မဟာလော်ဂိုဏ်၏ ဗုဒ္ဓလက်ဝါး (၃)

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်...

တင်ပုဟိုင်၏ မျက်ခုံးအလယ်မှ သွေးရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ထူထဲသော စစ်မှန်သော ယွမ်စွမ်းအင်သည် လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါသည် တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာသည်။ သူ၏ နောက်တွင် တောက်ပသော သွေးရောင်အလင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ထိုအလင်းအတွင်း၌ ဟိုယွီရှောင် ယခင်က ခန့်မှန်းခဲ့သည့်အတိုင်း ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်တစ်ခု အမှန်တကယ် ရှိနေသည်။

သို့သော် အခြားဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်များနှင့် မတူဘဲ တင်ကျန့်၏ ရုပ်ပွားတော်၏ မျက်လုံးများသည် သွေးနီရောင်ဖြစ်သည်။ သူ၏ သနားကရုဏာရှိသော မျက်နှာသည် ဈာန်အလင်းဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး ထိုနီရဲသော မျက်လုံးများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ မည်သို့မျှ မဖော်ပြနိုင်သော ထူးဆန်းပြီး အစွမ်းထက်သော ခံစားချက်ကို ပေးသည်။

တင်ပုဟိုင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါသည် တင်ကျန့်ကို ချက်ချင်းနီးပါး လွှမ်းမိုးသွားသည်။

“ကောင်းကင်အဆင့် မဟာဂရန်းမာစတာ၊ တကယ်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဖုံးကွယ်ထားတာပဲ...ကောင်းလိုက်တာ၊ မဟာလော်ဂိုဏ်း၊ ကောင်းလိုက်တာ တင်ပုဟိုင်၊ မင်းတို့ သန့်ရှင်းသော ဘုရားကျောင်းတော်ရဲ့ မျက်စိအောက်မှာ ဒီလောက်ကြာကြာ ဖုံးကွယ်ထားတယ်လို့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ”

တင်ပုဟိုင်၏ မျက်ခုံးကြားရှိ ကောင်းကင်တံခါး အပ်စိုက်မှတ်မှ စီးဆင်းလာသော ကြွယ်ဝသော စစ်မှန်သော ယွမ်စွမ်းအင်ကို ကြည့်ရင်း တင်ကျန့်သည် တိုးတိုးနှင့် အေးစက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် တဖြည်းဖြည်း ထိန်းသိမ်းရန် ပို၍ ခက်ခဲလာသည်။ ယခုမှသာ သူသည် တုံလင်၏ အထိပ်တန်း မာစတာအဖြစ် သူ၏ ဂုဏ်ပုဒ်သည် အခြားသူများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရယ်စရာတစ်ခုသာဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်တော့သည်။

တင်ကျန့်၏ အကူအညီတောင်းခံမှုကို မစောင့်ဘဲ ဖန်လုံဟဲသည် ချက်ချင်း သူ၏ ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်ကာ သူ၏ ဘေးတွင် ရပ်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုစကားသည် မှန်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ဆက်ဆံရေး ညံ့ဖျင်းသော်လည်း သူတို့သည် သန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်း၏ တပည့်များဖြစ်ကြသည်။ ပြင်ပရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူတို့သည် ယခင်က ရန်ငြိုးများကို ဖယ်ရှားကာ စည်းလုံးညီညွတ်သင့်သည်။

သူတို့၏ အတွေးအမြင်များ မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ သူတို့ရှေ့တွင် ရပ်နေသော တင်ပုဟိုင်သည် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်ရှည်မှု အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သည်။ မျက်လုံးနီသော ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော် ပလ္လင် ပေါ်လာပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိချိန်မှစ၍ သူ၏ ညာလက်သည် ရုတ်တရက် သူ၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ လှုပ်ရှားသွားပြီး အလွန်သာမန်ကျသော ပုံစံဖြင့် ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ရိုးရှင်းသော လက်ဝါးရိုက်ချက်ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ထူထဲသော စစ်မှန်သော ယွမ်စွမ်းအင်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူ၏ အရှိန်အဝါသည် ချက်ချင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာသည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ မျက်လုံးနီသော ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော် ပလ္လင်သည်လည်း ညာလက်ကို ဆန့်တန်းကာ ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်...

