အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားခြင်း

နယူးယုခေတ် ၁၃၁၉ ခုနှစ်၊ လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်ကမှ အထီးကျန်ဆန်စွာ ထွက်လာခဲ့သော ယွီဝမ်ဟုန်ကျန်းသည် တစ်ဖန် တံခါးပိတ်ဆုတ်ခွာခြင်းကို ကြေညာကာ သန့်ရှင်းသောနယ်မြေအားလုံးကို ယွီဝမ်တုန်ဒူအား ရာထူးလွှဲပြောင်းပေးသော အခမ်းအနားကို သက်သေခံရန် မဟာကျင်းသို့ ဖိတ်ကြားခဲ့သည်။

ယွီဝမ်တုန်ဒူသည် လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်ကမှ တရားဝင် နန်းတက်ခဲ့သော်လည်း သူသည် နှစ်ပေါင်းလေးရာကျော် အုပ်ချုပ်သူအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သောကြောင့် မဟာကျင်း၏ လက်ရှိကြွယ်ဝမှုသည် သူ့နှင့် မငြင်းနိုင်လောက်အောင် ဆက်စပ်နေသည်။

သူသည် မဟာကျင်းကို နှစ်ပေါင်းလေးရာကျော် အုပ်ချုပ်ခဲ့ပြီး ၎င်း၏နယ်နိမိတ်အတွင်းရှိ ပြည်နယ်သုံးခုမှ လူများသည် လုံးဝပေါင်းစည်းသွားခဲ့သည်။ မဟာကျင်းကို နယူးယုခေတ်၏ ခုနစ်နှစ်မြောက် ပထမလ၏ ၁၅ ရက်နေ့တွင် တည်ထောင်ခဲ့သောကြောင့် ယွီဝမ်ဟုန်ကျန်းသည် ပထမလ၏ ၁၅ ရက်နေ့ရှိ ရှန်ယွမ်ပွဲတော်ကို နှစ်သစ်ကူးပိတ်ရက်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ခြင်းပင်။

မူလက ပြည်နယ်သုံးခုတွင် မတူညီသော အားလပ်ရက်များရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ရှန်ယွမ်ပွဲတော်ကို အရေးအကြီးဆုံးနေ့အဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။ ဤအချက်တစ်ခုတည်းမှပင် မဟာကျင်း၏ ပြည်နယ်သုံးခုကို အုပ်ချုပ်မှုသည် လုံးဝအောင်မြင်ကြောင်း တွေ့မြင်နိုင်သည်။

ဒုတိယအနေဖြင့် အဝတ်အစားနှင့် ဝတ်စုံနှင့်ပတ်သက်၍ ရွှေရောင်ကို ယခင်က ယူကျိုးတွင်သာ မြတ်နိုးခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ပြည်နယ်သုံးခုမှ လူများသည် ရွှေရောင်ကို အမြင့်မြတ်ဆုံးအရောင်အဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။ ကိုယ်ခံပညာရှင်တိုင်း၏ ဝတ်စုံတွင် ရွှေရောင်အနည်းငယ်နှင့် ရွှေရောင်အသုံးအဆောင်အချို့ ပါဝင်သည်။ သဘာဝကျကျ ကိုယ်ခံပညာရှင်သည် အင်အားကြီးမားလေလေ ၎င်းတို့၏ ဝတ်စုံတွင် ရွှေရောင်ပါဝင်မှု ပိုများလေလေဖြစ်သည်။

ဤအလေ့အထကို ကျင့်ဝတ်လမ်းစဉ် ခုနစ်ပြည်နယ်မှ လူများစွာက ဝေဖန်ခဲ့သော်လည်း မဟာကျင်းသည် အခြားသူများပြောသမျှကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်လမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းကာ ဤအဝတ်အစားပုံစံကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းခဲ့သည်။

......

ယူကျိုး၏ အလယ်ပိုင်းဒေသ၊ ကျယ်ပြောလှသော လွင်ပြင်ကြီးတစ်ခု။

လူတစ်ဦးနှင့် မြင်းတစ်ကောင်သည် ရှုအိုဖန်းလေကို ဆန့်ကျင်ကာ မြောက်ဘက်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဦးတည်နေကြသည်။

သူ၏ အရိပ်အယောင်ကို ကြည့်ရုံဖြင့် ထိုလူသည် အတော်လေး တည်ကြည်ပုံရသည်။ သူစီးနေသော အနက်ရောင်မြင်းသည် အလွန်အမင်း အရပ်ရှည်သည်။

အနည်းငယ် ပြင်းထန်သော်လည်း ဆောင်းဦး၏ ရှုအိုဖန်းလေသည် သူ၏ပါးပြင်ပေါ်ရှိ ဆံပင်အနည်းငယ်ကို လွင့်စင်သွားစေကာ သူ၏အမှန်တကယ် မျက်နှာကို ပေါ်လွင်စေခဲ့သည်။

သူသည် အသက် ၂၀ အစောပိုင်းအရွယ် လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရွှေချည်ဖြင့် ကွပ်ထားသော အနက်ရောင် ငါးပျံဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ကာ ခေါင်းတွင် ရွှေရောင် လခြမ်းပုံသဏ္ဍာန် သရဖူကို ဆောင်းထားပြီး တစ်ကျန်ခန့် ရှည်သော လှံရှည်ကို ကိုင်ထားသည်။ စနောက်သော၊ မထီမဲ့မြင်သော အပြုံးတစ်ခုသည် သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ထင်ဟပ်နေသည်။

