ဟိုယုတွမ်၏ ရည်ရွယ်ချက် (၃)
Vol. 23 Ch. 316
သူသည် ဟိုယုတွမ်ကို အဖိုးတန် ကျောက်စိမ်းတစ်လုံးကို ကြည့်ရှုနေသကဲ့သို့ ကြည့်နေပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ရင်ခုန်လှုပ်ရှားမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤတစ်ကြိမ် ကျောက်ယန်သို့ သူ ပြန်လာခြင်းသည် ယခုအချိန်အထိ အတော်အတန် အောင်မြင်မှု ရရှိထားသော်လည်း ဟိုယုတွမ်ကဲ့သို့ ကြီးမားသော အံ့အားသင့်မှုကို သူ ဘယ်သောအခါမျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။
“ကောင်လေး ငါနဲ့အတူ ဘိုင်လူအကယ်ဒမီကို မလိုက်ချင်ဘူးလား”
အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ဟိုယုတွမ်သည် ရုတ်တရက် ဤစကားများကို သူ၏ နားထဲတွင် ကြားလိုက်သည်။ ဘိုင်လူအကယ်ဒမီ ဟူသော စကားလုံးလေးလုံးကို ကြားသောအခါ သူ၏ အမူအရာက အလွန်အံ့သြသွားခဲ့သည်။
သို့သော် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် တုံ့ဆိုင်းမှု၏ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်...
ဟိုယုတွမ် ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းသည်ကို မြင်သောအခါ ကျီယန်ကျီ၏ မျက်ခုံးများသည် ချက်ချင်း ကျုံ့သွားသည်။
......
တုံလင်ခရိုင် ကောင်းကင်ထက်၌
“အဲဒီလို မဟုတ်ဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့လေးနှစ်တုန်းက မင်း ငါနဲ့အတူ ဘိုင်လူအကယ်ဒမီကို ပြန်လိုက်လာခဲ့ရင်၊ ဒီနေ့ အခြေအနေက ဒီလိုမျိုး ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး”
ကျီယန်ကျီ၏ တုံ့ပြန်မှုသည် လေးနှစ်အောက်က ဟိုယုတွမ်၏ အတွေးများကို ယခုလက်ရှိသို့ ပြန်လည်ဆွဲခေါ်လိုက်သည်။ သူတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်နေပြီး လက်သီးများကို ဆုပ်ထားကာ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲရှိ ဒေါသကို ဖုံးကွယ်ရန် မကြိုးစားကြပေ။
“သွေးနတ်ဆိုးရဲ့ အဓိကကိုယ်ထည်က လင်အာပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်သုံးရာကျော်က ကျောက်ယန်အဖြစ်အပျက် မဖြစ်ခင်မှာ လင်အာက ငါ့ကို သူ့ရဲ့ အစ်ကိုကြီးကို အင်မတန် ချစ်ခင်ခဲ့တယ်။ သွေးနတ်ဆိုးအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားပြီးနောက်မှာလည်း သူက ပညာရှိကို အထူးခံစားချက်တွေ ရှိနေမှာပဲ၊ ဒါကြောင့် ထျန်းဟုန်လူက သူ့ရဲ့ ပြန်လည်ရှင်သန်ဖို့အတွက် ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် အသုံးဝင်နိုင်တယ်ဆိုတာ သိလိုက်ရတဲ့အခါ ဖာကျန့်ကနေတစ်ဆင့် သွေးအရိပ်ဓားကို သူ့ဆီ ပို့ပေးဖို့ ငါ စီစဉ်ခဲ့တယ်။
နောက်ပိုင်း ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲ မင်းသိတယ်...”
ဟိုယုတွမ် တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏ အမှတ်ရမှုများသည် သူ ထျန်းဟုန်လူကို ပထမဆုံး မြင်တွေ့ခဲ့သော အချိန်သို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။ သူ၏ အတွေးများသည် တဖြည်းဖြည်း ရှင်းလင်းလာပြီး မယုံကြည်နိုင်သော အကြည့်တစ်ခု သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာကာ သူသည် အောက်သို့ မထိန်းနိုင်ဘဲ ကြည့်လိုက်သည်။
သူကြည့်နေသော ဦးတည်ရာသည် ထိုအချိန်၌ မလှုပ်နိုင်သော ဟိုယုရှောင်ဆီသို့ တည့်တည့် ဖြစ်သည်...
ဟိုယုရှောင်၏ မျက်လုံးများသည် ရုန်းကန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ပဉ္စမမြောက်ညီလေးက သူ့ကို ဤသို့ အဘယ်ကြောင့် ကြည့်နေသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်နေသည်။ သူက သူ့ကို သံသယဝင်နေခြင်းပင်။
ပြီးခဲ့သည့်နှစ်က ထျန်းဟုန်လူကို ပြန်ခေါ်လာသူမှာ သူဖြစ်သည်။
အရှေ့ဘက်တောင်ပံတွင် ထျန်းဟုန်လူကို စီစဉ်ပေးသူမှာလည်း သူဖြစ်သည်။
ပဉ္စမမြောက်ညီလေးသည် သူ့၏ အစ်ကိုအရင်းက သူ့ကို ပရိယာယ်ဆင်နေသည်ဟု သံသယဝင်နေသည်။
ဒီကောင် ကျီယန်ကျီက သေသွားရင်တောင် သူ့ကို ထောင်ချောက်ဆင်ဖို့ မမေ့ဘူး...
