တတိယတန်းအင်အားစု
Vol. 22 Ch. 302
ဟိုယုရှောင်၏ အကျယ်လောင်ဆုံး အော်ဟစ်သံသည် ကျန်းထိုင်ချင် ကြားရန် ရည်ရွယ်ခြင်း မဟုတ်ပေ။
ဂူထျန်ယွင်နှင့် တိုက်ခိုက်နေစဉ်ပင် ဤအမျိုးသမီး၌ သူ့ကို စောင့်ကြည့်ရန် အချိန်ပို ရှိနေသေးသည်။ ဖန်လုံဟယ်ကို သူ၏ အကူအညီသည် သူမ၏ မျက်လုံးများကို လွတ်မြောက်သွားမည်မဟုတ်သောကြောင့် အာရုံစူးစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ရန် သူ အကျယ်အကျယ် အော်ဟစ်ရန် မလိုအပ်ပေ။
ထိုအော်ဟစ်သံ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ လူကွမ်းချင်ကို တားဆီးရန် အဓိက ဖြစ်သည်။
အရှေ့မြို့တံခါးအောက်တွင် လူကွမ်းချင်၏ ဓားချီသည် ဖန်လုံဟယ်ကို အသည်းအသန် အခြေအနေသို့ တွန်းပို့ခဲ့ပြီး ဓားချီ၏ မဆုတ်မနစ် တိုက်ခိုက်မှုများအောက်တွင် အရှေ့မြို့တံခါး၌ အပေါက်များစွာ ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဖန်လုံဟယ်သည် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ကာ လူကွမ်းချင်ကို တားဆီးရန် အသက်စွန့်၍ ကြိုးစားသော်လည်း ရှုကျိုးတပ်မတော်၏ အနည်းငယ်သော အင်အားစုသည် ထိုအပေါက်များကို ဖောက်ထွက်ကာ မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းတွင် ထျန်ဖာကျန်း၏ လက်ထဲရှိ ကျမ်းစာများမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒ၏ ဖြောင့်မတ်သော ချီသည် ရှောင်တိမ်းရန် သူ၏ နေရာကို ပိုမိုကျဉ်းမြောင်းစေကာ အကြိမ်ကြိမ် သေလုမျောပါး အခြေအနေသို့ ရောက်စေခဲ့သည်။
ဟိုယုရှောင်ကို အော်ဟစ်ပြီး တားဆီးရန် လှုံ့ဆော်ခဲ့သောအရာမှာ ထျန်ဖာကျန်း၏ လက်ထဲရှိ သန့်ရှင်းသော ကျမ်းဂန်ဓားစာအုပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဓားချီအလင်းတန်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့ရခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဖန်လုံဟယ်သည် လူကွမ်းချင်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ခုခံရန် အာရုံစိုက်နေပြီး အချိန်မီ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခြင်း မရှိသောအခိုက်တွင် သူ၏ နဖူးကို တိုက်ရိုက် ပစ်မှတ်ထားနေခြင်းဖြစ်သည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာပင် သူ၏ အော်ဟစ်သံသည် အချိန်မီ အကျိုးသက်ရောက်ခဲ့သည်။
နောက်ကျောမှ လှံတံလေတိုက်သံကို ခံစားလိုက်ရသော ထျန်ဖာကျန်းသည် ပြင်းထန်စွာ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သန့်ရှင်းသော ကျမ်းဂန်ဓားစာအုပ်ကို ဆုတ်ခွာလိုက်ပြီး သူ၏ အဋ္ဌမအပေါက်မှ ကြီးမားသော ဖြောင့်မတ်သော ချီများ ထွက်ပေါ်လာကာ ကာကွယ်ရေးအလင်းတန်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဘန်း...
