သစ္စာဖောက်တွေကိုသတ် (၂)

“တင်ကျန့်၊ မင်း တကယ်ပဲ ဒီ သစ္စာဖောက်လမ်းကို ဆက်လျှောက်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား။ မင်းက ထောင်အုပ်ချုပ်ရေးဌာနရဲ့ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ပြီး သစ္စာဖောက်ခြင်းရဲ့ အပြစ်ဟာ ဘယ်လောက်ကြီးမားတယ်ဆိုတာ မင်း ကောင်းကောင်းသိတယ်။ ယုံဒူးသန့်ရှင်းသော ဘုရားကျောင်းတော်ဌာနချုပ်ရဲ့ သစ္စာဖောက်တွေအပေါ်ထားတဲ့ သဘောထားက အလွန်ရှင်းလင်းတယ်။ မင်းကို နောက်ဆုံးအခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်။ အခု ပြန်လှည့်လာသမျှ ငါ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို သဘောထားပြီး ဆရာ ဒါမှမဟုတ် တခြားဘယ်သူ့ကိုမှ မင်းအကြောင်း တိုင်ကြားမှာ မဟုတ်ဘူး”

ဖန်လုံဟဲ၏ စကားများကို ကြားသောအခါ သူသည် သစ္စာဖောက်ရန် ရွေးချယ်ပြီးဖြစ်သော်လည်း တင်ကျန့်၏ မျက်လုံးအိမ်နက်ရှိုင်းရာ၌ ကြောက်ရွံ့မှုအနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။

သန့်ရှင်းသော ဘုရားကျောင်းတော်၏ တရားစီရင်ရေးကို တာဝန်ယူခြင်းသည် ထောင်အုပ်ချုပ်ရေးဌာန၏ တာဝန်ဖြစ်ပြီး ထောင်အုပ်ချုပ်ရေးဌာနမှ တုံလင်၏ ဒုတိယခရိုင်ဝန်အနေဖြင့် သူသည် အကျိုးဆက်များကို သဘာဝကျကျ သိရှိထားသော်လည်း... သူ၌ ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။

တင်ကျန့်၏ အကြည့်သည် တင်ပုဟိုင်ဆီသို့ ရွေ့လျားသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ယခင်က အရှေ့ဘက်တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ယန်ရှင်းနှင့် အခြားနှစ်ဦး သွေးမိစ္ဆာပူးဝင်ပြီးနောက် သူနှင့် ဖန်လုံဟဲတို့သည် တင်ပုဟိုင်ကို ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့ကြသည်။ တင်ပုဟိုင်သည် မဟာဂရန်းမာစတာအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းရှိသော်လည်း ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် တတိယအဆင့်နှင့် စတုတ္ထအဆင့်ရှိပြီး ကျွမ်းကျင်သောကြောင့် ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ပါက သူ့ကို မနှိမ်နင်းနိုင်လျှင်ပင် အနည်းဆုံး ခုခံနိုင်လိမ့်မည်ဟု မူလက ထင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ခဏတာ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် တင်ကျန့်သည် သူထင်ထားသကဲ့သို့ မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်ခဲ့သည်။

တင်ပုဟိုင်၏ အင်အားသည် အလွန်အစွမ်းထက်လွန်းလှသည်။ သူနှင့် ဖန်လုံဟဲတို့ကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် လွှမ်းမိုးနိုင်ရုံသာမက ၎င်းတို့ကို အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေများသို့ ထပ်ခါထပ်ခါ တွန်းပို့ကာ ၎င်းတို့ကို အနိုင်ယူလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုအတွေ့အကြုံ ကြွယ်ဝမှုနှင့် အရှေ့ဘက်တံခါးအတွင်းမှ အိမ်တော်တပ်မတော် စစ်သား တစ်သောင်း၏ အကူအညီမရခဲ့ပါက ၎င်းတို့သည် တင်ပုဟိုင်ကို ရင်ဆိုင်ရန် အခွင့်အရေးရမည်မဟုတ်ပေ။

