မြို့တော်ကို ကာကွယ်ခြင်း

“နတ်ဆိုးဂိုဏ်း သစ္စာဖောက်တွေကို သတ်ပစ်”

“ယုံကျိုး ရွာသားတွေ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းက သေသင့်တယ်”

“ထုံလင်ရဲ့ အရှေ့တံခါးကို ဖွင့်ပစ် ယုံကျိုးပြည်သူတွေကို အစဉ်အဆက် ငြိမ်းချမ်းမှု ပေး”

“သတ်...”

“သူတို့ကို သတ်...”

......

အဆုံးမရှိသော အော်ဟစ်သံများနှင့် ဟိန်းဟောက်သံများသည် ထုံလင်၏ အရှေ့တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ နေရာကို ပြည့်နှက်နေသည်။

ရှုကျိုးတပ်မတော်၏ ကြွေးကြော်သံများသည် နတ်ဆိုးများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို ချေမှုန်းခြင်းဖြင့် ယုံကျိုး၏ ကြည်လင်သော ကောင်းကင်ကို ပြန်လည်ရရှိရန်ဟူသော စကားများသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ စကားများသည် အဓိပ္ပာယ်မဲ့ပုံရသော်လည်း သူတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အမူအရာများကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သူတို့ ယုံကြည်နေကြောင်း ထင်ရှားသည်။

စစ်သည်လေးသောင်း၏ သွေးဓာတ်လှိုင်းသည် ကြီးမားလှပြီး လျှောကျလာသော ရေစီးကြောင်းကြီးနှင့်တူကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းကို ဖန်တီးနေသည်။

မြေပြင်သည် တုန်လှုပ်လာသည်။ မြွေများနှင့် အင်းဆက်ပိုးများသာမက ပိုကြီးသော သားရဲတိရစ္ဆာန်များပင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကာ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

ခဏအတွင်း ထုံလင်၏ အရှေ့တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ နေရာတစ်ခုလုံးသည် ရှုကျိုးမှ စစ်သားများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ သူတို့သည် သွေးဓာတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ထုတ်လွှတ်ကာ လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ပြီး မြို့ရိုးများကို တက်နေကြသည်။ ခဏလေးအတွင်း အချို့သည် ရိုးကို တက်ပြီး တိုက်ပွဲစတင်နေကြပြီဖြစ်သည်။

ကျယ်ပြောလှသော ထုံလင်၏ အရှေ့တံခါးသည် ယခုအခါ နှိုင်းယှဉ်လျှင် အလွန်သေးငယ်နေပုံရသည်။

“ရှုကျိုးက ကိုယ်ကျိုးရှာချင်တဲ့ ဆန္ဒနဲ့ သွေးနတ်ဆိုးကို ပြန်ရှင်သန်စေပြီး အရင်ဆုံး တုံလင်မှာ အဓိကရုဏ်းတွေ ဖန်တီးခဲ့တာ။ ပြီးတော့ ဘာအကြောင်းပြချက်မှ မရှိဘဲ သန့်ရှင်းသော ဘုရားကျောင်းနယ်မြေကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ။ ညီအစ်ကိုတို့ သူတို့ကို တားဆီးထားကြ။ ခွေးအုပ်ကြီးကို ဖောက်ထွက်ပြီး သတ်ဖြတ်ခွင့် မပေးနဲ့”

“ဟုတ်ကဲ့”

မြို့ရိုးထိပ်တွင် ဂွေယွီထန်က ပြတ်သားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သောအခါ ခုနစ်ထောင်သော မန်ရှင်တပ်မတော်သားများက တစ်ညီတည်း တုံ့ပြန်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အသံများက လူတိုင်းကို လန့်စေကာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

သူတို့သည် လက်နက်အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားပြီး မြို့ရိုးများကို ခိုင်မာစွာ ကာကွယ်ထားသည်။ တက်လာသော တိုက်ခိုက်သူများကို ချက်ချင်း ဝိုင်းရံကာ ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။ အသက်ရှူတစ်ရာအတွင်း ရှုကျိုးစစ်သား တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ရိုးပေါ်တွင် ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အပြောင်းအလဲများ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာသည်...

