ဟိုယုတွမ်

*ကူချီဂင်ဂင်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။ ဖြူဖွေး၍ လွင့်မျောနေသော တိမ်တိုက်များကို မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျွန်တော်၏ နှလုံးသားသည် အဆုံးမရှိသော ဝမ်းနည်းမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်လျက်ရှိသည်။ ကောင်းကင်သည် မည်သည့်အချိန်တွင် အဆုံးသတ်မည်နည်း။

ပညာရှိသူတို့သည် ကြာမြင့်စွာ ကွယ်လွန်ခဲ့ကြပြီဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ ဥပဒေများသည် ရှေးဦးအစ၏ အရုဏ်ဦးကဲ့သို့ ထာဝရ တည်ရှိနေ၏။

အမိုးစွန်းမှ တိုက်ခတ်လာသော လေပြည်ကြောင့် ကျွန်တော်က စာအုပ်ကို ဖွင့်လှစ်ကာ ဖတ်ရှုလိုက်သည်။ ထိုရှေးဟုန်းစာပေ၏ လမ်းကြောင်းက ကျွန်တော်၏ မျက်နှာကို လင်းထိန်သွားစေသည်။*

ကျိယန်ကျီ၏ အသံသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြားတွင် ကျယ်လောင်စွာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်...

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ သွေးနှင့် ချီ လျော့နည်းလာသောကြောင့် သူသည် ကုန်းကုန်းကွကွနှင့် ခြောက်ကပ်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ မျက်နှာသည် အရေးအကြောင်းများဖြင့် ရှုပ်ထွေးနေသည်။ နက်ရှိုင်းပြီး များပြားကာ အရောင်အဆင်းကင်းမဲ့လျက်ဖြင့် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အခြောက်ခံထားသော အလောင်းနှင့် တူနေသည်။

သို့သော် ဤအချိန်၌ သူ၏ အမူအရာသည် အရင်ကထက် ပို၍ တည်ငြိမ်နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများသည် ကြယ်များကဲ့သို့ တောက်ပပြီး ကြည်လင်နေကာ သူ၏ ဆိုးရွားသော အသွင်အပြင်ကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

သူသည် ညကောင်းကင်ကို လင်းစေသော ရုတ်တရက် ထွန်းလင်းလာသော မီးအိမ်တစ်လုံးကဲ့သို့ ပင်။ ထို့အပြင် အောက်ရှိ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် ညင်သာစွာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ ဟိုယုရှောင်နှင့် အခြားသူများသာမက ကျွမ်းကျင်သူကြီးသုံးဦးမှ ဆရာကြီးခြောက်ပါး၊ တောင်ပိုင်းဆေးဆရာနှင့် ဝူရှင်းပင်လျှင် ဤအချိန်၌ သူ့ကို အနည်းငယ် လေးစားမှုဖြင့် ကြည့်နေကြသည်...

အကြောင်းမှာ ကျွန်တော်၏ ရင်ဘတ်ထဲ၌ မသေဆုံးနိုင်သော တရားမျှတမှု နှလုံးသား တည်ရှိနေသောကြောင့်တည်း။ ဂုဏ်သတင်းနှင့် စည်းစိမ်ဥစ္စာသည် ကျွန်တော့်အတွက် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းမှ တိမ်များသာ ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော့်၏ နှလုံးသား၌ ဝမ်းနည်းမှုသည် အဆုံးမရှိ... ကောင်းကင်သည် မည်သည့်အချိန်တွင် အဆုံးသတ်မည်နည်း။

ပညာရှိသူတို့သည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ကျွန်တော့်ကို အဝေးသို့ ချန်ထားခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ စံနမူနာများသည် ကျွန်တော်၏ နှလုံးသား၌ ထွင်းထုထားသည်။ အမိုးစွန်းအောက်ရှိ လေပြည်တွင် ကျွန်တော် စာအုပ်ကို ဖွင့်ဖတ်လိုက်သည်။ ရှေးခေတ်ပညာရှင်တို့၏ တောက်ပမှုသည် ကျွန်တော်၏ လမ်းခရီး၌ ခိုင်မာစွာ လမ်းညွှန်ပြသလိမ့်မည်။

