လေနှင့်တိမ်များပြောင်းလဲသွားခြင်း (၃)

ဖူလင်သည် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပြီး အလျင်အမြန် “သူတို့ တိုက်ခိုက်ပြီးပြီ။ ဆရာတော် ဖန်ယင်ဂျာလန်က ပန်းယွီဟုနဲ့ ကြိုတင်စီစဉ်ထားတယ်လို့ ပြောကြတယ်၊ အခုတော့ တပ်မတော်က ဝမ်ယန်ခရိုင်မြို့ကို ဝိုင်းရံထားပုံရပေမယ့် ချိုးဖောက်နိုင်ပုံမပေါ်ဘူး။ အားဖြည့်တပ်တွေ ရောက်လာမလားတော့ မသိဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။

စီကုန်းယွဲ့သည် ဖူလင်၏ စကားများကို တိုက်ရိုက် ခေါင်းခါယမ်းကာ ငြင်းဆိုလိုက်ပြီး ညင်သာစွာ “ဝမ်ယန်ခရိုင်လို သေးငယ်တဲ့နေရာမှာ အန်တီချင် ရှိနေရင် သိမ်းပိုက်ဖို့ လုံးဝလွယ်ကူပါတယ်။ ဒီအချိန်မှာ ယုံဒူက အားဖြည့်တပ်တွေ ရောက်လာတာက ရှုကျိုးက ကွမ်လင်စီရင်စုရဲ့ အနောက်ပိုင်းခရိုင်သုံးခုကို အလွယ်တကူ လက်မလွှတ်ဘူးဆိုတဲ့ သတင်းရထားလို့ ဖြစ်ရမယ်။ ဝမ်ကျန်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းက ဦးလေးဟွမ်ဖူရဲ့ မဟာမိတ်ကို သစ္စာဖောက်တာကြောင့် အသင့်မရှိဘဲ အဖမ်းခံခဲ့ရပေမယ့် ရှုကျိုးက သူတို့ရဲ့ မွေးရပ်မြေပဲလေ။ သူတို့ ခုခံဖို့ တောင်းဆိုရင် ဆင်နန်စီရင်စုက စစ်သားနှစ်သိန်းနဲ့ အားဖြည့်တပ်တွေ မရှိရင် အဲဒါကို ဖြိုခွင်းဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်လို့ ငါထင်တယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဖူလင်သည် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေပြီဖြစ်ပြီး သူမဘေးရှိ ပိတောက်မြက်အကြောင်း မပြောနှင့်တော့။ အနောက်ပိုင်းခရိုင်သုံးခုနှင့် ခုခံရန် တောင်းဆိုခြင်းကဲ့သို့သော ဝေါဟာရများကို ၎င်းတို့ နားမလည်နိုင်ကြပေ။ ၎င်းတို့သည် စီကုန်းယွဲ့ကို မျက်လုံးပြူးပြူးဖြင့်သာ စိုက်ကြည့်နိုင်ကြသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် စီကုန်းယွဲ့သည် ၎င်းတို့ကို ရှင်းပြရန် ရည်ရွယ်ပုံမပေါ်ပေ။

“ဒီတစ်ခါ သန့်ရှင်းသောနယ်မြေက ဘယ်သူတွေ ပေါ်လာလဲ၊ ကျိူလင်စီရင်စုက အတည်ပြုပြီးပြီလား”

“ဟုတ်ကဲ့၊ ကျိယန်ကျီနဲ့ ဘယ်ဘက်အစောင့်အရှောက်အပြင် လေယင်ကျောင်းက ဗုဒ္ဓဘုန်းတော်ကြီး၊ တောင်ပိုင်းဆေးဆရာ၊ ဇီချင်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းက တာအိုဆရာ ဝူရှင်း၊ ပြီးတော့ ဇင်ဆရာ ယွမ်ကုန်း၊ ဇင်ဆရာ ယွမ်ဖာ၊ မိုဇူ၊ ကျန်းယွီနင်နဲ့ လျန်နင်ရှုအပါအဝင် ကျွမ်းကျင်သူကြီးငါးဦး။ ရှုကျိုးက ဂူထျန်ယွင်လည်း ရောက်လာတယ်။ အဲ့ဒါပဲ”

“ဘိုင်လူအကယ်ဒမီ၊ ဇီချင်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်း၊ မဟာယုသန့်ရှင်းသောမင်းဆက်၊ ဟောင်ရန်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းနဲ့ ဝမ်ကျန်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းနဲ့ ငါ့ရဲ့ ရက္ခသသန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းကို ထည့်တွက်ရင် သေးငယ်တဲ့ တုန်လင်မှာ သန့်ရှင်းသောနယ်မြေကြီး ခြောက်ခုက လူတွေ ပေါ်လာတာ တကယ်ကို ကြည့်ကောင်းတဲ့ မြင်ကွင်းပဲ…”