ရှုကျိုး၏ စစ်သည်လေးသောင်းတွင် ဂန်ချီအဆင့် စစ်သည်အချို့ ရှိသည်မှာ သေချာသည်။ သာမန်တပ်သားများထက် များစွာ အင်အားကြီးသော ဤလူများသည် နှစ်ကြိမ် ခုန်ရုံဖြင့် မြို့ရိုးပေါ်သို့ ရောက်နိုင်သည်။ သူတို့ အပေါက်တစ်ခု ဖောက်လိုက်သည်နှင့် သာမန်စစ်သားများသည် နောက်မှ အဆုံးမရှိ စီးဆင်းလာကာ နေရာငယ်တစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ပြီး သူတို့၏ ထိန်းချုပ်မှုကို လျင်မြန်စွာ ချဲ့ထွင်လာကြသည်။

“ဒုတိယအကြီးအကဲ တံခါးရဲ့ အခြေအနေကို အမြဲစောင့်ကြည့်ပြီး ဘာပြောင်းလဲမှုရှိလဲ ချက်ချင်း သတင်းပို့ပါ။ ကျန်တဲ့လူတွေအားလုံး ငါနဲ့အတူ ရှေ့ကိုလာကြ သူတို့အားလုံး ရိုးပေါ်မတက်လာစေနဲ့”

“ဟုတ်ကဲ့ အစ်ကိုကြီး”

“အမိန့်နာခံပါတယ်”

ထိုအချိန်တွင် ဆူညံသံများကြား၌ ဟိုယုရှောင်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ မြို့ရိုးထိပ်တွင် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းနေသော ဟိုမျိုးနွယ်စုလည်း လှုပ်ရှားလာသည်။

ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ စစ်သား သုံးထောင်ကျော်ဖြင့် လေးသောင်းကျော်နှင့် ပွင့်လင်းသော တိုက်ပွဲတွင် အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး မရှိသော်လည်း သူတို့သည် ခုခံကာကွယ်သည့် အနေအထားတွင် ရှိသည်။ လေးသောင်းသော စစ်သားများသည် တစ်ပြိုင်နက် ရိုးကို မတက်နိုင်ကြပေ။ သူတို့သည် အဖွဲ့ငယ်များဖြင့် လာကြပြီး ဂန်ချီအဆင့် စစ်သည်တစ်ဦး သို့မဟုတ် အနည်းငယ်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင်သာ ရိုးကို တက်နိုင်ကြသည်။

ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ သုံးထောင်ကျော် တိုးဝင်လာသောအခါ မြို့ကို ကာကွယ်နေသော မန်ရှင်တပ်မတော်သား ခုနစ်ထောင်၏ ဖိအားသည် များစွာ လျော့နည်းသွားပြီး ရှုကျိုးတပ်မတော်၏ တိုက်ခိုက်မှု အရှိန်အဟုန်သည် ချက်ချင်း တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

“ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ သခင်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ လူများက စစ်မှန်စွာ ကူညီကာကွယ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဂွေယွီထန်၏ မျက်နှာသည် ကျေးဇူးတင်မှုဖြင့် တောက်ပလာပြီး လူအုပ်ကြားမှ ဟိုယုရှောင်ကို အော်ဟစ်ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဘန်း... ဘန်း... ဘန်း...

ဟိုယုရှောင်က ပြန်ဖြေရန် ပြင်နေစဉ် မြို့ရိုးအောက်မှ စည်းချက်ညီသော ဗုံးပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားစေသည်။ သူသည် ရိုးပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ အောက်ရှိ မြို့တံခါးကို ကြည့်လိုက်သည်။

သိပ်သည်းသော ရှုကျိုးတပ်မတော်သည် ပုရွက်ဆိတ်များ သောင်းနှင့်ချီ၍ အဆုံးမရှိ လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။ သူတို့သည် အောက်တွင် စုရုံးနေကြပြီး အချို့က အပေါ်မှ ပစ်ခတ်သော လေးမြားများကို ကာကွယ်ရန် ဒိုင်းများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြပြီး အချို့ကမူ သူတို့၏ လက်နက်များဖြင့် အရှေ့တံခါးကို မဆုတ်မနစ် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ ဤဗုံးပေါက်ကွဲသံများသည် အရှေ့တံခါးကို ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်နေခြင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

ရှုကျိုးတပ်မတော်သည် မိုက်မဲသည်မဟုတ်။ ရိုးပေါ်သို့ တက်နေသူများသည် သူတို့၏ အင်အားစု၏ အစိတ်အပိုင်းငယ်လေးသာ ဖြစ်သည်။ များစွာသောသူတို့သည် အရှေ့တံခါးကို ဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

