နှလုံးသားထဲက အေးစက်မှု (၂)

ထိုအချိန်တွင် ဟိုယုရှောင်သည် လဝန်းသစ်တံဆိပ်ကို ကိုင်ထားစဉ် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားပြီး ချက်ခြင်းပင် သူ့အမူအရာက တင်းမာသွားကာ တင်ပုဟိုင်ကို ပြင်းထန်စွာ ဆုံးမလိုက်သည်။

“ဟား သာမန် လေယင်ကျောင်းတော်တစ်ခုက ငါတို့ရဲ့ သန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်းတော်ရှေ့မှာ ဒီလို အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေ ပြောရဲတယ်ပေါ့။ ငါတို့ရဲ့ သန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်းတော်ဆိုတာ သံချပ်ဝတ်စုံနဲ့ စစ်သား တစ်သန်းကျော်ရှိတဲ့ ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးကို အုပ်ချုပ်နေတာကွ။ မင်းတို့ရဲ့ သေးငယ်တဲ့ ကျောင်းတော်လေးက ငါတို့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မယ်လို့များ ထင်နေသလား။

ငါတို့ ဟိုမျိုးနွယ်က အင်အားနည်းတယ်ဆိုပေမဲ့ သန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်းတော်ရဲ့ သစ္စာရှိတဲ့ ထောက်ခံသူတွေလေ။ လေယင်ကျောင်းတော်က တကယ်ပဲ ကျူးကျော်ဝံ့မယ်ဆိုရင် သန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်းတော်က ငါတို့ကို လျစ်လျူရှုထားမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို ရပ်လိုက်တော့။ ပြီးတော့ ဂိုဏ်းချုပ်တင်ကို အခုချက်ချင်း ထွက်သွားဖို့ ငါ တောင်းဆိုတယ်။ မဟုတ်ရင် ငါ့ရဲ့ စိတ်တိုတတ်တဲ့ စတုတ္ထမြောက် ညီလေးက မင်းရဲ့သားကို နာကျင်အောင် လုပ်ပစ်နိုင်တယ်။ အဲ့ဒါဆိုရင် မင်းအတွက် ကံမကောင်းတော့ဘူး”

တင်ပုဟိုင်၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားသည်။ သူတစ်ယောက်တည်းသာမက ဟိုယုရှောင်နှင့် မဝေးသောနေရာတွင် ဒဏ်ရာများမှ သက်သာလာနေသော ဖန်းလောင်ဟဲသည်လည်း မယုံကြည်နိုင်သော မျက်လုံးများနှင့် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ဟိုယုရှောင်ကို ကြည့်နေသည်။

“သခင်ဟို၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်းတော်အပေါ် ဒီလောက် သစ္စာရှိတာကို တွေ့ရတာ တကယ် ဝမ်းသာစရာပဲဗျာ။ တုံလင်မှာ ဖြစ်နေတဲ့ ဒီအဓိကရုဏ်းကြီး ပြီးဆုံးသွားတာနဲ့ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ပြည်နယ်အစိုးရကို အစီရင်ခံစာ တင်ပြပြီး ဟိုမျိုးနွယ်ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အသိအမှတ်ပြုဖို့ တောင်းဆိုရမှာပဲ”

ထို လေယင်ကျောင်းတော်၏ ဂုဏ်သတင်းသည် တတိယတန်းစား မိသားစုတစ်ခုကိုပင် ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။ တင်ပုဟိုင်၏ မျက်နှာသည် ကြက်သွေးရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အမှန်တကယ် ရှက်ရွံ့နေသည်။ ကောင်းကင်အဆင့် ဂရန်းမာစတာတစ်ဦး၏ အရောင်အဝါသည် တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာပြီး အားကောင်းသော ဖိအားသည် ဟိုယုရှောင်နှင့် ဖန်းလောင်ဟဲ နှစ်ဦးစလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

တင်ပုဟိုင်၏ အရောင်အဝါ မြင့်တက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် စိုးရိမ်လာပြီး အနီးအနားရှိသူများကို တိတ်တဆိတ် ထွက်လာရန် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

တင်ပုဟိုင်သည် အတင်းအကျပ် လှုပ်ရှားလာမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် သူသည် ဟိုယုကျဲအား တင်ပုဟိုင်ကို ခြောက်လှန့်ရန် ဒါလော်ဂိုဏ်းသား အချို့ကို ဦးစွာ သတ်ခိုင်းရန်ပင် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ ထိုအချိန်တွင် တင်ပုဟိုင်သည် သူ၏အရောင်အဝါအားလုံးကို ရုတ်တရက် ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ရယ်မောကာ သူ၏ရင်ဘတ်မှ ငွေရောင်တံဆိပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ဟိုယုရှောင်နှင့် ဖန်းလောင်ဟဲ နှစ်ဦးစလုံးကို ပြသလိုက်သည်။

ထိုတံဆိပ်ကို မြင်သောအခါ ဖန်းလောင်ဟဲ၏ အမူအရာသည် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဟိုယုရှောင်နှင့်ပတ်သက်၍ သူသည် အစပိုင်းတွင် အံ့အားသင့်သွားပြီး တံဆိပ်ပေါ်တွင် ရွေ့လျားနေသော အနီရောင်အစက်အပြောက်များစွာကို သတိပြုမိကာ ဖန်းလောင်ဟဲ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဘာဖြစ်နေသည်ကို သဘောပေါက်သွားပြီး သူ၏အမူအရာလည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ့တွင် ကျောက်ယန်ခရိုင်၏ ခရိုင်ဂုဏ်ပြုအမိန့်နှင့် ဆင်တူသော တံဆိပ်တစ်ခုရှိသည်။ တင်ပုဟိုင်သည် ယခင်က ဖန်းလောင်ဟဲထံမှ ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး၏ အမိန့်ကို လှည့်စားခဲ့ကြောင်း ဟိုယုရှောင် သိသည်။