သို့တိုင် ၎င်းတို့သည် တင်ပုဟိုင်နှင့် တင်းမာသော အခြေအနေကိုသာ ရရှိခဲ့ပြီး အဆုံးအဖြတ်မရှိဘဲ ဖြစ်ခဲ့သည်။

သူတို့ကို အနိုင်မယူနိုင်ကြောင်း သိသောအခါ တင်ပုဟိုင်သည် ၎င်းတို့ကို နှုတ်ဖြင့် လှုံ့ဆော်ကာ ၎င်းတို့၏ ယုံကြည်မှုကို သစ္စာဖောက်ရန် တိုက်တွန်းလာသည်။ မူလက ဖန်လုံဟဲနှင့် သူသည် မယိမ်းယိုင်ခဲ့သော်လည်း မဟာကွန်ဖြူးရှပ်နှင့် တာအိုပညာရှင် ပေါ်လာသောအခါ သူ စိုးရိမ်လာသည်။

ဖန်လုံဟဲသည် ရှန်ယွမ်လမ်း၏ ကျူလင်ခရိုင်ရှိ ဘိုယန်စီရင်စုမှ မူလက လာသူဖြစ်ပြီး ငယ်စဉ်ကတည်းက ရက္ခသသန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သော ယုံကျိုးဒေသခံတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းအပေါ် အလွန်သစ္စာရှိသူဖြစ်သောကြောင့် တင်ပုဟိုင်ပြောသော စကားကိုပင် နားထောင်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် တင်ကျန့်အတွက်မူ မတူပေ။ ယုံကျိုးဒေသခံမဟုတ်သောကြောင့် မဟာကွန်ဖြူးရှပ်နှင့် တာအိုပညာရှင် ပေါ်လာသည့်အချိန်မှစ၍ သူသိထားသော ဗဟုသုတဖြင့် တုံလင်သည် လက်ပြောင်းဖွယ်ရှိကြောင်း သူ သဘောပေါက်လာသည်။

ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် သူ၏ စိတ်နေသဘောထား ပြောင်းလဲလာသည်။

တင်ပုဟိုင်သည် ဤပြောင်းလဲမှုကို ချက်ချင်း ဆုပ်ကိုင်ကာ သံပူနေစဉ် ထိုးနှက်ပြီး တုံလင်အတွက် လေယင်ကျောင်း၏ အစီအစဉ်များကို ပြောဆိုကာ သူသည် သန့်ရှင်းသော ဘုရားကျောင်းတော်ကို သစ္စာဖောက်ပါက လေယင်ကျောင်းသည် ရက္ခသမိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ လက်မှ သူ့အသက်ကို ကယ်တင်မည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် သစ္စာဖောက်ခဲ့သည်...

“ဖန်လုံဟဲ၊ မင်းနဲ့ ငါ တုံလင်ခရိုင်မှာ ဒီလောက်နှစ်တွေ အတူတူ အလုပ်လုပ်ခဲ့တာ၊ ဒီလိုမျိုး အဆုံးသတ်တာက ကြည့်လို့မကောင်းဘူး။ မင်းကို သတ်ဖို့ ငါ တကယ် မလိုလားဘူး။ မင်း၊ မင်းရဲ့သား ဖန်ကျန့်တုံနဲ့ ဂွေယွီတန်တို့ ချုပ်တည်းပြီး အဲဒီ ခုနစ်ထောင်သော အိမ်တော်တပ်မတော် စစ်သားတွေကို ခေါ်ပြီး တင်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကို အမှုတော်ထမ်းဖို့ လေယင်ကျောင်းအောက်မှာ ငါနဲ့ ပူးပေါင်းပါလား။ ငါတို့ အတူတူ ကောင်းမွန်တဲ့ အနာဂတ်ကို ရှာဖွေနိုင်သေးတယ်၊ အဲဒါ ကောင်းတယ် မဟုတ်လား”

