လေနှင့်တိမ်များပြောင်းလဲသွားခြင်း (၄)

ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ပြည်နယ်တစ်ခုစီတွင် ၎င်းတို့၏ မတူညီသော ပထဝီဝင်အနေအထားများကြောင့် ကိုယ်ပိုင်ထူးခြားချက်များရှိသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ယုံကျိုးတစ်ခုလုံးသည် လေးစားအပ်သော ရက္ခသနတ်ဘုရားကို ယုံကြည်ကိုးကွယ်ခြင်း၌ နှစ်မြှုပ်ထားသည်။

ရှုကျိုးသည် ဝမ်ကျန်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်း၏ အုပ်ချုပ်မှုကြောင့် ပြည်နယ်အတွင်းရှိ ကိုယ်ခံပညာရှင်များသည် ဓားလမ်းစဉ်ကို အထူးနှစ်သက်ကြသည်။

ထို့နောက် ပညာရှင်များနှင့် စာပေသမားများ ထွက်ပေါ်ရာအတွက် နာမည်ကျော်ကြားသော ယန်ပြည်နယ်နှင့် ယန်ပြည်နယ်ကဲ့သို့သော ပြည်နယ်များလည်း ရှိသည်။

ကျောက်ကျိုးသည် အခြားတစ်ဖက်တွင်ရှိသော တာအိုဘုရားကျောင်းများဖြင့် နေရာတိုင်း ပြည့်နှက်နေသည်။

ကွင်ပြည်နယ်မှ လူများသည် စောင်း၊ စစ်တုရင်နှင့် ပန်းချီဟူသော အနုပညာသုံးရပ်ကို လိုက်စားခြင်းကို အစွန်းရောက်သည်ဟုသာ ဆိုနိုင်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော ဒေသဆိုင်ရာ ကွဲပြားခြားနားမှုများသည် ပြည်နယ် ၁၃ ခု၏ နေရာတိုင်းတွင် လူတို့၏ ယုံကြည်မှုများ၊ ဓလေ့ထုံးစံများနှင့် ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးများမှသည် ၎င်းတို့၏ ရိုးရာဓလေ့များ၊ ပွဲတော်များနှင့် နေ့စဉ်ဘဝ၏ အသေးအမွှားကိစ္စများအထိ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ တည်ရှိနေသည်။ ကဏ္ဍတိုင်းသည် ဤကွဲပြားခြားနားမှုများကို အဆက်မပြတ် ထင်ဟပ်နေသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ဤကွဲပြားခြားနားမှုများသည် လူတို့ကြားတွင် အတားအဆီးများကို မကြာခဏ ဖန်တီးပေးပြီး နားလည်မှုလွဲမှားခြင်းများနှင့် မသမာသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူများ၏ လှည့်ကွက်များကြောင့် ၎င်းတို့၏ ရန်လိုမုန်းတီးမှုများနှင့် မကျေနပ်မှုများသည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းပြီး ခိုင်မာလာသည်။ 'မင်းဟာ မကောင်းဘူး၊ ငါ့ဟာ ကောင်းတယ်' ဟူသော အယူအဆသည် ပြည်နယ်များတစ်လျှောက်ရှိ လူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် အဆက်မပြတ် အားဖြည့်ပေးနေပြီး အဆုံးမရှိသော အန္တရာယ်ရှိသော အကျိုးဆက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

မူလ ရှန်ကျိုးသည် လုံးဝဤကဲ့သို့ မဟုတ်ခဲ့ပေ။

ယခင် မဟာယုမင်းဆက်၏ အုပ်ချုပ်မှုအတွင်း ကမ္ဘာ့လူများသည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ကိုယ်ခံပညာမျိုးနွယ်စု၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု သို့မဟုတ် မဟာယု၏ နိုင်ငံသားများအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ ပြည်နယ်တစ်ခုစီတွင် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်ထူးခြားချက်များရှိသော်လည်း ၎င်းတို့ကြားရှိ ရန်လိုမှုသည် ယခုကဲ့သို့ ပြင်းထန်ခြင်းမရှိဘဲ ပြည်နယ် ၁၃ ခုသည် အပြန်အလှန် မှီခိုအားထားခဲ့ကြသည်။ လူများသည် ယုံကြည်မှုနှင့် ဓလေ့ထုံးစံများမှသည် ကိုယ်ခံပညာနှင့် ကုန်သွယ်မှုအထိ အရာအားလုံး ဖလှယ်မှုများကြောင့် ထွန်းကားခဲ့ပြီး သမိုင်းတွင် မကြုံစဖူး ကြွယ်ဝချမ်းသာသော ခေတ်တစ်ခုကို ဖော်ညွှန်းခဲ့ခြင်းပင်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဤအရာအားလုံးသည် မဟာယုနတ်ဘုံမင်းဆက်၏ ပျက်စီးခြင်းနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်...

သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော ကွဲပြားခြားနားမှုများသည် ချွင်းချက်မရှိသော အရာများဖြစ်ပါသလား? ပြည်နယ် ၁၃ ခုလုံးသည် ဤနည်းတူပင်လား။

အမှန်တကယ်ဆိုလျှင် မလိုအပ်ပေ။

ဥပမာအားဖြင့် မဟာကျင်းမင်းဆက်ကို ကြည့်ပါက…

နယူးယုခေတ်၏ ခုနစ်နှစ်မြောက်တွင် မဟာယုနတ်ဘုံနန်းတော်၏ နန်းတွင်းအစောင့်အရှောက်ဗိုလ်ချုပ် ယွီဝမ်ဟုန်ကျန်းသည် နတ်ဆိုးမိဖုရား မန်ချီူလီနှင့်အတူ မြောက်ဘက်သို့ တပ်သားငါးသိန်းကို ခေါ်ဆောင်ကာ တပ်ပြေးခဲ့သည်။ ယူကျိုးကို အခြေခံအဖြစ် အသုံးပြုကာ ဖန်ကျိုး၊ ဘင်ကျိုးနှင့် ယွီပြည်နယ်သုံးခုကို သိမ်းပိုက်ကာ မဟာကျင်းမင်းဆက်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် အင်အားအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသော မဟာကျင်း၏ ဧကရာဇ်နှစ်ပါးသည် အလွန်အမင်း လျင်မြန်စွာ တိုးချဲ့ခြင်းမပြုခဲ့ပါက မြောက်ပိုင်းကို လုံးဝနီးပါး စည်းလုံးစေနိုင်ခဲ့မည်ဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာ့သူရဲကောင်းများအကြား စိုးရိမ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ ခုခံမှုတွင် စည်းလုံးညီညွတ်စေခဲ့သည်။

မဟာကျင်းသည် ထပ်မံတိုးချဲ့နိုင်စွမ်းမရှိသောကြောင့် တဖြည်းဖြည်း ပြည်တွင်းပြဿနာများကို ရင်ဆိုင်လာခဲ့သည်။ အရှေ့ဘက်ဧကရာဇ် ယွီဝမ်ဟုန်ကျန်းသည် ရည်မှန်းချက်ကြီးမားသောကြောင့် ပြည်တွင်းပြည်နယ်လေးခုကို စည်းလုံးစေရန် ကြိုးစားကာ အနောက်ဘက်ဧကရာဇ် မန်ချီူလီ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို တဖြည်းဖြည်း လျှော့ချကာ ဧကရာဇ်နှစ်ပါးကြားတွင် အက်ကြောင်းတစ်ခု၏ အစကို ဖန်တီးခဲ့သည်။

မန်ချီူလီသည် အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူမတွင် အင်အားနှင့် ကျွမ်းကျင်မှု အတော်အတန်ရှိသည်။ သူမသည် ကျင်းစစ်တပ်ကို သူမဘက်သို့ ဆွဲဆောင်ကာ သွေးဝိညာဉ်သန့်ရှင်းသောနည်းလမ်းကို အသုံးချ၍ ယူ၊ ယွီ၊ ဖန်နှင့် ဘင်ပြည်နယ်လေးခုတွင် သွေးဝိညာဉ်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ကာ ယွီဝမ်ဟုန်ကျန်း၏ ကျူးကျော်မှုကို ခုခံခဲ့သည်။

ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ထိရောက်မှုရှိကြောင်း ထင်ရှားခဲ့သည်။ မန်ချီူလီသည် နှစ်ပေါင်းရှစ်ရာကျော်ကြာ ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့ပြီး ယွီဝမ်ဟုန်ကျန်းသည် သူမကို လုံးဝမျိုသိပ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ အမှန်စင်စစ် ထိုရှစ်ရာနှစ်အတွင်း သွေးဝိညာဉ်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းသည် အသာစီးပင် ရခဲ့သော အချိန်များရှိခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် အခိုင်ခံ့ဆုံး ခံတပ်များသည် အတွင်းမှ ပြိုလဲတတ်သည်။

