သွေးနွယ်ပင်များ (၂)

မယ်တော်ဟုန်သည် ဆက်တိုက် နှစ်ခုသော အမေးစကားများကို မေးလိုက်ပြီး သူမ၏ အသံတွင် ထျန်လီနောင်နှင့် သူ၏သားကို ဖော်ပြသောအခါ စက်ဆုပ်ရွံရှာမှုနှင့် လှောင်ပြောင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ဒေါသသည် အလွန်အမှန်ကန်ဆုံး ဖြစ်နေပုံရသည်။ ဒုတိယမေးခွန်းသည် သူမကိုယ်တိုင် မေးနေသည့်အလား ထင်ရပြီး သူမပြောနေစဉ်တွင် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များတွင် လှပသောအပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာကာ ဟိုယုဒွမ်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

သူမ၏ အမေးစကားကို ကြားသောအခါ ဟိုယုဒွမ်၏ နှလုံးသားတွင် မျှော်လင့်ချက်အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။ မြို့တွင်းမှ လွင့်ထွက်နေသော မီးခိုးလုံးများကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူသည် လျင်မြန်စွာ ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ညင်သာစွာ တီးတိုးပြောလိုက်သည် “ဟုတ်တယ်၊ ဒီသာမန်လူတွေကို ချမ်းသာပေးလိုက်ပါ ဟုန်အာ။ မင်း ဒီလို မှားယွင်းနေမယ်ဆိုရင် တုံလင်က လူအားလုံးကို သတ်ပစ်တာဟာ ပိုပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ရန်သူတွေကိုပဲ ခေါ်ယူလာလိမ့်မယ်။ သန့်မြေက အင်အားကြီးသူတစ်ယောက် ရောက်လာရင် မင်းက ထျန်လီနောင်နဲ့ သူ့သားကို သတ်ဖို့ ပျက်ကွက်ရုံတင်မကဘူး မင်းရဲ့ အသက်အန္တရာယ်လည်း ရှိလာနိုင်တယ်”

ဟိုယုဒွမ်၏ စကားများကို မယ်တော်ဟုန် ကြားသောအခါ သူမ၏ မျက်နှာတွင် နူးညံ့မှုအနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။

ဟိုယုဒွမ်၏ သဘောထားကောင်းမွန်မှုကို သိသောကြောင့် ယခုည သူမပြုလုပ်ခဲ့သောအရာကို သိပြီးနောက် သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးသည် ယခင်ကကဲ့သို့ ပြန်ဖြစ်လာနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူမ ကောင်းစွာသိသည်။ ဟိုယုဒွမ် ယခုပြောခဲ့သော စကားများအတွက် သူမ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သည်။

သို့သော် သူသည် သူမ၏ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက် စိုးရိမ်ကြောင်း ယခုထိတိုင် ဖော်ပြနေသည်ကို ကြားသောအခါ မယ်တော်ဟုန်၏ နှလုံးသားသည် မလွဲမသွေ ထိမိသွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ နူးညံ့မှုသည် တဖြည်းဖြည်း ဟိုယုဒွမ်အပေါ် ချစ်ခင်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သို့သော် သူမ နူးညံ့သွားသော အချိန်တွင် သူမ၏ အစစ်အမှန်ကိုယ်ခန္ဓာဖြစ်သည့်…ဆိုလိုသည်မှာ မြို့တွင်းရှိ ရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကြီးသည် သူ၏ အခေါက်များမှ စီးဆင်းနေသော သွေးရောင်အလင်းသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ဤခဏတာ ရပ်တန့်မှုသည် သိသာထင်ရှားသော သက်ရောက်မှုရှိပုံရပြီး ဟိုယုဒွမ်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေသော မယ်တော်ဟုန်၏ မျက်နှာသည် မသိမသာ ပို၍ ဖြူဖျော့သွားသည်။ ထို့နောက် ကျွမ်းကျင်သူ ခြောက်ဦး တိုက်ခိုက်နေသော အထက်ပိုင်းမှ အနှောင့်အယှက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဤပြောင်းလဲမှုများကို ခံစားမိသော မယ်တော်ဟုန်သည် ချက်ချင်းပင် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ နူးညံ့မှုကို ပျောက်ဆုံးသွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများသည် ပြတ်သားလာကာ သူမ၏ အသံသည် နိမ့်ကျသွားသည် “ငါ စောင့်နေတာက သန့်ရှင်းသောနယ်မြေက အင်အားကြီးသူတွေပဲ”