ခိုင်မာသော သွေးရောင် စစ်မှန်သော ယွမ်စွမ်းအင်သည် သူ၏ရှေ့တွင် လှိုင်းလုံးကြီးကဲ့သို့ ထိုးတက်လာပြီး လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ငါးလီမြင့်သော စစ်မှန်သော ယွမ်စွမ်းအင် စီးကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

လေထုထဲတွင် လှိုင်းထန်နေသော လေစီးကြောင်းများကြား၌ မုန်တိုင်းမလာမီ ရှေ့ပြေးနိမိတ်ကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော လေတစ်လုံး တိုက်ခတ်လာပြီး အလွန်ကျယ်ပြောပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောကြောင့် တင်ကျန့်နှင့် ဖန်လုံဟဲတို့၏ မျက်နှာများသည် အလွန်လေးနက်သွားသည်။

သို့သော် လေးနက်မှုသည် အဆုံးမဟုတ်ပေ။ ထိုကြီးမားသော စွမ်းအင်စီးကြောင်းမှ အမြင့်သုံးလီနီးပါးရှိသော ဧရာမ သွေးရောင်လက်တစ်ဖက် ပေါ်လာသောအခါ နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်နှာများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပိုမိုထင်ဟပ်လာသည်။

“မဟာလော်...ဗုဒ္ဓ၏ လက်တော်”

ထိုလက်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ လှုပ်ရှားပြီး တည်ငြိမ်ပုံရသော်လည်း တင်ကျန့်နှင့် ဖန်လုံဟဲတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ အလွန်ကြမ်းတမ်းနေဆဲဖြစ်သည်။ နှစ်ဦးစလုံးသည် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အာကာသသည် လုံးဝပိတ်ဆို့ခံထားရသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေးမရှိတော့ပေ။

ရွေးချယ်စရာ မရှိသောကြောင့် သူတို့သည် ရင်ဆိုင်ရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံရသည်။

တင်ကျန့်၏ ဝမ်းဗိုက်အောက်ရှိ တိုင်ရှန့်ရှုသည် ရုတ်တရက် တောက်ပလာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စစ်မှန်သော ယွမ်စွမ်းအင်သည် လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တင်ပုဟိုင်၏ စွမ်းအင်လောက် မကြွယ်ဝသော်လည်း အတော်လေး အစွမ်းထက်သည်။ သူ၏ ညာလက်သည် မျက်လုံးများတွင် ပြင်းထန်သော တောက်ပမှုဖြင့် ချင်နတ်ဓားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူသည် သွေးရောင် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ဆီသို့ မဆင်မခြင် တိုက်ခိုက်တော့သည်။

ဖန်လုံဟဲလည်း အားနည်းချက်ကို ပြသရန် မရည်ရွယ်ခဲ့ပေ။ တတိယအဆင့် ယွမ်ချီ (ရှေးဦးစွမ်းအင်) ဂရန်းမာစတာ ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် သူသည် ယခုအချိန်တွင် သူ၏ အစွမ်းအကုန် ထုတ်သုံးရမည်ကို ကောင်းစွာသိပြီး မဟုတ်ပါက သူနှင့် တင်ကျန့် နှစ်ဦးစလုံး ဤနေရာ၌ ကျရှုံးနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

သူ၏ နောက်တွင် ဖန်လုံဟဲ၏ မာရှယ်ဒေါ့ နတ်စင်္ကြာကို ကိုယ်စားပြုသော အနီရောင် ဝိညာဉ်ကြိုးကြာတစ်ကောင် ပေါ်လာသည်။ သူသည် သူ၏ ယွမ်ချီအားလုံး လွင့်စင်သွားသည်ကို မြင်ပြီး ဓားရှည်ကို ကိုင်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သက်တံရောင်အစင်းကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏ အရှိန်အဟုန်သည် တင်ကျန့်၏ အရှိန်အဟုန်လောက် မပြင်းထန်သော်လည်း သူသည် လက်ဝါးဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသော အရှိန်သည် တင်ကျန့်ထက် အနည်းငယ် ပိုမြန်သည်။

အဆုံး၌ နှစ်ဦးစလုံးသည် ရက္ခိတသန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်း၏ တပည့်များဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ မြင့်မားသော ရာထူးများကို ရယူထားသော်လည်း သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သောအခါ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်၏ ထူးခြားသော ထိန်းချုပ်မှုမဲ့သော အရှိန်အဝါသည် ပေါ်လာသည်။ သူတို့၏ ရန်လိုမှုသည် တင်ပုဟိုင်၏ သွေးရောင် ဗုဒ္ဓလက်ဝါးလောက် မလွှမ်းမိုးသော်လည်း သူတို့ ယခုပြသသော ပြင်းထန်မှုသည် အနည်းငယ် ပိုမြင့်သည်။

“ခေါင်းမာတဲ့ လူမိုက်တွေ၊ ငရဲကို သွားကြ”

တင်ပုဟိုင်၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာသည်။ သူသည် လေယင်ကျောင်း၏ တပည့်ဖြစ်သော်လည်း တုံလင်၌ ဆယ်စုနှစ်များစွာ ပုန်းလျှိုးကွယ်ဝှက်နေခဲ့ပြီးနောက် သူကိုယ်တိုင် အနည်းငယ်သော မကောင်းသော အငွေ့အသက်များကို စုပ်ယူထားခဲ့သည်။

သွေးရောင် ဗုဒ္ဓ၏ လက်တော်သည် ရေစီးကြောင်းကဲ့သို့ အလွန်အစွမ်းထက်စွာ တိုက်ခတ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေစီးကြောင်းများကို သူတို့နှစ်ဦးကို လွှမ်းခြုံစေသည်။ တင်ကျန့်သည် ချင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဖန်လုံဟဲ၏ သက်တန့်ရောင်အစင်းကြောင်းသည် ဤလက်ဝါး၏ ရှေ့တွင် အရေးမပါတော့ဘဲ ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံခံလိုက်ရသည်။

ဘုန်း...

