ဖုံးကွယ်ထားသာအင်အား (၃)
Vol. 24 Ch. 328
“ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြီးအကဲ၊ ဒါ တကယ်မှန်ရဲ့လား”
...
ဆရာတော် ဖန်ယင် ထွက်သွားသည်နှင့် ဖန်လောင်ဟဲ၏ အမိန့်အောက်ရှိ အိမ်တော်တပ်မတော်မှ ကျန်ရှိသော စစ်သား ငါးထောင်မှ ခြောက်ထောင်ခန့်သည် ဟိုယုရှောင် ယခုပြောခဲ့သော စကားကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီး သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ တက်ကြွလာခဲ့သည်။ သူတို့သည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ဆွေးနွေးနေကြပြီး အများအပြားသည် ဟိုယုရှောင်ထံမှ တိုက်ရိုက် အတည်ပြုချက်ကို တောင်းခံလာကြသည်။
ဟိုယုရှောင်သည် အိမ်တော်တပ်မတော်ဘက်သို့ ခေါင်းလှည့်လိုက်သောအခါ သူ၏နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် ပြုံးရွှင်သွားသည်။ တုန်လင်မှ စစ်သားသုံးသောင်းတွင် ငါးထောင်ကျော်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ သူ၏နှုတ်ခမ်းပေါ်ရှိ အပြုံးသည် ပို၍ပင် နက်ရှိုင်းလာသည်။
“ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါ အမှန်ပါပဲ။ သခင်ဟို မြို့ထဲကို အစောပိုင်းက ဝင်လာတုန်းက နတ်ဆိုးတွေက အရေးပါတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု လုပ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ကြိုတင်သိခဲ့တာ။ ဒါကြောင့် ငါက ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ လူတွေကို ကြိုတင်ပြီး ရွှေ့ပြောင်းခဲ့တယ်။ ကံအားလျော်စွာ မြို့ထဲမှာ လူအများအပြား သွေးနတ်ဆိုးရဲ့ အစစ်အမှန်ပုံစံကို ကြောက်လန့်နေတာကို တွေ့တော့ ငါက အခွင့်ကောင်းယူပြီး သူတို့ကိုလည်း မြို့ပြင်ထုတ်သွားခဲ့တယ်၊ လူတစ်သိန်းကျော်လောက်ရှိမယ်။ သူတို့ အခု မြို့ရဲ့အနောက်ဘက်မှာ ရောက်နေကြတယ်။ ငါ အခုချက်ချင်း သူတို့ကို ပြန်လာဖို့ အကြောင်းကြားလိုက်မယ်”
သူပြောပြီးသည်နှင့် ဟိုယုချန်ဘက်သို့ လှည့်ကာ တစ်ခုခုပြောရန် ပြင်လိုက်သည်...
“သူတို့ တကယ် အသက်ရှင်နေသေးတယ်၊ ငါ့မိသားစု တကယ် အသက်ရှင်နေသေးတယ်”
“မြို့အနောက်ဘက် အပြင်မှာ ငါ့မိန်းမနဲ့ ကလေး အသက်ရှင်နေသေးတယ်၊ ဟားဟားဟား…”
“ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြီးအကဲ၊ မင်းက ကျွန်တော် ကျန်းချန်အတွက် ဒုတိယမိဘတစ်ဦးနဲ့ တူတယ်။ ဒီနေ့ကစပြီး မင်း ဘာအမိန့်ပေးပေး ငါ ဘယ်တော့မှ မတွန့်ဆုတ်ဘူး”
“ငါ ဟုန်တောင်လည်း အတူတူပဲ ခံစားရတယ်”
“ကျွန်တော်လည်း အတူတူပဲ”
ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ဟိုယုရှောင်သည် သူ့ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းကာ လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ခက်ခဲတဲ့ အနေအထားမှာ မထားပါနဲ့။ ဒီလိုပြောရင် သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်း ဒါမှမဟုတ် ဆရာတော်တွေ သိသွားရင် သခင်ဟိုကို မီးပေါ်တင်ထားသလို ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော် သဘာဝအတိုင်း လုပ်ခဲ့တာပါ၊ ဘယ်သူ့ဆီကမှ ဘာပြန်ရမယ်လို့ မမျှော်လင့်ပါဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး စကားပြောတာကို သတိထားပါ”
ဟိုယုရှောင်သည် အိမ်တော်တပ်မတော်မှ ဤစစ်သားများသည် မိသားစုများကို မည်မျှတန်ဖိုးထားသည်ကို လျှော့တွက်ထားကြောင်း ထင်ရှားသည်။ သူ၏စကားများကို ကြားပြီးနောက် ပို၍ဉာဏ်ကောင်းသူအချို့သည် နားလည်ပြီး စကားပြောခြင်းကို ရပ်လိုက်သော်လည်း မိသားစုများ အသက်ရှင်နေသည်ကို သိရ၍ ဝမ်းသာလွန်းသော အခြားသူများစွာသည် သူတို့၏ စိတ်ခံစားချက်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ ထပ်မံ အော်ဟစ်လာကြသည်။
