ဘယ်သူကအနိုင်ကတ်ကို ကိုင်ထားတဲ့သူလဲ

ဆရာတော် ဖန်းယင် ရောက်ရှိလာပြီ။

စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် အရှေ့ဘက်တံခါးရှိ သူပုန်တစ်ထောင်ကျော်ကို ဂွေယွီထန်နှင့် မန်ရှင်းတပ်မတော်တို့က အရှင်မထားဘဲ သုတ်သင်ရှင်းလင်းလိုက်သည်။

အော်ဟစ်သံများသည် အသက်ရှူဆယ်ကြိမ်အောက်သာ ကြာမြင့်သော်လည်း သူတို့သည် အထူးသဖြင့် ဟိုယုချန်နှင့် အခြားသူများကဲ့သို့ အနီးဆုံးရှိသူများအပါအဝင် ပစ္စုပ္ပန်ရှိလူတိုင်းကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ကောင်းကင်၌ အဖြူရောင်ဝတ်ဆင်ကာ လောကီမဟုတ်သော အမူအရာဖြင့် ဆရာတော် ဖန်းယင်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာသည်...

သူမ၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လှည့်ပတ်နေသော သန့်ရှင်းသော အရောင်အဝါနှင့် သူမ၏မျက်နှာသည် စီကုန်းယွဲ့နှင့် ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းတူညီသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် ကမ္ဘာအတွက် ညင်သာသော ဝမ်းနည်းမှုအသွင်အပြင်ကို ဆက်လက်၍ ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမသည် အောက်ရှိ အလောင်းတစ်ထောင်ကျော်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ကြာရှည်စွာ ကျန်ရစ်ခဲ့သော အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ယနေ့ညတွင် မြို့၌ လူအများအပြား သေဆုံးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူ၏ရှေ့မှ မြင်ကွင်းသည် ထူးဆန်းနေသင့်သည်မဟုတ်သော်လည်း သူတို့အားလုံးသည် သိုင်းသမားများဖြစ်ပြီး ရှုကျိုးတပ်မတော်၏ မကြာမီ တိုက်ခိုက်မှုနှင့်အတူ ခုခံရန်အတွက် ခေတ္တပူးပေါင်းရန် တင်ပုဟိုင်၏ အဆိုပြုချက်သည် အလွန်အဓိပ္ပာယ်ရှိပြီး စဉ်းစားထိုက်သည်။

သို့သော် သူမ၏ ရောက်ရှိလာမှုသည် မန်ရှင်းတပ်မတော်အား သတ်ဖြတ်မှုတစ်ခု ကျူးလွန်စေခဲ့သည်...

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရောင်အဝါသည် အထက်ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ဟိုယုရှောင်၏ အေးစက်မှု မပျောက်သေးသောကြောင့် သူ၏ဆံပင်များ ထောင်မတ်သွားသည်ကိုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ဆရာတော် ဖန်းယင်၏ လှည့်စားနိုင်လောက်အောင် ငြိမ်သက်နေသော အကြည့်နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။ သူတို့၏မျက်လုံးများ ဆုံတွေ့ပြီးနောက် ဆရာတော် ဖန်းယင်သည် ဟိုယုကျဲ၏ဘက်သို့ ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဟိုယုရှောင်သည် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ မဆိုင်းမတွ သူသည် ဟိုယုကျဲကို ဦးညွှတ်ကာ “ဟား သစ္စာဖောက်တွေနဲ့ သူပုန်တွေက အသက်ရှင်ဖို့တောင် ပြောရဲသေးတယ်။ မန်ရှင်းတပ်မတော်။ ငါ့အမိန့်ကို နာခံကြ။ ဒီ သစ္စာဖောက်တွေရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေကို အကုန် သတ်ပစ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဟိုယုကျဲသည် ဤအချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသကဲ့သို့ သူ၏ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်ကာ တင်ဖန်း၏အသက်ကို လျင်မြန်စွာ ယူလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟိုယုချန်နှင့် အခြားသူများ၏ အင်အားစုများသည် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ကျန်ရှိသော ဒါလော်ဂိုဏ်းသား တစ်ထောင်ကျော်ကို အားလုံး ချေမှုန်းလိုက်သည်။

သစ္စာဖောက် သုံးထောင်ကျော်ကို အရှင်မထားဘဲ သုတ်သင်ရှင်းလင်းလိုက်သည်...

