ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်း၏ ကြီးမားသောစွမ်းအား (၂)

“ဒါက... ကျီယန်ကျီနဲ့ တူတယ်”

“ယန်ကျိုး ပိုင်လူအကယ်ဒမီရဲ့ တောင်ခေါင်းဆောင် ခုနစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်၊ ကျီယန်ကျီ”

ကျန်းယွီနင်၏ စကားများကို ကြားသောအခါ မောဇွီသည် အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကမ္ဘာ၌ ယန်နှင့် ယန်တို့တွင် ကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒ ထွန်းကားပြီး ပညာရှင်များသည် ပိုင်လူမှ လာသည်ဟု ဆိုကြသည်။

ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းသည် တိကျသော ဂိုဏ်းမဟုတ်သော်လည်း ဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် တာအိုဝါဒတို့နှင့်အတူ အဓိက ဂိုဏ်းကြီး သုံးခုအနက်မှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

ဤဂိုဏ်းသည် လူအများကို ပညာသင်ကြားပေးခြင်း၊ သံသယများကို ဖြေရှင်းပေးခြင်း၊ ပညာရပ်များကို သင်ကြားပေးခြင်း၊ မိသားစုတန်ဖိုးများကို မြှင့်တင်ပေးခြင်း၊ ဆရာကို အမြင့်မြတ်ဆုံး ပညာရှိအဖြစ် လေးမြတ်ခြင်းနှင့် လူတိုင်းအတွက် ပညာရေးကို ယုံကြည်ကာ ပညာရှိမိသားစုဓလေ့များကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းရန် လူများကို တိုက်တွန်းခြင်း စသည့် တာဝန်များကို ယူဆောင်သည်။

အမှန်စင်စစ် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းသည် မူလက ဟောင်ရန်သန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်း၏ လေးခုသော သွေးကြောများအနက်မှ တစ်ခုသာဖြစ်သည်။ စောင်းနှင့် ပန်းချီ။ မဟာယုပြက္ခဒိန် ၂၇၅၂ ခုနှစ်တွင် ဆရာသည် သူ၏ နောက်လိုက်များကို ဂိုဏ်းမှ ခေါ်ဆောင်ကာ ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်း၏ တာအိုမျိုးဆက်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဆရာသည် “ဘုရင်ကို သစ္စာစောင့်သိခြင်းနှင့် ပြည်သူကို အမှုတော်ထမ်းခြင်း” ဟူသော အယူဝါဒကို ချမှတ်ခဲ့ပြီး ယုရှန်ကျုံက ချီးကျူးခဲ့သည်။ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးသည် ဤလေးစားဖွယ် ကွန်ဖြူးရှပ်အနုပညာကို မြှင့်တင်ခဲ့ပြီး ကွယ်လွန်သွားသော ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှင်များသည် ကမ္ဘာ့ သုံးပါးသော အံ့ဖွယ်များအနက်မှ တစ်ခုအဖြစ် ထင်ရှားလာခဲ့သည်။

ဝူကျုံမင်းဆက်၏ နောက်ပိုင်းနှစ်များတွင် ကမ္ဘာကြီး အကြီးအကျယ် မငြိမ်သက်သောအခါ ဆရာသည် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းကို ဦးဆောင်ကာ ယန်နှင့် ယန်တို့၏ မြေများကို သိမ်းပိုက်ရန် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ နှစ်တစ်ထောင်ကျော် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ပြီးနောက် ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ်၏ အထင်ရှားဆုံး ခေါင်းဆောင်အဖြစ် တကယ်ပင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဂိုဏ်းတစ်ခုဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းမှ ဆင်းသက်လာသော စွမ်းအားများသည် မရေမတွက်နိုင်ပေ။

ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းတွင် ဗြဟ္မာဈာန်ဂိုဏ်း၊ ကြီးမားသော နှင်းတောင်ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းနှင့် အခြားကျောင်းတော်များကဲ့သို့ အကိုင်းအခက်များရှိသကဲ့သို့ ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းတွင် ပိုင်လူအကယ်ဒမီအပြင် အခြားအကယ်ဒမီများစွာရှိသော်လည်း အများစုမှာ ကျင့်ဝတ်ခုနစ်ပြည်နယ်တွင် တည်ရှိပြီး မိစ္ဆာလမ်းစဉ်၏ ခြောက်ပြည်နယ်တွင် မရှိသလောက်ပင်ဖြစ်သည်။

ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်း သို့မဟုတ် ကွန်ဖြူးရှပ်ကျောင်း၏ ဓလေ့ကို အကောင်းဆုံး ကိုယ်စားပြုနိုင်သည့်အရာကို မေးမြန်းပါက ၎င်းသည် ပိုင်လူအကယ်ဒမီဖြစ်မည်မှာ သေချာပါသည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် ဆရာကိုယ်တိုင် တည်ထောင်ခဲ့သော ပထမဆုံး အကယ်ဒမီဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာ့ ကွန်ဖြူးရှပ်အင်အားစုများအတွင်း ၎င်း၏ အင်အားနှင့် ဂုဏ်သတင်းသည် မည်သူမျှ ယှဉ်နိုင်စွမ်းမရှိပေ။

ဤသည်မှာ ကမ္ဘာ၌ “ယန်နှင့် ယန်တို့တွင် ကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒ ထွန်းကား၏။ ပညာရှင်တို့သည် ပိုင်လူမှ ထွက်ပေါ်လာ၏” ဟူသော ဆိုရိုး၏ မူလအစဖြစ်သည်။

ယန်နှင့် ယန်တို့၏ ပိုင်လူအကယ်ဒမီများသည် တူညီသော အဖွဲ့အစည်း၏ အကိုင်းအခက်များဖြစ်ကြောင်း လူသိများသည်။ ခေတ်ပြိုင်ဆရာနှင့် အကယ်ဒမီ၏ အကြီးအကဲတို့မှလွဲ၍ အမြင့်ဆုံးရာထူးမှာ တောင်ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး ယန်ကျိုးတွင် ခုနစ်ယောက်နှင့် ယန်ကျိုးတွင် ကိုးယောက်ရှိသည်။

ဆရာ၊ အကယ်ဒမီ၏ အကြီးအကဲ၊ တောင်ခေါင်းဆောင်။ ဤသူများသည် အကယ်ဒမီ၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်များဖြစ်သည်။

ဤအရာကို သဘောပေါက်ပြီးနောက် လျန်နင်ရှု၊ မာစတာယွမ်ဖာနှင့် မောဇွီအပါအဝင် အားလုံးသည် ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများတွင် လေးစားမှုအထင်အရှားဖြင့် ကျီယန်ကျီကို ကြည့်ကြသည်။ မာစတာယွမ်ခေါင်းနှင့် ကျန်ထိုင်ချင်းတို့သည် ယခင်သုံးဦးနှင့်မတူဘဲ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများတွင် လေးစားမှုရှိသော်လည်း သိမ်မွေ့သော ဝမ်းနည်းမှုအရိပ်အယောင်များ ရောယှက်နေသည်...

“တပည့်တော် မာစတာကျီကို ဦးညွှတ်ပါတယ်”

ခြောက်ဦးသည် မည်သို့ပင် တွေးနေပါစေ ကျီယန်ကျီသည် အထက်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခိုက်အတန့်၌ ၎င်းတို့အားလုံးသည် လေထဲတွင် ရိုသေစွာ ရပ်နေပြီး သူ့ကို လေးလေးစားစား ဦးညွှတ်ကြသည်။