စီကုန်းယွဲ့သည် ညည်းညူသံတိုးတိုးလေးဖြင့် နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် သရော်သော အပြုံးတစ်ခု ယှက်နွယ်နေကာ သူမ၏အကြည့်သည် အနည်းငယ် နိမ့်ကျသွားသည်။

“ဟုတ်ပါတယ် သခင်မလေး။ မဟာကျင်းမင်းဆက်က အမြဲတမ်း နေရာတိုင်းမှာ မီးကို လှုံ့ဆော်နေတာနဲ့ဆိုရင် တုန်လင်ရဲ့ အဓိကရုဏ်းမှာ အစအဆုံး ဘယ်သူမှ မပေါ်လာတာ ထူးဆန်းတယ်”

ဖူလင်၏ စကားများကို ကြားသောအခါ စီကုန်းယွဲ့သည် တိုးတိုးလေး ရယ်မောကာ “သူတို့ မလာသေးဘူးလို့ မင်းထင်နေပေမယ့် တကယ်တော့ သူတို့ ရောက်နှင့်ပြီးသားပဲ။ ဦးလေးဟွမ်ဖူက ကျင်းမြို့တော်ရဲ့ မဟာမိတ်စာချုပ်ကို ဖျက်သိမ်းလိုက်တဲ့ အချိန်မှာ မဟာကျင်းဟာ ယုံနဲ့ ရှုပြည်နယ်တွေရဲ့ အဓိကရုဏ်းထဲမှာ နစ်မွန်းနေပြီ။ ကျိယန်ကျီက သူ့ရဲ့သေဆုံးမှုနဲ့ ယုံနဲ့ ရှုပြည်နယ်တွေကြား ကြီးမားတဲ့ စစ်ပွဲကို လှုံ့ဆော်နေတာကို မဟာကျင်းမင်းဆက် မသိဘူးလို့ မင်းထင်သလား။

ဒီအချိန်မှာ ယုံဒူက အားဖြည့်တပ်တွေဟာ မဟာကျင်း မပါဝင်ခင် ပြည်နယ်နှစ်ခုကြားက စစ်ပွဲကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ မဟုတ်ရင် မဟာကျင်း ဝင်လာရင် ပဋိပက္ခက အဆုံးမရှိ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်”

စီကုန်းယွဲ့က ဤသို့ပြောသောအခါ ဖူလင်၏ မျက်နှာသည် တင်းမာသွားပြီး အခြေအနေ၏ ပြင်းထန်မှုကို သဘောပေါက်ကာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

“ဒါဟာ တစ်ညတည်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာပဲ၊ မဟာကျင်းမင်းဆက်က ဒါကို သိအောင် လုပ်ဖို့ နည်းလမ်းတွေ ရှာနေပြီလို့ ငါ ခန့်မှန်းတယ်။ တုန်လင်မှာ အင်အားကြီးမားတဲ့ လူလေးယောက် ပေါ်လာတာ၊ တတိယတန်းစား နတ်ဆိုးတွေ ပျက်စီးသွားတာ၊ ယုံကျိုးမှာ ပညာရှင်ကြီး ကျိယန်ကျီ သေဆုံးတာ၊ ကျင်းထျန်ယု ရှုံးနိမ့်တာ၊ မဟာမိတ်ကို ဖျက်သိမ်းပြီး ယုံကျိုးကို အရင်ဆုံး တိုက်ခိုက်တာ ရှုကျိုး—ဒီကိစ္စတွေထဲက ဘယ်တစ်ခုကိုမဆို မဟာကျင်းက အသုံးချနိုင်တယ်။ သန့်ရှင်းသောနယ်မြေကြီး ခြောက်ခုစလုံးက သူတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ရည်မှန်းချက်တွေကိုယ်စီ ရှိနေပြီး အကျိုးအမြတ်ရမယ်လို့ ထင်နေကြတာဟာ သရော်စရာကောင်းတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ မဟာကျင်းကို ချမ်းသာကြွယ်ဝစေဖို့ပဲ ခွင့်ပြုနေကြတာ…”

စီကုန်းယွဲ့သည် ခေါင်းကို ဆက်လက်ခါယမ်းကာ သူမ၏မျက်နှာတွင် မတတ်နိုင်သော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ ခဏကြာပြီးနောက် စိတ်ဝင်စားစရာတစ်ခုကို သတိရသွားပုံဖြင့် သူမသည် ဖူလင်ကို “ဒါနဲ့ တုန်လင်က ဟိုမျိုးနွယ်စုဆိုတဲ့ အဲဒီအသေးစားမျိုးနွယ်စုက ဒီတစ်ခါ ဘယ်လိုဖြစ်သွားလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

ထိုအခါမှ ဖူလင်သည် ဤကိစ္စကို ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီး အလျင်အမြန် အစီရင်ခံရန်စတင်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမပြောနေစဉ် သူမ၏မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် အံ့သြသွားပြီး ရှုပ်ထွေးသွားသည်အထိ ဖြစ်သွားသည်။

