ငါအရမ်းတုံးတာပဲ
Vol. 19 Ch. 267
သတ်ဖြတ်မှုသည် ဆက်လက်ဖြစ်ပွားခဲ့သည်...
ယခင်က နတ်ဆိုးများက လူသားများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ အခန်းကဏ္ဍများ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော ချောမောလှပသော ဟိုယုဒွမ်သည် ချင်ယွီထိပ်သီးဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ၊ အဖြူရောင်ဓားချီစွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်ပြီး၊ နတ်ဆိုးများ၏ အသက်များကို ရက်ရက်စက်စက် ရိတ်သိမ်းနေခဲ့သည်။
အသက်ရှူ ၂၀၀ ကျော်အတွင်း၊ နတ်ဆိုးဒါဇင်များစွာ ပြိုလဲခဲ့ပြီး၊ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော သိမ်းငှက်နတ်ဆိုးတစ်ကောင်သာ ကျန်ရှိတော့ကာ၊ ဟိုယုဒွမ်၏ ဓားအောက်တွင် အတင်းအကြပ် ထွက်ပြေးနေခဲ့သည်။
သိမ်းငှက်နတ်ဆိုးသည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပျံသန်းထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း၊ ထိုအတွေးသည် သူ၏စိတ်ထဲသို့ ရောက်တိုင်း၊ ဟိုယုဒွမ်သည် သူ့အထက်တွင် အဖြူရောင်ဓားချီစွမ်းအင်တစ်ချက်ကို လွှဲခုတ်ကာ သူ၏လွတ်မြောက်မှုကို ပိတ်ဆို့ပြီး၊ ထို့နောက် လေထဲသို့ တက်ကာ သူ၏လမ်းကို ပိတ်ဆို့ပြီး၊ လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေး မပေးခဲ့ပေ။
မြေအောက်ခန်းအနီးတွင်၊ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ထောင်ကျော်သည် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
ကိုယ်ခံပညာရှင်အချို့သည် ဟိုယုဒွမ် လေထဲသို့ တက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုသည် ချက်ချင်း ထိတ်လန့်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင်လည်း ကြောက်ရွံ့မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
“ရှူး... စစ်မှန်သော ချီစွမ်းအင်ကို အသုံးပြုပြီး လေထဲသို့ တက်နိုင်သူမှာ မဟာမာစတာတစ်ဦးသာ ရှိတယ်”
“ဟိုယုဒွမ်မှာ မဟာမာစတာအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းရှိတယ်..”
“ပဉ္စမသခင် ဟိုက ဂန်းချီဒုတိယအဆင့်၊ ဆိုးညစ်သော စုစည်းခြင်းအဆင့် မဟုတ်ဘူးလား”
“ငါလည်း ကြားဖူးတယ်၊ ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ အင်အားအကြီးဆုံးသူက ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ သခင် မဟုတ်ဘဲ လက်ရှိ ပဉ္စမသခင် ဟို ဖြစ်နိုင်မလား”
...
ခဏတာအတွင်း၊ ကိုယ်ခံပညာရှင်အုပ်စုသည် တက်ကြွစွာ ဆွေးနွေးနေခဲ့ကြသည်။
သူတို့အထဲတွင် ချန်ယွင်ယဲ့နှင့် သူ၏ညီမလည်း ပါဝင်သည်။ အခြားသူများနှင့် မတူဘဲ၊ ထိုညီအစ်ကိုနှစ်ဦးစလုံးသည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဆွေးနွေးမှုများကို ကြားသောအခါ စိတ်ရှုပ်ထွေးသော စိုးရိမ်မှုများဖြင့် သူတို့မျက်နှာများပေါ်တွင် အမူအရာများ ပြသခဲ့သည်။
ဟိုယုဒွမ်၏ ဓားသွားပေါ်ရှိ အဖြူရောင်အလင်းကို သတိပြုမိသော ချန်ယွင်တီးသည် အနည်းငယ် မှတ်မိပုံရပြီး အစ်ကိုကို အလျင်အမြန် လှည့်မေးလိုက်သည်။
“အစ်ကို၊ သခင်လေး ဟိုရဲ့ ဓားပေါ်က အဖြူရောင်အလင်းက...”
“ကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒရဲ့ ဖြောင့်မတ်တဲ့ ချီစွမ်းအင်။ ငါတို့ လုံရှန်ခရိုင်မှာ ကလေးဘဝတုန်းက အဖေက ငါ့ကို ယန်ကျိုးက အဘိုးကြီးတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ခိုင်းခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒီအဘိုးကြီးမှာလည်း အဲဒီလို အရှိန်အဝါမျိုး ရှိတယ်။ ဟိုမျိုးနွယ်စုက နတ်ဆိုးလမ်း မိသားစု မဟုတ်ဘူးလား။ ဒါပေမယ့် သူက ကွန်ဖြူးရှပ်ချီစွမ်းအင်ကို လေ့ကျင့်နိုင်တယ်။
ဒါ့အပြင် သူက ငါတို့ထက် အများဆုံး နှစ်အနည်းငယ်ပဲ ကြီးတယ်။ အဲဒီလောက် ငယ်ရွယ်တဲ့ အသက်အရွယ်မှာ ကွန်ဖြူးရှပ်အသိုင်းအဝိုင်းမှာ ကိုယ်ခံပညာ မဟာမာစတာနဲ့ တူညီတဲ့ အဆင့်ကို လေ့ကျင့်နိုင်တာ တကယ် မယုံနိုင်စရာပဲ၊ မယုံနိုင်စရာပဲ...”
ဟိုယုဒွမ်ကို ကြည့်နေသော ချန်ယွင်ယဲ့သည် လေးစားမှုနှင့် အနည်းငယ် နိမ့်ကျမှု နှစ်မျိုးလုံးကို ပြသခဲ့သည်။
ယန်နှင့် ယန်ပြည်နယ်များတွင် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းသည် ယခု ဖြောင့်မတ်သောလမ်း၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ရပ်တည်နေပြီး သူကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုသည်။ ထို့ကြောင့် ရှုကျိုးအပါအဝင် ဖြောင့်မတ်သောပြည်နယ်ခုနစ်ခုအတွင်းရှိ ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များကို ကိုယ်ခံပညာရှင်များထက် များစွာ သာလွန်စွာ ဆက်ဆံကြပြီး၊ နတ်ဆိုးများကို တန်ပြန်ရာတွင် သူတို့၏ အပြိုင်အဆိုင်မရှိသော ထိရောက်မှုကြောင့်၊ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ ပြည်နယ်အားလုံးတွင် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များကို တွေ့တိုင်း၊ သူတို့ကို ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်များအဖြစ် ဆက်ဆံကြပြီး၊ သူတို့၏ အဆင့်အတန်းသည် ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသော အဆင့်ဖြစ်သည်။
သူငယ်စဉ်က သူ၏ဖခင်သည်လည်း ကွန်ဖြူးရှပ်လမ်းကို လေ့ကျင့်စေလိုခဲ့သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ သူသည် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော မွေးရာပါ အရည်အချင်း မရှိသောကြောင့်၊ ပါဝင်ရန် အခွင့်အရေးကို လွဲချော်ခဲ့သည်။ ဟိုယုဒွမ်ကို မြင်သောအခါ သူ၌ မနာလိုစိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
နိမ့်ကျသည်ဟု ခံစားရခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍၊ ဟိုယုဒွမ်၏ အသက်အရွယ်သည် သူ့ကို အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေခဲ့သည်။
“ရှေးလူကြီးတွေက သူရဲကောင်းကို ဇာတိနဲ့ မဆုံးဖြတ်ဘူးလို့ ဆိုတယ်။ သူတော်စင်တစ်ပါးတောင် ငယ်စဉ်က မြင်းထိန်းအဖြစ် လုပ်ကိုင်ခဲ့ဖူးတယ်။ အစ်ကို၊ မင်းက သူများရဲ့ ဇာတိကို အခြေခံပြီး မဆုံးဖြတ်သင့်ဘူး။ သခင်လေး ဟိုက နတ်ဆိုးတွေကို ဘယ်လောက် သန့်သန့်ရှင်းရှင်း သတ်ဖြတ်တာကို ကြည့်စမ်း။ သူက နတ်ဆိုးလမ်းက လူဆိုးတွေနဲ့ မတူဘဲ ဆိုးယုတ်မှုကို အလွန်မုန်းတီးရမယ်”
