ထင်ရှားခဲ့သည်။ သူသည် ဖန်လုံဟဲကို လှည့်စားကာ ခရိုင်ဝန်၏ အမိန့်စာကို ရရှိခဲ့သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ အကာအကွယ်ကို မဖွင့်နိုင်ခဲ့ပေ။ နတ်ဆိုးတပ်ဖွဲ့သည် မြို့ကို မတိုက်ခိုက်ရသေးသော်လည်း သွေးနတ်ဆိုးသည် မြို့တွင်း၌ ပေါ်လာခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ပို၍ပင် အန္တရာယ်များသော အချက်မှာ သူ၏သားသည် မဟာလောဂိုဏ်း၏ တပ်ဖွဲ့ငါးထောင်ကို ဦးဆောင်ကာ မြို့တွင်း၌ပင် ရှိနေပြီး ယခုထိ ထွက်မလာသေးခြင်းဖြစ်သည်။

အကာအကွယ်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် မြို့တော်စစ်တပ်ကို အားကုန်ခံတိုက်ခိုက်စေခြင်း၊ သွေးနတ်ဆိုးကို သတ်ဖြတ်ရန် စောင့်ဆိုင်းခြင်းနှင့် တုံလင်ကို အောင်မြင်စွာ သိမ်းပိုက်ခြင်း သူ၏ အစီအစဉ်တစ်ခုမျှ အောင်မြင်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ယင်းအစား မဟာလောဂိုဏ်း၏ သစ္စာဖောက်မှု စွပ်စွဲချက်သည် ယခုအခါ တည်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် မြို့တွင်း၌ သွေးနတ်ဆိုး၏ ခန္ဓာကိုယ် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြီးမားလှသော သွေးထွက်သံယို အကြမ်းဖက်မှုများကို မဟာလောဂိုဏ်းက ခံယူရဖွယ်ရှိသည်။

ကြက်ခိုးရန် ကြိုးစားရင်း ဘာမှ မရဘဲ ဆုံးရှုံးသွားသည်မှာ အရှုံးဟု ဆိုကြသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် တင်ပူဟိုင်သည် ကြက်ကိုသာ ဆုံးရှုံးခဲ့သည်ဟု မခံစားရပေ။ သူသည် သူ၏ အသက်အပါအဝင် သူပိုင်ဆိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို ဆုံးရှုံးတော့မည်ဟု ခံစားနေရသည်။

ပို၍ပင် အရေးကြီးသောအချက်မှာ သူ၏ ယခုပြောခဲ့သော စကားတစ်ခွန်းကိုမျှ ဖန်လုံဟဲ ယုံကြည်ရန် မဖြစ်နိုင်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

“အကာအကွယ် မဖွင့်နိုင်ဘူးဆိုတာ မင်း လိမ်နေတာပဲ။ တုံလင်တစ်မြို့လုံး အလောင်းတွေ ပြည့်နှက်နေတာနဲ့ မင်းရဲ့ မဟာလောဂိုဏ်းဟာ အပြစ်က လွတ်ကင်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မြို့တော်စစ်တပ်၊ ငါ့အမိန့်ကို နားထောင် သစ္စာဖောက် တင်ပူဟိုင်ကို ဖမ်းဆီး”

ကောင်းကင်တွင် သွေးရောင်သန်းသည့် နွယ်ပင်များ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသည်ကို ကြည့်ရင်း မြို့တွင်းမှ အဆက်မပြတ် ငိုကြွေးသံများကို ကြားသော ဖန်လုံဟဲသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲရှိ ဒေါသသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူသည် မြို့ထဲသို့ ဝင်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ထိုသွေးရောင်သန်းသည့် နွယ်ပင်များ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ခန္ဓာဖွင့်အဆင့် ဆယ်ဆင့်ရှိသော ကိုယ်ခံပညာရှင်များပင် သူတို့နှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် အသက်အန္တရာယ် ကြီးမားနိုင်ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။ မြို့တွင်းရှိ သာမန်ပြည်သူများအကြောင်း ပြောရန်ပင် မလိုတော့ပါ။

သူသည် မြို့တွင်း၌ ပြည်သူမည်မျှ အသက်ရှင်နေသေးသည်ကိုပင် မသိသေးပေ...

