← Chapters

နှလုံးသားထဲက အေးစက်မှု

Vol. 21 Ch. 288

နှလုံးသားထဲက အေးစက်မှု

Vol. 21 Ch. 288

“ခဏလေးတင်ပဲ ခင်ဗျားက ဟိုမိသားစု ကျောက်ယန်ကို ကောင်းကောင်း စီမံခန့်ခွဲတာကို ချီးကျူးနေသေးတာ... အခု ကျွန်တော့်ရဲ့ စုဆောင်းမှုကို ငြင်းလိုက်တာနဲ့ တပြိုင်နက် ကျွန်တော့်ကို ချက်ချင်း တံဆိပ်တစ်ခု ကပ်လိုက်ပြီပေါ့... တော်တော် ထူးဆန်းတဲ့ အပြုအမူပဲဗျာ”

“ဟားဟားဟား၊ ဒါဟာ ရယ်စရာ မကောင်းဘူးလား။ အစောပိုင်းမှာ မင်းရဲ့သား တင်ဖန်း မြို့ထဲကို ဝင်လာတုန်းက သူဟာ တံခါးတွေကို သီးသန့်ပိတ်ခဲ့ပြီး အဲဒီ မန်ရှင်းတပ်မတော်သား သုံးသောင်းကို ထောင်ချောက်ဆင်ဖို့ မျှော်လင့်ခဲ့တယ်။ ဒီညမှာ သွေးနတ်ဆိုးက မြို့ထဲမှာ အဓိကရုဏ်းဖြစ်နေတုန်းမှာ နတ်ဆိုးတွေကို သတ်ပြီး လူတွေကို ကယ်တင်ဖို့ စဉ်းစားမယ့်အစား လေယင်ကျောင်းတော်က မီးလောင်ရာ ဆီလောင်းသလို တုံလင်ကို သိမ်းပိုက်ပြီး သာမန်လူတွေရဲ့ အသက်ကို အန္တရာယ်ပြုချင်နေတယ်။ ငါထင်တယ် လေယင်ကျောင်းတော်ဟာ ငါတို့ရဲ့ ရက္ခသသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းထက် ဒီဘွဲ့နာမည်နဲ့ ပိုပြီး သင့်တော်တယ်”

ဟောင်ယွီရှောင်သည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုရသေးမီမှာပင် သူ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဖန်းလောင်ဟဲသည် အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်လေသည်။ ထိုအပြုအမူသည် လေယင်ကျောင်းတော်အား သူ မည်မျှ အထင်သေးကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေ၏။ ထို့ပြင် သူ၏ အသံ၌ လှောင်ပြောင်သရော်သော လေသံတို့သည် ပြည့်နှက်လျက်ရှိသည်။

ဤစကားသည် အတော်လေး မှန်ကန်သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် တင်ပုဟိုင်သည် ဟိုယုရှောင်ကို ထိုအမူအရာဖြင့်သာ ဆက်လက်ကြည့်နေပြီး ဘာမှမကြားခဲ့သကဲ့သို့ ပြုမူကာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသော ဖန်းလောင်ဟဲကို ယခုအချိန်တွင် အရေးမပါဟု သတ်မှတ်ထားသည်။

“ငါ နောက်တစ်ခါ မေးမယ် သခင်ဟို နတ်ဆိုးဂိုဏ်းနောက်ကို ဆက်လိုက်ဖို့ တကယ် ဆန္ဒရှိသေးလား”

ဟိုယုရှောင်သည် သူ့ခေါင်းကို မော့ကာ တင်ပုဟိုင်၏ ခြိမ်းခြောက်သော မျက်လုံးများကို ကြည့်ကာ မတုံ့ပြန်ဘဲ အေးစက်သော အပြုံးကို ပြသခဲ့သည်။