“သခင်မလေး၊ မင်းရဲ့ အမြင်မှန်က တကယ်ကို ထူးချွန်တာပဲ။ ဟိုယုရှောင်က တကယ်ကို ထူးခြားတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်က ငါတို့ထွက်သွားတုန်းက သူက စုစည်းခြင်းအဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတယ်။ ဒီတစ်ခါ တုန်လင်ရဲ့ အဓိကရုဏ်းအတွင်းမှာ သူက တကယ်ကို ဒုတိယအဆင့် ဆရာကြီးအဆင့်ကို တိုးတက်သွားတယ်။ ဒါတင်မကဘူး၊ ဟိုယုရှောင်က ဆရာတော် ဖန်ယင်ကို တုန်လင်ကို ကာကွယ်ဖို့ ကူညီခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အင်အားနဲ့ သစ္စာဖောက် တင်ဒျန်ကို သတ်ခဲ့တယ်။

ဒီတစ်ခါ ဟိုမျိုးနွယ်စုက တုန်လင်မှာ သြဇာရှိတဲ့ မိသားစုသုံးစုကို တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ သိမ်းသွင်းလိုက်တယ်လို့ ကျိူလင်ရဲ့ စီရင်စုအကြီးအကဲဆီက ကြားတယ်။ သူတို့ရဲ့ အမိန့်အောက်မှာ ကိုယ်ခံပညာရှင် တစ်သောင်းကျော်ရှိတာကြောင့် တုန်လင်မှာ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ သြဇာရှိတဲ့ အင်အားစုတစ်ခုတည်း ဖြစ်လာပြီး ဒါလော်ဂိုဏ်းကို အစားထိုးပြီး တုန်လင်ရဲ့ အရှင်သခင် ဖြစ်လာတာ အခုဆိုရင် သေချာသလောက်ပဲ…”

စီကုန်းယွဲ့၏ မျက်နှာသည် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ ဖူလင်သည် အနည်းငယ် အကူအညီမဲ့သလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သခင်မလေးသည် ဤအရာအားလုံးကို ကြိုတင်မြင်ခဲ့ပြီးပြီလားဟု သူမပင် တွေးတောမိသည်။

သူမ ဤသို့တွေးတောခြင်းသည် အံ့သြစရာမဟုတ်ပေ။ ဖူလင်ကိုယ်တိုင်ပင် သူမပြောနေသော ဟိုယုရှောင်အကြောင်း သတင်းကို ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေသည်။ ၎င်းသည် အလွန်မယုံနိုင်စရာကောင်းလွန်းသည်...

ခြောက်လအတွင်း သူတို့၏မျက်စိရှေ့တွင် အရေးမပါပုံရသော ဟိုယုရှောင်သည် မည်သို့ ဤမျှ အင်အားကြီးမားလာခဲ့သနည်း။

ခြောက်လတည်းမှာပင် ၎င်းတို့သုံးဦးသည် ဒန်ပွေ့ဖက်ခြင်းအဆင့်မှ ဆရာကြီးအဆင့်သို့သာ တိုးတက်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် သခင်မလေးနောက်သို့ လိုက်နေခြင်းဖြစ်ပြီး ကိုယ်ခံပညာအရင်းအမြစ်များသည် အကန့်အသတ်မရှိနီးပါးဖြစ်သည်။ သို့သော် ဟိုယုရှောင်၏ အင်အားသည် ၎င်းတို့သုံးဦးထက်ပင် ပို၍ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ နားလည်ရန် ခက်ခဲသည်။

“လီယွမ်ရှန်၊ ဒီလောက်ကြာကြာ နားထောင်ပြီးပြီဆိုတော့ မင်းကိုယ်မင်း ပြပါတော့”

ဖူလင်သည် စဉ်းစားနေစဉ် စီကုန်းယွဲ့၏ အသံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ယင်သွားပြီး သူမဘေးရှိ ပိတောက်မြက်သည်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အခန်းထဲတွင် ထူးဆန်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု တိုးလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် စီကုန်းယွဲ့ထံ အလျင်အမြန် တိုးကပ်သွားသည်။

အခန်း၏အဝင်ဝတွင် သွေးမှုန်ရောင်တစ်ခု ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်လာသည်။ ထိုအမှုန်ရောင်သည် လေထဲတွင် သွေးကြောလိုင်းများစွာကို ပုံဖော်ကာ နောက်ဆုံးတွင် လူပုံသဏ္ဍာန်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် ဓားကို ကိုင်ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လူငယ်တစ်ဦးသည် ယခုအခါ အမျိုးသမီးသုံးဦးရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။

အနီရောင်ဝတ် လူငယ်သည် အမြဲတစေ မကောင်းဆိုးဝါးသော အပြုံးကို ဆောင်ထားသော်လည်း စီကုန်းယွဲ့ကို မြင်သောအခါ ပို၍ တည်ငြိမ်သွားသည်။

“ယွမ်ရှန်သည် စစ်သူကြီးမင်းသမီးကို ဦးညွှတ်ပါတယ်”