ဖျက်စီးခြင်းလက်ဝါး (၃)

မည်းနက်သော ဝတ်ရုံကို ခြုံလွှမ်းထားသော ဟွမ်ဖူရှင်း၏ မျက်နှာသည် မည်သို့မည်ပုံ ရှိသည်ကို ခွဲခြား၍ မရသောကြောင့် သူ၏ အမူအရာကို မသိနိုင်သော်လည်း သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကိုမူ ဖမ်းယူနိုင်ခဲ့သည်။ လူအများရှေ့မှောက်တွင် သူသည် သူ့ညာဘက်လက်ကို ဆန့်တန်းကာ ချဉ်းကပ်လာသော ကျင်းထျန်ယုကို ညင်သာစွာ တွန်းထုတ်လိုက်ရုံသာ ရှိသည်။

၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ညင်သာသော တွန်းအားတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုလှုပ်ရှားမှု၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အားစိုက်မှုသည် ဟိုယုရှောင်အပါအဝင် အောက်တွင်ရှိသော လူတိုင်းကို စိတ်ပျက်စေခဲ့သည်။ သူ၏ အမူအရာနှင့် ကျင်းထျန်ယု၏ ပြင်ဆင်ထားသော အနေအထားကို ထောက်ရှုခြင်းအားဖြင့် ဟွမ်ဖူရှင်း၏ အားသည် အလွန်အမင်း ကြီးမားသင့်သည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် အနိုင်ရသည်ဖြစ်စေ ရှုံးသည်ဖြစ်စေ အနည်းဆုံးအားဖြင့် ကျင်းထျန်ယုကို အရှိန်အဝါဖြင့် လွှမ်းမိုးထားသင့်သည်။

ထိုအတွေးက လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် ခဏတာမျှသာ တည်ရှိခဲ့သည်...

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လူတိုင်း၏ မျက်နှာများက ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် တုန်လှုပ်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

ဟွမ်ဖူရှင်းသည် သူ့ညာဘက်လက်ဝါးကို အသုံးပြု၍ ညင်သာစွာ တွန်းထုတ်လိုက်ရုံသာ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် သူ၏ရှေ့ရှိ လေထုကို တွန်းထုတ်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခုလုံးကို တွန်းထုတ်နေသကဲ့သို့ ထင်နေရခြင်းပင်။ လူတိုင်းသည် ဟွမ်ဖူရှင်း၏ ညာဘက်လက်ဝါးမှ လေစီးကြောင်းများ၏ အနှောင့်အယှက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိခဲ့သည်။

ကောင်းကင်၊ မြေကြီးနှင့် လေစီးကြောင်းများသည် ဟွမ်ဖူရှင်း၏ လက်ဝါးကြောင့် ပြင်းထန်သော ပြောင်းလဲမှုများအား ခံစားနေရပုံပင်။ နေရာတစ်ခုလုံးသည် ကျင်းထျန်ယု၏ ဓားစွမ်းအင်ကို ဖိနှိပ်ထားပြီး ထိုနေရာနှင့်အတူ ဟွမ်ဖူရှင်း၏ လက်ဝါးရာတစ်ခု လိုက်ပါလာခဲ့ခြင်းပင်။

ထိုလက်ဝါးရာသည် အစပိုင်းတွင် သာမန်အရွယ်အစားသာ ရှိသော်လည်း လေထဲတွင် ရုတ်တရက် မိုင်ဆယ်ဂဏန်းနီးပါးအထိ ဖောင်းကားလာသည်။ ပြင်းထန်သော ဓားစွမ်းအင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရပြီးနောက် မိုင်တစ်ရာကျော်အထိ ကြီးထွားလာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကျင်းထျန်ယု၏ ဓားစွမ်းအင်နှင့် တည့်တည့် ရင်ဆိုင်သောအခါ မိုင်ငါးရာကျော်အထိ ကြီးထွားလာ၏။

