မြို့တော်ကို ကာကွယ်ခြင်း (၂)
Vol. 22 Ch. 298
“ငါတို့ အင်အားမဖြည့်ရင် ထျန်ဖာကျန်းနဲ့ လူကွမ်းချင်ကို မပြောနဲ့၊ အောက်က ရှုကျိုးတပ်မတော်သား အများအပြား ဝိုင်းရံထားသမျှ ဖန်လုံဟယ်မှာ သေလမ်းပဲ ရှိတော့မှာ”
“ဖန်လုံဟယ် သေဆုံးတာနဲ့ အရှေ့တံခါး ပွင့်သွားတာက မတူတဲ့ ကိစ္စပဲ...”
ဟိုဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဟိုယုရှောင်၏ စကားများနောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသောကြောင့် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစိမ့်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး နောက်ထပ် ဘာမှ မပြောတော့ပေ။
ဟိုယုရှောင်သည် ရှုကျိုးစစ်သားများ၏ အသက်များကို ရိတ်သိမ်းနေစဉ် သူသည် မြို့တံခါးဘက်သို့ တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ ဖန်လုံဟယ်နှင့် လူကွမ်းချင်တို့၏ ကြီးကျယ်သော တိုက်ပွဲ၏ တိုးတက်မှုကို စောင့်ကြည့်နေသည်။
ကောင်းကင်ယံရှိ တိုက်ပွဲသည် မည်သည့်အချိန်တွင် အဆုံးသတ်မည်ကို မသေချာသေးသော်လည်း ဟိုယုရှောင်သည် နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်လာမည့်အရာကို စဉ်းစားရန် မလွဲမသွေ စတင်ခဲ့ရသည်။
မယ်တော်ဟုန် အနိုင်ရလျှင် ငါးယောက်မြောက် ရှိနေသောကြောင့် ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ အဆုံးသည် အခြားသူများထက် သေချာပေါက် ပိုကောင်းလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ငါးယောက်မြောက်သည် လိမ္မာပါးနပ်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ပါက ဟိုမျိုးနွယ်စုသည် ထုံလင်ကို သိမ်းပိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။
သို့သော် ကျိယန်ကျီ အနိုင်ရလျှင် မာစတာဖန်ယင် ပြောသကဲ့သို့ သူလည်း ဤနေရာတွင် နေမည်မဟုတ်ပေ။ ထို့နောက် ထုံလင်၏ ကံကြမ္မာသည် ရလဒ်အပေါ်တွင် မူတည်နေဆဲဖြစ်သည်။
ထိုရလဒ်သည် ဤမြို့အတွက် တိုက်ပွဲအပြီးတွင် မည်သူက အများဆုံး အသာစီးရမည်ကို ကြည့်ရန်ဖြစ်သည်။ မည်သူမဆို အသာစီးရသူသည် ထုံလင်၏ အရှင်သခင် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
မဟာလော်ဂိုဏ်း၏ ငါးထောင်သော အဖွဲ့ဝင်များသည် အားလုံး သေဆုံးသွားကြပြီး တင်ဘူဟိုင်၏ တင်ဒျန်၏ လူများလည်း ကုန်သွားကြပြီဖြစ်သည်။ လေယင်ကျောင်းသည် ထုံလင်ကို သိမ်းပိုက်ရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။ ယခု ထုံလင်အတွက် တိုက်ခိုက်ရန် အရည်အချင်းပြည့်မီသူများမှာ ဟိုမျိုးနွယ်စု၊ ဖန်လုံဟယ်၏ တပ်ဖွဲ့များနှင့် ရှုကျိုးမှ သူများသာ ဖြစ်သည်။
ဖန်လုံဟယ်၏ ခုနစ်ထောင်သော မန်ရှင်တပ်မတော်သားများသည် မြို့ကို ကာကွယ်နေသည်။ ထုံလင်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပါက ထိုစစ်သားအများစု ကျန်ရစ်ဖွယ် မရှိပေ။ ဟိုယုရှောင်သည် ပညာရှိရှိ စီမံခန့်ခွဲနိုင်ပါက ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ အင်အားကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပြီး အနောက်မြို့တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ဟိုယုလင် ဦးဆောင်သော တပ်ဖွဲ့ ထောင်သောင်းချီကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ အသာစီးရမှုသည် အများဆုံး ဖြစ်လာနိုင်သည်။