ဟိုယုဒွမ်၏ မျက်နှာတွင် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသော်လည်း မယ်တော်ဟုန်သည် သူ့အား ဆက်လက်ပြောဆိုရန် အခွင့်အရေးမပေးတော့ပေ။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်လုနီးပါးဖြစ်လာပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပျော်ဝင်ကာ ယခင်က သူမဖြစ်ခဲ့သော သွေးရောင်နွယ်ပင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားခါနီးတွင် စကားတစ်ခွန်း ချန်ထားခဲ့သည်။

“ငါ မြို့ထဲက သတ္တဝါတွေကိုရော မိစ္ဆာတွေကိုပါ နောက်ထပ် မတိုက်ခိုက်တော့ဘူး”

မယ်တော်ဟုန်၏ ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဟိုယုဒွမ်သည် မြို့တွင်း၌ အသက်ချမ်းသာရာရသူများအတွက် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်ခဲ့သော်လည်း သွေးရောင်နွယ်ပင်များ အခြားနေရာများသို့ ဆက်လက်ပျံသန်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ အခြေအနေများသည် မပြီးဆုံးသေးကြောင်း သူသိလိုက်ပြီး သူ၏ နှလုံးသားသည် တဖြည်းဖြည်း ပို၍ လေးလံလာတော့သည်။

“သန့်ရှင်းသောနယ်မြေက အင်အားကြီးသူတစ်ယောက် လာတော့မယ်ဆိုတော့ ဘယ်သူများ ဖြစ်နိုင်မလဲ”

ဟိုယုဒွမ်သည် သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်သော်လည်း အဖြေကို မရနိုင်ခဲ့ပေ။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ခရိုင်မြို့တော်၏ မြေပြင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော သွေးရောင်နွယ်ပင်များကို သူမြင်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် တုံ့ဆိုင်းမှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

မယ်တော်ဟုန် ပြန်ရုပ်သိမ်းခြင်း မရှိသော နွယ်ပင်များသည် သွေးရောင်အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်ကာ ပိုက်များကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ သတ္တဝါများ၏ အသက်သွေးကြောများကို စုပ်ယူနေပုံရသည်။

“သခင်လေး ဟို၊ ဒီနွယ်ပင်တွေရဲ့ ပစ်မှတ်က ကျွန်တော်တို့ မဟုတ်ဘူး”

“ဒါက... မိစ္ဆာတွေ ဖြစ်ပုံရတယ်”

“တကယ်ပဲ မိစ္ဆာတွေပါ ဟိုဝံပုလွေမိစ္ဆာကို ကြည့်ပါဦး၊ နွယ်ပင်က သူ့ခေါင်းမှာ စိုက်နေတာ”

“ကျွန်တော်လည်း မြင်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ ဒီနွယ်ပင်တွေက မိစ္ဆာတွေကို တိုက်ခိုက်နေတာ၊ မှားစရာ အကြောင်းမရှိဘူး”

“ဒီနွယ်ပင်တွေက မိစ္ဆာတွေ မဟုတ်ဘူးလား၊ သူတို့ရဲ့ အမျိုးတူတွေကို ဘာလို့ တိုက်ခိုက်ရတာလဲ”

“မိစ္ဆာတွေကြားမှာ ပြည်တွင်းစစ် ဖြစ်နေတာများလား”

...

အောက်မှ သာမန်လူများ၏ အသံများကို ကြားသောအခါ ဟိုယုဒွမ်သည် ညွှန်ပြသော နေရာသို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းသွားပြီး သူ၏ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာသည် တောင့်တင်းသွားတော့သည်။

သစ်ပင်ထိပ်မှ ဆင်းသက်လာသော သွေးရောင်နွယ်ပင်များသည် မည်သည့်လူသားနှင့်မျှ ချိတ်ဆက်ထားခြင်းမရှိသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံးသည် မြို့အတွင်း၌ ရမ်းကားသတ်ဖြတ်နေသော မိစ္ဆာများဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာများအားလုံးကိုသာ ရစ်ပတ်ထားသည်။ တစ်ကောင်နှစ်ကောင်တည်းမဟုတ်၊ သူတို့အားလုံး...