သန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်းတော်က ကိုယ်တိုင်ခန့်အပ်ထားသော တုံလင်မြို့ရှိ လူဦးရေ နှစ်သန်းကျော်ကို အုပ်ချုပ်သော ခရိုင်ဝန်ဖြစ်သည်။ လက်ရှိအခြေအနေသည် သူ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ဖြစ်ပေါ်နေပြီး သူနှင့် တင်တိန့်တို့သည် တာဝန်ယူမှုကို ရှောင်ရှားနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်းတော်သည် သူတို့နှစ်ဦးကို ပြင်းထန်စွာ အပြစ်ပေးလိမ့်မည်—တင်ပူဟိုင်ကို ဖမ်းဆီးရန် ပျက်ကွက်ပါက အပြစ်အားလုံးသည် သူတို့နှစ်ဦးအပေါ် ကျရောက်နိုင်ချေရှိသည်။

တင်တိန့်လည်း ဤအချက်ကို သဘောပေါက်ခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။ သူသည် တင်ပူဟိုင်ကို ဖန်လုံဟဲနှင့်အတူ တစ်ဖက်စီမှ ညှပ်ကာ ဝိုင်းရံလိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဂွေယွီထန်သည် ကျန်ရှိသော မြို့တော်စစ်တပ်အင်အား နှစ်သောင်းကို ဦးဆောင်ကာ တင်ပူဟိုင်ကို အတွင်းသုံးထပ် အပြင်သုံးထပ်ဖြင့် လုံးဝဝိုင်းရံလိုက်သည်။ စစ်သားတစ်ဦးစီသည် ကျောက်ငါးလုံးလေးခွန်းကိုင်ဆောင်ကာ သူ့ကို ချိန်ရွယ်ထားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် တင်ပူဟိုင်၏ မျက်နှာတွင် လေးနက်သောအမူအရာ ပေါ်လာသည်။ သူသည် မူလက လွတ်မြောက်ရန်အတွက် မြို့မှ ထွက်လာခဲ့သော်လည်း ယခုတွင် မထွက်ပြေးနိုင်မီ ဝိုင်းရံခံလိုက်ရသည်။ တင်တိန့်နှင့် ဖန်လုံဟဲအပြင် တပ်ဖွဲ့နှစ်သောင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောကြောင့် သူသည် မည်သို့ပင် စွမ်းရည်ရှိစေကာမူ လွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိရှိလိုက်သည်။

“ဖန်လုံဟဲ၊ တင်တိန့် မင်းတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ”

အခြေအနေသည် ဓားများဆွဲထုတ်ထားသကဲ့သို့ တင်းမာနေသော အချိန်တွင် အမျိုးသမီးဒေါသတကြီး၏ အသံသည် အထက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တင်တိန့်နှင့် ဖန်လုံဟဲတို့သည် မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပေါ်လာပြီး သူတို့သည် အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်အရိုအသေပြုလိုက်ကြသည်။

“ဖန်လုံဟဲက ဆရာတော်အား ရိုသေစွာ ရှိခိုးပါတယ်”

“တင်တိန့်က ဆရာတော်အား ရိုသေစွာ ရှိခိုးပါတယ်”

အောက်ရှိ စစ်သားနှစ်သောင်းသည်လည်း အထက်မှ ပုံရိပ်ကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ကာ တစ်ညီတည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

“ဆရာတော် ဖန်ယင်အား ရှိခိုးပါတယ်…”

ရှီလီတောင်စောင်းမှ အလျင်အမြန် ရောက်လာသော ကျန်ထိုင်ချင်းသည် တုံလင်မြို့၏ ရှုပ်ထွေးနေသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီးနောက် သူမ၏ အကြည့်သည် ဖန်လုံဟဲနှင့် တင်တိန့်တို့ဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ ဒေါသသည် သူမ၏ မျက်နှာတွင် ပြည့်နှက်နေပြီး သူမ၏ အရောင်အဝါသည် ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာသည်။

ဖန်လုံဟဲသည် မော့မကြည့်သော်လည်း ဆရာတော် ဖန်ယင်၏ ဒေါသတကြီး အကြည့်ကို သူ ခံစားနိုင်ပြီး ကြောက်ရွံ့မှုသည် သူ့ကို တုန်လှုပ်စေကာ သူမ၏ အမျက်ဒေါသသည် သူ့အပေါ် သက်ရောက်မည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။ သူသည် အလျင်အမြန် ခေါင်းထောင်ကာ တင်ပူဟိုင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး စကားပြောလိုက်သည်။

