မဟာလော်ဂိုဏ်၏ ဗုဒ္ဓလက်ဝါး (၂)

ဆင်လော်နယ်မြေ၌ သွေးမိစ္ဆာ၏ ပြန်လည်ရရှိသော အစွမ်းထက်မှုသည် လွန်စွာ ကြီးမားသောကြောင့် မာစတာ ခြောက်ဦးသည် ထိုးစစ်ကို မည်သို့မျှ တောင့်ခံနိုင်တော့မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။ တုံလင်၏ ကျဆုံးခြင်းသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်လာတော့သည်။ ထိုအချိန်တွင် တင်ပုဟိုင်၏ သန့်ရှင်းသော ဘုရားကျောင်းတော်ကို သစ္စာဖောက်ရန် လှုံ့ဆော်မှုများသည် ယုတ္တိရှိပုံရသည်။ သန့်ရှင်းသော ဘုရားကျောင်းတော်၏ အပြစ်တင်မှုကို ရှောင်ရှားရန်ဖြစ်စေ၊ သူတို့၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန်ဖြစ်စေ နှစ်ဦးစလုံးသည် သူ၏ အဆိုပြုချက်ကို လက်ခံသင့်သည်။ သို့သော် တင်ပုဟိုင်ကို ဝန်းရံထားသော သူတို့၏ လက်ရှိ လုပ်ဆောင်ချက်များသည် အခြားနည်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ညွှန်ပြနေသည်။

သူတို့သည် ဘုရားကျောင်းတော်ကို သစ္စာမဖောက်ရုံသာမက တင်ပုဟိုင်ကို ကိုင်တွယ်ရန်လည်း ပူးပေါင်းခဲ့ကြသည်။ ယခုလေးတင် ပြောခဲ့သော မှတ်ချက်သည် တင်ပုဟိုင်၏ နောက်ကွယ်ရှိ အင်အားစုများကို အားမစိုက်ဘဲ စုံစမ်းရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသာသည်။

သို့သော် တင်ပုဟိုင်သည် သူတို့၏ ခိုင်မာမှုကို မခံစားနိုင်သည့်အလား တဖြည်းဖြည်း မျက်နှာတွင် သနားကရုဏာ အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး သူ၏ သွေးရောင်ဝတ်ရုံသည် ရွှေရောင်အလင်းရောင်များ တောက်ပလာကာ မှောင်မိုက်သော ညကောင်းကင်တွင် ပို၍ ထင်ရှားလာသည်။ ရုတ်တရက် သူသည် လက်များကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဆုတောင်းလိုက်ပြီး ဈာန်၏ ခံစားမှုသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်လာသည်။

“မင်းနဲ့ငါက မူလက တစ်မိသားစုတည်းပဲ၊ ဘာလို့ ရှင်းလင်းတဲ့ လမ်းကြောင်းအကြောင်း ပြောနေရတာလဲ။ ဒီမိစ္ဆာတွေရဲ့ ဆူညံပွက်လောရိုက်နေတဲ့ ကာလတွေမှာ မင်းရဲ့ မှားယွင်းတဲ့ လမ်းကြောင်းကို သိရှိနိုင်ရင် ကမ္ဘာ့ဘုရားရှင်က မင်းကို ကောင်းချီးတွေ ပေးမှာ သေချာတယ်။ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ”

တင်ပုဟိုင်၏ လက်အုပ်ချီသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ ထိုလူများ၏ မျက်ခုံးများသည် အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဈာန်ကို ခံစားပြီး သူတို့၏ သံသယများကို အတည်ပြုပြီးသောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် ချက်ချင်း စက်ဆုပ်ရွံရှာသော အမူအရာများ ပေါ်လာသည်။

တင်ကျန့်သည် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ပြောင်လှောင်လိုက်ပြီး “တင်ဂိုဏ်းချုပ်က ဘုရားကျောင်းတော်ကို သစ္စာဖောက်ဖို့ ဘယ်လိုရဲရတာလဲလို့ တွေးနေတာ၊ သူက ဂျီက အဲဒီ ကတုံးဘုန်းကြီးတွေနဲ့ ပူးပေါင်းထားတာကိုး သူ ဘာလို့ ဒီလောက် ယုံကြည်မှုရှိနေတာလဲဆိုတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ဘူး...”

