ချိုးဖောက်ဖို့ မလွယ်ကူဘူး (၃)

“ငါတို့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရင် ဒါက...”

......

“ကျိယန်ကျီ သူက ဟုန်ရှီဖူးလား”

အသက်ကြီးသူ သုံးဦးသည် အရိပ်ထဲတွင် စကားပြောနေစဉ် ဒေသမြို့၏ အရှေ့ဘက်တံခါးတွင် ဆရာတော် ဖန်းယင်၏ စကားတစ်ခွန်းသည်လည်း ရောက်ရှိနေသူအားလုံး၏ အမူအရာကို အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲစေခဲ့ပြီး ဟိုယုရှောင်သည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အသက်ရှူသံ အနည်းငယ် ထုတ်လွှတ်မိသွားသည်။

“ဟုတ်တယ်။ 'မိမိရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ နှလုံးသားကို မြင်ခြင်း၊ ကြီးမားတဲ့ သစ္စာကတိကို ပြုလုပ်ခြင်း၊ သူတော်စင်ဘဝကို တိုးတက်ခြင်း' ဆိုတာ တကယ်တော့ ရိုးရှင်းတဲ့ ကိစ္စတော့ မဟုတ်ဘူး။ ကျိယန်ကျီဆိုတာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ထောင်ကျော်က ကျောက်ယန်ကို ခြေချခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးဆိုတော့ သူ့ရဲ့ ညီမ ဟုန်လင်အာအပေါ် အပြစ်ရှိတယ်လို့ ခံစားနေရတုန်းပဲဆိုတာ သက်သေပြနေတာပဲ။ အဲ့ဒီအပြစ်ရှိတဲ့ ခံစားချက်က သူ့နှလုံးသားရဲ့ နာကျင်မှု၊ ဆိုလိုတာက သွေးနတ်ဆိုး ဖြစ်လာခဲ့တာ။

သူမကို သတ်လိုက်ရင် သူ့ရဲ့ အသိစိတ်က လေးလံနေမှာ။ သူမကို မသတ်ဘဲထားရင် သူတော်စင်ဖြစ်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ဘူး။ ခင်ဗျား ဘယ်လို ထင်လဲ။ ကျိယန်ကျီ တိုးတက်အောင်မြင်နိုင်ခြေ ဘယ်လောက်များ ရှိနိုင်မလဲ”

ဆရာတော် ဖန်းယင်သည် ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်ကာ အေးစက်သော အပြုံးကို ပြသပြီး ကျိယန်ကျီ၏ တိုးတက်မှုအပေါ် အကောင်းမြင်ပုံမရပေ။

အခြားသူများတွင် မတူညီသော အမူအရာများ ရှိသည်။ တုံလင်ကို သိမ်းပိုက်ရန် လေယင်ကျောင်းတော်၏ မျှော်လင့်ချက်များ ပျက်ပြားသွားကြောင်း သိရှိပြီးဖြစ်သော ဆရာတော် ယွမ်ကုန်းသည် အနည်းငယ် စိတ်မချမ်းမသာဖြစ်နေပုံပင်။

ကျိယန်ကျီ၏ တိုးတက်မှု အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ ရှုံးနိမ့်သည်ဖြစ်စေ သူ့အတွက် အရေးမကြီးသင့်ဘဲ ကွန်ဖြူးရှပ်နှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာတို့၏ ဆက်ဆံရေးကြောင့် သူသည် ကျိယန်ကျီ၏ ရှုံးနိမ့်မှုကိုလည်း မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

သို့သော် တုံလင်တွင် အကျိုးအမြတ်ရရှိရန် အခွင့်အရေးမမြင်ဘဲ တင်ပုဟိုင်၊ လျှို့ဝှက်ကစားသမားကို အလွန်စောစွာ ဖော်ထုတ်လိုက်သောကြောင့် တာလော်ဂိုဏ်းမှ လူအများအပြား ဆုံးရှုံးခဲ့ရခြင်းသည် လေယင်ကျောင်းတော်အတွက် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုဖြစ်ပြီး သူ၏စိတ်အခြေအနေကို သဘာဝကျကျ ဆိုးရွားစွာ သက်ရောက်စေခဲ့သည်။

မိုဇူဇီ၏ အမူအရာသည်လည်း များစွာ မကောင်းလှပေ။

အကောင်းဆုံးမှာ တာအိုဝါဒနှင့် ကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒတို့၏ မူလကွဲလွဲမှုကြောင့် သူသည် ဆရာတော် ဖန်းယင်နှင့် ဆင်တူစွာ ခံစားသင့်ပြီး ကျိယန်ကျီ၏ ရှုံးနိမ့်မှုကို ပိုနှစ်သက်သင့်သည်။ သို့သော် သူ၏စိုးရိမ်မှုများသည် ထိုကဲ့သို့ အရေးမပါသော အကျိုးအမြတ်များတွင်သာ မကန့်သတ်ထားပေ။

ဧကရာဇ်အပေါ် သစ္စာရှိမှုသည် လူများကို အမှုတော်ထမ်းခြင်းထက် ပိုအရေးကြီးသလား၊ ယန်နှင့် ယန်ပြည်နယ်တို့ရှိ ပိုင်လူအကယ်ဒမီကြား အငြင်းပွားမှုသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် ရန်ကျိုးသည် အနည်းငယ် ရှုံးနိမ့်နေပြီး ကျိယန်ကျီသည် တိုးတက်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်နိုင်ပါက ပြည်နယ်နှစ်ခု၏ အကယ်ဒမီများသည် တူညီသော အင်အားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းကို ဆိုလိုပြီး ပြည်တွင်းပဋိပက္ခများကို ပိုမိုပြင်းထန်စေလိမ့်မည်...