လက်ဝါးသည် လေထဲသို့ ဖြတ်သန်းသွားကာ နှစ်ဦးစလုံးကို မြိုချလိုက်ပြီး ဝေးလံသော တောင်ထိပ်တစ်ခုကို တိုက်ခတ်ကာ ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေပြီး တောင်သည် အမှန်တကယ်ပင် အမြင့် မီတာတစ်ရာနီးပါး လျော့ကျသွားသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သုံးဦး၏ တိုက်ပွဲသည် အရှေ့ဘက်တံခါးအထက် ကောင်းကင်၌ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင်ဖြစ်စေ မြို့တွင်း၌ပင်ဖြစ်စေ ဖြစ်ပွားခဲ့ပါက မြေသည် အက်ကွဲကြောင်းများဖြင့် ပွင့်ထွက်သွားနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ဤအရာကို မြင်သောအခါ တင်ပုဟိုင်၏ ဒေါသသည် တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်းသွားပြီး နှစ်ဦးစလုံး သေဆုံးသွားပြီဟု သူယူဆပုံရသည်။ သူသည် လှိမ့်ဝင်နေသော သွေးလှိုင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ကာ ညင်သာစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

“သွေးမိစ္ဆာကို ချေမှုန်းပြီးတာနဲ့ မာစတာဖန်ယင်ကို သတ်ပြီး တုံလင်...”

“မာစတာဖန်ယင်ကို သတ်မယ်၊ မင်း တကယ်ပဲ လေယင်ကျောင်းနဲ့ အဲဒီ ရောက်လာတဲ့ ဈာန်မာစတာယွမ်ကတုံးနဲ့ပဲ လုပ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား”

သို့သော် လွင့်ထွက်နေသော မီးခိုးများအတွင်းမှ တင်ကျန့်၏ ရူးသွပ်မှုအငွေ့အသက်များ ပါဝင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ တင်ပုဟိုင်သည် ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း မှောင်မိုက်သွားသည်။

ထူထဲသော မီးခိုးများကြားမှ တင်ကျန့်နှင့် ဖန်လုံဟဲတို့သည် အလွန်ဆိုးရွားသော အခြေအနေတွင် ရှိနေပုံရသော်လည်း သူတို့၏ အရှိန်အဝါသည် လုံးဝ မလျော့ကျသွားခဲ့ပေ။ တစ်ဦးသည် တတိယအဆင့်ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးသည် စတုတ္ထအဆင့်ဖြစ်သော်လည်း သူတို့သည် သူ၏ မဟာလော်ဗုဒ္ဓလက်တော်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့ပြီး ...

ထပ်မံစဉ်းစားရန် အချိန်မရှိဘဲ တင်ပုဟိုင်သည် တင်ကျန့်၏ စကားများတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုသော အမူအရာကို သတိပြုမိပြီး အေးစက်သော ပြုံးယောင်သန်းကာ “ဈာန်မာစတာယွမ်ကတုံးက သူ့ရဲ့ အစွမ်းအစစ်အမှန်ကို ပြသခဲ့တယ်လို့ မင်း တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“အဲဒီ ကတုံးဘုန်းကြီးက သွေးမိစ္ဆာကို ကိုင်တွယ်တဲ့အခါ သူ့ရဲ့ အစွမ်းအစစ်အမှန်ကို မသုံးဘဲ ချုပ်တည်းထားခဲ့ပုံရတယ်။ မင်း သူတစ်ယောက်တည်းပဲ တော်တယ်လို့ ထင်နေတာလား? သန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်းရဲ့ ဂျာလန်ရှစ်ယောက်ထဲမှာ မာစတာဖန်ယင်က ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး သူက ဒီလောက် ရိုးရှင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်လား။ မင်းတို့ရဲ့ လှည့်ကွက်လေးတွေကို ငါတို့ မမြင်နိုင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား”

ဤအရာကို ကြားသောအခါ တင်ပုဟိုင်၏ မျက်နှာသည် ပို၍ပင် မဲ့သွားသည်။ ဖန်လုံဟဲနှင့် တင်ကျန့်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများသည် ပို၍ အေးစက်သွားပြီး သူသည် ထပ်မံတိုက်ခိုက်ရန် ရွေ့လျားလိုက်သည်။

သူသည် ဤနှစ်ဦးကို အမြန်ဆုံး ချေမှုန်းပြီး သူ၏ မာစတာယွမ်ကတုံးအား အခြေအနေကို အသိပေးရန် လိုအပ်သည်။