ရောက်ရှိနေသူအားလုံးသည် နက်ရှိုင်းစွာ တုန်လှုပ်သွားပြီး သေလုမျောပါး တိတ်ဆိတ်မှုဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားသည်။

အမှန်စင်စစ် ယနေ့ည မြို့တွင်း၌ သေဆုံးသူဦးရေသည် တစ်သန်းကျော်လွန်သွားပြီဖြစ်သောကြောင့် ဤသုံးထောင်ကျော်သည် အရေးမပါသင့်ပေ။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏နဖူးပေါ်တွင် အေးစက်သော တုန်လှုပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤသုံးထောင်သည် အနည်းဆုံး ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ငါးဆင့်ရှိသော သိုင်းသမားများအားလုံးဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ရှုကျိုးတပ်မတော်သည် မကြာမီ တိုက်ခိုက်တော့မည်ဖြစ်ပြီး တင်ပုဟိုင်က ခုခံရန်အတွက် ယာယီမဟာမိတ်ဖွဲ့ရန် အကြံပြုခဲ့သောကြောင့် သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော အဆိုပြုချက်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဆရာတော် ဖန်းယင်သည် မဆိုင်းမတွဘဲ တစ်စက္ကန့်မျှ မစဉ်းစားဘဲ သူတို့၏သေဒဏ်ကို အမိန့်ပေးခဲ့သည်...

ဟိုယုရှောင်သည် ကောင်းကင်ရှိ ကျန်ထိုင်ချင်းကို ခိုးကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်ကို ဖမ်းမိလိုက်သည်။ သူမ၏မျက်နှာသည် စီကုန်းယွဲ့နှင့် အလွန်တူပြီး သူမ၏နှုတ်ခမ်းတွင် အနည်းငယ် ပြုံးနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် အလွန်စိုးရိမ်လာသည်။

ကျန်ထိုင်ချင်းသည် သစ္စာဖောက်သုံးထောင်ကို ထိုမျှလောက် ပြည့်စုံစွာ သုတ်သင်ရှင်းလင်းလိုက်သောကြောင့် သူသည် အခြားသူများအတွက် သတိပေးချက်တစ်ခုနှင့် အလွန်တူသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အကြည့်ကို သူ့အား ပြသခြင်းသည် သူသည် ရည်ရွယ်ထားသော ဥပမာဖြစ်နိုင်ပါသလား...

ဟိုမျိုးနွယ်သည် ဇီချင်းသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းတော်သို့ လျှို့ဝှက်စွာ သစ္စာခံပြီးဖြစ်ကာ ကြီးမားသော ယွီသန့်ရှင်းသောမင်းဆက်နှင့် ဟောင်ရန်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းတော်တို့နှင့်ပင် စောစောက အဆက်အသွယ်ပြုလုပ်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား... ဆရာတော် ဖန်းယင်သည် အားလုံးကို သိပြီးပြီလား။

မဖြစ်နိုင်ဘူး... မဖြစ်နိုင်ဘူး... သူမသိလျှင် ငါ့ဟိုမျိုးနွယ်သည် အစအနပင် မကျန်တော့ဘဲ သုတ်သင်ရှင်းလင်းခံရပြီးသား ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ဟိုယုရှောင်သည် မိမိကိုယ်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ နှစ်သိမ့်ရန် ကြိုးစားရင်း တွေးတောမိသည်...

တစ်ဖက်တွင် အခြားသူများ၏ အံ့အားသင့်မှုနှင့်မတူဘဲ တင်ပုဟိုင်သည် သူ၏သား တင်ဖန်းနှင့် ဒါလော်ဂိုဏ်းသားများ၏ အလောင်းများကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ၏ဒေါသသည် အလွန်အမင်း ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်လာသည်။ သူသည် မော့ကြည့်ကာ ဆရာတော် ဖန်းယင်ကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ကျန်ထိုင်ချင်း၊ နင်က စုန်းမ...”

“ငါ့နာမည်ကို ခေါ်ဝံ့တယ်ပေါ့ သေခြင်းကို ရှာနေတာပဲ”

ကံမကောင်းစွာဖြင့် တင်ပုဟိုင် စကားမဆုံးမီ ဆရာတော် ဖန်းယင်၏ ကြီးမားသော အရောင်အဝါသည် အပေါ်မှ သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီးနောက် အေးစက်သော ဆုံးမသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ဦးခေါင်းအထက်တွင် သန့်ရှင်းသော အဖြူရောင်အလင်း ပွင့်လန်းလာသောအခါ တင်ပုဟိုင်၏ မျက်နှာသည် သေလုမျောပါး ပြာဝါသွားပြီး သူ၏ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများ စိမ့်ထွက်လာသည်။

ဂရန်းမာစတာတစ်ဦးသည် ကြီးမားသော ပြည့်စုံခြင်းအဆင့် မာစတာတစ်ဦးရှေ့တွင် အလွန်အားနည်းလှသည်။