ထုံလင်ကို မထိန်းသိမ်းနိုင်သည့် အခြေအနေတွင် ဖြစ်ပျက်ပါက ဟိုယုရှောင်၏ စဉ်းစားချက်များ အားလုံး အချည်းနှီး ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ အဆိုးဆုံး အခြေအနေတွင် သူသည် ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ တပ်ဖွဲ့များနှင့် မာစတာဖန်ယင်တို့နှင့်အတူ ရိုးရှင်းစွာ ဆုတ်ခွါနိုင်သည်။ အကြောင်းမှာ ဝမ်ယန်ကောင်တီတွင် ရှင့်နန်စီရင်စု၏ တပ်ဖွဲ့များ ရှိနေသောကြောင့် ထုံလင်ကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်သည် မဟုတ်ပေ။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်များအားလုံးသည် ကြီးကျယ်သော တိုက်ပွဲအပြီးတွင် ဟိုမျိုးနွယ်စုကို ထုံလင်နယ်နိမိတ်အတွင်း အင်အားအကြီးဆုံး ဖြစ်စေရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းပင်။
မြို့ဝန် ဖန်လုံဟယ် သေဆုံးသွားသည်မှာ သဘာဝကျပါသည်။
မြို့တံခါးတွင် တိုက်ခိုက်သူများနှင့် ခုခံသူများသည် ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေကြပြီး အရှေ့တံခါးအတွင်းရှိ ကျွမ်းကျင်သူ ခြောက်ဦးသည်လည်း သဘာဝအားဖြင့် လက်ပိုက်ကြည့်နေကြသည်မဟုတ်ပေ။
ဟိုမျိုးနွယ်စုသည် မြို့ကို ကာကွယ်ရန် နာခံစွာ သွားရောက်သည်ကို မြင်သောအခါ မာစတာဖန်ယင်သည် ကျေနပ်မှုအနည်းငယ် ပြသခဲ့သည်။ သူ၏ရှေ့မှ ကျွမ်းကျင်သူငါးဦးကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် လှောင်ပြောင်သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“မင်းတို့ ငါးဦး အရင်က လွှင့်ထူခဲ့တဲ့ အလံက နတ်ဆိုးတွေကို သတ်ဖြတ်ပြီး မကောင်းမှုတွေကို ဖယ်ရှားဖို့ မဟုတ်လား။ အခု မာစတာကျိက လုပ်ဆောင်နေပြီဆိုတော့ ဒီသွေးနတ်ဆိုးကိစ္စမှာ မင်းတို့ ဝင်ပါဖို့ မလိုတော့ဘူးလေ။ မင်းတို့ ရှုကျိုးတပ်မတော်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံဖို့ ငါတို့ရဲ့ သန့်ရှင်းသော ဘုရားကျောင်းကို ကူညီဖို့ ရည်ရွယ်လို့ ဒီမှာ ရပ်နေကြတာ မဟုတ်ဘူးလား”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူတို့ငါးဦးသည် မြို့တံခါးရှိ သွေးထွက်သံယို မြင်ကွင်းကို မော့ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာများသည် အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်။
သူတို့ထဲမှ မည်သူမျှ ရှုကျိုးသည် ယုံကျိုးကို ဖောက်ထွက်သည်ကို မလိုလားကြသည်မှာ သေချာသော်လည်း ပြဿနာမှာ သူတို့သည် ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ်၏ အစိတ်အပိုင်းလည်းဖြစ်သော ရှုကျိုးတပ်မတော်ကို ခုခံရန် မာစတာဖန်ယင်နှင့် လက်တွဲရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူတို့ ထိုသို့ပြုလုပ်ပါက သစ္စာဖောက်ဟု အလွယ်တကူ စွပ်စွဲခံရလိမ့်မည်။