မိုင်ငါးရာကျော်အထိ ဆန့်တန်းနိုင်သော လက်ဝါးသည် မည်မျှ ကြီးမားသနည်း။

အရှေ့မှ အနောက်သို့ ဆန့်တန်းကာ အဆုံးမရှိ တည်ရှိနေပြီး လက်ညှိုးတစ်ချောင်းတည်းပင် မိုင်ဆယ်ဂဏန်းအထိ ရှည်လျားသည်။ ကျင်းထျန်ယု၏ စတုသင်္ကေတဓားစွမ်းအင်သည် နေနှင့်လကို ကွယ်ကာနိုင်လျှင် ဟွမ်ဖူရှင်း၏ လက်ဝါးရာသည် ၎င်း၏ စတုသင်္ကေတဓားစွမ်းအင်ကို ဖုံးအုပ်နိုင်ပြီး ပို၍ပင် ကြီးမားသော အရှိန်အဟုန်ရှိနေခြင်းပင်။

ဤလက်ဝါးသည် လူတိုင်း၏ အမြင်အာရုံနှင့် သိမြင်နိုင်စွမ်းကို ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ လူအားလုံးသည် လက်ဝါးရာနှင့် ဓားစွမ်းအင်တို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကိုသာ အာရုံစိုက်နိုင်ခဲ့သည်။ အင်အားကြီးမားသော သတ္တဝါများ၏ မွေးရာပါ ကြောက်ရွံ့မှုက သူတို့၏ ခြေထောက်များကို အားပျော့စေကာ အချို့မှာ ပါးစပ်မှ အမြှုပ်ပင်ထွက်လာပြီး အချို့မှာ ပြင်းထန်သော ဓားစွမ်းအင်နှင့် ကျန်ရှိသော လက်ဝါးလေများကြောင့် အမှန်တကယ်ပင် တုန်လှုပ်ကာ သေဆုံးသွားကြသည်။ သို့သော် တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မပြေးနိုင်ခဲ့သလို ဆရာကြီးခြောက်ဦးပင် ပြေးနိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

သူတို့ မပြေးရခြင်းမှာ မပြေးချင်သောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ လုံးဝ မပြေးနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အင်အားကြီးမားသော သတ္တဝါနှစ်ဦးမှ ထုတ်လွှတ်သော လွှမ်းမိုးသော ဖိအားကြောင့် သူတို့သည် လှုပ်ရှား၍ မရတော့ဘဲ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေနိုင်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

“ကာရို ဖျက်ဆီးလက်ဝါး”

ကျင်းထျန်ယုက တီးတိုးပြောကာ ဟွမ်ဖူရှင်း၏ လက်ဝါးနာမည်ကို ခေါ်လိုက်သည်။ မျက်မှောင်ကြုတ်ထားသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေဆဲပင်။ ဟွမ်ဖူရှင်း၏ ဖိနှိပ်သော လက်ဝါးလေများအောက်တွင် သူ၏ ဓားစွမ်းအင်သည် အားမပျော့သွားဘဲ ပို၍ပင် အားကောင်းလာခဲ့သည်။

ဓားသမားတစ်ဦး၏ ကြီးမြတ်မှုသည် ဓား၌ တည်ရှိသည်မဟုတ်ဘဲ ထိုကြောက်ရွံ့ခြင်းကင်းမဲ့သော ဓားနှလုံးသားနှင့် မည်သည့်အခက်အခဲကိုမဆို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ချိုးဖျက်ရန် ရဲရင့်သော ဓားထဲ၌ တည်ရှိနေခြင်းပင်...

