ဟိုမိသားစု (၃)

သူ၏ ယွမ်ချီကို စီးဆင်းစေနိုင်စွမ်း မရှိတော့သောကြောင့် အချိန်မီ လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ ရန်သူ၏ လာနေသော တုတ်ရှည်ကို သူရှောင်ရှားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ တင်တျန်၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် ပြာဝါသွားသည်။

“ချက်ချင်း ရပ်လိုက်”

သို့သော် အရေးပါသော အခိုက်အတန့်တွင် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မမျှော်လင့်သော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

ဘေးတွင် တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေသော တင်ပုဟိုင်သည် နောက်ဆုံးတွင် လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

တင်တျန်မတိုင်မီ တင်ဖန်း လှုပ်ရှားလိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ တင်ပုဟိုင်သည် သူ၏ရှေ့မှလူသည် သူ၏သား မဟုတ်တော့ကြောင်း သိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ဖြစ်စေ၊ အသုံးပြုသော လက်နက်ဖြစ်စေ တင်တျန်ကို တိတ်တဆိတ် တိုက်ခိုက်မှုနှင့်ပတ်သက်သော သံသယသည် ၎င်းကို အပြည့်အဝ သက်သေပြနိုင်သည်။

သိရှိထားသော်လည်း သူသည် တင်တျန်ကို ချက်ချင်း ကယ်တင်ရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။ အတိအကျဆိုရလျှင် တင်တျန်သည် သူ့ကို ကယ်တင်ရန် မလိုအပ်ဟု သူခံစားခဲ့ရသည်။ ကောင်းကင်အဆင့် ဂရန်းမာစတာတစ်ဦးအနေဖြင့် ဒုတိယအဆင့်နှင့် စတုတ္ထအဆင့် ဂရန်းမာစတာကြားရှိ ကြီးမားသော ကွာခြားချက်ကို သူသိသောကြောင့် တင်တျန်သည် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။

သို့သော် တုတ်ကစားနည်း၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်ကို သူမြင်လိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ သူသည် လှုပ်ရှားရမည်ဟု သိခဲ့သည်။ မဟုတ်ပါက တင်တျန်သည် သေဆုံးနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ တင်တျန်သည်လည်း အင်အားကြီးမားသော စတုတ္ထအဆင့် ဂရန်းမာစတာတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ပန်းလင်နှင့် မန်ရှင်းတပ်မတော် သိုင်းသမားများရှေ့တွင် သူသည် လေးစားခံရသူဖြစ်သည်။ လေယင်ကျောင်းတော်အတွက် ထိုကဲ့သို့သော အရည်အချင်းရှိသူကို စုဆောင်းရန် သူသည် အလွန်အပင်ပန်းခံခဲ့ရပြီး သူ သေဆုံးသည်ကို သဘာဝကျကျ မကြည့်နိုင်ပေ။

တင်ဖန်းသည် ရက်စက်ပြီး တင်တျန်ကို သတ်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် နောက်ထိုင်နေနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ ခုန်တက်ကာ တင်တျန်အပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ခုန်တက်သွားသည်။ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ပြီးနောက် သူသည် ညာလက်ကို ရှေ့သို့ ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး သူ၏နောက်မှ သွေးရောင်ခြည်ရှိ ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်သည်လည်း သူ့နည်းတူ ညာလက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

ဒါလော်ဗုဒ္ဓ၏ လက်တော်

ကောင်းကင်မှ လီတစ်လီနီးပါး ကျယ်ဝန်းသော ကြီးမားသည့် ဗုဒ္ဓလက်ဝါးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်သည် သန့်ရှင်းသော အရောင်အဝါဖြင့် ဝန်းရံထားသော်လည်း ၎င်း၏မျက်လုံးများမှ သွေးများစီးကျနေပြီး ကမ္ဘာကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော အင်အားကို ထုတ်လွှတ်ကာ လီတစ်လီအချင်းဝက်အတွင်းရှိ လေအားလုံးကို စုပ်ယူလိုက်သည်။

ယခု သူဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပြီးပြီဖြစ်သောကြောင့် တင်တျန်သည် သေမည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

နောက်ဘိုင်းတွင် တင်ပုဟိုင်သည် တင်ဖန်း ရှုံးနိမ့်ကာ သူ၏အစစ်အမှန်ကို ဖော်ထုတ်သည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ သူ၏ဆရာ ရောက်လာကာ တုံလင်ကို မည်သို့ ထိန်းချုပ်ရမည်ကို ဆုံးဖြတ်သည်အထိ စောင့်ဆိုင်းရန်သာ လိုအပ်သည်။

၎င်းသည် သူ၏အစီအစဉ်ဖြစ်သော်လည်း တင်ပုဟိုင်သည် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ဖွယ်ရာတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ တင်ဖန်းသည် သူ၏ ဒါလော်ဗုဒ္ဓ၏ လက်တော်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် နောက်ဆုတ်မသွားပေ။ ထို့အစား သူ၏နှုတ်ခမ်းတွင် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

