ငါးယောက်မြောက်က လူကယ်ဖို့ ထွက်သွားပြီ (၂)

“ဟုတ်ကဲ့ အစ်ကိုကြီး...”

“စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထား စိတ်မစောပါနဲ့”

ဟိုယုချန်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် သူဘာမေးလိုသည်ကို ခန့်မှန်းမိသည်။ သူသည် ညင်သာစွာ မပြောမီ သူ့ကို ဦးစွာ ကြားဖြတ်လိုက်သည်။

“ငါ ဒီမှာ အရာရာကို စီစဉ်ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း လာခဲ့မယ်။ စောလျင်စွာ လုပ်ခြင်းက အလဟဿဖြစ်စေတယ်။ မြို့က အခု ရှုပ်ထွေးနေပြီး၊ အလျင်စလို ဝင်သွားတာက ဘာမှ အကျိုးမရှိဘူး။ ငါရောက်မှ ကျန်တာအားလုံး ပြောကြတာပေါ့”

“ယွီချန်က အမိန့်ကို နာခံပါတယ်”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဟိုယုချန်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် စိတ်မရှည်သော်လည်း မိုက်မဲသူ မဟုတ်ပေ။ ဟိုယုရှောင်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူပြောသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် နားလည်လိုက်ပြီး၊ ခေါင်းညိတ်သဘောတူပြီးနောက်၊ သူသည် ပိုင်ယွင်ဖန်၊ နီရှင်းချွမ်းနှင့် လီဆန်ယွင်တို့ကို စစ်သားသုံးထောင်နှင့်အတူ ခရိုင်မြို့တော်၏ အနောက်တံခါးသို့ သတိကြီးစွာ ချဉ်းကပ်စေခဲ့သည်။

ဤအဖွဲ့ ထွက်သွားပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်သည် ယခုမှ ရောက်ရှိလာသော ဟိုယုလင်ကို လှမ်းပြောလိုက်သည်။

“တတိယညီမ၊ မင်းနဲ့ ပိုင်တုံယွီ၊ ကိုယ်ခံပညာရှင် ခြောက်ထောင်နဲ့ ဒီလူနှစ်သိန်းကျော်ရဲ့ လုံခြုံရေးကို ဒီမှာပဲ စောင့်ရှောက်ပါ။ အခု နတ်ဆိုးအားလုံး မြို့ထဲရောက်နေပြီဆိုတော့၊ ဒီမှာ ကြီးကြီးမားမား ရှုပ်ထွေးမှုတွေ ကြုံရမှာ မဟုတ်ဘူး။ လူတွေကြားထဲက မငြိမ်သက်မှုတွေကိုပဲ သတိထားပါ။ ငါတို့ ပြန်ရောက်မှ အားလုံး ဆွေးနွေးကြတာပေါ့”

ဟိုယုလင်၏ မျက်နှာတွင် အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေသော အမူအရာ ပေါ်လာသော်လည်း ဟိုယုရှောင်၏ မျက်လုံးများတွင် မလျှော့သော အကြည့်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် နှုတ်ခမ်းကိုသာ စုကာ ခေါင်းညိတ်ပြီး “ယွီလင်က အမိန့်ကို နာခံပါတယ်” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဟိုယုလင်၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး သူမထံသို့ သတင်းစကားတစ်ခု ပို့လိုက်သည်။

“ငါတို့ ဒီလူတွေကို ဘယ်က ကယ်တင်ခဲ့တာလဲ မင်း မေ့သွားပြီလား။ သူတို့ကို ကောင်းကောင်း ကာကွယ်ပါ။ မြို့ထဲက နတ်ဆိုးတွေ အကုန်ရှင်းလင်းပြီးရင် သူတို့ဟာ အလွန်အရေးပါလိမ့်မယ်”

ဟိုယုလင်သည် ခဏတာ စဉ်းစားပြီး ချက်ချင်း နားလည်ကာ ခိုင်မာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဤလူနှစ်သိန်း၏ အများစုသည် မျိုးနွယ်စုလေးခုမှ စစ်သည်တော်များ၏ မိသားစုများအပြင် ဂွီယွီတန်၏ အမိန့်အောက်ရှိ မြို့တော်တပ်သား သုံးသောင်း၏ မိသားစုများဖြစ်သော ခရိုင်မြို့တော်၏ အဓိကဒေသမှ ဟိုယုကျဲ ကယ်တင်ခဲ့သော သူများဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်အထိ အင်အားစုအမျိုးမျိုးအနက် ထုန်လင်၏ မြို့တော်တပ်သား သုံးသောင်းသည် အင်အားအကြီးဆုံးအင်အားစုအဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေသည်ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် လက်ရှိတွင် မြို့တွင်းရှိ နတ်ဆိုးတပ်ကို ခုခံကာကွယ်နေကြသည်။ သူတို့သည် အကြီးအကျယ် ထိခိုက်သေဆုံးမှုများ ခံစားခဲ့ရသော်လည်း၊ သူတို့သည် လူတို့၏ နှလုံးသားကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ သွေးနတ်ဘီလူးကို အနိုင်ယူပြီး မြို့တွင်းရှိ နတ်ဆိုးများကို ရှင်းလင်းပြီးနောက်ပင်၊ မြို့တော်တပ်သားများ အများအပြား ကျန်ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။ ကျန်ရှိသူများကို ဆွဲဆောင်ရန် အောင်မြင်မည်မဟုတ်သော်လည်း၊ သူသည် ခရိုင်မြို့တော်တွင် ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ ဂုဏ်သတင်းကို အမှန်တကယ် မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။