ကြီးမားသော အင်အားတစ်ခုသည် သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ တိုးဝင်လာပြီး ရွှေရောင်လှံတံနောက်မှ ဟိုယုရှောင်ကို မော့ကြည့်သောအခါ ထျန်ဖာကျန်း၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် တင်းမာသွားပြီး သူ၏ အမူအရာသည် ဦးစွာ အသိအမှတ်ပြုမှု ပေါ်လွင်လာကာ ထို့နောက် သူ့ကို မှတ်မိသောအခါ အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးအိမ်များသည် ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်စွာ ကျုံ့သွားခဲ့သည်။
“ဒုတိယအဆင့် ဂရန်းမာစတာ ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်တာလဲ”
ထျန်ဖာကျန်းသည် သူကိုယ်တိုင် စီစဉ်ခဲ့သော ကျောက်ယန်းအနှောင့်အယှက်ကို များစွာ အထင်ကြီးခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဟိုယုရှောင်သည် ဂန်ချီစုစည်းခြင်း မကောင်းဆိုးဝါးအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးကြောင်း သူ ကောင်းစွာ မှတ်မိနေပြီး ယခု ခြောက်လအတွင်း ဒုတိယအဆင့် ဂရန်းမာစတာ မဖြစ်နိုင်ပုံရသည်။
ယန်ကျိုးအကယ်ဒမီ၏ သန့်ရှင်းသော အမွေခံနှင့် ကျိယန်ကျီ၏ တံခါးပိတ်တပည့်အဖြစ် ထျန်ဖာကျန်းသည် ရှေးခေတ်နှင့် ခေတ်သစ် အရာအားလုံးကို သိသည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း သူသည် အနည်းဆုံး သတင်းအချက်အလက် ကြွယ်ဝသည်ဟု ဂုဏ်ယူနိုင်သည်။ ခုနစ်လအတွင်း ဒန်ပွေ့ဖက်အဆင့်မှ ဂရန်းမာစတာအဆင့်သို့ တိုးတက်လာလျှင်ပင် အလွန်အံ့သြဖွယ်ရာ ဖြစ်လိမ့်မည်၊ ဟိုယုရှောင်သည် ဂန်ချီဒုတိယအဆင့်၊ မကောင်းဆိုးဝါး စုစည်းခြင်းအဆင့်မှ ဂရန်းမာစတာ၏ ဒုတိယအဆင့်ဖြစ်သော နတ်ဒိဗ္ဗစကားပြောအဆင့်သို့ တိုးတက်ခဲ့သည်ကို မပြောနှင့်တော့။
မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ မဖြစ်နိုင်ဘူး။
ထျန်ဖာကျန်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ကြောက်ရွံ့မှုသည် မှေးမှိန်သွားသော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သူသည် အထင်အမြင်တစ်ခုဖြစ်သည်၊ မဖြစ်နိုင်ဟု သူကိုယ်တိုင် ဆက်ပြောနေခဲ့သည်။
သို့သော် ဟိုယုရှောင်၏ နောက်ဘက်တွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း မြင့်တက်လာသော နတ်ဆိုးမျောက် ကိုယ်ခံစွမ်းအားကို မြင်သောအခါ မည်မျှပင် မယုံနိုင်စရာဖြစ်စေကာမူ သူ လက်ခံရတော့သည်။
သူ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေကို ချိန်ညှိရန် လိုအပ်သကဲ့သို့ ထျန်ဖာကျန်းသည် သူ၏ အတွင်းစိတ် တုန်လှုပ်မှုကို အသက်ရှူဆယ်ကြိမ်ခန့် ထိန်းထားပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် ဟိုယုရှောင်ကို တိုက်ရိုက် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရန် သူ့ဦးခေါင်းကို မြှောက်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဟိုယုရှောင်၏ နှုတ်ခမ်းများသည် ထျန်ဖာကျန်းကို ကြည့်ကာ အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် မုန်းတီးမှုနှင့် မထီမဲ့မြင်ပြုမှုတို့ကို ဖုံးကွယ်ရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။ ကျောက်ယန်းအနှောင့်အယှက်မှ အမုန်းဟောင်း၊ ယနေ့မြို့ကို တိုက်ခိုက်မှုမှ အမုန်းသစ်နှင့် သူနှင့် ကျိယန်ကျီတို့၏ လုပ်ရပ်များအပါအဝင် ဟိုယုရှောင်သည် ထိုကဲ့သို့သော လူတစ်ဦးကို ကောင်းမွန်သော မျက်နှာကို ပြသမည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ထျန်ဖာကျန်းသည် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အကြည့်ကို လုံးဝ မမြင်ရသကဲ့သို့ ပြုမူကာ ယင်းအစား ဟိုယုရှောင်ကို ညင်သာသော လက်သီးဖြင့် အရိုအသေပြုကာ နွေးထွေးသော အပြုံးကို ဖော်ပြခဲ့သည်။
“ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ သခင်က ဒီလို အရည်အချင်းရှိလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ၊ ကျွန်တော် ထျန်က တကယ် ချီးကျူးပါတယ်”