“သားဖြစ်သူကို ဆုံးရှုံးခဲ့တဲ့ တပည့်တစ်ယောက်အနေနဲ့ စိတ်ခံစားချက်ကို မထိန်းနိုင်တော့တာက သဘာဝပါပဲ ဆရာတော်။ ဆရာတော်က သဘောထားကြီးပြီး သူ့အဆင့်အတန်းကို လျှော့မတွက်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်ခင်ဗျာ”

တင်ပုဟိုင်၏နောက်မှ အသက်ကြီးရင့်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူသည် ဆရာတော် ဖန်းယင်နှင့်အတူ ဆင်းသက်လာသော ဈာန်ဆရာတော် ယွမ်ကုန်း၏ အသံဖြစ်သည်။ သူ၏နောက်တွင် မိုဇူဇီ၊ လျန်နင်ရှု၊ ကျန်းယွီနင်နှင့် ဈာန်ဆရာတော် ယွမ်ဖာတို့လည်း လေထဲတွင် ပေါ်လာပြီး အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေစဉ် တစ်ဦးစီသည် မတူညီသော အမူအရာကို ပြသနေကြသည်။

ဂရန်းမာစတာ ခြောက်ဦး ပေါ်လာသောအခါ ရဟန်းတော်များနှင့် တာအိုပညာရှင်များ ပါဝင်သော အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့သည် တစ်ဖွဲ့လျှင် ဆယ်ကျော်စီရှိပြီး အရှေ့ဘက်တံခါးမှ အလျင်အမြန် ရောက်လာကြသည်။ ကျောက်ချင်းရှုနှင့် ရဟန်းတော် ဘူယွီတို့ အသီးသီး ဦးဆောင်ကာ ရဟန်းတော် ဘူယွီ၏ နောက်လိုက်များသည် ဈာန်ဆရာတော် ယွမ်ကုန်းအောက်တွင် ချက်ချင်း နေရာယူလိုက်ကြသည်။

ကျောက်ချင်းရှုသည် သူမ၏ဂိုဏ်းသားများကို ဦးဆောင်ကာ မိုဇူဇီ၏နောက်တွင် ရွေ့လျားသွားသည်။ နေရာယူပြီးနောက် သူမ၏မျက်လုံးများသည် လူအုပ်ကို လျင်မြန်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ဆရာတော် ဖန်းယင်နှင့် အနီးဆုံးရှိသော ဟိုယုရှောင်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏မျက်လုံးများသည် ခဏတာ တောက်ပသွားသည်။

ယခုအချိန်အထိ တုံလင်မြို့ပြင်မှ ဂရန်းမာစတာ ခြောက်ဦးနှင့် လေယင်ကျောင်းတော်နှင့် ဇီချင်းသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းမှ နောက်လိုက် သုံးဆယ်ခန့်သည် ကြီးမားသော ကွန်ဖြူးရှပ်နှင့် တာအိုပညာရှင်နှင့် သွေးနတ်ဆိုးတို့၏ လေကြောင်းတိုက်ပွဲအတွင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဟိုယုရှောင်သည် ကျောက်ချင်းရှု၏ အကြည့်ကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။ သူသည် ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ အနီရောင်နှင့် အဖြူရောင်အလင်းများ ရောယှက်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်အတက်အကျများကို ထုတ်လွှတ်ကာ သူ၏နှလုံးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။ ထပ်မံကြည့်ရှုရန် ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် အခြေအနေကို ဆက်လက်စောင့်ကြည့်ရန် သူ့ခေါင်းကို အလျင်အမြန် ငုံ့လိုက်သည်။

“ငါ တကယ်လုပ်မယ်ဆိုရင် သူ အသက်ရှင်နေဦးမှာလား”

ဆရာတော် ဖန်းယင်သည် ယွမ်ကုန်းနှင့် အခြားသူများ ရောက်ရှိလာခြင်းကို အံ့အားသင့်ပုံမပေါ်ဘဲ သူ၏ ယခင်မှတ်ချက်ကို အေးစက်သော ရယ်မောသံဖြင့်သာ တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။

“အမိတာဘ”

ဈာန်ဆရာတော် ယွမ်ကုန်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဒေါသများ ထောင်းထောင်းထန်နေပြီး တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ရရှိရန် ဗုဒ္ဓဘာသာ မန္တန်ကို ရွတ်ဆိုရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခဲ့သည်။ သုံးထောင်သော သစ္စာဖောက်များ၏ အလောင်းများကို ငုံ့ကြည့်ကာ တင်ပုဟိုင်နှင့် စကားအနည်းငယ် ပြောပြီးနောက် သူ၏အမူအရာသည် အလွန်အမင်း မှောင်မိုက်သွားသည်။