ဤကောင်းသော ဂုဏ်သတင်းသည် ဟိုမျိုးနွယ်စုသည် ထုန်လင်ကို အုပ်ချုပ်နိုင်မည်လား မဆုံးဖြတ်နိုင်သော်လည်း၊ ဟိုမျိုးနွယ်စုသည် သိမ်းပိုက်ပြီးနောက်၊ လူတို့၏ နှလုံးသားကို သိမ်းသွင်းရာတွင် အလွန်အထောက်အကူဖြစ်လိမ့်မည်။

ကမ္ဘာနေရာတိုင်း၌ ဖြောင့်မတ်သော ကိုယ်ကျင့်တရားသည် အလွန်အရေးကြီးပြီး၊ အရာရာ၌လည်း ထိုနည်းတူပင်ဖြစ်သည်။ ယုံကျိုးရှိ နတ်ဆိုးလမ်း၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်၌ပင်၊ ဤအရာသည် မှန်ကန်သည်။

အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ကို စီစဉ်ပြီးနောက်၊ ဟိုယုရှောင်သည် တတိယညီမကို သူမ၏ တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ရန် ပြောကြားပြီး ဟိုယုကျဲကို လွှတ်ရန် စေခိုင်းလိုက်သည်။ သူမသည် အမိန့်ကို လက်ခံကာ ထွက်သွားပြီး၊ မကြာမီ ဟိုယုကျဲသည် အနည်းငယ်လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ရောက်ရှိလာသည်။

“အစ်ကိုကြီး ပဉ္စမအကြီးအကဲ ပျောက်သွားပြီ”

ဟိုယုရှောင်၏ မျက်ခုံးများသည် အနည်းငယ် ရှုံ့သွားပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် အံ့သြမှုများစွာ မပြသခဲ့ပေ။

သူ့ညီဖြစ်သူ ပဉ္စမအကြီးအကဲသည် အလွန်သဘောကောင်းလွန်းလှသည်။

ခရိုင်မြို့တော်သည် ငရဲဘုံသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး အပြစ်အများဆုံးခံစားနေရသူမှာ ဟိုယုဒွမ်ဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။ ယခုည၏ အဓိကတရားခံမှာ မယ်တော်ဟုန်ဖြစ်ပြီး၊ မီးပွားမှာ ဟိုမျိုးနွယ်စုဖြစ်သည်။ ဟိုယုရှောင်သည် မိမိကိုယ်ကို ခုခံကာကွယ်နေသည်ကို သူနားလည်သော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော အပြစ်ကို ကျူးလွန်ခြင်းသည် ကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒနှင့် သဒ္ဓါတရားကို လေးစားသူတစ်ဦးအတွက် ကြီးစွာသော ညှဉ်းပန်းမှုဖြစ်သည်။

ယခင်က လူနှစ်သိန်းကို ကယ်တင်ခဲ့ကြစဉ်က ဟိုယုဒွမ်သည် အလွန်စိုးရိမ်ခဲ့ပြီး ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ အမိန့်ကို ထိန်းသိမ်းကာ လူတို့၏ နှလုံးသားကို နှစ်သိမ့်ခဲ့သည်။ ဤအရာကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။

အနည်းဆုံး မြို့ပြင်ရှိ လူနှစ်သိန်း၏ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ခရိုင်မြို့တော်အတွင်း၌ နတ်ဆိုးများက လူနှစ်သန်းနီးပါးကို သတ်ဖြတ်နေသည်။ ဟိုယုဒွမ်သည် လူများစွာကို ကယ်တင်ရန် မြို့သို့ ပြန်လာမည်မှာ သေချာပြီး ဟိုယုရှောင်သည် သူကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီးဖြစ်သည်။

“ပဉ္စမအကြီးအကဲ မြို့တော်ကို သွားပြီထင်တယ်။ သွေးနတ်ဘီလူးရဲ့ အစစ်အမှန်ကိုယ်ထည် မြို့ထဲမှာ အစောပိုင်းက ပေါ်လာတော့ သူ့အမူအရာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားတယ်။ ငါတို့ လှည့်စားခံရရုံတင်မကဘူး၊ မယ်တော်ဟုန်က သူ့ကို လျှို့ဝှက်ထားခဲ့ပုံရတယ်...”