ဤလေးကြောင်းကဗျာ၏ အဓိပ္ပါယ်ကို ဟိုယုရှောင်သည် စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ရွတ်ဆိုနေရင်း သေလုမျောပါးဖြစ်နေသော မျက်နှာဖြင့် ကျိယန်ကျီကို မော့ကြည့်ကာ နှစ်တစ်ထောင်ကျော် သက်တမ်းရှိသော်လည်း ဖြောင့်မတ်သော မဟာကွန်ဖြူးရှပ်နှင့် တာအိုဘာသာ ကျွမ်းကျင်သူကြီးကို လေးနက်စွာ ရိုသေမှု မထားနိုင်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

စိတ်ကို ကျင့်ကြံခြင်း၊ ရှင်းလင်းစွာ ခွဲခြားခြင်း၊ နှလုံးသားကို ဖြောင့်မတ်စေခြင်း၊ အရာဝတ္ထုများကို စူးစမ်းခြင်း၊ အသိပညာကို တိုးချဲ့ခြင်း၊ သေချာစွာ နားလည်ခြင်း၊ သင်သည် ကွန်ဖြူးရှပ်နှင့် တာအိုဘာသာ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်၏ အမည်များကို ကြည့်လျှင်၊ ဆရာ တည်ထောင်ခဲ့သော ကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒ၏ လမ်းစဉ်သည် နှလုံးသား၏ လေ့လာမှုတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သင်သိလိမ့်မည်။ တစ်စုံတစ်ဦး၏ စကားနှင့် လုပ်ရပ်များသည် နှလုံးသား၏ ဆန္ဒများကို မလိုက်နာပါက၊ ကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒ၏ လမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ကျိယန်ကျီသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ထောင်ကျော်က မြို့သူမြို့သားများကို ကယ်တင်ရန်အတွက် သူ၏ ညီမ ဟုန်လင်အာကို ထိခိုက်စေခဲ့သည်။ သူ မှန်သည်ဖြစ်စေ မှားသည်ဖြစ်စေ ကြည့်သည်ရှုထောင့်ပေါ်တွင် မူတည်သည်။

ဟုန်လင်အာ၏ ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် သူမှားသည်။ သို့သော် လူတစ်သိန်းကျော်၏ ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် သူလုပ်ခဲ့သောအရာသည် လုံးဝမှန်ကန်သော လုပ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

ကျိယန်ကျီသည် မြို့တွင်းရှိ လူတစ်သိန်းကို ကယ်တင်ရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ခြင်းသည် သူမှားသည်ဟု မဆိုလိုပေ။ ဟိုယုရှောင်သည် သူ့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း ထိုကဲ့သို့ ကိုယ်ကျိုးစွန့်၍ ရက်ရောနိုင်မည်မဟုတ်ဟု ဝန်ခံခဲ့သော်လည်း၊ လူတစ်ဦးကို စတေး၍ လူတစ်သိန်းကို ကယ်တင်ခြင်းသည် အမှားမဟုတ်ဟု သူ၏ စိတ်အောက်ခြေတွင် ခံစားနေရဆဲပင်။

သူ အစအဆုံး မှားခဲ့သောအရာမှာ ဟုန်လင်အာအပေါ် အပြစ်ရှိသည်ဟု ခံစားခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

သူ အပြစ်ရှိသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည့်အချိန်သည် သူ၏ လုပ်ရပ်များကို သံသယဝင်လာသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။ တစ်နည်းဆိုရသော် သူသည် တစ်သက်လုံး လိုက်နာခဲ့သော အခြေခံမူများကို တုန်လှုပ်လာပြီး သူ မှီခိုခဲ့သော ကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒ၏ လမ်းစဉ်ကို သံသယဝင်လာခြင်းပင်။