ဇီချင်းသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းအတွက် ကျိယန်ကျီ၏ အောင်မြင်သော တိုးတက်မှုသည် ပို၍ပင် အကျိုးရှိနိုင်သည်။

ကျန်းယွီနင်နှင့် လျန်နင်ရှုတို့သည် မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ရှိသော အမူအရာများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကျိယန်ကျီ၏ အောင်မြင်သော တိုးတက်မှုကိုလည်း ဆန္ဒရှိပုံရသည်။

အခြားသူများ၏ မတူညီသော အမူအရာများကို သိမြင်သော်လည်း ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏နှလုံးသားထဲမှ အံ့အားသင့်မှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်သေးပေ။ သူ၏စိတ်သည် မယ်တော်ဟုန် ယခင်က ပြောပြခဲ့သော ဇာတ်လမ်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်...

“ကျွန်မ ဟုန်လင်အာဆိုတာ ဝူကျုံးခေတ်နှောင်းပိုင်းက လူတစ်ယောက်ပါ။ အစက ကျောက်ယန်မြို့စား ဟုန်ကျန်းပန်းရဲ့ သမီးပါ။ ဇိမ်ခံပစ္စည်းတွေနဲ့ ကြီးပြင်းခဲ့ပြီး တူရိယာတွေ (ရှစ်လုံးတန်းထိုးတဲ့ ကစားနည်းတစ်မျိုး)၊ စာရေးကိရိယာ၊ ပန်းချီနဲ့ လက်နက်တချို့ကိုတောင် ကျွမ်းကျင်ခဲ့ပါတယ်။

ကမ္ဘာမှာ အဓိကရုဏ်းတွေ ပေါ်ပေါက်လာပြီး ဥပဒေမဲ့မှုတွေ လွှမ်းမိုးလာတဲ့အချိန်မှာ သူပုန်တပ်မတော်က ကျောက်ယန်ကို တိုက်ခိုက်ပြီး ကျွန်မရဲ့ အဖေကို သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ဆွယ်ခဲ့တယ်။ ကျွန်မရဲ့ အဖေက ကြီးမားတဲ့ ယွီကို သစ္စာရှိတော့ သူပုန်တွေနဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့် မြို့သူမြို့သားတွေကို ဦးဆောင်ပြီး ခုခံခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူပုန်တပ်မတော်ရဲ့ အင်အားက အရမ်း ကြီးမားတော့ ရလဒ်ကို ပြောစရာတောင် မလိုတော့ပါဘူး။

ကျွန်မရဲ့ မိဘတွေ အသတ်ခံရပြီး ကျွန်မကို သူတို့ရဲ့ စခန်းမှာ ပြည့်တန်ဆာအဖြစ် အမှုထမ်းဖို့ ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်ကစပြီး သုံးနှစ်ကျော်ကြာ ကျွန်မ သေခြင်းကိုပဲ တောင့်တခဲ့တယ်။ ဘယ်သူ့ကိုမှ အော်ဟစ်ခေါ်ဝေါ်လို့လည်း မရဘူး။ အလင်းရောင်မရှိတဲ့ ခါးသီးတဲ့ ဝေဒနာတွေနဲ့ပဲ ရှင်သန်ခဲ့ရတာ..."

မယ်တော်ဟုန်က သူအား အစောပိုင်းတွင် ပြောပြခဲ့သော စကားများသည် အမှန်ပင် မှန်ကန်သည်။

ဤအတွေးသည် ဟိုယုရှောင်၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး သူ၏ပဉ္စမမြောက် ညီတော် ဟိုယုတွမ်ဘက်သို့ အကြည့်ကို လှည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာသည် ချက်ချင်း မှောင်မိုက်သွားသည်...

ပဉ္စမမြောက် ညီတော် ဟိုယုတွမ်၏ မျက်နှာသည် ဒေါသအပြည့်ရှိပြီး သူ၏လက်သီးများကို ဘေးတွင် တင်းတင်းဆုပ်ထားကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် စိတ်ခံစားချက်များ ပြိုကွဲလုနီးပါးဖြစ်နေသောကြောင့် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်ယင်နေသည်...

ဤအရာကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် မဆိုင်းမတွဘဲ သူ့ထံ လျှောက်သွားကာ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီး “ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ထိန်းထားပါ။ အခုချိန်မှာ ငါတို့ စကားပြောပိုင်ခွင့် မရှိသေးဘူး” ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။