ရှုကျိုးစစ်တပ်ရောက်လာပြီ

မယ်တော်ဟုန်၏ နောက်ခံအကြောင်းကို ဟိုယုတွမ်သည် သူ့ထက် ပို၍ သိသည်မှာ သေချာသည်၊ ဤမျှလောက် ဟိုယုရှောင်သည် ရှင်းလင်းစွာ သိသည်။ ယခုအချိန်တွင် ပဉ္စမမြောက်ညီ၏ အမူအရာကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ဆရာတော် ဖန်းယင် ဖော်ထုတ်ခဲ့သော အရာအားလုံးသည် အမှန်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ရုတ်တရက် ဟိုယုရှောင်၏ စိတ်ထဲသို့ စာပိုဒ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဝူကျုံးနှစ် ၁၅၃ တွင် ကမ္ဘာကြီး အဓိကရုဏ်းကြီး ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး သူပုန်များသည် ကျောက်ယန်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံး ခရိုင်သခင် ဟုန်ကျန်းပန်းသည် လက်နက်ချရန် ငြင်းဆန်ကာ မြို့၏ အားအင်ရှိသူများကို ဦးဆောင်ကာ ခုခံခဲ့သည်။ ခုနစ်ရက်အကြာတွင် မြို့ကို ဖောက်ထွင်းခံခဲ့ရပြီး လူငယ်လူကြီး၊ အမျိုးသမီးနှင့် ကလေးများ အပါအဝင် လူဦးရေ တစ်သောင်းရှစ်ထောင်ကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းခဲ့ပြီး သူတို့၏အလောင်းများသည် မိုင်ဆယ်မိုင်အထိ ပြန့်ကျဲနေကာ သွေးများသည် သစ်သားမျှောကဲ့သို့ စီးဆင်းခဲ့သည်။

ဟုန်ကျန်းပန်းသည် အချည်းနှီးသော ဂုဏ်သတင်းကို လိုက်စားကာ အခြားသူများ၏ အသက်ကို လျစ်လျူရှုခဲ့သည်ဟု သံသယဝင်သူများရှိခဲ့သည်။ အမှန်စင်စစ် ဝူကျုံးခေတ်နှောင်းပိုင်းတွင် လူတို့သည် အသက်ဆက်ရှင်ရန်ပင် ခက်ခဲသောအခါ သိုင်းသမားများသည် လေ့ကျင့်မှုဖြင့် သူတို့၏ချီကို ဖြည့်တင်းရန် အသက်ရှင်သူများကို အသုံးချလေ့ရှိသည်။ လက်နက်ချသည်ဖြစ်စေ မချသည်ဖြစ်စေ သေခြင်းသည် တစ်ခုတည်းသော လွတ်မြောက်ရာလမ်းဖြစ်သည်။ ဟောင်ကျန်းပန်း တစ်ဦးတည်း အသက်ရှင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း သူသည် မြို့သူမြို့သားများနှင့် အတူအသေအရှင် မျှဝေရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ဝူကျုံးခေတ်နှောင်းပိုင်း၌ ထိုကဲ့သို့သော သစ္စာရှိမှုသည် နှလုံးသားကို နွေးထွေးစေသလို ဝမ်းနည်းဖွယ်လည်း ကောင်းသည်...

ဆိုလိုသည်မှာ ကျောက်ယန်ခရိုင်မှတ်တမ်းတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ဇာတ်လမ်းသည် အမှန်ဖြစ်သည်။

ဟောင်ကျန်းပန်းတွင် သားတစ်ဦးနှင့် သမီးတစ်ဦးရှိပြီး သားဖြစ်သူ ဟုန်ရှီဖူးသည် မြို့ကိုကာကွယ်ရင်း သေဆုံးခဲ့သည်။

သမီးဖြစ်သူ ဟုန်လင်အာသည် သူပုန်များ၏လက်သို့ ကျရောက်ခဲ့ပြီး သူမ၏တည်နေရာကို မသိရပေ။

သူတို့ရှေ့မှ လူဖြစ်သူ ကျိယန်ကျီသည် ဟုန်ရှီဖူးဖြစ်ပြီး မယ်တော်ဟုန်သည် ဟုန်လင်အာဖြစ်သည်။