ဤကဲ့သို့သော တံဆိပ်ကို ပြည်နယ်နှစ်ခုကြားရှိ လူများ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို စောင့်ကြည့်ရန် အသုံးပြုပြီး အနီရောင်အစက်အပြောက်များစွာ ရွေ့လျားနေခြင်းသည် အဓိပ္ပာယ်တစ်ခုတည်းသာ ရှိနိုင်သည်။

အခြားပြည်နယ်များမှ လူအများအပြားသည် ယုံကျိုးနယ်စပ်ကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်နေကြခြင်းပင်။

ထိုအချိန်တွင် အခြားပြည်နယ်များမှ လူအများအပြား နယ်စပ်ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်နေကြသည်...

“သခင်ဟိုကို ဘာမှ ဖုံးကွယ်ထားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နာရီလောက်က ရှုကျိုးက စစ်သားလေးသောင်း တုံလင်ဆီကို တိုက်ရိုက် ချီတက်လာနေကြတယ်လို့ သတင်းရထားပါတယ်”

“သူတို့ရဲ့ လက်ရှိ ချီတက်နှုန်းအရဆိုရင် နောက်ထပ် နာရီဝက်အတွင်း မြို့တံခါးကို ရောက်လာနိုင်တယ်။ အခု မြို့ထဲမှာရှိတဲ့ မန်ရှင်းတပ်မတော်ဆိုရင် တစ်သောင်းတောင် မကျန်တော့ဘူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒါလော်ဂိုဏ်းသား နည်းနည်းရယ်၊ ခင်ဗျားတို့ ဟိုမျိုးနွယ်ရဲ့ တပည့်တွေရယ်ပဲ ရှိတော့တာ။ ငါတို့အားလုံး ဒီမှာ သေသွားရင် လေယင်ကျောင်းတော်က တုံလင်ကို သိမ်းနိုင်မှာ မဟုတ်သလို နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကလည်း ထိန်းထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ပြီးတော့ ဟိုမျိုးနွယ်က ဝမ်ယန်ခရိုင်နဲ့ သိပ်ပြီး ဆက်ဆံရေး မကောင်းဘူးလို့လည်း ကျွန်တော် ကြားထားတယ်။ ရှုကျိုးသာ တုံလင်ကို သိမ်းသွားရင် ခင်ဗျားတို့ ဟိုမျိုးနွယ်လည်း ကောင်းတဲ့ အဆုံးသတ်ကို ရမှာ မဟုတ်ဘူး။

အဲ့ဒါကြောင့် အရင်ကိစ္စတွေကို ကျွန်တော် လိုက်မေးတော့ဘူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒါလော်ဂိုဏ်းသားတွေနဲ့ ပန်းလင်ရဲ့ တပ်တွေကို လွှတ်ပေးပါ။ အရင်က နားလည်မှုလွဲခဲ့တာတွေကို ရှင်းပြီး တုံလင်ကို အရင် ကာကွယ်ဖို့ အာရုံစိုက်ကြရအောင်။ ခင်ဗျား ဘယ်လို သဘောရလဲ”

ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာသည်လည်း ယခု အနည်းငယ် ရုပ်ဆိုးသွားပြီး တင်ပုဟိုင်သည် ပြဿနာ၏ အဓိကအချက်ကို အမှန်တကယ် ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့သည်ကို ဝန်ခံရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံလိုက်ရသည်။ သူလည်း ရှုကျိုးသည် တုံလင်ကို သိမ်းပိုက်စေလိုခြင်း မရှိဘဲ ရှိပြီးသား လူတစ်သောင်းသုံးထောင်ကို အားကိုးကာ အင်အားလေးသောင်းရှိသော စစ်တပ်ကို ခုခံရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲနေပြီဖြစ်သည်။ သူတို့သည် တကယ်ပင် ပန်းလင်၏ လူတစ်ထောင်ကျော်နှင့် ဒါလော်ဂိုဏ်းမှ နောက်ထပ် တစ်ထောင်ကို သတ်ပစ်ပါက မြို့ကို ကာကွယ်ရန် လူတစ်သောင်းအောက်သာ ကျန်ရှိတော့မည်ဖြစ်ပြီး ကာကွယ်ရန် မျှော်လင့်ချက်သည် ပို၍ပင် နည်းပါးသွားမည်...

“ဟား သစ္စာဖောက်တွေနဲ့ သူပုန်တွေက အသက်ရှင်ဖို့တောင် ပြောရဲသေးတယ်! မန်ရှင်းတပ်မတော်။ ငါ့အမိန့်ကို နာခံကြ။ ဒီ သစ္စာဖောက်တွေရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေကို အကုန် သတ်ပစ်”

အပေါ်မှ အေးစက်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထဲရှိ လူလေးဦးကို အံ့အားသင့်စေကာ ထို့နောက် ဓားသံများနှင့် ဓားသွားများ ခုတ်ထစ်သံများ အောက်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတိုင်း၏ နှလုံးသားကို အေးစက်သွားစေသည်။