နိမ့်ကျသည်ဟု ခံစားနေရပြီး သူ၏ညီမ ချန်ယွင်တီးက နောက်ထပ် ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ထပ်ထည့်လိုက်သောကြောင့်၊ ချန်ယွင်ယဲ့သည် အလွန်အမင်း နာကျင်ခံစားခဲ့ရသည်။ သူ၏ညီမသည် ဟိုယုဒွမ်ကို ထိုမျှ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကာကွယ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူသည် စနောက်လိုစိတ်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ “မင်းက သူ့ကို 'သခင်လေး ဟို' လို့ ခေါ်နေပေမယ့် သူက မင်းကိုတောင် မသိဘူး” ဟု စနောက်လိုက်သည်။
သူ၏ စနောက်မှုကို သတိပြုမိသော ချန်ယွင်တီး၏ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် နီရဲသွားသည်။
ထိုညီအစ်ကိုနှစ်ဦး စကားပြောနေစဉ်၊ ကောင်းကင်ယံရှိ တိုက်ပွဲသည်လည်း အထွတ်အထိပ်သို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။
ဟိုယုဒွမ်၏ မျက်နှာတွင် ဒေါသအရှိန်အဝါများ ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ကျယ်ပြန့်သော ဖြောင့်မတ်သော ချီစွမ်းအင်သည် လေထဲရှိ သိမ်းငှက်နတ်ဆိုးကို ခိုင်မာစွာ နှိမ်နင်းထားကာ၊ ချင်ယွီထိပ်သီးသည် နတ်ဆိုး၏ လည်ပင်းကို ချိန်ရွယ်ထားသည်။ ပြင်းထန်သော ဖြောင့်မတ်သော ချီစွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသော ထက်မြက်သော ဓားသွားသည် မြေအောက်ခန်းဧရိယာကို ဝန်းရံထားသော နတ်ဆိုးချီစွမ်းအင်ကို ပျောက်ကွယ်စေခဲ့သည်။
သိမ်းငှက်နတ်ဆိုး၏ မျက်နှာတွင် ယခင်က မြင်တွေ့ခဲ့ရသော မာနသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ယခုအခါ သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် လက်အောက်ခံမှုများသာ ပြသနေသည်။ သူ၏ တောင်ပံခတ်ခြင်းသည် အားနည်းလာပြီး၊ လွတ်မြောက်ရန် မျှော်လင့်ချက်မရှိကြောင်း သိရှိလာပုံရသည်။ ဟိုယုဒွမ်ကို ကြည့်ရင်း၊ သူ၏ မျက်လုံးများတွင်ပင် တောင်းပန်မှုအမူအရာများ ပါဝင်နေသည်။
ဟိုယုဒွမ်သည် ခံစားချက်များကို အမြဲတမ်း အာရုံခံနိုင်ပြီး၊ သိမ်းငှက်နတ်ဆိုး၏ မျက်လုံးများတွင် ပြောင်းလဲမှုကို သူ လွတ်သွားနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူသည် ခေါင်းကိုငုံ့ကာ မြေအောက်ခန်းပတ်လည်ရှိ ပြန့်ကျဲနေသော အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများနှင့် မြို့တွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အငွေ့များကို မြင်သောအခါ၊ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှ ငိုကြွေးသံများကို ကြားသောအခါ၊ သူသည် သူ၏ သနားကြင်နာတတ်သော နှလုံးသားကို ခိုင်မာစေခဲ့သည်။
“အရာအားလုံးမှာ သဘာဝကျတဲ့ စည်းစနစ်ရှိတယ်၊ သတ္တဝါတိုင်းမှာ ဝိညာဉ်ရှိတယ်။ မင်းဟာ မကျေနပ်မှုကနေ ပေါက်ဖွားလာတာကို ငါသိတယ်၊ ဒါပေမယ့် အကြွေးတိုင်းမှာ အကြွေးရှင်ရှိတယ်ဆိုတာကိုလည်း မင်းသိသင့်တယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ဒီခုခံနိုင်စွမ်းမရှိတဲ့ လူတွေကို မင်း ဘယ်တော့မှ မသတ်သင့်ဘူး။ နောက်ဘဝမှာ နတ်ဆိုးမဖြစ်နဲ့တော့”