“ဆရာတော် အမှန်တရားကို ခွဲခြားသိမြင်တော်မူပါ။ အရင်က တင်တိန့်၊ တင်ပူဟိုင်နဲ့ ကျွန်တော်တို့ဟာ အဲဒီ နတ်ဆိုးသုံးကောင်နဲ့ ရုန်းရင်းကန်နေခဲ့ရတယ်။ နတ်ဆိုးတပ်ဖွဲ့က မြို့ကို ဖောက်ထွက်မှာ စိုးရိမ်တဲ့အတွက် ခရိုင်ဝန်ရဲ့ အမိန့်စာကို တင်ပူဟိုင်ကို အပ်နှင်းပြီး မြို့ကို ပြန်သွားပြီး နတ်ဆိုးတွေရန်က ကာကွယ်ဖို့ အကာအကွယ်ကို ဖွင့်ခိုင်းခဲ့တယ်။ မဟာလောဂိုဏ်းက နတ်ဆိုးတွေနဲ့ ကြံစည်ပြီးသားမှန်း ဘယ်သူသိမှာလဲ။ သူတို့ဟာ အကာအကွယ်ကို မဖွင့်ရုံတင်မကဘူး၊ အစောပိုင်းက အရှေ့ဘက်တံခါးကို ပိတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့လို့ မြို့တော်စစ်တပ်သားတွေ သေဆုံးခဲ့ရတယ်။ အခု သွေးနတ်ဆိုးဟာ မြို့ထဲမှာ ရမ်းကားနေပြီ။ ဒါတွေအားလုံးဟာ သူ့ရဲ့ မဟာလောဂိုဏ်းကြောင့် ဖြစ်လာတာပါ။ ဆရာတော် အမှန်တရားကို ခွဲခြားသိမြင်တော်မူပါ၊ အမှန်တရားကို ခွဲခြားသိမြင်တော်မူပါ”

ဖန်လုံဟဲသည် မိုက်မဲသူမဟုတ်ပေ။ သဘာဝအားဖြင့် သူသည် တင်ပူဟိုင်က သူ့ကို ခရိုင်ဝန်၏ အမိန့်စာကို လှည့်စား၍ ရယူခဲ့ကြောင်း ဖော်ထုတ်မည်မဟုတ်ပေ။ မည်သည့်အညစ်အကြေးများ ရှိပါစေ၊ သူတို့အားလုံးသည် တင်ပူဟိုင်အပေါ် ပုံချကြလိမ့်မည်။ စကားပြောပြီးနောက် သူသည် ဘေးနားရှိ တင်တိန့်ကို အချက်ပြရန် မမေ့ခဲ့ပေ။

အချက်ပြမှုကို နားလည်သော တင်တိန့်သည်လည်း ရှေ့သို့ တိုးထွက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ သခင်ဖန် ပြောခဲ့တဲ့ အချက်အားလုံးကို ကျွန်တော် သက်သေခံနိုင်ပါတယ်။ မဟာလောဂိုဏ်းဟာ တကယ်ပဲ နတ်ဆိုးတွေနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်ပြီး မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိခဲ့တာ အမှန်ပါပဲ။ ဆရာတော်အနေနဲ့ ဘုန်းတန်ခိုးတော်ကို ပြသပြီး တင်ပူဟိုင်ကို တရားမျှတတဲ့ အပြစ်ဒဏ်နဲ့ စီရင်ကာ မြို့ထဲမှာ သေဆုံးသွားတဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို ငြိမ်းချမ်းစေတော်မူပါလို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ပါတယ်”

ဆရာတော် ဖန်ယင် ရောက်ရှိလာချိန်မှစ၍ တင်ပူဟိုင်သည် သူ၏ မျက်နှာတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အနည်းငယ်သာ ပြသခဲ့သော်လည်း ဖန်လုံဟဲနှင့် တင်တိန့်တို့၏ စကားများကို ကြားသောအခါ သူ၏ မျက်ခုံးသည် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူသည် တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း အတွင်း၌ သူတို့နှစ်ဦးကို အရှက်မရှိသူများဟု ကျိန်ဆဲနေသည်။

“မင်းတို့က အဓိကအချက်ကို မမြင်သေးဘူး ဘယ်လောက်တုံးလိုက်ကြတာလဲ”

ဖြန်း... ဖြန်း...

ဆရာတော် ဖန်ယင်သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေသောကြောင့် သူတို့၏ မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲမှု အောင်မြင်သွားပြီဟု ဖန်လုံဟဲနှင့် တင်တိန့်တို့ ထင်သောအခါ ကျန်ထိုင်ချင်း၏ လက်ဝါးနှစ်ချက်သည် သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာသည်။