ဟိုယုဒွမ်သည် ငါးလီ ခြောက်လီခန့်အထိ ပျံသန်းသွားပြီး သူ၏ မြင်ကွင်းအတွင်း၌ရှိသော မိစ္ဆာတိုင်းသည် ယခုအခါ နွယ်ပင်များဖြင့် ရစ်ပတ်ခံထားရကာ သူတို့၏ အသက်သွေးကြောများ စုပ်ယူခံနေရပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ လျင်မြန်စွာ ညှိုးနွမ်းလာသည်။ အားနည်းသူများမှာ ပို၍ပင် အငွေ့ပျံလုနီးပါးဖြစ်ကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြား ပျောက်ကွယ်သွားသော မီးခိုးနက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ငါ မြို့ထဲက သတ္တဝါတွေကိုရော မိစ္ဆာတွေကိုပါ နောက်ထပ် မတိုက်ခိုက်တော့ဘူး”

ထိုအခါမှသာ ဟိုယုဒွမ်သည် မယ်တော်ဟုန်၏ စကားများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်တော့သည်။

“အားလုံးပဲ၊ မိစ္ဆာတွေ အလုပ်ရှုပ်နေတုန်း ဒီအခွင့်အရေးကိုယူပြီး မြို့ကနေ ထွက်ပြေးကြ”

ဟိုယုဒွမ်၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားသောအခါ အောက်မှလူအားလုံးသည် ဤသည်မှာ သူတို့ လွတ်မြောက်ရန် အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေးဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။ သူတို့အားလုံးသည် ဟိုယုဒွမ်ကို ဦးညွှတ်ပြီးနောက် အနီးဆုံး အနောက်ဘက်တံခါးဆီသို့ အပြေးအလွှား ထွက်ခွာသွားကြသည်။

လုဝန်ကျောက်၊ ယန်ကျိရှန်း၊ ချန်ယွန်းယဲ့၊ ချန်ယွန်းတီနှင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်အုပ်စုတစ်စုတို့သည် အချင်းချင်း မျက်လုံးချင်းစုံစမ်းကြည့်ကြသော်လည်း မထွက်ခွာဘဲ ဟိုယုဒွမ်၏ ဘေးတွင်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။

ဟိုယုဒွမ်သည် ကိုယ်ခံပညာရှင်များကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ လူများထွက်သွားသည်ကို မြင်ပြီးနောက် သူသည် သူ၏ အကြည့်ကို အထက်သို့ ပြန်လှည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် အလွန်လေးနက်သွားသည်။

မယ်တော်ဟုန်သည် ဤမိစ္ဆာများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် သူ၏ ယခင် တိုက်တွန်းမှုကြောင့်ဖြစ်သည်ဟု သူ တစ်စက္ကန့်မျှ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။ သူသည် မယ်တော်ဟုန်၏ သူ့အပေါ်ထားရှိသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ခံစားနိုင်သော်လည်း သူသည် သူမအတွက် ထိုမျှအရေးမပါကြောင်းကိုလည်း နားလည်ခဲ့သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူမသည် ဤမြို့၌ ဤကဲ့သို့ သတ်ဖြတ်မှုကို စတင်မည်မဟုတ်ပေ။

သူ၏ရှေ့မှ မြင်ကွင်းသည် မြို့ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော မိစ္ဆာတပ်သည် မယ်တော်ဟုန်အတွက် အသုံးတော်ခံရုံမျှသာဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ ဤထောင်ပေါင်းများစွာသော မိစ္ဆာများ၏ အသက်သွေးကြောသည် သူမ၏ အစီအစဉ်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုမျှများပြားသော မိစ္ဆာများ၏ အသက်သွေးကြောများကို စုပ်ယူပြီးနောက် သူမ၏ စွမ်းအားသည် မည်မျှအထိ တိုးတက်လာမည်နည်း။ ယွမ်ဒန်အဆင့်၏ ပြည့်စုံသော လေ့ကျင့်မှုကိုသာ ပိုင်ဆိုင်သော ကျွမ်းကျင်သူ ခြောက်ဦးနှင့်အတူ မယ်တော်ဟုန်သည် ဤမျှအထိ ပြင်ဆင်ရန် မလိုအပ်ခဲ့ပေ။

ဟိုယုဒွမ်သည် သူ၏ စိတ်ထဲရှိ အတွေးများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု စီစဉ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ အကြည့်ကို အရှေ့ဘက်သို့၊ ဝမ်ယန်ခရိုင် သို့မဟုတ် ရှုကျိုး၏ ဦးတည်ရာသို့ လှည့်လိုက်ကာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“ဝမ်ကျန့်သန့်ဂိုဏ်းက တစ်ယောက်ယောက်လား၊ ဒါမှမဟုတ် ပိုင်လူအကယ်ဒမီကလား”

...

သွေးသစ်ပင်ထိပ်တွင် ကျွမ်းကျင်သူ ခြောက်ဦးနှင့် သွေးမိစ္ဆာတို့၏ တိုက်ပွဲသည် ပြင်းထန်စွာ ဖြစ်ပွားနေသည်။