ဆရာတော် ဖန်းယင် ယခုပြောခဲ့သည့်အရာအရ သူပုန်များက ဟုန်လင်အာကို ဖမ်းဆီးခြင်းဆိုသည်မှာ အမှန်စင်စစ် သူမ၏အစ်ကို ဟုန်ရှီဖူးက ကျောက်ယန်ခရိုင်ကို ထိန်းသိမ်းရန် သူမကို သူပုန်များ၏လက်သို့ ပို့ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဟုန်လင်အာကဲ့သို့ လှပသော အလှတရားသည် သူပုန်အုပ်စုတစ်စု၏လက်သို့ ကျရောက်သောအခါ မည်သို့သော ကံကြမ္မာကို ကြုံတွေ့ရမည်ကိုသာ စဉ်းစားနိုင်ပေသည်။

တစ်နည်းဆိုရလျှင် ဟုန်ရှီဖူးသည် ကြီးမားသော ယွီမင်းဆက်ကို သစ္စာရှိရန် သူ၏သွေးချင်းညီမ ဟုန်လင်အာကို စတေးရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ စစ်ရေးအဓိကရုဏ်းနှင့် မကျေနပ်သော ဝိညာဉ်များ လွှမ်းမိုးနေသော ခေတ်တွင် ဆွေမျိုးများ၏ သစ္စာဖောက်ခံရသော ဟုန်လင်အာသည် သူမ၏ကြီးမားသော အမုန်းတရားကို ထိုဝိညာဉ်များနှင့် ပေါင်းစည်းကာ နှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်းရှိသော နှံကောင်သစ်ပင်ကို သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် အသုံးပြုကာ နတ်ဆိုးဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုဖြစ်စဉ်များ၏ အစီအစဉ်ဖြစ်ရမည်...

ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏အတွေးများကို စီစဉ်ပြီး ရုတ်တရက် ယခင်နှစ် ကျောက်ယန်အနှောက်အယှက်အတွင်း တျန်ဟောင်လုသည် သူ၏အစ်ကို တျန်ဖာကျန်း၏ လက်ဖြင့် ကိုယ်တိုင်သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရပုံကို သတိရသောအခါ သူ၏မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အမှန်စင်စစ် တစ်မိသားစုတည်း မဟုတ်လျှင် တံခါးပေါက်တစ်ခုတည်းမှ မလာပါ။

ဤဆရာနှင့် တပည့်နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးက သူ၏ညီမကို သူပုန်များထံ ပို့လိုက်ပြီး အခြားတစ်ဦးက သူ၏ညီမကို ကိုယ်တိုင်သတ်ပစ်လိုက်သည်။ နှစ်ဦးစလုံး အလွန်ရက်စက်ကြသည်...

ရုတ်တရက် ကျောက်ယန်အနှောက်အယှက်၏ ရှုပ်ထွေးမှုကို ပြန်လည်သတိရသောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် ပြတ်သားစွာ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ရှိ အဆုံးမဲ့သော အနီရောင်အလင်းဆီသို့ သူ၏အကြည့်ကို လှည့်လိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

ဒါကြောင့် ဒီလိုဖြစ်တာကိုး၊ ဒါကြောင့် ဒီလိုဖြစ်တာကိုး။

သူနားလည်သွားပြီ...

လွန်ခဲ့သော ခြောက်လက ကျောက်ယန်အနှောက်အယှက်အတွင်း တျန်ဟောင်လုကို သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် တျန်ဖာကျန်း၏ အစီအစဉ်၊ သို့မဟုတ် ကျိယန်ကျီ၏ အစီအစဉ်တွင် အမြဲပါဝင်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် သွေးနတ်ဆိုးကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေလိုခဲ့ကြသည်။

တျန်ဖာကျန်းသည် တျန်ဟောင်လုကို ကိုယ်တိုင်သတ်ဖြတ်ရန် မတွန့်ဆုတ်ဘဲ သူ၏အစ်ကိုနှင့် ဖခင် တျန်ဟောင်လု၏ လွန်ကဲသော မကျေနပ်မှုသည် သွေးနတ်ဆိုး၏ ပြန်လည်ရှင်သန်ရန် အခြေအနေများကို အပြည့်အဝ ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့သည်။