သစ္စာဖောက်ခြင်း၏ အပြစ်သည် မည်မျှကြီးမားကြောင်း သိသော တင်ကျန့်သည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဖန်လုံဟဲကိုလည်း သူနှင့်အတူ ဆွဲခေါ်လိုခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ၎င်းတို့အောက်တွင် ဖန်လုံဟဲကို သစ္စာရှိသော အိမ်တော်တပ်မတော် စစ်သား ခုနစ်ထောင်ရှိသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးကို သစ္စာဖောက်ရန် ခေါ်ဆောင်နိုင်ပါက ၎င်းသည် သူ၏ စိတ်ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ငြိမ်သက်စေရုံသာမက လေယင်ကျောင်းဘက်မှ အရေးပါမှုအချို့ကိုလည်း သေချာစေလိမ့်မည်။

အနီးအနား၌ ခပ်မဆဆ နေထိုင်နေသော တင်ပုဟိုင်ကို ကြည့်ရင်း၊ ဤလူသည် သူ့ရှေ့တွင် မည်မျှ နိမ့်ကျစွာ ပြုမူခဲ့သည်ကို ပြန်လည်သတိရသောအခါ တင်ကျန့်သည် မုန်းတီးမှုဖြင့် သွားများ ယားယံလာသော်လည်း သူသည် လေယင်ကျောင်းသို့ သစ္စာခံပြီး တင်ပုဟိုင်၏ လက်အောက်ခံဖြစ်လာပြီးဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ မကျေနပ်မှုကိုသာ ချုပ်တည်းထားနိုင်တော့သည်။

ဖန်လုံဟဲသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားသော်လည်း တင်ကျန့်၏ စကားများကို ကြားသောအခါ သူသည် အေးစက်သော ရယ်သံကို ထုတ်လွှတ်ကာ “တင်စီချန်၊ ငါ မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် မင်းက ယုကျိုးက ဖြစ်ရမယ်၊ ငယ်စဉ်က မင်းရဲ့ မျိုးနွယ်စု သတ်ဖြတ်ခံရလို့ မိဘမဲ့ဖြစ်ခဲ့ပြီး ကံကောင်းထောက်မစွာ သန့်ရှင်းသော ဘုရားကျောင်းတော်ရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်က မင်းကို ယုံကျိုးကို ပြန်ခေါ်လာပြီး သန့်ရှင်းသော ဘုရားကျောင်းတော်ကို ဝင်ခွင့်ရပြီး ကိုယ်ခံပညာကို လေ့ကျင့်ခွင့်ရခဲ့တယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ မင်းရဲ့ မိသားစုကို လက်စားချေဖို့ ယုကျိုးကိုတောင် ပြန်သွားခဲ့သေးတယ်။

မင်း၊ တုံလင်ရဲ့ ခရိုင်ဝန်ကို မာစတာဖန်ယင်က လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ကိုယ်တိုင် ခန့်အပ်ခဲ့တာ။

သန့်ရှင်းသော ဘုရားကျောင်းတော်မှ ထိုကဲ့သို့သော ကျေးဇူးကို ခံယူရပြီး ဆရာက တန်ဖိုးထားပေမယ့် ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ မစဉ်းစားဘဲ အခု သန့်ရှင်းသော ဘုရားကျောင်းတော်ကို သစ္စာဖောက်ပြီး တုံလင်ကို မငြိမ်သက်အောင် လုပ်နေတာ၊ ထိုကဲ့သို့သော ကျေးဇူးကန်းမှုနဲ့ အကျင့်ပျက်မှုအတွက် ငါ ဖန်လုံဟဲဟာ မင်းနဲ့ ပေါင်းသင်းဖို့ ရှက်တယ်။ မင်းကို ငါ သတ်ပစ်မယ်..."

ဖန်လုံဟဲသည် သူ၏ မှတ်ချက်များဖြင့် တိကျစွာ ထိုးနှက်ခဲ့ပြီး တင်ကျန့်၏ မျက်နှာသည် ရှက်ရွံ့မှု၏ အရောင်အသွေးများဖြင့် ပြောင်းလဲသွားသည်၊ အထူးသဖြင့် သူပြောသော စကားသည် မမှားကြောင်း သိသောကြောင့် ပြန်ချေပရန် မတတ်နိုင်ဘဲ ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