တိုက်ပွဲအတွင်း ဤချော့မော့မှုသည် ဟိုယုရှောင်၏ မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် တွန့်သွားစေပြီး မကြာမီ သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သွားကာ ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခုသည် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။
ဒီကောင်လေး သူက ငါ့ကို လက်နက်ချဖို့ ဆွဲဆောင်ဖို့ ကြံစည်နေတာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလား။
“အဲ့ဒီလို အရည်အချင်းနဲ့ ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ သခင်က နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို ဘာလို့ ကူညီနေတာလဲ။ မှောင်မိုက်ခြင်းကို စွန့်လွှတ်ပြီး အလင်းရောင်ကို ဘာလို့ မလိုက်စားတာလဲ။ ဖြောင့်မတ်တဲ့ လမ်းစဉ်ကို လိုက်ပြီး နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို ဆန့်ကျင်ပြီး ယုံကျိုးပြည်သူတွေကို ငြိမ်းချမ်းမှု ဘာလို့ ပြန်လည်ရယူမပေးတာလဲ”
သူသည် အမှန်ပင် ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့လေသည်...
ဟိုယုရှောင်သည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟနိုင်ခင်မှာပင် သူနှင့်အတူ စင်မြင့်မှ ဆင်းသက်လာသော ပဉ္စမမြောက် ဟိုယုတွမ်သည် နောက်ထပ် မည်သို့မျှ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။ သူသည် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ပြင်းထန်စွာ အပြစ်တင်လိုက်သည်။
“ကျားကို ကူညီတာက မှောင်မိုက်ခြင်းကို စွန့်လွှတ်ပြီး အလင်းရောင်ကို လိုက်စားတာ ဘယ်သူက ကျားလဲ၊ ဘယ်သူက အလင်းရောင်ကို ကိုယ်စားပြုလဲ၊ ဘယ်သူက မှောင်မိုက်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုလဲ၊ ဘယ်သူက ဖြောင့်မတ်လဲ၊ ဘယ်သူက မကောင်းဆိုးဝါးလဲ။ မင်းရဲ့ စကားအနည်းငယ်နဲ့ ဆုံးဖြတ်ဖို့ မင်းအပေါ်မှာ မူတည်နေတာလား။
မင်းနဲ့ မင်းဆရာ ဘာတွေ လုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ ကြည့်ရုံနဲ့ ဘိုင်လူအကယ်ဒမီဆိုတာ အလွန်အယောင်ဆောင်ပြီး ဖြောင့်မတ်တဲ့ လမ်းစဉ်အဖြစ် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကြေညာဖို့ လုံးဝ အရည်အချင်းမပြည့်မီဘူးဆိုတာ ရှင်းနေတယ်၊ ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းရဲ့ သန့်ရှင်းတဲ့ နယ်မြေဖြစ်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝ ရယ်စရာကောင်းပြီး ပြောဖို့တောင် မထိုက်တန်ဘူး”
ထျန်ဖာကျန်းသည် တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းထားသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးအိမ်များ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာ၌ ဒေါသအနည်းငယ် ပေါ်လာသည်၊ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဟိုယုတွမ်၏ အကယ်ဒမီကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချမှုသည် သူ့အာရုံကြောကို ထိမိသွားသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။
သူသည် ဟိုယုတွမ်ကို စိုက်ကြည့်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် မြင့်တက်လာသော ကွန်ဖြူးရှပ်နှင့် တာအိုဝါဒ၏ ဖြောင့်မတ်သော ချီကို အံ့အားသင့်စွာ သတိပြုမိသော်လည်း သူသည် ချက်ချင်း သတိရကာ အသိအမှတ်ပြုမှု ပြသကာ “ဒါ မင်းပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကျောက်ယန်းအနှောင့်အယှက်အတွင်း ဟိုယုတွမ်သည် သူ့ကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချခဲ့ပြီး ဘိုင်လူအကယ်ဒမီကို မလေးမခန့်ပြုခဲ့သည်ကို သူ မှတ်မိသည်။ ဤကဲ့သို့သောသူသည် ကွန်ဖြူးရှပ်၏ ဖြောင့်မတ်သော ချီကို စိုက်ပျိုးနိုင်ပြီး ထို့အပြင် ဖြောင့်မတ်သော နှလုံးသားနယ်မြေရှိ ဂရန်းမာစတာအဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်နှင့် တူညီသော အဆင့်အထိ...
