ဟိုယုတွမ် (၂)

“ဖြောင့်မတ်တဲ့ လမ်းစဉ်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်တဲ့ ဘိုင်လူအကယ်ဒမီဟာ သူ့ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ရှုထောင့်တွေကြောင့် ဒီလို ဂုဏ်သတင်းကို ရရှိခဲ့တာ”

ဤသည်မှာ တာအိုဘာသာ ဆရာ ဝူရှင်းနှင့် တောင်ပိုင်းဆေးဆရာတို့၏ စကားဝိုင်းဖြစ်သည်။ ဟိုယုရှောင်သည် အရာရာကို နားမလည်သော်လည်း အဓိပ္ပါယ်အကျဉ်းကို ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ အမှန်စင်စစ် နှစ်ဦးသား စကားမပြောခဲ့လျှင်ပင် ကျီယန်ကျီ၏ လှုပ်ရှားမှုသည် မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ကို သူ သဘောပေါက်ပြီးဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်၌ သူသည် တောင့်တင်းစွာ ရပ်နေပြီး မလှုပ်မယှက် ကောင်းကင်ကို စိုက်ကြည့်နေကာ သူ၏ မျက်လုံးများသည် ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ မရွေ့ချင်၍ မဟုတ် သူ ရိုးရိုးသားသား မရွေ့နိုင်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ကျီယန်ကျီက "ရပ်" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည့်အချိန်မှစ၍ သူသည် မလှုပ်နိုင်တော့ပေ။

သူ့တစ်ဦးတည်းသာမက၊ ခြောက်ဦးသော ကျွမ်းကျင်သူများအပါအဝင် ထိုနေရာရှိ လူတိုင်း လှုပ်မရတော့ပေ။ မယ်တော်ဟုန်၏ သွေးပင်လယ်၏ ဖိအားသည် မပျောက်သေးဘဲ ယခု ကျီယန်ကျီ၏ ဖြောင့်မတ်သော ချီမီးပင်လယ်ကို ထပ်ထည့်လိုက်သည်။ လူတိုင်းသည် လေးလံသော နတ်ဘုရားနှစ်ပါးက သူတို့၏ ရင်ဘတ်ကို ဖိထားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ခုခံလိုသော စိတ်ကူးများအားလုံးကို ဖယ်ရှားခံလိုက်ရသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ထိုအချိန်၌ သူ၏ ဦးခေါင်းသည် မော့နေသောကြောင့် အပေါ်မှ အခြေအနေကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သည်။

ကျီယန်ကျီ၏ ဓားထိုးချက်သည် အလွန်နှေးကွေးစွာ ရွေ့လျားနေသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် တာအိုဘာသာ ဆရာ ဝူရှင်းပြောခဲ့သော ဖြောင့်မတ်သော ဝိညာဉ်ဓားပင်။ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်ပင် မရွေ့နိုင်သောကြောင့် ၎င်းတို့က အလွန်နှေးကွေးသည်ဟု ခေါ်ကြသည်။ သဘာဝအားဖြင့် ဓားချီသည် ၎င်းတို့အတွက် နှေးကွေးပုံရသော်လည်း အပေါ်မှ မယ်တော်ဟုန်၏ မျက်လုံးများတွင် ဤဓားချီ၏ အရှိန်သည် အစွန်းအထိ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ဓားချီ ပေါ်လာသည့် ချက်ချင်း၌ပင် မယ်တော်ဟုန်၏ မျက်ဝန်းများသည် နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့မှုကို ပြသနေသည်။ သို့သော်လည်း ကျီယန်ကျီ၏ ဖြောင့်မတ်သော ချီမီးပင်လယ်အတွင်း၌ သူမသည်လည်း ထို "ရပ်" ဟူသော အမိန့်ကြောင့် ထိခိုက်ခံရပြီး၊ တွန့်ပင် မတွန့်နိုင်ဘဲ၊ ဓားချီသည် သူမ၏ နဖူးကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်ကို ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ရှီး...

ဖြောင့်မတ်သော ဝိညာဉ်ဓားသည် သူမ၏ နဖူးကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး ရေနှင့် မီးပေါင်းစပ်သွားသကဲ့သို့ မယ်တော်ဟုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထူထဲသော မီးခိုးများ ထွက်ပေါ်လာကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကြမ်းတမ်းသော အသံကို ပြုလုပ်ပြီး သူမ၏ နာကျင်ကိုက်ခဲပြီး ဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ် အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အဟ... အဟ... အစ်ကို ကျွန်မကို ချမ်းသာပေးပါ... အစ်ကို၊ ကျွန်မကို လွှတ်ပေးပါ...