“အနည်းငယ် အဆင်မပြေမှုလေးပါပဲ။ ရာက္ခသသန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်းတော်မှာ ဖြေရှင်းနည်း ရှိမှာ သေချာလို့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အကူအညီ မလိုအပ်ပါဘူး။ မာစတာ ခင်ဗျား အလိုရှိရာ လုပ်ဆောင်တော်မူပါ။ တခြားသူတွေအတွက်တော့ ကျွန်တော် မပြောနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ကျွန်တော် ဒီကို ရောက်လာတာ နတ်ဆိုးတွေကို သတ်ဖို့ တစ်ခုတည်းအတွက်ပဲ။ တောင်ခေါင်းဆောင်ကျိနဲ့ သွေးနတ်ဆိုးတို့ရဲ့ အဆုံးအဖြတ် ရတာနဲ့ ကျွန်တော် ချက်ချင်း ထွက်သွားမယ်။ ဒီတိုက်ပွဲမှာ လုံးဝ ပါဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
မိုဇူဇီသည် ဦးစွာ စကားစပြောကာ ချက်ချင်း ခွဲထွက်သွားကြောင်း ထင်ရှားသောကြောင့် ဇင်မာစတာယွမ်ကုန်း၏ မျက်နှာက မည်းမှောင်သွားသည်။ သူသည် လှည့်၍ အိုမင်းသော မျက်နှာတွင် မဆိုင်းမတွသော မှောင်မိုက်မှုဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“မာစတာ ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ။ ခင်ဗျားတို့ မဟာလော်ဂိုဏ်းရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေလည်း ကုန်သွားပြီလေ။ လေယင်ကျောင်းက ထုံလင်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူး။ မာစတာဖန်ယင်ကို ခုခံဖို့ ကျွန်တော် ခင်ဗျားနဲ့ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့ရင်တောင် နောက်ဆုံးမှာ ရှုကျိုးတပ်မတော်ကိုပဲ အကျိုးပြုသွားမှာလေ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ဒီလို ဆုံးဖြတ်လိုက်တာပါ”
မိုဇူဇီ၏ သတင်းစကားကို ကြားသောအခါ ဇင်မာစတာယွမ်ကုန်း၏ မျက်နှာရှိ မှောင်မိုက်မှုသည် ပိုမိုသိပ်သည်းလာသည်။ သူသည် အိုမင်းနေပြီဖြစ်ပြီး မိုဇူဇီ၏ ချက်ချင်းတုံ့ပြန်မှုက သူ့ကို များစွာ နားလည်စေခဲ့သည်။
သို့သော် မိုဇူဇီသည် ဆုတ်ခွာနေပြီး သူ့နှင့် ပူးပေါင်းမည်မဟုတ်ကြောင်း သူသိသော်လည်း ထိုအချိန်တွင် သူ ပြန်လည်ချေပနိုင်ခြင်း မရှိပေ၊ အကြောင်းမှာ အခြားဘက်မှ ပြောသောစကားသည် အမှန်တရားသာ ဖြစ်ကြောင်း သူသိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
တပ်ဖွဲ့လေးသောင်းသည် သူတို့ကဲ့သို့ ယွမ်ဒန်အဆင့်မြင့် ကျွမ်းကျင်သူများအတွက်ပင် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ယခု မိုဇူဇီသည် သူ့နှင့် ပူးပေါင်းခဲ့လျှင်ပင် မာစတာဖန်ယင်ကို အတင်းအကျပ် တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် အနိုင်ရသည်ဖြစ်စေ ရှုံးသည်ဖြစ်စေ ရှုကျိုးတပ်မတော်ကိုသာ အကျိုးပြုလိမ့်မည်။
အကြောင်းမှာ သူ၏ လေယင်ကျောင်းတွင် ယုံကျိုးနယ်နိမိတ်အတွင်း၌ မည်သည့်တပ်ဖွဲ့မျှ မရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
မဟာလော်ဂိုဏ်းမှ တင်ဘူဟိုင် ပေးပို့သော လူငါးထောင်သည် တကယ်ပင် အရေးပါခဲ့သည်...