ဟိုယုရှောင်သာ ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မှတ်မိမည်မှာ သေချာသည်။ ဤသူသည် တစ်ချိန်က ကျောက်ယန်တွင် ဟိုယုတွမ်ကို ကယ်တင်ခဲ့သော မဟာကျင်း ချုံလုံအစောင့်အရှောက် တူအိုဘာဟွမ် ဖြစ်သည်။

ခဏကြာ လျှောက်သွားပြီးနောက် တူအိုဘာဟွမ်သည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့ကြည့်လိုက်သည်။ အဝေးတွင် ရွှေရောင်အနည်းငယ်ကို မြင်သောအခါ သူ၏မျက်နှာတွင် ချက်ချင်းပင် သက်တောင့်သက်သာရှိသော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

“နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်ပြီ၊ ဟူး…”

“ဒီတစ်ခါ မင်း တစ်နှစ်တောင် မကြာသေးဘူး၊ ဒီလောက် စိတ်လှုပ်ရှားနေဖို့ လိုသေးလား။ မင်းကို ငါ စက်ဆုပ်တယ်”

တူအိုဘာဟွမ်၏ အသံကို စနောက်သော မထီမဲ့မြင်သော အသံဟု ဖော်ပြနိုင်လျှင် သူ့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုသော အသံသည် လုံးဝထိန်းချုပ်မှုမဲ့သည်။

သို့သော် လွင်ပြင်တွင် လူတစ်ဦးနှင့် မြင်းတစ်ကောင်သာ ရှိသည်မှာ ရှင်းနေသည်၊ တတိယလူ မရှိပေ။ အခြားသူတစ်ဦးသာ ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက ၎င်းသည် သရဲခြောက်သည်ဟု ထင်ကောင်းထင်လိမ့်မည်။ သို့သော် တူအိုဘာဟွမ်သည် ၎င်းကို အသားကျနေပြီး မည်သည့် တွေဝေမှုမှ မပြဘဲ ရယ်မောကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“မင်း ဘာသိလို့လဲ၊ ကျိယန်ကျီ သေပြီ၊ လေယင်ကျောင်း ရှုံးနိမ့်ပြီ၊ ဟွမ်ဖူရှင်း ပေါ်လာပြီ၊ ကျင်းထျန်ယု ရှုံးနိမ့်ပြီ၊ တုန်လင်ကို ရှုကျိုးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု မအောင်မြင်ဘူး၊ ပြီးတော့ ယုံနဲ့ ရှုပြည်နယ်တွေမှာ စစ်ပွဲတွေ ဖြစ်နေပြီ။ ငါ သတင်းကောင်းတွေ အများကြီး ယူလာခဲ့တယ်။ မဟာဧကရာဇ်က သေချာပေါက် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်လိမ့်မယ်”

“ပြီးတော့ သူ ဝမ်းသာရင် ဘာဖြစ်မလဲ။ မင်း ရာထူးတိုးဖို့ မျှော်လင့်နေတုန်းပဲလား”

“ရာထူးတိုးတာလား။ အဲဒါ ဘာမှ မဟုတ်ဘူး။ ယုံနဲ့ ရှုပြည်နယ်တွေကြား စစ်ပွဲဖြစ်နေတော့ မဟာကျင်းက သေချာပေါက် ပါဝင်လာလိမ့်မယ်။ မဟာဧကရာဇ် တပ်တွေ စေလွှတ်ဖို့ပဲ ငါ မျှော်လင့်တယ်။ သူ စေလွှတ်ရင် ငါ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် စေတနာ့ဝန်ထမ်း လုပ်မယ်။ ယုံနဲ့ ရှုပြည်နယ်တွေမှာ ငါ ခြောက်လကြာ နေခဲ့ပြီး အဲဒီက အခြေအနေကို ကောင်းကောင်း နားလည်တယ်။ မဟာဧကရာဇ်က သေချာပေါက် ငြင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။

မဟာကျင်းဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းလေးရာက စစ်ပွဲ မဖြစ်ခဲ့ဘူး၊ နယ်စပ်တွေမှာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်တာနဲ့ သေးငယ်တဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေပဲ လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ပြည်နယ်နှစ်ခုကြားက ဒီစစ်ပွဲဟာ ငါ့အတွက်၊ တူအိုဘာဟွမ်အတွက် ဂုဏ်သတင်းရရှိပြီး ကြီးမားတဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းတစ်ခု တည်ထောင်ဖို့ အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခုပဲ။

လောင်ရှာ၊ ငါ ဘာကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေလဲဆိုတာ မင်း မမြင်ဘူးလား”

တူအိုဘာဟွမ်သည် အမှန်တကယ်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် စီးနေသော အနက်ရောင်မြင်း၏ ခေါင်းကိုပင် မထိဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ လောင်ရှာသည် မြင်း၏နာမည်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

“ငါ ကြီးပွားနေတုန်းပဲ၊ ငါ့ခေါင်းကို မရိုက်နိုင်ဘူးလား”

“သေချာတာပေါ့ လောင်ရှာ”

ဖျောင်း...

“တူအိုဘာဟွမ်၊ မင်းကို ငါ ကျိန်ဆဲတယ်…”

ဖျောင်း...

“ငါ…”

ဖျောင်း...

နောက်ဆုံးတွင် လောင်ရှာသည် တူအိုဘာဟွမ်၏ လက်အောက်တွင် အရှုံးပေးကာ ကျင်းမြို့တော်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးသွားသော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများတွင် တိတ်ဆိတ်သော မကျေနပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေဆဲပင်...