“ရေတစ်စက် ချီးမြှင့်ရင် စမ်းရေနဲ့ ပြန်ဆပ်ရမယ်၊ ဒါ့အပြင် ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြီးအကဲက ကျွန်တော့်မိသားစုတစ်ခုလုံးကို ကယ်တင်ခဲ့တယ်။ တခြားသူတွေ ဘာပြောပြော ဂရုမစိုက်ဘူး၊ ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြီးအကဲက ကျွန်တော့်အတွက် ဒုတိယမိဘတစ်ဦးနဲ့ တူတယ်”
“ငါတို့လည်း အတူတူပဲ ခံစားရတယ်။ ငါ့မှာ သားတစ်ယောက်ပဲရှိတယ်၊ နတ်ဆိုးတွေကြောင့် သူထိခိုက်သွားရင် ငါ အသက်ဆက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ခဲ့တယ်။ ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြီးအကဲက သူ့ကို ကယ်တင်ခဲ့တဲ့အတွက် ဒီအကြွေးကို ငါ ပြန်ဆပ်ရမယ်”
“ငါ့အဖေက အသက်ကိုးဆယ်ကျော်ပြီ၊ ငါ့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော စိုးရိမ်မှုက သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံးရက်တွေမှာ သူ့ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာပဲ။ ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြီးအကဲရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ကျေးဇူးကို ငါ ဘယ်တော့မှ မမေ့ဘူး”
“ငါလည်း”
“ငါလည်းပဲ”
“ငါတို့ ညီအစ်ကို သုံးယောက်လည်း အတူတူပဲ ခံစားရတယ်”
......
ဤမြင်ကွင်းသည် ဟိုယုရှောင်အတွက် ကျေနပ်စရာကောင်းသော်လည်း သူသည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ဟု ခံစားရပြီး ဘေးတွင်ရှိသော ဟိုဖေးကို အမြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ သိမ်မွေ့စွာ ခေါင်းညိတ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ဟိုယုရှောင်သည် ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။
ဒီကောင်လေးက တကယ်တော့ သူ့လူတွေကို အိမ်တော်တပ်မတော်ထဲမှာ ထည့်ထားခဲ့တာပဲ။ တကယ်တော်လိုက်တာ။
လူအုပ်အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ်သွားသောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် သူ့လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တားမြစ်ကာ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“လူကြီးမင်းတို့ တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်ပေးကြပါ။ ကျွန်တော်အရင် ပြောတာကို နားထောင်ပေးကြပါ”
ဟိုယုရှောင်သည် စစ်မှန်သော ချီကို အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း အံ့သြဖွယ်ကောင်းစွာပင် သူလက်ညှိုးထောင်ပြကာ စကားပြောလိုက်သည်နှင့် ရှေ့တန်းမှလူများသည် ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားပြီး နောက်တန်းမှလူများကိုလည်း ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် အချက်ပြခဲ့ကြသည်။ အသက်ရှူအနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် စစ်သားငါးထောင်မှ ခြောက်ထောင်သည် လုံးဝတိတ်ဆိတ်သွားပြီး တစ်နေရာလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
“မြို့ထဲမှာ ဒဏ်ရာရပြီး ကြောက်လန့်နေတဲ့ ပြည်သူတွေ အများကြီးရှိနေတဲ့အတွက် မင်းတို့ ပြန်လာပြီး သူတို့ကို အေးချမ်းအောင် လုပ်ပေးဖို့၊ သူတို့ရဲ့အိမ်တွေကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ဖို့ ကူညီပေးဖို့ အရေးကြီးတယ်။ မင်းတို့ရဲ့ မိသားစုတွေအတွက်တော့ ငါ့ရဲ့ ဒုတိယအကြီးအကဲကို အခုချက်ချင်း မြို့အနောက်ဘက်ကို သွားခိုင်းပြီး သူတို့ကို ပြန်ခေါ်လာခိုင်းမယ်။ အဲဒါ ကောင်းတယ်မလား”