ထျန်ဖာကျန်းသည် သူ၏ မျက်လုံးများရှိ အံ့အားသင့်မှုကို ပယ်ဖျက်ကာ ညင်သာစွာ ရယ်မောပြီး တည်ငြိမ်စွာ “မင်းပြောခဲ့သလို ကောင်းတာနဲ့ ဆိုးတာ၊ အလင်းနဲ့ အမှောင်ကို စကားလုံးတစ်လုံးတည်းနဲ့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း သတ်မှတ်လို့ မရဘူး။ ဒါဆို မင်းတစ်ယောက်တည်း သိတာနဲ့ ငါ့ကို ဖြောင့်မတ်သူမဟုတ်ဘူး၊ ပညာမရှိသူမဟုတ်ဘူးလို့ ဘာလို့ သတ်မှတ်နိုင်တာလဲ”
ဤစကားကြောင့် ဟိုယုတွမ်သည် တုန်လှုပ်သွားသည်၊ အကြောင်းမှာ သူသည် စာပေကျွမ်းကျင်သော်လည်း ထျန်ဖာကျန်း၏ စကားများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူ နားလည်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် အခြားသူ၏ လှည့်ကွက်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်ကာ လှောင်ပြောင်စွာ “ငါသိတာ မှားတယ်လို့ မင်း ဆိုလိုနေတာလား”
“လုံးဝ မဟုတ်ဘူး”
“ဒါဆို မင်းနဲ့ မင်းဆရာရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက 'မကောင်းဆိုးဝါး' နဲ့ 'မှောင်မိုက်ခြင်း' ဆိုတဲ့ အမှတ်တံဆိပ်တွေနဲ့ ထိုက်တန်တယ်လို့ မင်း ဝန်ခံမှာ မဟုတ်ဘူးလား”
ကျိယန်ကျီသည် ကျောက်ယန်းကို မဆုံးရှုံးစေရန် သူ၏ ညီမကို ဓားပြများလက်သို့ ပေးအပ်ခဲ့ပြီး ထျန်ဖာကျန်းသည် ကျောက်ယန်းအနှောင့်အယှက်ကို မျှတစေရန် ထျန်ဟောင်လူကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင်လက်ဖြင့် သတ်ခဲ့သည်။
ဟိုယုတွမ်သည် ဆရာနှင့် တပည့်၏ လုပ်ရပ်များဟု ရည်ညွှန်းခဲ့သော အရာများမှာ ဤလုပ်ရပ်များဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။
“ဝူဇုန်ရဲ့ နောက်ဆုံးနှစ်တွေရဲ့ ဓားပြမှု ဘယ်လောက် ကြောက်စရာကောင်းလဲဆိုတာ မင်း နားလည်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ဆရာက သူ့ညီမကို ဓားပြတွေကြားမှာ ပြည်တွင်းစစ်ကို လှုံ့ဆော်ဖို့ သွေးဆောင်မှုအဖြစ် မသုံးခဲ့ရင် ကျောက်ယန်းခရိုင်တစ်ခုလုံးက လူတွေ အရင်ကတည်းက အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ကြလိမ့်မယ်။ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက ယဉ်ကျေးမှု သင်ကြားချက်နဲ့ အစဉ်အလာတွေကို လျစ်လျူရှုပြီး ယုံကျိုးပြည်သူတွေကို အခက်အခဲတွေ ကြုံတွေ့စေခဲ့တာ။ ဟောင်လူရဲ့ အသက်ကို စတေးလိုက်မှ ယုံကျိုးက လူအများအပြားကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပြီး ပြည်နယ်နှစ်ခုမှာ မငြိမ်သက်မှုတွေ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့တာ။ မင်းလိုကောင်က ဘယ်လို နားလည်နိုင်မှာလဲ”