သံသယများ ပေါ်ပေါက်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ဆက်တိုက်တုံ့ပြန်မှုတစ်ခု စတင်လာသည်။

သူ၏ နှလုံးသား၊ သူ၏ လမ်းစဉ်အားလုံး ပြိုလဲလာခဲ့သည်။ သွေးနတ်ဆိုး၏ စကားတစ်ခွန်း သွေးဆောင်မှုကြောင့် ၎င်းသည် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ သူ၏ လေးစားခံ ဆရာပင် သူ့ကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ရပြီး သူ၏ လက်ထောက်သူတော်စင် ဖြစ်လာမည့် လမ်းစဉ်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့ခြင်းပင်။

ကျိယန်ကျီသည် ဟုန်လင်အာအပေါ် သူ၏ အပြစ်ကို ဝန်ခံခဲ့သည်။ ဆရာနှင့် ပညာရှိများ စွန့်ပစ်ခြင်းကို လက်ခံခဲ့သည်။ လက်ထောက်သူတော်စင် ဖြစ်လာမည့် သူ၏ အိပ်မက် ပျက်စီးခြင်းကိုလည်း လက်ခံခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ ဘဝ၏ အဆုံးတွင် သူသည် သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ တရားမျှတမှုအား သူ၏ ကိုယ်ပိုင်လမ်းစဉ်အဖြစ် ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

တတိယအဆင့် မဖျက်ဆီးနိုင်သော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်သည် မဟာယုမင်းဆက်၏ အချိန်၌ပင် တားဆီးခြင်းမရှိဘဲ ရမ်းကားနေသော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဆိုးခေါင်းဆောင်ကို မဖြေရှင်းဘဲထားပါက ကမ္ဘာသို့ ဘေးအန္တရာယ်များစွာ သယ်ဆောင်လာလိမ့်မည်။

ကျိယန်ကျီ၏ အရောင်အဝါသည် ရုတ်တရက် အားကောင်းလာကာ သူ၏ ကုန်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်သည် တဖြည်းဖြည်း ရှည်လာပြီးတစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အရေးအကြောင်းများသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ သူ၏ ယိုယွင်းနေသော မျက်နှာသည် တဖြည်းဖြည်း နုပျိုလာခဲ့သည်။

မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ကျိယန်ကျီသည် ရှေးခေတ် အဘိုးအိုတစ်ဦးမှ ချောမောခန့်ညားသော ရုပ်ရည်ရှိသည့် လူငယ်ပညာရှင်တစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများသည် ကြယ်များကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး သူ့ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒ၏ မြင့်မြတ်သော အလင်းသည် ညကောင်းကင်ကို ထွန်းလင်းစေခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ခဏအကြာတွင် သူ့ကို စွန့်ပစ်ခဲ့သော ဆရာနှင့် ပညာရှိကိုးဦးသည် ယခုအခါ သူ၏ နောက်တွင် အငွေ့အသက်ကဲ့သို့ အရိပ်များအဖြစ် ပေါ်လာပြီး ထိုကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှိများ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ အရောင်အဝါသည် ဖြူဖွေးသော သမုဒ္ဒရာအဖြစ် စုစည်းသွားကာ သူ့ကို ပိုပြီး အားကောင်းလာစေသည်။

“လင်အာ နောက်ဘဝဆိုတာ ရှိခဲ့ရင် မင်းအစ်ကို ကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒကို ကျင့်ကြံမှာ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းကိုလည်း စိတ်ပျက်စေမှာ မဟုတ်ဘူး”

ကျိယန်ကျီသည် သူ့ရှေ့မှ မယ်တော်ဟုန်ကို ငေးကြည့်ကာ သူ၏ လေသံသည် နူးညံ့သော်လည်း သူ၏ အမူအရာသည် ခိုင်မာပြတ်သားနေသည်။ သူ၏ စကားများ အဆုံးသတ်သွားပြီးနောက် သူသည် သူ့ညာဘက်လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး သူ့လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်ကို ဓားပုံစံပြုကာ ရှေ့သို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