ထျန်ဖာကျန်းသည် ရိုးအောက်တွင် သူ၏နေရာကို ယူထားပြီးဖြစ်ကာ လူကွမ်းချင်က ရှောင်တိမ်းကာ သူ၏ ဓားရှည်မှ ဖန်တီးထားသော စစ်မှန်သော ချီကို အသုံးပြု၍ တံခါးကို ဆက်လက် ဗုံးကြဲနေသည်။ ကြီးမားသော သံမဏိတံခါးသည် မကြာမီ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အက်ကွဲကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး နောက်ထပ် အနည်းငယ် ထပ်ရိုက်လျှင် တံခါးသည် လုံးဝ ပြိုကျတော့မည့်ပုံရသည်။

ဟိုယုရှောင်သည် တံခါး၏ မကြာမီ ပျက်စီးတော့မည့် အခြေအနေကို မျက်နှာမည်းဖြင့် ကြည့်နေသည်။

အရှေ့တံခါး ပြိုကျပါက ရှုကျိုးတပ်မတော်သည် ရိုးကို မတက်တော့ဘဲ တံခါးမှ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်လာလိမ့်မည်။ မြို့ထဲတွင် သူတို့ကို ခုခံရန် လူတစ်သောင်းခန့်သာ ရှိသောကြောင့် ကျူးကျော်မှုကို တားဆီးရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

အရှေ့တံခါး မပြိုကျရဘူး။

ဟိုယုရှောင်သည် ခဏမျှ စဉ်းစားကာ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ရှေ့သို့ တိုးလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် အပေါ်မှ ပြင်းထန်သော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“လူကွမ်းချင်၊ အဲဒီမှာ ရပ်လိုက်”

ဟိုယုရှောင်၏ ရှေ့သို့ တိုးလိုက်သော ညာခြေသည် ချက်ချင်း ပြန်ဆုတ်သွားသည်။ တံခါးကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ထုံလင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဖန်လုံဟယ်သည် သူ့ထက် လုပ်ငန်းအတွက် ပိုမိုသင့်လျော်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ဂရန်းမာစတာများသည် သာမန်စစ်သည်များထက် များစွာ သာလွန်သောကြောင့် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အားသာချက်များ ရှိကြသည်။ ဖန်လုံဟယ်၏ စစ်မှန်သော ချီသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စုစည်းလာပြီး မြို့ရိုးပေါ်တွင် တုန်ခါမှုတစ်ခုနှင့်အတူ တက်ရန် ကြိုးစားနေသော ရှုကျိုးစစ်သားအုပ်စုတစ်စုကို ဖြန့်ကျဲပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ခုန်ဆင်းကာ လူကွမ်းချင်ဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ဦးတည်သွားပြီး တံခါးကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေခြင်းကို ရပ်တန့်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

လှံတံရှည်ကို ကိုင်ထားသော ဟိုယုရှောင်သည် မြို့ရိုးအစွန်းကို လှဲချလိုက်သောအခါ ချက်ချင်း ရှုကျိုးစစ်သား ငါးခြောက်ဦး လဲကျသွားသည်။ ဒုတိယအဆင့် ဂရန်းမာစတာအဖြစ် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုက ဤကိုယ်ခန္ဓာဖွင့်စစ်သည်များကို အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်စေပြီး သူတစ်ဦးတည်းပင် နေရာကျယ်ကြီးကို ကာကွယ်နိုင်သည်။

“မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် အရှေ့တံခါး ပြိုကျလို့မရဘူး”

ဆူညံသံများကြား၌ ဟိုဖေး၏ အသံသည် ဟိုယုရှောင်၏ နားထဲသို့ ရောက်လာသည်။ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေသော သူသည် ရိုးထိပ်တွင် ရပ်နေသည်။ ဦးစွာ သူသည် ဟိုဖေးကို နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ပြီး တံခါးတွင် လူကွမ်းချင်နှင့် ရောယှက်နေသော ဖန်လုံဟယ်ကို အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းသွားပြီး ဘာမှ မပြောခဲ့ပေ။

အရှေ့တံခါး မပြိုကျရဘူး။ သူလည်း ထိုအချက်ကို နားလည်သည်။ ဖန်လုံဟယ်သည် ယခင်က တင်ဒျန်နှင့် တင်ဘူဟိုင်တို့နှင့် တိုက်ပွဲတွင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ယခု လူကွမ်းချင်ကို တားဆီးရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ လူကွမ်းချင်၏ ဘေးတွင် မလှုပ်မရှား ရပ်နေသော ထျန်ဖာကျန်းလည်း ရှိသေးသည်ကို မပြောနှင့်တော့။