လျန်နင်ရှု၊ ကျန်းယွီနင်နှင့် ဇင်မာစတာယွမ်ဖာတို့သည် မိုဇူဇီ၏ ဦးဆောင်မှုကို လိုက်နာကာ သူတို့၏ ကြားနေမှုကို ကြေညာခဲ့ကြပြီး ယွမ်ကုန်း၏ မျက်လုံးများတွင် ပိုမိုမှောင်မိုက်သော အရိပ်များ ထပ်မံကျရောက်စေခဲ့သည်။
မာစတာဖန်ယင်သည် ဇင်မာစတာယွမ်ကုန်းတစ်ဦးတည်းသာ သူ၏ ရပ်တည်ချက်ကို မပြောသေးသည်ကို မြင်သောအခါ သူမနှုတ်ခမ်းကို အေးစက်သော အပြုံးအနည်းငယ်ဖြင့် မြှင့်တင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် သူမကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အရှေ့တံခါးသို့ ခုန်တက်သွားသည်။
မာစတာဖန်ယင်၏ လှောင်ပြောင်သော အပြုံးကြောင့် ဇင်မာစတာယွမ်ကုန်း၏ စိတ်တိုနေသော မျက်နှာသည် ဒေါသဖြင့် နီရဲသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးအိမ်များသည် ချက်ချင်း ဒေါသဖြင့် တောက်လောင်သွားသည်။
“မာစတာ ရက္ခသနတ်ဆိုးဘာသာက ပျက်စီးတော့မယ့် အခြေအနေမှာတောင် ဒီလောက် မာနကြီးနေရဲသေးတာ တကယ် သည်းမခံနိုင်စရာပဲ။ ကျွန်တော်တို့ ရှုကျိုးကို အကူအညီ မပေးသင့်ဘူးလား။ ကျွန်တော်တို့ ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းနဲ့ သိပ်ပြီး မတည့်ပေမဲ့ ရှုကျိုးတပ်မတော်က ဝမ်ကျန်းသန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်းကို ကိုယ်စားပြုတာပဲလေ။ ဝမ်ကျန်းသန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်းနဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ ဆက်ဆံရေးကို တည်ဆောက်တယ်လို့ မယူဆနိုင်ဘူးလား။ ဒါက လက်ခံနိုင်စရာ မဟုတ်ဘူးလား”
တပည့်ဖြစ်သူ ဘူယုရဟန်း၏ သတင်းစကားကို ကြားသောအခါ ဇင်မာစတာယွမ်ကုန်း၏ မျက်လုံးများတွင် ထက်မြက်သောအလင်းရောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ မြို့တံခါးများအထက်ရှိ လေထုထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော မာစတာဖန်ယင်ကို မော့ကြည့်ကာ သူ၏ အကြည့်သည် နှစ်ကြိမ် တုန်ယင်သွားပြီးမှ ခေါင်းခါယမ်းကာ ပြန်လည်သတင်းပို့လိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့! တည်ငြိမ်စွာနေပြီး မစောကြပါနဲ့! ဘာမှ မလုပ်ခင် အခြေအနေကို အရင် စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့! ရှုကျိုးက ထုံလင်ကို ဖြိုခွဲဖို့ ဒီစစ်သည်လေးသောင်းကိုပဲ ခေါ်လာတာဆိုရင် သူတို့ အခက်အခဲတချို့နဲ့ ရင်ဆိုင်ရမှာ သေချာတယ်။ သူတို့မှာ တခြား ဘာလှုပ်ရှားမှုတွေ ရှိသေးလဲဆိုတာကို အရင် ကြည့်ကြတာပေါ့!"