ဓားစွမ်းအင်နှင့် လက်ဝါးရာတို့ တိုက်မိသောအခိုက်တွင် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများသည် ခဏတာ မျက်စိကွယ်သွားကာ သူတို့၏ရှေ့တွင် အဆုံးမရှိသော လေစီးကြောင်းများနှင့် အလင်းတန်းများကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အချိန်အတော်ကြာ ကြာမြင့်ခဲ့ပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ခဏတာမျှသာဖြစ်ပြီး လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် မြေပြင်ကို လှုပ်ခတ်စေသော အသံတစ်ချက် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် မြေပြင်ကို လွှမ်းခြုံသွားသော ကြီးမားသော လေစီးကြောင်းတစ်ခု လိုက်ပါလာကာ လူတိုင်း၏ မျက်နှာများသည် ကြောက်ရွံ့မှုအသွင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဟိုယုရှောင်လည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင်၊ သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် လေစီးကြောင်းဖြင့် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ၎င်းသည် တိုက်ခိုက်မှု၏ ကျန်ရှိသော အကျိုးဆက်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ ပိုမိုပြင်းထန်သော နောက်ဆက်တွဲ တုန်လှုပ်မှုများကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် သူသည် မခုခံဘဲ သူ၏ စစ်မှန်သော ချီဖြင့် အားကို ဆက်တိုက် လျှော့ချရင်း နောက်ဆုတ်နေရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့တိုင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွားပြီး သူမျက်လုံးဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် မိုင်ဆယ်ကျော် နောက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် သူ၏မျက်နှာက အံဩမှုဖြင့်ပြည့်နှက်သွား၏...

သူ့ဘေးတွင် မည်သူမျှ မမြင်ရတော့ပေ။ အနီးဆုံးလူများသည် မိုင်နှစ်ဆယ်အထိ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ဟိုယုချန်သည် ၎င်းတို့အထဲတွင် ပါဝင်သည်။ သံထည်နံရံများမှလွဲ၍ တုန်လင်မြို့၏ အရှေ့ဘက်ခြမ်းရှိ အရာအားလုံးသည် ပြိုပျက်သွားခဲ့သည်။ အပျက်အစီး သို့မဟုတ် အမှိုက်ပုံများထက်ပင် လူများမှလွဲ၍ အရာဝတ္ထုအားလုံး ပြာဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ဖုန်မှုန့်တစ်မှုန်မျှပင် မတွေ့ရတော့ပေ။

မြို့ရိုး၏ အခြားတစ်ဖက်ရှိ ရှုကျိုးတပ်မတော်ဘက်သို့ သူကြည့်လိုက်သောအခါ ဟိုယုရှောင်၏ မျက်လုံးများ ကျုံ့သွားပြီး သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှုအနည်းငယ် လင်းလက်သွားသည်။

ရှုကျိုးတပ်မတော်တွင် အစပိုင်း၌ လူနှစ်သောင်းကျော်ရှိသော်လည်း ယခုအခါ ထက်ဝက်ကျော် ကျဆုံးသွားခဲ့သည်။ ကျန်ရှိသော ရပ်နေသူများသည် တစ်သောင်းအောက်သာ ရှိတော့ပုံပင်။

တုန်လင်မြို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ရှုကျိုးတပ်မတော်သည် ပိုမိုပြင်းထန်သော ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများကို ခံစားခဲ့ရခြင်းပင်။

ထိုအရာက ဟွမ်ဖူရှင်း အသာစီးရနေကြောင်း ညွှန်ပြနေခြင်းပင်...

“ဟွမ်ဖူရှင်း ဒီနေ့ ငါ အရှုံးပေးမယ် ဒါပေမဲ့ ငါတို့ လူချင်းတွေ့တဲ့နေ့မှာ မင်းကို သတ်မယ်”

“ငါ စောင့်နေမယ်”

ကောင်းကင်မှ ဒေါသသံပါသော ကျင်းထျန်ယု၏ အသံနှင့် ဟွမ်ဖူရှင်း၏ တည်ငြိမ်ပြီး မထီမဲ့မြင်သော တုံ့ပြန်မှုတို့ ပထမဆုံး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤထူးခြားစွာ ကွဲပြားသော အသံနှစ်ခုသည် ဟိုယုရှောင်၏ ခန့်မှန်းချက်ကိုလည်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။