တင်ပုဟိုင်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဈာန်ကို စောင့်ကြည့်နေသော ဖန်လုံဟဲသည် ပြောင်လှောင်ရန် စကားမဆိုသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် တင်းမာလာပြီး ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူလည်း ပြောင်လှောင်လိုက်သည်။

“လေယင်ကျောင်းမှာ ခိုလှုံဖို့ ရှာဖွေနေတာတင် မဟုတ်ဘူး၊ သူက အစကတည်းက ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာ။ လေယင်ကျောင်းမှာ ငါ့ရဲ့ တုံလင်မှာ ဒီလို လျှို့ဝှက်လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ရှိလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားဘူး တကယ်ကို လှည့်ကွက်တွေ များလိုက်တာ”

“အဲဒါကလည်း အဲဒီ ကတုံးဘုန်းကြီးတွေရဲ့ ပုံစံနဲ့ လိုက်ဖက်တယ်၊ အင်အားမရှိပေမယ့် ဒီလို ဆိုးရွားတဲ့ လှည့်ကွက်တွေကို ကြံစည်ရာမှာတော့ တော်တယ်”

နှစ်ဦးစလုံးသည် တင်ပုဟိုင်ကို ဟိုဟိုသည်သည် ပြောင်လှောင်ကြပြီး သူ ဘာမှ မကြားရသည့်အလား အသာအယာ ရယ်မောနေသည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော စိတ်သည် လျင်မြန်စွာ တိုးပွားလာသည်။

“ဟားဟား၊ မင်းတို့ ဗြဟ္မာဂိုဏ်းက သစ္စာဖောက်ခြင်းအကြောင်း ပြောနေတာ ရယ်စရာဖြစ်မှာ မကြောက်ဘူးလား”

ဗြဟ္မာဈာန်ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ ရန်ငြိုးသည် တင်ကျန့်အတွက် ရှင်းလင်းစွာ သိသာသော်လည်း ထိုကိစ္စများသည် အမြဲတမ်း တစ်ဦး၏ စကားနှင့် အခြားတစ်ဦး၏ စကားအပေါ် မူတည်ပြီး မည်သူမျှ မိမိတို့၏ အမှားကို ဝန်ခံခြင်းမရှိပေ။

“ဟုတ်တယ် ငါ့ရဲ့ ဗြဟ္မာဂိုဏ်းက သစ္စာဖောက်တယ်လို့ သတ်မှတ်ခံရပေမယ့် သန့်ရှင်းသော မြေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတယ်၊ လေယင်ကျောင်းက သူ့ကိုယ်သူ သြသဒေါက် ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းလို့ ဂုဏ်ယူနေပေမယ့် ဒီနေ့အထိ လွှမ်းမိုးနိုင်တဲ့ အင်အားစုတစ်ခုပဲ ဖြစ်နေတုန်းပဲ။ ဟုတ်တယ်၊ အခု ဂျီမှာ ချင်ကျန့်ဗီလာရဲ့ နှိပ်ကွပ်မှုကို အလွန်ဆိုးရွားစွာ ခံနေရတယ်၊ မင်းတို့ မခံနိုင်တော့ဘဲ ငါ့ရဲ့ ယုံကျိုးကို တပ်မက်နေတာလား”