မယ်တော်ဟုန်သည် အမှန်စင်စစ် ကရုဏာတောင်းခံနေသလော။

ဟိုယုရှောင်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး မယ်တော်ဟုန်၏ ငိုကြွေးသံများသည် တောင်းပန်သံများနှင့် ရှိုက်ငိုသံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မျက်မြင်တွေ့နေရသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများသည် အံ့သြမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ကျီယန်ကျီ၏ တည်ငြိမ်သော အမူအရာနှင့် မယ်တော်ဟုန်၏ နောက်ဆက်တွဲ အော်ဟစ်သံများကို ကြားပြီးနောက် ဤအံ့အားသင့်မှုသည် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

“လွှတ်ပေးပါ... လင်အာကို ချမ်းသာပေးပါ... အစ်ကို... ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ်... ဟီးဟီး... ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ်... ဟီးဟီးဟီး... ဟီးဟီးဟီး...”

မယ်တော်ဟုန်၏ ငိုကြွေးသံသည် အစပိုင်း၌ ရက်စက်သော ရယ်မောသံအချို့နှင့် ရောယှက်နေသည်။ သို့သော် သူမ၏ တောင်းပန်မှုများသည် အချည်းနှီးဖြစ်ကြောင်း သိရှိလာသောအခါ သူမ၏ ငိုကြွေးသံများ တိမ်မြုပ်သွားရုံသာမက ချွန်ထက်ပြီး ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်သော ရက်စက်သော ရယ်မောသံသည် ပိုမို ရမ်းကားပြီး ထိန်းချုပ်မှုမဲ့လာသည်။

“အို လူအို မင်းရဲ့ အသက်နဲ့ ငါ့ကို သတ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ငါဟာ တတိယ ကံအဆင့်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး၊ မဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့ ကံအဆင့်ကို ရောက်ရှိပြီးပြီ၊ ငါ့ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာဟာ ထာဝရ မသေနိုင်ဘူး၊ ဘယ်ပြင်ပအင်အားကမှ ငါ့ကို မဖျက်ဆီးနိုင်ဘူး။ ငါ့ကို ဖိနှိပ်နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းက နတ်ဘုရားမင်းဆက်ရဲ့ တံဆိပ်နဲ့ပဲ။ မဟာယုမင်းဆက်ဟာ ကြာမြင့်စွာကတည်းက သဲသောင်ပြင်ထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။ ငါဟာ မနိုင်တဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခုပဲ။ မင်းရဲ့ အသက်ကို စတေးရင်တောင် ငါ့ကို မဖျက်ဆီးနိုင်ဘူး၊ ဟားဟားဟား...”

“ဒီကမ္ဘာက အရာအားလုံးမှာ တန်ပြန်အရာရှိတယ်၊ ကောင်းကင်အောက်မှာ မဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့အရာ မရှိဘူး။ မင်းဆီမှာ အဖိုးတန်ဆုံးအရာကတော့ နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိတဲ့ သွေးသစ်ပင်နှလုံးသားပဲ၊ မင်းရဲ့ အားနည်းချက်အကြီးဆုံးကလည်း အဲဒါပဲ”

ကျီယန်ကျီ၏ စကားများကြောင့် မယ်တော်ဟုန်၏ ရယ်မောသံသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ဟိုယုရှောင်သည် ဤစကားများ၏ အဓိပ္ပါယ်ကို ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး၊ သူ၏ အကြည့်သည် ဆရာယွမ်ကုန်းနှင့် မော့ဇီဆီသို့ ရောက်သွားသည်။

“မင်းရဲ့ အစစ်အမှန်ပုံသဏ္ဌာန်ကို မိုယွမ်ဇီက အရင်က တစ်ခါ ဖျက်ဆီးခဲ့တယ် မဟုတ်လား”

မယ်တော်ဟုန်၏ မျက်လုံးများသည် မှောင်မိုက်သွားသော်လည်း သူမ စကားမပြောမီ ကျီယန်ကျီသည် လှည့်ကာ အောက်သို့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဝူရှင်း… တောင်ပိုင်းဆေးဆရာ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အားကို ကျွန်တော့်ကို ခဏလောက် ငှားပြီး ဒီနတ်ဆိုးကို သတ်ဖို့ ကူညီပေးပါ...”