တင်ပုဟိုင်သည် စကားလုံးများကို ဆက်လက်၍ မဖြုန်းတီးတော့ပေ။ သူ၏နဖူးရှိ ကောင်းကင်တံခါး အပ်ကျရာမှ အားကောင်းသော စစ်မှန်သော ယွမ်၏ အရောင်အဝါ ထွက်ပေါ်လာကာ သူ၏တည်ရှိမှုတစ်ခုလုံးသည် ချက်ချင်း မြင့်တက်သွားပြီး သူ၏လက်များကို သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ရှေ့တွင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီးနောက် ဟိုညီနောင်နှစ်ဦးကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ကာ ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားသည်။

ဂရန်းမာစတာကြီးတစ်ဦး၏ ဖိနှိပ်သော အင်အားသည် လုံးဝနီးပါး လွှမ်းမိုးသွားပြီး ဟိုယုရှောင်ကို သူသည် တင်တျန်ကို သတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းအတွက် ယခုအချိန်တွင် မည်မျှ ကံကောင်းကြောင်းနှင့် ဟိုယုတွမ်နှင့် ပူးပေါင်းကာ အံ့အားသင့်ဖွယ် တိုက်ခိုက်မှုများဖြင့် တင်တျန်ကို သတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ တင်ပုဟိုင်၏ တမင်တကာ လျှော့ပေးမှုကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိစေခဲ့သည်။

သို့သော် တင်ပုဟိုင်၏ အားကောင်းသော ဖိအားကိုပင် ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာတွင် ကြောက်ရွံ့မှု လက္ခဏာ လုံးဝမပြဘဲ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာသော တင်ပုဟိုင်ကိုသာ ကြည့်ကာ သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ညင်သာစွာ နှစ်ချက်တီးလိုက်ရာ ကြည်လင်သော အသံနှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်တင် ဒီကိုလာရင်း လူတစ်စုကို ဖမ်းမိထားတယ်၊ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပါဦး”

တင်ပုဟိုင်၏ မျက်နှာသည် တုန်လှုပ်သွားပြီး ဟိုယုရှောင်၏ ဆိုလိုရင်းကို နားမလည်ဘဲ အောက်မှ အတော်လေး ညင်သာသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်အထိ စောင့်နေသည်။ ထိုအခါမှသာ သူသည် ဟိုယုရှောင်ကို တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ရပ်တန့်ကာ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ရုပ်ဆိုးသွားသည်။

အရှေ့ဘက်မြို့အောက်တွင် သုံးထောင်သော စစ်ပြေးများ၏ ခုခံမှုသည် အဆုံးသတ်တော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ လူတစ်ထောင်နီးပါး အသတ်ခံရပြီး ပန်းလင် ဖမ်းဆီးခံရကာ များပြားသော လူအများအပြားသည် လက်နက်ချကာ သုန်မှုန်နေသော မျက်နှာများဖြင့် ခုခံမှုကို စွန့်လွှတ်နေကြသည်။

ဤလူများ၏နောက်တွင် မြို့တွင်းဘက်မှ လူတစ်ထောင်ခန့် စုဝေးရောက်ရှိလာပြီး အလယ်ရှိ လူများသည် ပါးလွှာသော အဝတ်အစားများကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားကာ အတူချည်နှောင်ထားပြီး အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော ဟိုမျိုးနွယ် စစ်သည် နှစ်ရာမှ သုံးရာခန့်က စောင့်ရှောက်ထားကာ နီညိုရောင် ဝတ်ဆုံဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးက ခေါင်းဖြူဖျော့သော လူငယ်တစ်ဦးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဦးဆောင်လာပြီး သူလူငယ်မှာ သူ၏သား... တင်ဖန်းပင် ဖြစ်သည်။