တင်ကျန့်သည် တင်ပုဟိုင်ကို မည်သို့ လှုံ့ဆော်ရမည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသည်။ သူ၏ တုံ့ပြန်ချက်သည် ယနေ့ လေယင်ကျောင်း၏ ကျဆင်းမှုကို ဖော်ထုတ်ရုံသာမက ချင်ကျန့်ဗီလာ၏ နှိပ်ကွပ်မှုကိုလည်း လှောင်ပြောင်ခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်များက ဈာန်ဂိုဏ်းနှင့် ဗြဟ္မာဂိုဏ်းတို့၏ ပြည်တွင်းပဋိပက္ခသည် ဈာန်ဂိုဏ်းက ပြင်ပအကူအညီကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သောကြောင့် ဗြဟ္မာ့မာစတာများအားလုံး သစ္စာဖောက်ခဲ့ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထိုပြင်ပအကူအညီမှာ ချင်ကျန့်ဗီလာကို တည်ထောင်သူ ကျောက်ယွီလုံဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး အချိန်များ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ နှစ်ဖက်စလုံး၏ ဆက်ဆံရေးသည်လည်း တိုးတက်ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။ ကမ္ဘာ့ အထိပ်တန်း သန့်ရှင်းသော မြေဆယ်ခုအနက်မှ တစ်ခုဖြစ်သော ချင်ကျန့်ဗီလာသည် ဂျီ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး အုပ်စိုးသူ ဖြစ်သင့်သည်။ သို့သော် ဂျီတွင် သန့်ရှင်းသော မြေအဖြစ် လူသိများသော နက်ရှိုင်းသော အမွေအနှစ်ရှိသည့် ခိုင်မာသော လေယင်ကျောင်းလည်း တည်ရှိသည်။ စကားပုံအရ “ကျားနှစ်ကောင် တစ်တောင်ကို မမျှဝေနိုင်” ဟုဆိုထားသောကြောင့် နှစ်ဦးကြား ဆက်ဆံရေးကို ကောင်းစွာ တွေးကြည့်နိုင်သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ချင်ကျန့်ဗီလာသည် လေယင်ကျောင်းကို ရက်ရက်စက်စက် နှိပ်ကွပ်ခဲ့ပြီး ဈာန်ဂိုဏ်း၏ တရားဟောကြားခြင်းကို တားမြစ်ခြင်း၊ ဘုရားကျောင်းများအပေါ် အခွန်အများအပြား ကောက်ခံခြင်းနှင့် ရှီလင်လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ ဘုရားကျောင်းများမှလွဲ၍ ဂျီနယ်မြေအတွင်းရှိ ဈာန်ဂိုဏ်း၏ ဘုရားကျောင်းအားလုံးကို နှိပ်ကွပ်ခြင်းစသည့် နည်းဗျူဟာအမျိုးမျိုးသည် အဆုံးမရှိပေ။

လေယင်ကျောင်းကို ဂျီမှ ထွက်သွားရန် တိုက်ရိုက်ပြောရန် အလွန်နီးစပ်ခဲ့သည်။

ဤရှက်စရာကောင်းသော အခြေအနေသည် ယခင်က ဗြဟ္မာဂိုဏ်းကို နှင်ထုတ်ရန် ကျောက်ယွီလုံနှင့် ပူးပေါင်းရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သော ဈာန်ဂိုဏ်းကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုအခါ သူတို့သည် အကျိုးဆက်များကို ခံစားနေရသည်။

ဤကိစ္စသည် လေယင်ကျောင်းအတွက် အမှန်တကယ် ရှက်စရာကိစ္စဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာသိသော်လည်း အများအားဖြင့် ပုဂ္ဂလိက ဆွေးနွေးမှုများတွင်သာ ပါဝင်ပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင် လှောင်ပြောင်သူ ရှားပါသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် တင်ကျန့်သည် မရှက်မကြောက် ပြောဆိုခဲ့သည်။

သစ္စာရှိသော တင်ပုဟိုင်၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ သနားကရုဏာသည် ရှိနေသေးသော်လည်း သူ၏ ကျည်ဆံများတွင် ထူးဆန်းသော သွေးအရိပ်အယောင်များ လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာပြီး သူ၏ လက်များသည် သူ၏ရှေ့တွင် အနည်းငယ် တုန်ရီနေသည်။

သူ၏ နှလုံးသားသည် ငြိမ်းချမ်းမှု မရှိသည်မှာ ရှင်းပါသည်။

“အို... ဆင်းရဲဒုက္ခပင်လယ်ဆိုတာ အဆုံးမရှိဘူးဆိုပေမဲ့ နောက်ကို တစ်လှည့်ပြန်လှည့်လိုက်တာနဲ့ ကမ်းပါးကို ရောက်ပြီလေ။ ဒီ ဆင်းရဲတဲ့ ရဟန်းက ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်စလုံးလည်း ငါ့ရဲ့ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းကပဲဆိုတာကို မြင်တော့ စိတ်မကောင်းဖြစ်ပြီး နှစ်သိမ့်ပေးချင်တဲ့ စိတ်နဲ့ လာခဲ့တာပါ။ ခင်ဗျားတို့ တကယ်ပဲ မှားနေတဲ့ အယူအဆကို ဆက်ပြီး ဆုပ်ကိုင်ထားချင်သေးလို့လား”