ဟိုယုရှောင်၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ဟိုယုချန်သည် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသော်လည်း သူထွက်မသွားခင် အိမ်တော်တပ်မတော်မှ လူသုံးဦး ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာပြီး ဟိုယုရှောင်ကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
“ဒီလို သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စအတွက် ဒုတိယအကြီးအကဲကို ဒုက္ခပေးဖို့ မလိုပါဘူး၊ ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကို အနည်းငယ်နဲ့ လုပ်နိုင်ပါတယ်”
ထိုလူသုံးဦးသည် အသက်လေးဆယ်ဝန်းကျင်ရှိပြီး ဂန်ချီနယ်မြေမှ စစ်သည်များလည်း ဖြစ်ကြသည်။ ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ချက်ချင်း ပို၍ တက်ကြွလာပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ “လူကြီးမင်းတို့ သုံးဦးရဲ့ နာမည်တွေကို သိခွင့်ရပါ့မလား” ဟု မေးလိုက်သည်။
အလယ်မှလူသည် ရှေ့သို့ တိုးထွက်ကာ လက်အုပ်ချီပြီး “ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကို သုံးယောက်ပါ။ ကျွန်တော်က အကြီးဆုံး ဂေါင်ချန်လုံ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒုတိယအစ်ကိုက ဂေါင်ချန်ဟု၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ တတိယအစ်ကိုက ဂေါင်ချန်ပေါင်ပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ပို၍ပင် တောက်ပလာပြီး ဤညီအစ်ကိုသုံးဦး၏ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို သူကယ်တင်ခဲ့ရမည်ဟု နားလည်လိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုရင် ညီအစ်ကိုသုံးယောက်ကို မြို့အနောက်ဘက်ကို သွားပြီး ငါ့ညီမလေးကို အကြောင်းကြားဖို့ ဒုက္ခပေးပါ့မယ်။ ဒါက ငါ့ရဲ့ အမှတ်အသားပဲ၊ သူ ချက်ချင်း သိပါလိမ့်မယ်”
ညီအစ်ကိုသုံးဦးသည် ဟိုယုရှောင်၏ ခရမ်းရောင် မိသားစုအကြီးအကဲ အမှတ်အသားကို လက်ခံရယူပြီး လက်အုပ်ချီကာ ချက်ချင်းပင် မိသားစုများကို တွေ့ရန် အလွန်အလိုရှိပုံဖြင့် မြို့အနောက်ဘက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားကြသည်။
ဟိုယုရှောင်သည် အခြားလူများကိုလည်း ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် မြို့ထဲသို့ ဝင်ခိုင်းရန် ဆက်လက်စီစဉ်ခဲ့ပြီး အိမ်တော်တပ်မတော်မှ စစ်သားငါးထောင်ကျော်သည် သူ၏အမိန့်ကို လုံးဝနာခံခဲ့ကြပြီး ဟိုမျိုးနွယ်စုမှ ဂန်ချီနယ်မြေမှ ကိုယ်ခံပညာရှင်များကို ဦးဆောင်စေကာ နယ်မြေအလိုက် တာဝန်များခွဲဝေပေးသောအခါတွင်လည်း ပါဝင်သည်။ စစ်သားများက ခုခံမှု လက္ခဏာ မပြခဲ့ပေ...
ထိုအတောအတွင်း လုံးဝ လျစ်လျူရှုခံထားရသော ဖန်လောင်ဟဲနှင့် ဂွေယွီထန်တို့သည် ဘေးတွင် တိတ်တဆိတ် ရပ်နေပြီး ထိုမြင်ကွင်းကို စောင့်ကြည့်နေကြကာ သူတို့၏ မျက်နှာများသည် အေးစက်နေသည်...
“ခရိုင်ဝန်၊ ဒီ…”
ဒဏ်ရာရပြီး ဂွေယွီထန်၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ ဖန်လောင်ဟဲသည် ဟိုယုရှောင်ကို ပြင်းထန်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ဒေါသအနည်းငယ်ပါသော အသံဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
“ကောင်းတယ်…ကောင်းတယ်…ကောင်းတယ် ဟိုယုရှောင်။ တင်ဘူဟိုင်နဲ့ လေယင်ကျောင်းက အကိုင်တွယ်ရ အခက်ခဲဆုံးလို့ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီည အင်အားကို အနက်ရှိုင်းဆုံး ဝှက်ထားတဲ့သူက တကယ်တော့ သူပဲ…”