ကျောက်ယန်ကို သိမ်းပိုက်ခြင်းသည် ဘေးထွက်အလုပ်တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး သူတို့၏ပန်းတိုင်သည် အစကတည်းက သွေးနတ်ဆိုးကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေရန်၊ ကျိယန်ကျီ၏ တိုးတက်မှုနှင့် ဉာဏ်အလင်းရရှိရန် ကူညီရန်ဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ဤအစီအစဉ်သည် ကျောက်ယန်အနှောက်အယှက်အတွင်းမှ စတင်ခဲ့သည်မဟုတ်ဘဲ ယခင်နှစ် ဇွန်လမှစ၍ တစ်စုံတစ်ဦးက ၎င်းအားလုံးကို ကြံစည်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါသလား။

ဟိုယုရှောင်သည် ကောင်းကင်၌ တောက်ပသော အနီရောင်နှင့် အဖြူရောင် ဝိညာဉ်အလင်းများ တိုက်ခိုက်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ကျောရိုးရှိ ဆံပင်များ ထောင်မတ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏မျက်နှာတွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာရန် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ခဲ့ရပြီး သူက “ကျွန်တော်တို့ အစက တောင်ဓားဂိုဏ်းဟာ ကျောက်ယန်ကို အနှောက်အယှက်ပေးရာကနေ လုံးဝ ရှုံးနိမ့်ပြီး ပြန်လာတယ်လို့ ထင်ခဲ့ကြတာ။ တကယ်တော့ ကျွန်တော်တို့က အရမ်း တုံးအသွားတာပဲ။ ဒီလူတွေ လိုချင်ခဲ့တာဟာ အစကတည်းက ကျောက်ယန် မဟုတ်ဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ် ဇွန်လက ကျွန်တော် ထျန်လင်ခရိုင်ကို သွားခဲ့တဲ့အချိန်ကတည်းက သူတို့ရဲ့ လက်အောက်ခံ ဖြစ်နေခဲ့တာကိုး”

“ပြီးခဲ့တဲ့ ဇွန်လကတည်းက မဟုတ်ဘူး၊ လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်နှစ်ကတည်းက...”

ရုတ်တရက် ဒေါသထွက်နေသော ဟိုယုတွမ်သည် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သော ခြောက်နှစ် ဟူသော စကားကို ကြားသောအခါ ဟိုယုရှောင်၏ အမူအရာသည် တောင့်တင်းသွားပြီး သူသည် ဟိုယုတွမ်ကို လှည့်ကြည့်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် ကြည့်ရှုပြီးနောက် သူ၏အသံကို လွှင့်ကာ “မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

ဟိုယုတွမ်၏ လက်သီးများသည် မဖြေကြားမီကကဲ့သို့ပင် ဆုပ်ထားဆဲဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် အရှေ့ဘက်မှ ချီနှင့် သွေးများ လှိုင်းထန်စွာ တက်လာသည်။

ဤချီနှင့် သွေးများ၏ လှိုင်းထန်မှုနှင့်အတူ အနည်းငယ် စည်းချက်ညီသော ခြေသံများ ဆက်တိုက်လိုက်ပါလာသည်။ အရှိန်အဟုန် မမြန်သော်လည်း အသံသည် အလွန်လေးလံပြီး ခြေတစ်လှမ်းတိုင်းသည် လူတိုင်း၏ နှလုံးသားကို နင်းနေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်...