တင်ပုဟိုင်ကို ပြန်ဖြေသူမှာ တင်ကျန့်ဖြစ်သော်လည်း သူသည် သူ့အသံကို မသုံးခဲ့ပေ။

သူ၏ အသက်စွမ်းအင်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အဓိက လမ်းကြောင်း ဆယ့်နှစ်ခုကို ဖြတ်သန်းစီးဆင်းကာ လက်အုပ်ချီထားသော လက်များကြားတွင် စုစည်းကာ တင်ပုဟိုင်ဆီသို့ ခုန်တက်သွားသည်။ သူ၏ လက်များသည် ညကောင်းကင်ကို ထိုးခွင်းကာ လေကို ဖြတ်သွားသောအခါ ထက်မြက်သော အသံကို ဖန်တီးကာ ဓားမည်းနှစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။

“ငါ့ရှေ့မှာ ဒီလောက် မာနကြီးစွာ ပြုမူဖို့ မင်း ဘာတန်ဖိုးရှိလို့လဲ တင်ပုဟိုင်။ မင်း တကယ်ပဲ လေယင်ကျောင်းက အဲဒီ ကတုံးဘုန်းကြီးတွေထဲက တစ်ယောက်လို့ ထင်နေတာလား။ သေစမ်း”

ဘုရားအလင်း ဂန်ချီ...

ဘုရားအလင်း ဥပဒေဘုရင် ဟု အမည်တွင်သော တင်ကျန့်သည် တုံလင်၌ လေးစားခံရသော အင်အားစုဖြစ်ပြီး ဒေသတွင်း အထူးကျွမ်းကျင်သူအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံရသော ဘုရားအလင်း ဂန်ချီကို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုနိုင်သောကြောင့် ကျော်ကြားသည်။ သူသည် ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ်၏ အဓိက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးစာရင်းတွင် အဆင့် ၄၃၂ သာမက မဟာကျင့်၏ မိစ္ဆာစာရင်းတွင်လည်း အဆင့် ၁၉၆ တွင် ပါဝင်သည်။ သူ၏ ဂုဏ်သတင်းတစ်ခုတည်းကပင် သူ၏ အလွန်အစွမ်းထက်သော အင်အားကို ဖော်ပြနေသည်။

တင်ပုဟိုင်သည် တတိယအဆင့် ယွမ်ချီ ဂရန်းမာစတာတစ်ဦးသာဖြစ်ပြီး ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ်၏ သေးငယ်သော မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးစာရင်းတွင် အဆင့် ၇၂ သာရှိသောကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ကျော်ကြားမှု နှစ်ခုစလုံးတွင် အလွန်နောက်ကျကျန်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဖန်လုံဟဲနှင့်အတူ တင်ပုဟိုင်ကို ဆန့်ကျင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သောအခါ တင်ကျန့်၏ မျက်လုံးထဲတွင် သူသည် သေဆုံးပြီးသောသူတစ်ဦးဖြစ်နေပြီ...

သူသည် သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံး နည်းစနစ်ကိုပင် အသုံးမပြုဘဲ ဘုရားအလင်း မြေပြင် ဂန်ချီကိုသာ အသုံးပြုခဲ့သည်။

ကောင်းကင်၌ ဓားချီမည်းနှစ်လက် လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာပြီး ခဏအတွင်း တင်ပုဟိုင်၏ ဦးခေါင်းအထက်တွင် အထက်မှ တရားစီရင်သော ဓားများကဲ့သို့ နေရာယူကာ လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းလာသည်။ သူ၏ အကြည့်သည် ထက်မြက်လာပြီး သူ၏ လက်များသည် ဓား၏ ထက်မြက်သော အနားများဖြင့် လေကို ဖြတ်ကာ တင်ပုဟိုင်၏ လည်ပင်းတစ်လျှောက် လိုက်ပါသွားတော့သည်။