နယူးယုခေတ် ၈၉၁ ခုနှစ်၊ လွန်ခဲ့သော ၄၃၁ နှစ်တွင် သွေးဝိညာဉ်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းအတွင်း ပြည်တွင်းပဋိပက္ခများ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ယွီဝမ်ဟုန်ကျန်းသည် ထိုဂိုဏ်းသည် ရှုပ်ထွေးမှုများနှင့် မငြိမ်သက်မှုများကို ဖန်တီးသည်ဟု စွပ်စွဲရန် အခွင့်ကောင်းယူကာ တူအိုဘာ၊ ဟယ်လီယန်နှင့် ဝမ်ယန်စစ်တပ်မျိုးနွယ်စုများ၏ ထောက်ခံမှုဖြင့် မန်ချီူလီ၏ နောက်လိုက်များကို တိုက်ခိုက်ရန် စတင်ခဲ့သည်။

စစ်ပွဲသည် ကိုးနှစ်ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး နယူးယုခေတ် ၉၀၀ ခုနှစ်တွင် ယွီဝမ်ဟုန်ကျန်းသည် သွေးဝိညာဉ်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းမှ နှစ်ပေါင်းများစွာ စိုက်ပျိုးခဲ့သော ဖန်ကျိုးကို သိမ်းပိုက်ကာ မဟာကျင်းမင်းဆက်၏ တစ်ဦးတည်းသော ဧကရာဇ်ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ယူကျိုးမြို့တော်ရှိ ဖြောင့်မတ်သောလမ်းစဉ်၏ သန့်ရှင်းသောနယ်မြေခြောက်ခုနှင့် နတ်ဆိုးအဆက်ဆက်သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းနှင့် ရက္ခသနတ်ဆိုးဘာသာရေး၏ အိမ်ရှစ်လုံးတို့ ပူးပေါင်းပါဝင်ခြင်း မရှိပါက သွေးဝိညာဉ်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းသည် ယနေ့ မရှိတော့ပေ။

ကျင်းမြို့တော်၏ သဘောတူစာချုပ်သည် ဘင်ကျိုးကို ကျူးကျော်ခြင်းကို ရပ်တန့်ရန် မဟာကျင်းကို အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးရန် သန့်ရှင်းသောနယ်မြေကြီးရှစ်ခု ကျင်းမြို့တော်သို့ လာရောက်လည်ပတ်မှု၏ ရလဒ်ဖြစ်သည်။

နယူးယုခေတ် ၉၀၀ ခုနှစ်တွင် သန့်ရှင်းသောနယ်မြေကြီးရှစ်ခုမှ ဆရာများသည် မဟာကျင်း၏ ပြည်တွင်းရှုပ်ထွေးမှုတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် ကျင်းမြို့တော်၌ စုရုံးခဲ့ကြသည်။ ဖိအားပေးခံရသောကြောင့် ယွီဝမ်ဟုန်ကျန်းသည် မန်ချီူလီကို ချေမှုန်းရန် သူ၏လှုပ်ရှားမှုကို လက်လျှော့ကာ မဟာကျင်းသည် ဘင်ကျိုးကို ထပ်မံတိုက်ခိုက်တော့မည်မဟုတ်ကြောင်း ကတိပြုခဲ့သည်။