ဘူယုရဟန်းသည် ခေါင်းညိတ်ကာ ယွမ်ကုန်းနှင့် အခြားထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ လေးဦးတို့နှင့်အတူ ဤကြီးကျယ်သော ဝိုင်းရံမှုအခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရန် မြို့ရိုးအနီးသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။
မာစတာဖန်ယင်သည် မြို့တံခါးများအထက်တွင် ပေါ်လာသည်နှင့် သူမ၏ အစွမ်းထက်သော တန်ခိုးသည် တိုက်ခိုက်နေသော စစ်သည်များကို ချက်ချင်း နှိမ်နင်းလိုက်သည်။ စိုးရိမ်ပူပန်စွာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေကြသော နှစ်ဖက်စလုံးသည် တညီတည်း ရပ်တန့်ကာ သူမကို မော့ကြည့်ကြသည်။
ယခု မြို့ရိုးသည် ပျက်စီးနေသော မြင်ကွင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ပြတ်တောက်နေသော လက်များ၊ ခြေများနှင့် ပျက်စီးနေသော ခန္ဓာကိုယ်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ မြို့တံခါးများမှ ပြုတ်ကျခဲ့သော သို့မဟုတ် ပစ်ချခံခဲ့ရသော အလောင်းများသည် တောင်ငယ်လေးများအဖြစ် ပုံနေသောကြောင့် နောက်လိုက်လာသော စစ်သည်များအတွက် ရိုးကို တက်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ—အလောင်းတောင်များကို တက်ရုံဖြင့် ခံတပ်များကို ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့သည်။
မူလက မှောင်မိုက်နေသော သံမဏိမြို့ရိုးများသည် သွေးများဖြင့် နီရဲနေပြီး တိုက်ပွဲခေတ္တရပ်နားချိန်တွင် အသက်ရှင်နေသူများနှင့် သေဆုံးသူများထံမှ သွေးများ ပိုမိုစီးဆင်းလာကာ မြေပြင်နှင့် ရိုးများကို စီးဆင်းကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းကို ဖန်တီးနေသည်။
နှစ်ဖက်စလုံး၏ ထိခိုက်သေဆုံးမှုသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားဖွယ်ရှိသော်လည်း တိုက်ပွဲသည် ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသောကြောင့် မည်သူမျှ ရေတွက်ရန် အချိန်မရခဲ့ပေ။
အမှန်စင်စစ် ထိုညက မြို့တွင်းရှိ အခြေအနေသည် ဤနေရာတွင် မြင်တွေ့ရသည်ထက် များစွာ မသာလွန်ခဲ့ပေ။ လူနှစ်သန်းကျော်ရှိသော မြို့သည် သွေးနတ်ဆိုးနှင့် နတ်ဆိုးများ၏ တပ်များကြောင့် ငါးသိန်းအောက်သို့ လျော့နည်းသွားခဲ့သည်၊ မြို့တွင်းရှိ မြင်ကွင်းကိုသာ စိတ်ကူးကြည့်နိုင်တော့သည်။
ပြဿနာမှာ သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသော လူတစ်သန်းကျော်တွင် အားလုံးသည် သာမန်လူများ ဖြစ်သည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် သူတို့ရှေ့ရှိ မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းထောင်ပေါင်းများစွာသည် ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်အဆင့် ငါးဆင့်ရှိသော စစ်မှန်သော စစ်သည်များဖြစ်ပြီး သူတို့၏ အနိမ့်ဆုံး ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်အဆင့် ငါးဆင့်ဖြစ်သည်။