တင်ပုဟိုင်သည် သက်ပြင်းရှည်တစ်ခု ရှိုက်လိုက်ပြီး သူ၏သားကို ဖမ်းဆီးခဲ့သော ဟိုယုကျဲကို မကြည့်ဘဲ ဟိုယုရှောင်ကို တိုက်ရိုက် အာရုံစိုက်ကာ သူ၏မျက်လုံးများ တဖြည်းဖြည်း မှောင်မိုက်သွားသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ တင်ပုဟိုင်သည် အထူးအံ့အားသင့်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ အရှေ့ဘက်တံခါးတွင် ဟိုစစ်သည်များ၏ ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ကာ ပေါ်လာသောအခါ ဒါလော်ဂိုဏ်းသားများသည် အပေးအယူခံရနိုင်သည်ဟု သူသံသယဝင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့် ပန်းလင်၏ အင်အားစုများကို သူ၏ ပထမဆုံးလှုပ်ရှားမှုအဖြစ် လုံခြုံစေရန် တင်တျန်၏ သစ္စာဖောက်မှုကို ကြိုတင်စီစဉ်ခဲ့သည်။

မှန်းဆခြင်းသည် တစ်မျိုးဖြစ်သော်လည်း သူ၏သားနှင့် ထိန်းချုပ်ခံထားရသော လူတစ်ထောင်ကျော်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ တွေ့မြင်ခြင်းသည် တင်ပုဟိုင်၏ မျက်နှာကို အလွန်အမင်း မှောင်မိုက်စေသည်။

ယခု ပန်းလင်၏တပ်များ ဆုံးရှုံးသွားခြင်း၊ ဒါလော်ဂိုဏ်းသားများ မရှိတော့ခြင်းနှင့် သူ၏သား တင်ဖန်း ဖမ်းဆီးခံရခြင်းတို့သည် သူနှင့် လေယင်ကျောင်းတော်အတွက် သတင်းကောင်းများ မဟုတ်ပေ။

သူသည် သူ၏ဂိုဏ်းမှ တုံလင်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ စိုက်ထူထားခဲ့ပြီး တရားဝင် သိမ်းပိုက်မှုကို မစတင်မီတွင်ပင် သူသည် လူသူကင်းမဲ့နေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ကုစားနည်းကို သူ မရှာဖွေနိုင်ပါက လေယင်ကျောင်းတော်သို့ ဤခရီးသည် ကျရှုံးခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သွားနိုင်သည်။

အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် တင်ပုဟိုင်သည် နောက်ဆုံးတွင် ဟိုယုရှောင်ကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ဆွဲဆောင်ရန် သို့မဟုတ် ခြိမ်းခြောက်ရန် မကြိုးစားဘဲ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် မျက်နှာဖြင့် မေးမြန်းခဲ့သည်။

“သခင်ဟို၊ ခင်ဗျား တကယ်ပဲ ဒီလို ရှုပ်ထွေးတဲ့ အခြေအနေထဲကို ဝင်ချင်တာ သေချာရဲ့လား”

မူလက မာန်မာနထောင်လွှားနေသော ဟိုယုရှောင်သည်လည်း သူ၏အမူအရာကို အနည်းငယ် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး တင်ပုဟိုင်၏ ဆိုလိုရင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်သွားသည်။

တုံလင်အတွက် တိုက်ပွဲသည် မြို့တစ်မြို့အတွက် ရိုးရှင်းသော အငြင်းပွားမှုထက် ပိုမိုကြီးမားလာခဲ့သည်။ ကြီးမားသော ကွန်ဖြူးရှပ်နှင့် တာအိုပညာရှင် ပေါ်လာခြင်း၊ ဟောင်ရန်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်း၊ ကြီးမားသော ယွီသန့်ရှင်းသောမင်းဆက်၊ ပိုင်လူအကယ်ဒမီ၊ ဝမ်ကျန်းသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်း၊ ရက္ခသသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းနှင့် လေယင်ကျောင်းတော်နှင့်အတူ အဓိက သန့်ရှင်းသောမြေငါးခု ပေါ်လာခြင်းတို့ကြောင့် ကောင်းကင်အောက်ရှိ အင်အားအကြီးဆုံး ခြောက်ခုသည် ဤနေရာတွင် စုဝေးရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သာမန် ဟိုမိသားစုအတွက် အနည်းငယ် မှားယွင်းသွားလျှင်ပင် လုံးဝ ပျက်စီးသွားနိုင်သည်၊ ထို့ကြောင့် တင်ပုဟိုင်သည် ဤမေးခွန်းကို မေးမြန်းကာ ဟိုယုရှောင်အား တကယ်ပါဝင်လိုပါသလားဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။