ညီအစ်ကိုများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး သံသယဝင်လာသည်နှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ရန် ခက်ခဲလာသည်။
ဟိုယုရှောင်သည် ကျီယန်ကျီ၏ လုပ်ရပ်များနောက်ကွယ်ရှိ ရည်ရွယ်ချက်ကို မသိခဲ့ပေ။ သူသည် လွတ်မြောက်ကာ စကားပြောရန် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအားလုံးကို စုစည်းရင်း ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသော်လည်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ မအောင်မြင်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည် ဟိုယုတွမ်၏ အားကိုးရာမဲ့သော အကြည့်ကိုသာ ကြည့်နေနိုင်ပြီး သူ၏ နှလုံးသားသည် အလျင်စလိုဖြင့် တောက်လောင်နေသည်...
ကျီယန်ကျီသည် ဤအချိန်၌ မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်ကာ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ဆောင်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ဟိုယုရှောင်သည် မိမိကိုယ်ကို ရှင်းပြနိုင်စွမ်းမရှိခြင်းသည် သေချာပေါက် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအရာကို သဘောပေါက်ပြီးနောက် ဟိုယုရှောင်သည် ရုတ်တရက် ဆိုးရွားသော အကြည့်ဖြင့် ကျီယန်ကျီကို ကြည့်လိုက်သည်။
ကျီယန်ကျီ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ် ဝိညာဉ်ဆန်လာသော်လည်း မြေပြင်မှ ဟိုယုရှောင်၏ ဆိုးရွားသော အကြည့်ကို ငုံ့ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်ဝန်းနက်ရှိုင်းစွာ၌ အားပျော့သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု တဖျတ်ဖျတ် လှုပ်ရှားသွားသည်။
“နောက်ထပ် အားနည်းချက်တွေ မရှိတော့တဲ့ ငါတို့ရဲ့ ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းမှာ... ဒီအချိန်ကစပြီး အမွေခံတွေ ရှိလာလိမ့်မယ်”
ဟိုယုတွမ်သည် ဟိုယုရှောင်ကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ အစ်ကိုကြီးအပေါ် လေးစားမှုက နောက်ဆုံး၌ ဟိုယုရှောင်ကို မေးခွန်းထုတ်လိုသော ဆန္ဒကို ချိုးနှိမ်စေခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းကာ တဖြည်းဖြည်း မယ်တော်ဟုန်ဆီသို့ ရွှေ့ပြောင်းလိုက်သည်။
ထိုအချိန်၌ မျက်လုံးအားလုံးသည် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို သူသိသည်။ ဤလူများက သူ့ကို ဘာလုပ်စေချင်သည်ကို သူနားလည်သည်။ သူ ဘာလုပ်သင့်သည်ကို သူ ပို၍ ရှင်းလင်းစွာ သိသည်...
သို့သော်လည်း ထိုသို့ပင်ဖြစ်လင့်ကစား သွေးအရိပ်ဓားကို ကိုင်ထားသော လက်သည် အချိန်အတော်ကြာ တုန်ခါနေပြီး မလှုပ်ရှားခဲ့ပေ။ သူသည် မယ်တော်ဟုန်ကို ကြည့်နေစဉ်၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပို၍ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများသည် ရုန်းကန်မှုနှင့် နာကျင်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အထူးသဖြင့် မယ်တော်ဟုန်သည် သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ သူမ၏ အကြည့်တွင် လှိုင်းထန်မှုမရှိဘဲ ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဟိုယုတွမ်၏ နှလုံးသားကို ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်။
အသက်ရှူတစ်ရာကျော်ကြာ ရုန်းကန်ပြီးနောက် လူတိုင်းကြည့်ရှုနေစဉ် ဟိုယုတွမ်သည် မည်သူမျှ မမျှော်လင့်သော လှုပ်ရှားမှုကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ သူသည် ရုတ်တရက် ဓားကို သူ၏ လည်ပင်းဆီသို့ မြှောက်လိုက်သည်...
ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူ၏ နှလုံးသား၌ နာကျင်မှုကို မခံနိုင်သောကြောင့် သူသည် မိမိကိုယ်ကို အဆုံးစီရင်ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။
မြေပြင်ပေါ်တွင် ဟိုယုရှောင်၏ အကြည့်သည် အလွန်ကြမ်းတမ်းပြီး သူ၏ နဖူးပေါ်ရှိ သွေးကြောများသည် ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ ဒုတိယအကြီးအကဲ ဟိုယုချန်နှင့် စတုတ္ထအကြီးအကဲ ဟိုယုကျီတို့သည်လည်း ဤမြင်ကွင်းကို တူညီသော ပြင်းထန်မှုဖြင့် မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ကြပြီး ဝင်ရောက်ရန် သူတို့၏ ဆန္ဒသည် ရူးသွပ်သောအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော်လည်း သူတို့ လုံးဝ မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ...
အချိန်မီပင် တည်ငြိမ်သော အသွင်အပြင်ရှိသော မယ်တော်ဟုန်သည် ရုတ်တရက် ဟိုယုတွမ်၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး သွေးအရိပ်ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ကာ သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်နှင့် ချိန်ရွယ်ကာ ပြတ်သားစွာ ရှေ့သို့ ထိုးစိုက်လိုက်ပြီး ဟိုယုတွမ်၏ လက်မောင်းထဲသို့ လဲကျသွားသည်။
ဖွတ်...
“မဟုတ်ဘူး”