“ကောင်းပြီ”

ကျီယန်ကျီ၏ စကားကို ကြားသောအခါ၊ တာအိုဘာသာ ဆရာ ဝူရှင်းနှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာ တောင်ပိုင်းဆေးဆရာတို့သည် တစ်ပြိုင်နက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ အကြည့်များ စူးစိုက်သွားပြီး သူတို့သည် သူတို့လက်ကို ဆန့်တန်းကာ ဆရာယွမ်ကုန်းနှင့် မော့ဇီတို့ကို ညင်သာစွာ ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် သူတို့၏ နောက်ကျောမှ သွေးရောင်ဓားရှည်နှစ်လက် လွင့်ထွက်လာသည်။

ထိုအင်အားကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးသည် သွေးရောင်ဓားရှည်များကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူတို့၏ အရောင်အဝါသည် ရုတ်တရက် အဆပေါင်းများစွာ တိုးလာသည်။ သူတို့၏ မူလခိုင်မာသော အသွင်အပြင်များသည် တစ်ချိန်တည်း၌ စွမ်းအားများစွာ ဆုံးရှုံးသွားပုံရသောကြောင့် ပါးလွှာပြီး ကျဲပါးသွားသည်။

၎င်းတို့သည် ဤအချိန်ကို အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းနေပုံရသည်။ သူတို့၏ လက်ထဲရှိ သွေးရောင်ဓားရှည်များသည် တစ်ခုစီတွင် ရွှေရောင်ဗုဒ္ဓအလင်းနှင့် တာအိုဘာသာ ခရမ်းရောင်ချီကို ဆောင်ထားပြီး၊ ကောင်းကင်ကို ထိုးခွဲကာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အာကာသကွဲအက်မှုများကို ဖန်တီးကာ၊ မယ်တော်ဟုန်၏ ပခုံးများကို တိုက်ရိုက် ထိုးစိုက်သွားသည်။

ဓားရှည်နှစ်လက်သည် သူမ၏ ပခုံးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့် ချက်ချင်း၌ပင် လှုပ်မရတော့သော မယ်တော်ဟုန်သည် သေလုမျောပါးဖြစ်နေသော မျက်နှာသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမ၏ အသက်စွမ်းအင်သည် အနည်းဆုံး ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း လျော့နည်းသွားသည်။

သို့သော် သူမသည် ခေါင်းကို မော့လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှု၏ အရိပ်အယောင်မျှ မရှိပေ။ ယင်းအစား သူမသည် သူမ၏ ပခုံးများရှိ ဓားရှည်များကို ဘယ်ညာကြည့်ကာ ထို့နောက် ကျီယန်ကျီကို အကြည့်ပြန်ပို့ကာ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“မိုယွမ်ဇီက ငါ့ကို သတ်ပြီး ငါ့ရဲ့ သစ်ပင်နှလုံးသားကို သုံးပြီး ဓားသုံးလက် လုပ်ခဲ့တာကို မင်း ကောင်းကောင်းသိတယ်။ ဝမ်းနည်းစရာက ရှဲကျောက်နဲ့ ရှဲယန်တို့ ရှိနေတုန်းပဲ၊ သွေးအရိပ်ပဲ ပျောက်နေတာ။ မင်း ငါ့ကို သတ်လို့ မရတဲ့ပုံပဲ...”

တာအိုဘာသာ ဆရာ ဝူရှင်းနှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာ တောင်ပိုင်းဆေးဆရာတို့သည် သူတို့၏ အရိပ်များသာ ရောက်လာခဲ့ပြီး ယခု ကျီယန်ကျီ၏ အသက်စွမ်းအင်သည် လုံးဝ ကုန်ဆုံးသွားကာ နောက်ထပ် လုပ်ဆောင်ရန် အားအင် မရှိတော့ပေ။ သူမကိုယ်တိုင်ပင် သူမ၏ အသက်စွမ်းအင် ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းသာ ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီး သိသိသာသာ ဟန့်တားခံရပြီး အားနည်းသွားသော်လည်းသူမ မသေခဲ့ပေ။ ထိုအရာက ငြင်းမရနိုင်သော အချက်အလက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးတစ်ကောင်အတွက် သေခြင်းကို ရှောင်ရှားနိုင်သမျှကာလပတ်လုံး အားကောင်းသော ပြန်လည်ကောင်းမွန်နိုင်စွမ်းများသည် အင်အားသည် နောက်ဆုံး၌ ပြန်လည်ရရှိလာမည်ဖြစ်ပြီး သွေးလုံလောက်စွာ ရရှိပါက ဤဖြစ်စဉ်သည် အချိန်များစွာ ကြာမည်မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် သူမသည် မဖျက်ဆီးနိုင်သော နယ်ပယ်၏ အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး အခြားသာမန် နတ်ဆိုးများထက် မည်သည့်နည်းနှင့်မဆို အဆမတန် သာလွန်သည်။

ထို့ကြောင့် သူမ၏ အမြင်၌ ကျီယန်ကျီသည် သူမကို မသတ်နိုင်ခြင်းသည် ရှောင်လွှဲမရသော အဆုံးအဖြတ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့လေးနှစ်တုန်းက သွေးအရိပ်ဓားကို ငါ ယူလာခဲ့တာလို့ မင်းသိပြီးသားဆိုတော့၊ ငါ သွေးအရိပ်ဓားကို မယူလာဘူးလို့ မင်းထင်နေတာလား”