စစ်သည်တစ်ဦး၏ အသက်စွမ်းအင်သည် သာမန်လူများထက် များစွာ အားကောင်းပြီး သွေးထွက်သံယိုဖြစ်သောအခါ ပိုမိုကြာရှည်ခံသောကြောင့် ယခု မြို့တံခါးများနှင့် ရိုးများကို ဖုံးလွှမ်းထားသော သွေးသည် အလွန်သိပ်သည်းပြီး မျက်စိနှင့် မြင်ရုံဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။
ရက္ခသသန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်း၏ ဒေသရှစ်ခုမှ ဂျာလန်များ၏ အကြီးအကဲဖြစ်သော ကျန်းထိုင်ချင်သည် သူမရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကြောင့် လှုပ်ရှားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် မြို့ရိုးပေါ်ရှိ မန်ရှင်တပ်မတော်နှင့် ဟိုမျိုးနွယ်စု စစ်သည်များ တဖြည်းဖြည်း နောက်ဆုတ်နေသည့် လက္ခဏာများအပြင် မြို့တံခါးတွင် နောက်ပြန်တွန်းလှန်ခံနေရသော ဖန်လုံဟယ်ကို ကြည့်သောအခါ သူမ၏ အကြည့်သည် အနည်းငယ် မှောင်မိုက်သွားသည်။
သူမ၏ ဦးခေါင်းအထက်တွင် တောက်ပသော ဝိညာဉ်အလင်းပွင့် သုံးပွင့် ရုတ်တရက် စုစည်းလာပြီး သူမ၏ လက်များသည် သူမ၏ အထက်တွင် တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းဟန်ဖြင့် စုစည်းသွားသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းသွားပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ အရေးပေါ် ကျိန်စာရွတ်ဆိုသံသည် ချက်ချင်း မြို့ရိုးများအထက်တွင် ပဲ့တင်ထပ်ကာ အောက်ရှိ ရှုကျိုးတပ်မတော်သားများ၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ရှင်ဒီ ဒီတူစု မန္တန်
အာရူအို မီဒီ ဝူတူဇာ မန္တန်
ရှင်ချီဇာ မန္တန်
ပိုလိုင်ဧကရာဇ် မန္တန်
ယေမီ ရူဇာ ဝူတူဇာ မန္တန်
ဂူရူအို ဒီတီဇာ ချီမိုဇာ မန္တန်
ရှားပိုဟယ် မန္တန်
...
“ဗြဟ္မဏဂိုဏ်း ကောင်းသော အသံကျိန်စာ”
အဝေးမှ မာစတာဖန်ယင်၏ ရွတ်ဆိုသံကို ကြားသောအခါ မိုဇူဇီ၏ မျက်လုံးများတွင် သံသယအနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။
သူသည် ဗြဟ္မဏဂိုဏ်း၏ ကောင်းဆိုးနှစ်တန် သန့်ရှင်းသော အသံကျိန်စာကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း မာစတာဖန်ယင် ထိုအချိန်က ထုတ်လွှတ်ခဲ့သော အသံသည် ယခုကဲ့သို့ လျင်မြန်ခြင်း မရှိပေ...
“ဒါ ကောင်းတဲ့အသံ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက ကမ္ဘာကို သန့်စင်စေတဲ့ မကောင်းတဲ့အသံ မန္တန်ပဲ”
ဇင်မာစတာယွမ်ကုန်း၏ လေးနက်သော စကားများကြောင့် ကျန်လေးဦး၏ မျက်လုံးအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
ဘန်း......
ဘန်း......
ထိုအချိန်တွင် ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်တိုက် သူတို့၏ နားထဲသို့ ရောက်လာသည်။ သူတို့သည် မြို့ပြင်ရှိ ရှုကျိုးတပ်မတော်ကို အလျင်အမြန် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် အေးစိမ့်သွားသည်...