“မင်းကို အချိန်အများကြီးပေးခဲ့ပြီးပြီ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ခေါင်းမာနေတုန်းပဲ။ အဲဒါကြောင့် သူ့ကို သတ်လိုက်တော့။ ခရိုင်ဝန်တစ်ယောက်မရှိရင်တောင် ဒီတုံလင်ဟာ တုံလင်ပဲ”

ဖန်လုံဟဲသည် ဘေးတိုက်ကြည့်ကာ သွေးရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသော တင်ပုဟိုင်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ သေခြင်းသည် တကယ်ပင် နီးကပ်နေပြီဟု သဘောပေါက်သွားသည်။ သူ၏ နှလုံးသားသည် လက်လျှော့ထားသော်လည်း အနည်းငယ်သော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုသည် ထိုအထဲတွင် တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ရှားနေသည်။

တင်ပုဟိုင်တစ်ဦးတည်းက သူနှင့် တင်ကျန့်နှစ်ဦးပေါင်းပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီး ယခု တင်ကျန့်ကလည်း သူ့ကို သစ္စာဖောက်သွားသောကြောင့် သူသည် ယခုအချိန်အထိ ကြာမြင့်စွာ တည်ရှိနေရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ တင်ပုဟိုင်သည် တင်ကျန့်ကို အသုံးပြုကာ သူ့ကို ဆွဲဆောင်ပြီး အိမ်တော်တပ်မတော် စစ်သား ခုနစ်ထောင်ကို ချောမွေ့စွာ သိမ်းယူလိုသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

“သာမန် မဟာကွန်ဖြူးရှပ်နဲ့ တာအိုပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲ မင်း အခုပဲ အနိုင်ရပြီလို့ မထင်နဲ့။ ယုံဒူးက သန့်ရှင်းသော ဘုရားကျောင်းတော်ဌာနချုပ်က မာစတာတွေ မရောက်သေးဘူး; ဆရာရဲ့ နည်းဗျူဟာက မတူနိုင်ဘူး၊ သူမမှာ အမြဲတမ်း အစီအစဉ်ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ သစ္စာဖောက်သူပုန်တွေကို ဘယ်သူ့ကိုမှ ယှဉ်ပြိုင်ခွင့်မပေးဘူး။ ငါ အောက်မှာ မင်းကို စောင့်နေမယ်”

ဖန်လုံဟဲက ဆက်လက်ချေပနေသည်ကို မြင်သောအခါ တင်ပုဟိုင်သည် သူ့ကို လေးစားသော်လည်း လျှော့မပေးဘဲ ရယ်မောကာ သူ့ကို ကဲ့ရဲ့လိုက်သည်။

“ဟားဟား မိစ္ဆာဂိုဏ်းဆိုတာ အတွင်းရော အပြင်ရော ဒုက္ခတွေ ဆက်တိုက် ရောက်နေတာပဲ။ ဒီနေရာကို ဂရုစိုက်ဖို့ ဘယ်သူ့မှာ အချိန်ရှိမှာလဲ။ ကျန်းထိုင်ချင်းဆိုတဲ့ မိန်းမက သူ့မှာ ဘယ်သူနဲ့မှ မတူတဲ့ နည်းဗျူဟာတွေ ရှိတယ်ဆိုပေမဲ့ ဒီကံကြမ္မာကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ လေယင်ကျောင်းက တုံလင်ကို သိမ်းပိုက်တာက ပြီးပြီးသား ကိစ္စပဲ”

“ဟေ့ ဘယ်လို ရယ်စရာကောင်းတဲ့ စကားတွေ ပြောနေတာလဲ။ မဟာကွန်ဖြူးရှပ်နဲ့ တာအိုပညာရှင် ရောက်လာတာနဲ့ ရှုပြည်နယ်ရဲ့ တပ်မတော် မကြာခင် လိုက်လာလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ပိုင်လူအကယ်ဒမီနဲ့ ဝမ်ကျန့်သန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်း ပူးပေါင်းလိုက်တာနဲ့ မင်းတို့ရဲ့ လေယင်ကျောင်းက တုံလင်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ အိပ်မက်တွေဟာ လူမိုက်ရဲ့ အိပ်မက်တွေပဲ”