“သေးငယ်တဲ့ ဟိုမိသားစုမှာ ဘာ အကျိုးအမြတ် ဒါမှမဟုတ် အရည်အချင်း ရှိလို့လဲဗျ။ သခင်ဟို အခုချိန်ထိ လုပ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက သန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်းတော်အတွက် နယ်မြေကို ကာကွယ်ဖို့ပဲလေ။ ဂိုဏ်းချုပ် တင်ရဲ့ စကားတွေကိုတော့ ခွင့်လွှတ်ပါ... ကျွန်တော် နားမလည်ဘူးဗျ”

ဟိုယုရှောင်၏ ဟန်ဆောင်မှုများကို ကြည့်ရင်း တင်ပုဟိုင်၏ မျက်နှာသည် ပို၍ပင် မှောင်မိုက်သွားသည်။ သို့သော် သူ၏သား တင်ဖန်းနှင့် အောက်တွင်ရှိသော ဒါလော်ဂိုဏ်းသား တစ်ထောင်ကျော်ကို မြင်ပြီး ရမ်းကားစွာ မလုပ်ဆောင်နိုင်သောကြောင့် သူသည် သူ၏စိတ်ခံစားချက်များကို ငြိမ်သက်စေကာ “ခင်ဗျားတို့ ဒီလူတွေကို လွှတ်ပေးပြီး ခင်ဗျားတို့ရဲ့လူတွေကို တုံလင်ကနေ ပြန်ခေါ်သွားမယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ ဟိုမိသားစု အရင်က လုပ်ခဲ့တာတွေကို ကျွန်တော်တို့ဂိုဏ်းက မေ့ပစ်လိုက်မယ်။ ဒါ့အပြင် လေယင်ကျောင်းတော်က ဘာအမှုမှ တိုင်ကြားမှာမဟုတ်ဘူးလို့လည်း ကျွန်တော် ကတိပေးပါတယ်။ ဒါဟာ ကျွန်တော် ပေးနိုင်တဲ့ အကောင်းဆုံး အပေးအယူပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤအချက်တွင် သူသည် ခေတ္တရပ်တန့်သွားပြီး မကြာသေးမီက ငြိမ်သက်သွားသော အသံသည် ခြိမ်းခြောက်မှုအနည်းငယ် ပြန်လည်ပါဝင်လာကာ “သခင်ဟို၊ ခင်ဗျား ဒီကိစ္စကို သေချာ စဉ်းစားသင့်ပါတယ်။ တုံလင်သာ ဆုံးရှုံးသွားရင် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းဆိုတာ သူ့ကိုယ်သူတောင် ဂရုစိုက်ဖို့ အချိန်မရနိုင်တော့ဘူး၊ ခင်ဗျားတို့ ဟိုမိသားစုကို ဂရုစိုက်ဖို့ဆို ဝေလာဝေးပေါ့။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ လေယင်ကျောင်းတော်က လိုက်လာပြီဆိုရင် နတ်ဘုရားရဲ့ အမျက်တော် ခံရလိမ့်မယ်၊ ခင်ဗျားတို့ ဟိုမိသားစု လွတ်မြောက်ဖို့ လမ်းတောင် ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားလုံးများသည် ဟိုယုရှောင်ကို အနည်းငယ် တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။ လေယင်ကျောင်းတော်အတွက် 'သန့်ရှင်းသောမြေနှင့်တူသောနေရာ' နှင့် အင်အားအကြီးဆုံး ဂိုဏ်း၊ ဈာန်သန့်ရှင်းသောမြေကဲ့သို့သော ဘွဲ့အမည်များကို တွေးတောရင်း သူသည် အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားသည်။

All Chapters