ဟိုယုကျဲသည် ပဉ္စမအကြီးအကဲ၏ တည်နေရာကို ခန့်မှန်းမိသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သူ၏စကားများကို ကြားပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်သည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ယခုည၏ ဖြစ်ရပ်များသည် ရှင်းလင်းလာခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင် ဟိုယုရှောင်တစ်ဦးတည်းသာမက လူတိုင်းနီးပါးသည် မယ်တော်ဟုန်၏ ပစ်မှတ်မှာ ယခုည ရှီလီတောင်စောင်းတွင် စုရုံးရောက်ရှိနေသော စစ်သည်တော်များဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ယခုမူ ထိုသို့မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားလာခဲ့သည်။ သူမ၏ ပစ်မှတ်မှာ အမြဲတမ်း ခရိုင်မြို့တော်ဖြစ်သည်။

သူမသည် ဟိုယုရှောင်ထံ ပို့ခဲ့သော မျက်နှာဖုံးများ၊ စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်နှင့်ပင်၊ သူမသည် ယန်ရှင်း၊ လွီလော့နှင့် ဆောင်ယန်တို့ကို နတ်ဆိုးငါးဦးနှင့်အတူ ချင်လုံအသင်းဝင်များအဖြစ် ဟန်ဆောင်၍ သူ့ကို ထောက်ခံစေခဲ့သော နည်းလမ်း အားလုံးသည် မဟာမာစတာ ခြောက်ဦးကို ထောင်ချောက်ထဲသို့ ဆွဲဆောင်ရန် ရည်ရွယ်သည်။

ထိုညတွင် ဆောင်ယန်သည် ဒုတိယနဂါးခေါင်းဆောင် ဖန်လုံရှန်ဟူသော အမည်ကို အသုံးပြု၍ ရှေးယင်ဂိုဏ်း၏ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် ယန်ဆန်းနုကို သတ်ဖြတ်ရန် မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ယခု ပြန်ကြည့်လျှင်၊ မယ်တော်ဟုန်၏ ဤလုပ်ရပ်သည် နတ်ဆိုးများနှင့် ချင်လုံအသင်းကြား ဆက်သွယ်မှုကို တမင်ဖော်ထုတ်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ မြို့တွင်းရှိ အင်အားစုအမျိုးမျိုးအား ချင်လုံတိုကင်ကိစ္စတွင် သူမပါဝင်ပတ်သက်မှုကို အတည်ပြုရန်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် မဟာမာစတာ ခြောက်ဦးသည် မြို့မှထွက်ခွာ၍ ရှီလီတောင်စောင်းသို့ သွားခြင်းသည် သဘာဝကျသော တိုးတက်မှုဖြစ်လာခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးများ မြို့ကို တိုက်ခိုက်ပြီး ရက္ခသတံတိုင်း မဖွင့်သည်ကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် မယ်တော်ဟုန် အစောပိုင်းက ရှီလီတောင်စောင်းတွင် မပေါ်လာရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို သဘောပေါက်ပြီး သူသည် ထိုနေရာတွင် အာရုံစိုက်နေစဉ် မယ်တော်ဟုန်သည် မြို့ကာကွယ်ရေးတံတိုင်းကို ကြိုတင်ဖျက်ဆီးခဲ့ရမည်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့ပြီး လက်ရှိတွင် နတ်ဆိုးများ မြို့ထဲတွင် ရမ်းကားနေသော အခြေအနေသို့ ဦးတည်ခဲ့သည်။

“နတ်ဆိုးတွေဟာ မကျေနပ်တဲ့ ဝိညာဉ်တွေက ပေါ်ပေါက်လာတာ။ နတ်ဆိုးက ပိုကြောက်စရာကောင်းလေ၊ သက်တမ်းပိုရှည်လေပဲ။ သူတို့ဟာ ရက်စက်ပြီး အာဏာရှင်ဆန်ရုံတင်မကဘူး၊ သက်ရှိတွေကို အစားအစာသက်သက်လို့ သဘောထားကြတယ်။ ဒါ့အပြင် သူတို့ဟာ လှည့်စားတတ်ပြီး လိမ်လည်တတ်တယ်။ လူ့သဘာဝကို ကျွမ်းကျင်ပြီး လူ့နှလုံးသားကို လှည့်ဖြားပြီး ထိန်းချုပ်ရာမှာ ကျွမ်းကျင်တယ်။ သူတို့ဟာ အဆိုးဆုံးပဲ”

မယ်တော်ဟုန်သည် လူတိုင်းနှင့် သူ့ကိုယ်သူပင် လှည့်စားခဲ့သည်ကို သိရှိသောအခါမှသာ ဟိုယုရှောင်သည် ဤစကား၏ နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်ကို အမှန်တကယ် နားလည်လာခဲ့သည်။