ဟိုယုဒွမ်၏ အသံဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ချင်ယွီထိပ်သီးသည် ရုတ်တရက် လှမ်းခုတ်လိုက်ပြီး၊ ကျယ်ပြန့်သော ဖြောင့်မတ်သော ချီစွမ်းအင်ဖြင့် ပိုမိုအားကောင်းလာသော စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက် ဓားရှည်သည် အစိမ်းနုရောင် ဓားချီစွမ်းအင်တစ်ခုကို သိမ်းငှက်နတ်ဆိုး၏ လည်ပင်းသို့ တိုက်ရိုက် ပို့လွှတ်လိုက်သည်။
ဓားချီစွမ်းအင် ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ သိမ်းငှက်၏ ဦးခေါင်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။
ထို့ကြောင့် နတ်ဆိုးဒါဇင်များစွာ သေဆုံးခဲ့သည်။ မြေအောက်ခန်းပတ်လည်ရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ထောင်ကျော်သည် ယခုအခါ သူတို့ အမှန်တကယ် ကယ်တင်ခံခဲ့ရသည်ကို သိရှိလာပြီး၊ အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ်ကာ၊ ဟိုယုဒွမ်အပေါ် သူတို့၏ ကျေးဇူးတင်မှုသည် လွန်စွာ ပြည့်လျှံသွားပြီး၊ နိုင်ငံသားအများစုသည် ချက်ချင်း မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။
“ပဉ္စမသခင် ဟိုရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ကျေးဇူးကို တစ်သက်တာ မမေ့နိုင်ပါဘူး”
“သခင်လေး ဟို၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
“မြို့ထဲမှာ မာနကြီးစွာနဲ့ လှည့်ပတ်နေတဲ့ ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေအားလုံး နတ်ဆိုးတွေကို မြင်တာနဲ့ ယုန်တွေထက် ပိုမြန်မြန် ထွက်ပြေးသွားကြတယ်။ သခင်လေး ဟိုတစ်ယောက်တည်းပဲ ကျွန်တော်တို့ သာမန်ပြည်သူတွေကို သတိရနေတာ”
“ပဉ္စမသခင် ဟို၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
...
ဟိုယုဒွမ်သည် ကောင်းကင်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာပြီး၊ လူများကို မြှောက်တင်ရန် သူ့လက်ကို ဆန့်တန်းကာ သူတို့၏ ကျေးဇူးတင်မှုကို ကြည့်ရှုရင်း၊ အလွန်အမင်း အပြစ်ရှိသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။
သူ့အစ်ကို ဟိုယုရှောင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သည်ကို သူလည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သည်။ ယခုအချိန်အထိ ညကိစ္စများသည် ဤအခြေအနေသို့ မည်သို့ တိုးလာခဲ့သည်ကို သူနားမလည်ပါက နှစ်ပေါင်းများစွာ ပညာရှိစာအုပ်ကို လေ့လာခဲ့ခြင်းသည် အချည်းနှီးဖြစ်လိမ့်မည်။
ယခုညတွင် ထုန်လင်မြို့သည် နတ်ဆိုးများလက်သို့ ကျရောက်ရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ နောက်ဆုံးတွင် ချင်လုံအသင်း၏ အမည်ဖြင့် သူ၏ ဟိုမိသားစုသည် မာစတာခြောက်ဦးကို မြို့မှ ဆွဲထုတ်ခဲ့ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပါက ခရိုင်မြို့တော်ထဲသို့ တံတိုင်းကို ဖောက်ထွင်းရန် မဝံ့ရဲသော မယ်တော်ဟုန်အား အခွင့်အရေးပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။