သို့သော် ကတိများတွင် အမြဲတမ်း အခြေအနေများ ပါဝင်သည်။

မဟာယုမင်းဆက် ပြိုလဲပြီးနောက် နှစ်ပေါင်းကိုးရာ ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း ကမ္ဘာ့သန့်ရှင်းသောနယ်မြေများသည် လက်ရှိအခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းလိုနေသေးကြောင်း ယွီဝမ်ဟုန်ကျန်း သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မည်သူမျှ စစ်ပွဲကို ဆက်လက်လိုလားခြင်းမရှိဟူသော အတွေးကို အသုံးချကာ မဟာကျင်း၏ မယှဉ်နိုင်သော အင်အားကို အားကိုး၍ ကျင်းမြို့တော်တွင် အိမ်နီးချင်းပြည်နယ်များ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မကျူးကျော်ရန် အာမခံသော စာချုပ်တစ်ခုကို လက်မှတ်ရေးထိုးရန် သူက အဆိုပြုခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က ကမ္ဘာ့ပြည်နယ် ၁၃ ခုသည် ယနေ့ကဲ့သို့ မဟုတ်ကြောင်း မှတ်သားထားရမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် မဟာကျင်းအား ရပ်တန့်ရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးရန် လာရောက်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ပြင်ပစစ်ပွဲများသည် ဘယ်သောအခါမျှ မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့သည် အခြားသူများကို သိမ်းပိုက်ကာ မိမိတို့ကိုယ်ကို အားကောင်းစေရန် အမြဲတမ်း ရှာဖွေနေသောကြောင့် ဤစာချုပ်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးရန် မည်သို့ သဘောတူနိုင်မည်နည်း။ ထို့ကြောင့် အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် မကျေနပ်မှုများရှိခဲ့ပြီး စာချုပ်သည် ချောချောမွေ့မွေ့ အဆုံးမသတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် ယွီဝမ်ဟုန်ကျန်းသည် သူ၏ခိုင်မာသော လက်ကို ပြသကာ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော စိုးရိမ်မှုမှာ ကမ္ဘာ့တည်ငြိမ်ရေးအတွက်သာ ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။ သန့်ရှင်းသောနယ်မြေကြီးရှစ်ခု သဘောမတူပါက ကမ္ဘာ့ငြိမ်းချမ်းရေးကို လိုလားမည်မဟုတ်ပေ။ သူသည် မဟာကျင်းသည် ဘင်ကျိုးကို ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ပါက သူ၏အသိစိတ်အပေါ် မည်သည့်ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှ ခံစားရမည်မဟုတ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ဤသတင်းကို ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းသို့ ထုတ်လွှင့်ခဲ့ပြီး ချက်ချင်းပင် နေရာတိုင်းရှိ လူများ၏ ထောက်ခံမှုကို ရရှိခဲ့သည်။ အဆင့် ၂၂ မြင့်မားသော အင်အားကြီးမားသော အင်အားစုများ၊ အဆင့်တစ် အင်အားစု ၇၀ ကျော်နှင့် အခြားရေတွက်မရသော အင်အားစုများအားလုံးသည် အခြားသန့်ရှင်းသောနယ်မြေများကို စာချုပ်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးရန် တိုက်တွန်းရန် ကျင်းမြို့တော်သို့ ကိုယ်စားလှယ်များ စေလွှတ်ခဲ့သည်။

လူထုသဘောထား ပေါက်ကွဲသွားသည်နှင့် ဖြောင့်မတ်သောလမ်းစဉ်၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည်ဟု ကြွေးကြော်သော ဘိုင်လူအကယ်ဒမီသည် ဖိအားကို မခံနိုင်ဘဲ ပထမဆုံး လက်လျှော့ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့သည် ကမ္ဘာ့တည်ငြိမ်ရေးကို အမြဲတမ်း လိုက်စားသည်ဟု ဆိုထားပြီး ထိုကဲ့သို့ ငြိမ်းချမ်းရေးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ယူဆောင်လာနိုင်သော စာချုပ်သည် အမှန်တကယ် ဖြစ်နိုင်သည်ထက် ပိုကောင်းပုံရသည်။ ၎င်းတို့ လက်မှတ်မထိုးခြင်းသည် အလွန်တရာ အကြောင်းမဲ့သည့် ဖြစ်ရပ်ပင်။

ထို့နောက် သွေးဝိညာဉ်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းသည် ထိုအချိန်က အားနည်းနေပြီဖြစ်သည်။ မန်ချီူလီသည် စာချုပ်ကို လက်မှတ်မထိုးပါက ဘင်ကျိုးကိုပင် ထိန်းသိမ်းနိုင်မည်မဟုတ်သောကြောင့် သဘာဝကျကျ ရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့ပေ။

တတိယ လက်မှတ်ထိုးသူမှာ ကျိကျိုးရှိ ချင်ကျန်ဗီလာဖြစ်သည်။ မဟာကျင်းသည် စစ်မြင်းများနှင့် လက်နက်များအတွက် ၎င်းတို့အား အော်ဒါကြီးတစ်ခု ထုတ်ပေးခဲ့သည်ဟု ယူဆရသည်။ ထိုသို့သော အမြတ်အစွန်းများစွာဖြင့် ဆွဲဆောင်ခံရသော ကျောက်ယွီလုံလည်း အလျှော့ပေးခဲ့သည်။