မဟာကွန်ဖြူးရှပ်နှင့် တာအိုပညာရှင်သည် မာရှယ်လမ်း၏ ပျက်စီးခြင်းနယ်မြေနှင့် ညီမျှသော ဒုတိယအဆင့် တုံ့မင်နယ်မြေကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ၎င်းတို့၏ လက်ရှိနယ်မြေသည် ယွမ်ဒန်အဆင့် ပြည့်စုံသော နယ်မြေဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဆင့်မှာ ယင်ယန်သန့်ရှင်းသော နယ်မြေဖြစ်ကာ ထို့နောက် ပျက်စီးခြင်းနယ်မြေဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းအရ ကျီယန်ကျီသည် ၎င်းတို့ထက် အဓိကနယ်မြေနှစ်ခု ပိုမြင့်သည်။ ကျင့်ကြံခြင်းခရီးတွင် ဦးစွာ အောင်မြင်သူများသည် ဦးဆောင်သည်။ သူ့ရှေ့တွင် ခြောက်ဦးသည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ဂျူနီယာများဟုသာ ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။

ကျီယန်ကျီ၏ မျက်နှာသည် အရေးအကြောင်းများ အပြည့်ရှိပြီး အသက်တစ်ရာကျော်သော သာမန်လူတစ်ဦးနှင့်တူကာ ပထမတစ်ချက်ကြည့်လိုက်လျှင် အသက်ဆုံးခါနီးသော အဘိုးအိုတစ်ဦးနှင့်တူသည်။

သူ၏ ပါးလျသော မျက်နှာအသွင်အပြင်ကသာ သူ၏ ငယ်ရွယ်စဉ်က ချောမောမှုအချို့ကို အနည်းငယ် ထိန်းသိမ်းထားသည်။

အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သော်လည်း သူသည် ကျောကုန်းမကုန်းဘဲ ပြာညိုရောင် ကျောက်စိမ်းကြိုးဖြင့် ချည်ထားသော ငွေရောင်ဆံပင်များဖြင့် ပြည့်နေသော ဦးခေါင်းသည် သူ၏ မတ်မတ်ရပ်တည်မှုနှင့် လိုက်ဖက်ကာ အဖြူရောင် ကွန်ဖြူးရှပ်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ အမူအရာသည် သိမ်မွေ့ကာ အမြဲစိမ်းသော ငွေရောင်ထင်းရှူးပင်နှင့် တကယ်ပင် တူနေသည်။

သူ၏ အထင်ရှားဆုံးအရာမှာ အောက်တွင် သူ့ကို ဦးညွှတ်နေသော ကျွမ်းကျင်သူ ခြောက်ဦးကို လျစ်လျူရှုကာ ကောင်းကင်ရှိ သွေးရောင်အမြစ်ကို စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်နေသော သူ၏ ထိုးဖောက်သော မျက်လုံးများဖြစ်သည်။

တိတိကျကျဆိုရလျှင် သူသည် အမြစ်အောက်တွင် သွေးရောင်အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားသော မယ်တော်ဟုန်ကို စိုက်ကြည့်နေခြင်းဖြစ်သည်။ မယ်တော်ဟုန် ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ ချစ်စရာကောင်းသော မျက်နှာကို မြင်သောအခါ ကျီယန်ကျီ၏ ထက်မြက်သော အကြည့်သည် အနည်းငယ် နူးညံ့သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အတိတ်ကို ပြန်လည်သတိရသော အကြည့်တစ်ခု ပေါ်လာကာ အပြစ်ရှိသည်ဟု ခံစားရမှုနှင့် နာကျင်မှုတို့ ရောယှက်နေသည်...