သူသည် တစ်ခုခုပြောရန် ကြိုးစားသော်လည်း အခြားအသံတစ်ခုက သူ့ကို အရင်ပြောလိုက်သည်။

“နှိမ်နင်း”

ထိုအသံနောက်တွင် သူ့ရှေ့တွင် နှိမ်နင်း ဟူသော တောက်ပသော စာလုံးတစ်လုံး ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် စာလုံးတစ်ခုတည်းသာဖြစ်သော်လည်း ဤတောက်ပသော နှိမ်နင်းသည် သူ၏ ဒါလော်ဗုဒ္ဓ၏ လက်တော်ကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ နောက်ဆုတ်သွားသော်လည်း ၎င်း၏အင်အား၏ ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းနီးပါးကို ချေဖျက်နိုင်ခဲ့ပြီး အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာကာ ကျန်တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးလိုက်သည်။ ဒါလော်ဗုဒ္ဓ၏ လက်တော်သည် လုံးဝပျက်ပြယ်သွားပြီး သဘာဝလောကထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ပညာရှင်အသွင်အပြင်ဖြင့် အဖြူရောင် ကွန်ဖြူးရှပ်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဟိုယုတွမ်သည် တင်တျန်ကို ကယ်တင်ရန် တင်ပုဟိုင်၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ရန် ရှေ့သို့ တက်လာခဲ့သည်။

ဟိုယုတွမ်က သူ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည်ကို ကြည့်ရင်း တင်ပုဟိုင်၏ မျက်နှာတွင် အရိပ်တစ်ခု သန်းသွားသည်။ သူ၏မျက်ခုံးများသည် ခဏအတော်ကြာ နက်ရှိုင်းစွာ တွန့်သွားပြီးမှ ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားသည်။ သူသည် ယခုမှ ပေါ်လာသော အဖြူရောင် ကွန်ဖြူးရှပ်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ထင်ရှားနေသည်။

“အိုး... ဖြောင့်မတ်တဲ့ နှလုံးသားရှိတဲ့ ဂျူနီယာ ကွန်ဖြူးရှပ်။ ယွီဝမ်ရဲ့ ဒုတိယအဆင့်တဲ့လား။ တကယ်ပဲ အထင်ကြီးစရာကောင်းလိုက်တာ ဟိုယုတွမ်”

သူသည် ဟိုယုတွမ်၏အမည်ကို ရွတ်ဆိုပြီးနောက် ဟိုယုတွမ်၏နောက်သို့ အကြည့်လွှဲကာ သူ၏အသံတွင် အံ့အားသင့်မှုအနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။

“မျက်နှာပေါင်းတစ်ထောင်ရှိတဲ့ ချောမောတဲ့သူ... မျက်နှာပေါင်းတစ်ထောင်ရှိတဲ့ ချောမောတဲ့သူ။ ဒီလို နှိမ့်ချတဲ့ ဟိုမျိုးနွယ်ကနေ ဒီလို စစ်မှန်တဲ့ နဂါးရဲ့ အရည်အချင်းရှိတဲ့သူ ထွက်လာတာ... နှစ်ဦးတောင်တဲ့လား... သနားစရာကောင်းလိုက်တာ”

သို့သော် သူ၏အာမေဋိတ်သံသည် ဟိုယုရှောင်၏ လုပ်ရပ်များကို နှေးဂွေးစေရန် မည်သို့မျှ မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ...

ဟိုယုတွမ်သည် ထိုအချိန်တစ်လျှောက်လုံး အနီးအနားတွင် ပုန်းနေခဲ့ပြီး သူရုတ်တရက် ပေါ်လာသောအခါ တင်ပုဟိုင်ကို တားဆီးရန်ဖြစ်သည်။ တင်ပုဟိုင်သည် ကယ်ဆယ်ရန် အားလျှော့လိုက်သောအခါ ဟိုယုတွမ်သည် ဟိုယုရှောင်အား တင်တျန်ကို သတ်ရန် အခွင့်အရေး ဖန်တီးပေးခဲ့ပြီး ဤသို့ဖြင့် သူ၏ပန်းတိုင်ကို အောင်မြင်ခဲ့သည်။

ဘုန်း...

ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံတစ်ခုသည် တင်ပုဟိုင်၊ ဖန်လုံဟဲနှင့် အောက်တွင် နက်ရှိုင်းသော ကျင့်ကြံခြင်းရှိသော အခြားသူအချို့တို့သည် ကောင်းကင်ရှိ ပုံမှန်မဟုတ်သော အရာကို ခံစားမိသောကြောင့် အားလုံး မော့ကြည့်ကာ ဘာဖြစ်သွားသည်ကို ကြည့်နေကြသည်။ ချက်ချင်းပင် အချို့က ဝမ်းသာကြပြီး အချို့က စိတ်ပျက်နေကြသည်။

ကောင်းကင်တွင် ရုတ်တရက် ဦးခေါင်းမဲ့ အလောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်...