“အပေါက်ရှစ်ခု ဝိညာဉ်လောင်ကျွမ်းခြင်း၊ နှလုံးသား ဓားသို့ ပြောင်းလဲခြင်း၊ တံဆိပ်ခတ်”

ကိုးလုံးမြောက်သော စကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် ကျိယန်ကျီ၏ မျက်ဝန်းများသည် ပြတ်သားစွာ အာရုံစူးစိုက်သွားပြီး သူ့နှလုံးသား၏ အပေါက်အမှတ်(၈)တွင် ဖြူဖွေးသော မီးလျှံသည် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာကာ လျင်မြန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေသော မီးတောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပြင် သူ၏နောက်တွင် မိုင်ရာနှင့်ချီ၍ ပျံ့နှံ့နေသော ကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒ၏ ကြီးမားသော ဖြောင့်မတ်သော ချီကိုပါ လောင်ကျွမ်းစေခဲ့သည်။

မယ်တော်ဟုန်၏ အစောပိုင်း လောင်ကျွမ်းနေသော မည်းနက်သော မီးပင်လယ်သည် မကောင်းဆိုးဝါးနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုကို ကိုယ်စားပြုပါက ယခုအချိန်၌ ကျိယန်ကျီ၏ ဖြူဖွေးသော မီးပင်လယ်သည် တရားမျှတမှုနှင့် ပွင့်လင်းမှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ဖြူဖွေးသော မီးပင်လယ်တစ်ခုလုံး လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားကာ မယ်တော်ဟုန်၏ မည်းနက်သော မီးပင်လယ်နှင့် ရောယှက်ကာ တန်ပြန်အားတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ထို့အပြင် မယ်တော်ဟုန်၏ နှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်းရှိသော ညောင်ပင်သည်လည်း ဖြူဖွေးသော မီးပင်လယ်၏ ခြေလှမ်းတိုင်းဖြင့် ကျူးကျော်ခံလိုက်ရကာ မရေမတွက်နိုင်သော နွယ်ပင်များသည် ၎င်းတို့၏ သဘာဝရန်သူကို ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ လိမ်ယှက်ကာ လျင်မြန်စွာပင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ကျိယန်ကျီ၏ အပေါက်အမှတ်(၈)မှ ပေါများသော ကြီးမားသော ဖြောင့်မတ်သော ချီသည် ကောင်းကင်၌ ဖြူဖွေးသော မီးပင်လယ်ကို ဖြစ်ပေါ်ပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ လှည့်လည်နေသော ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ကျိယန်ကျီက ၎င်းကို တဖြည်းဖြည်း မောင်းနှင်လိုက်သည်နှင့်အမျှ ထိုအလင်းတန်းသည် သူ၏ ညာဘက်လက်သို့ သို့မဟုတ် ပို၍တိတိကျကျဆိုရလျှင် သူ ယခုလေးတင် ပြုလုပ်ခဲ့သော ဓားပုံစံ လက်ချောင်းများဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

“ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းဝင်တွေအတွက် အပေါက်အမှတ်(၈)ဆိုတာ တန်ထီယန်နဲ့ အတူတူပဲ။ တစ်သက်တာ ကျင့်ကြံခဲ့တဲ့ ကြီးမားတဲ့ ဖြောင့်မတ်တဲ့ ချီကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး မိမိရဲ့ နှလုံးသားကို ဒီဖြောင့်မတ်တဲ့ ဝိညာဉ်ဓားအဖြစ် ပုံသွင်းလိုက်တာနဲ့ ကျိယန်ကျီဟာ မဟာကွန်ဖြူးရှပ်ဆိုတဲ့ အမည်နဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်။ သူက ဘိုင်လူအကယ်ဒမီရဲ့ ဂုဏ်သတင်းနဲ့ လျော်ညီစွာ နေထိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတာ အသေအချာပဲ”