“ဟဲဟဲ၊ မင်းက အရင်အတိုင်းပဲ... စက်ဆုပ်ရွံရှာစရာကောင်းတုန်းပဲ”

မယ်တော်ဟုန်၏ အေးစက်သော ရယ်သံကို ကြားသောအခါ အောက်ရှိ ခြောက်ဦးသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူမသည် ထိုစကားများကို ဘာကြောင့် ပြောသည်ကို နားမလည်ဘဲ သူမသည် ကျီယန်ကျီကို ပြောနေသည်ကို သဘောပေါက်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများသည် ချက်ချင်း ထူးဆန်းသော အမူအရာကို ပြသသည်။

သွေးမိစ္ဆာသည် ကျီယန်ကျီ၏ အသိအကျွမ်းဟောင်း ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။

မယ်တော်ဟုန်၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ကျီယန်ကျီ၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

“ဒီလောက်နှစ်တွေ ကြာခဲ့ပေမယ့် မင်း ငါ့ကို ခွင့်မလွှတ်သေးဘူးလား”

ဤဝါကျသည် မယ်တော်ဟုန်၏ နှလုံးသားရှိ မီးခိုးရောင်အိုးကို မီးညှိလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာတွင် ပြောင်လှောင်သော အကြည့်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဘာမှ မပြောဘဲ သူမ၏ ဦးခေါင်းသည် သွေးရောင်အမြစ်၏ မရေမတွက်နိုင်သော အကိုင်းအခက်များဖြင့် ဆင်ယင်ထားပြီး ရုတ်တရက် ရမ်းကားစွာ လှုပ်ခတ်လာသည်...

အသက်ရှူကျပ်လောက်အောင် ပြင်းထန်သော မိစ္ဆာဓာတ်သည် ချက်ချင်း မြို့တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားကာ ရှိနေသူတိုင်းကိုပင် ဖိနှိပ်ထားသည်။

သွေးရောင်အမြစ်မှ ဆင်းသက်လာသော မရေမတွက်နိုင်သော အကိုင်းအခက်များသည် ရုတ်တရက် ကောင်းကင်မှ ခွာထွက်ကာ အလွန်ထက်မြက်သော သွေးရောင်လှံတံထောင်ပေါင်းများစွာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အားလုံးသည် ကျီယန်ကျီကို ဦးတည်ထားသည်။

မယ်တော်ဟုန်၏ မျက်လုံးများသည် ဆိုးယုတ်သော မုန်းတီးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး လေထဲရှိ ထူထပ်သော လှံတံများသည် သူမ၏ အတွင်းစိတ်ခံစားချက်များကို ထင်ဟပ်ကာ အနည်းငယ် တုန်ရီနေပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ သူမသည် ကျီယန်ကျီကိုသာ စိုက်ကြည့်နေကာ သူမ၏ အကြည့်သည် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်လာသည်...

ထိုသွေးရောင်လှံတံများသည် ခဏအတွင်း ကောင်းကင်မှ မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျဆင်းလာပြီး ထိသမျှကို စိုစွတ်စေသော သာမန်မိုးနှင့်မတူဘဲ လှံတံအားလုံးသည် လူတစ်ဦးကိုသာ ပစ်မှတ်ထားသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော လှံတံများသည် အလွန်အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရွေ့လျားကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ

လေစီးကြောင်းများကို လှုပ်ခတ်စေပြီး ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော အနီရောင်ဥက္ကာပျံများကဲ့သို့ အနက်ရောင်နှင့် အနီရောင် အာကာသအက်ကွဲကြောင်းများကို ဖန်တီးသည်။

မိုင်ရာနှင့်ချီ၍ ဝန်းကျင်ရှိ ဒေသသည် ချက်ချင်း ကြီးမားသော မုန်တိုင်းတစ်ခုကို လှုပ်ခတ်စေပြီး အာကာသတစ်ခုလုံးပင် အနည်းငယ် မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေသည်ဟု ခံစားရသည်။

အောက်ရှိ ခရိုင်မြို့တော်၏ မြေပြင်ပေါ်ရှိ လူများသည် အဆင်ပြေကြသော်လည်း ဤလှံတံများ ပြည့်နေသော ကောင်းကင်ကို ရင်ဆိုင်နေရသော မဟာကျွမ်းကျင်သူ ခြောက်ဦးသည် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများသည် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။