လေထဲရှိ ဆရာတော် ဖန်းယင်အပါအဝင် ဂရန်းမာစတာ ခြောက်ဦးဖြစ်စေ၊ မြေပြင်ရှိ ဟိုယုရှောင်၊ ဟိုယုတွမ်၊ ကျောက်ချင်းရှု၊ ဘူယွီရဟန်း၊ သူတို့၏ ရဟန်းနှင့် တာအိုပညာရှင်အဖွဲ့များ၊ ဟိုမျိုးနွယ်မှ သုံးထောင်ကျော်နှင့် ဖန်းလောင်ဟဲနှင့် ဂွေယွီထန် ဦးဆောင်သော မန်ရှင်းတပ်မတော် တစ်သောင်းကျော်ဖြစ်စေ လူတိုင်းသည် အရှေ့ဘက်သို့ ပြတ်သားစွာ လှည့်ကြည့်ကြသည်။

၎င်းသည် အဆုံးမဲ့သော ငွေရောင်သံချပ်ဝတ်တပ်မတော်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ စစ်ရေးခြေလှမ်းများသည် တညီတညွတ်တည်းဖြစ်ကာ အကောင်းဆုံး မြင်းတစ်ကောင်မျှ မရှိသော်လည်း ၎င်းတို့၏ စုပေါင်းချီသည် သက်တံရောင်ကဲ့သို့ အလွန်အမင်း ကြီးမားသော အရှိန်အဟုန်ကို ဖန်တီးနေသည်။

မျက်စိဖြင့် မည်မျှရှိသည်ကို ခွဲခြားရန် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဤအလွန်အမင်း ကြီးမားသော အရှိန်အဟုန်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အနည်းဆုံး လေးသောင်းရှိသည်...

“ရှုကျိုးတပ်မတော် ရောက်ရှိလာပြီ”

“ငွေရောင်သံချပ်၊ ဒါ ဝမ်ကျန်းသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းရဲ့ ငွေရောင်သံချပ်တပ်မတော်ပဲ၊ ဒီလောက်များများ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ ဝမ်ယန်ခရိုင်က တပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံးကို တကယ်ပဲ နေရာချထားတာလား...”

“ဝမ်ကျန်းသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းက ရှုကျိုးကို ဝမ်ကျန်းတပ်မတော်နဲ့ ထိန်းချုပ်ထားတာ။ အဲ့ဒီတပ်မတော်ကို ဂျင်ဂျီယာတပ်မတော်နဲ့ ငွေရောင်သံချပ်တပ်မတော်ဆိုပြီး နှစ်ပိုင်း ခွဲထားတယ်။ ငွေရောင်သံချပ်တပ်မတော်က ဒေသတွေနဲ့ ခရိုင်တွေကို အုပ်ချုပ်ပြီး ဂျင်ဂျီယာတပ်မတော်ကတော့ ဒေသတွေကို ကာကွယ်တယ်။ အခု ဒီလက်နက်တပ်ဆင်မှုက ငွေရောင်သံချပ်တပ်မတော်ရဲ့ လက်နက်တပ်ဆင်မှုဖြစ်နေတော့ ငွေရောင်သံချပ်တပ်မတော်က နယ်စပ်ကို ကျော်လာတာနဲ့ ပြည်နယ်နှစ်ခုကြားက စာချုပ်က...”

“လုံးဝ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီ”

......

ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏နားထဲတွင် ပွက်လောညံနေသော ဆွေးနွေးမှုများကို လျစ်လျူရှုကာ မျက်နှာတည်ကြည်စွာဖြင့် ချဉ်းကပ်လာသော ရှုကျိုးတပ်မတော်ကို ကြည့်နေသည်။

ရှေ့တွင် ဦးဆောင်လာသော အဖြူရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှင်ငယ်နှင့် ဘေးတွင် ဓားဆွဲထားသော အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသား၏ ငြိမ်းချမ်းသော မျက်နှာနှင့် တည်ငြိမ်သော ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာတွင် အရိပ်တစ်ခု ကျရောက်သွားသည်။

“အဲဒီ အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားက ဝမ်ယန်ခရိုင်က ကြေးနီတံဆိပ် ဓားကိုင်ဆောင်သူ လုဂွမ်ချင်းပဲ”

အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အသံသည် သူ၏နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ ဟိုယုရှောင်သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး ဇီချင်းသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းသားများဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ရှေ့တန်းတွင်ရှိသော ကျောက်ချင်းရှုသည် အဝေးမှ သူ့ကို မျက်စိမှိတ်ပြသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် ချက်ချင်း ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြသပြီး သူမဘက်သို့ လက်အုပ်ချီကာ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။