ဟိုမိသားစု၏ အာဏာစက်

လူနှစ်ဦးစလုံးသည် မြို့တံခါးရှိ အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် ကိုယ်ခံပညာရှင်အုပ်စုကို မော့ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများသည် အနည်းငယ် မနှစ်မြို့ဖွယ်ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ အထူးသဖြင့် ဖန်လုံဟဲသည် သူတို့၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် ရောစပ်ထားသော ကြာပန်းပုံတံဆိပ်ကို သတိပြုမိသောအခါ ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ အမှတ်တံဆိပ်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် မထိန်းနိုင်သော ဒေါသဖြင့် ရဲရဲနီလာခဲ့သည်။

သူသည် ယုံကျိုး၏ ဘိုယန်စီရင်စု၊ ကျိုလင်စီရင်စုတွင် မွေးဖွားခဲ့ပြီး ယုံကျိုး၏ စစ်မှန်သော နိုင်ငံသားတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူ၏မိသားစု၏ အကြံပြုချက်ဖြင့် သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်း၏ ရွေးချယ်မှုတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင် သူသည် နှစ်ငါးဆယ်ကျော်ကြာ ခရိုင်အုပ်ချုပ်သူအဖြစ် ကြိုးစားပမ်းစား အမှုထမ်းခဲ့သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်လာပြီး ချဉ်းကပ်ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးတွင် ကြိုးစားအားထုတ်မှုများကြောင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ဆယ်ကျော်ကမှ ထုံလင်မြို့ဝန်ရာထူးကို ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤနှစ်နှစ်ဆယ်ကျော်ကာလအတွင်း သူသည် တင်တျန်၏ အရိပ်အောက်တွင် အများအားဖြင့် မှေးမှိန်နေခဲ့သော်လည်း တင်တျန်၏ မောက်မာထောင်လွှားမှုနှင့် သူ၏စီရင်စုအတွင်းရှိ အင်အားငယ်အချို့နှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ထားမှုကြောင့် သူသည် ထုံလင်တွင် ထင်ရှားစွာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး အတော်အတန် ဥစ္စာဓနများ စုဆောင်းခဲ့သည်။

တင်တျန်သာ မရှိခဲ့လျှင် သူ၏ အနာဂတ်သည် များစွာ ပိုမို ချောမွေ့မည်မှာ သေချာပေသည်။

ဤအရာသည် အခက်အခဲများစွာဖြင့် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း တင်တျန်သည် မိုက်မဲစွာ ဘုရားကျောင်းကို သစ္စာဖောက်ခဲ့သောအခါ ဖန်လုံဟဲ၏ စိတ်အောက်ခြေ၌မူ သူသည် ထုံလင်၏ ရှုပ်ထွေးမှုများကို ရှင်းလင်းရန် သန့်ရှင်းသော ဘုရားကျောင်း၏ စွမ်းရည်ကို ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသောကြောင့် အတော်လေး ပျော်ရွှင်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဟိုမျိုးနွယ်စုမှ ကြားဝင်လာပြီး လက်ရှိအခြေအနေကို ဖန်တီးလိမ့်မည်ဟု သူ မည်သည့်အခါမျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ…

ဟိုယုရှောင်ကို တွေးမိသောအခါ ဖန်လုံဟဲသည် မုန်းတီးမှုကြောင့် သူ၏သွားများပင် ယားယံလာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ပြီးခဲ့သည့်နှစ်ကုန်ပိုင်းတွင် ဟိုယုရှောင်သည် ရှင့်ရှင်းအိမ်တော်တွင် ချန်ယွဲ့ကို သတ်ခဲ့သောအခါ သူသည် အကူအညီပေးခဲ့သည်။ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် ဟိုယုရှောင်သည် သန့်ရှင်းသောမယ်တော်နှင့် ဆက်နွယ်မှုအချို့ရှိသောကြောင့်ဖြစ်ပြီး တင်တျန်နှင့် ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် မဟာမိတ်တစ်ဦးကို ရှာဖွေရန်လည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် ဝံပုလွေပေါက်လေးတစ်ကောင်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့ပုံပင်။

လွန်ခဲ့သော သုံးရက်ကို ပြန်အမှတ်ရလိုက်သောအခါ သူ့ရှေ့တွင်ပင် လူတို့၏ နှလုံးသားကို သိမ်းပိုက်ရန် ဟိုယုရှောင်၏ ရဲတင်းမှုကြောင့် ဖန်လုံဟဲ၏ မျက်လုံးများသည် အလွန်ဆိုးရွားလာခဲ့သည်။ မာစတာ ဖန်ယင်လည်း ထိုအချိန်က ရှိနေခဲ့သည်။ ဟိုယုရှောင် မသိနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိသော်လည်း သူသည် ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

မာစတာ ဖန်ယင် နောက်ပိုင်းတွင် ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း မာရ်နတ်တို့၏ ပဠိပက္ခတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ထုံလင်မြို့သူမြို့သားတို့၏ နှလုံးသားများသည် ဟိုမျိုးနွယ်စုဘက်သို့ လုံးလုံးလျားလျား ယိမ်းယိုင်သွားခဲ့သည်။ သူသည် မြို့ဝန်ဖြစ်နေသည့်အပြင် သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းပင် ပြင်းထန်သော အရေးယူမှုများ မပြုလုပ်ပါက အကူအညီမဲ့ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဟိုယုရှောင်၏ လုပ်ရပ်များသည် ယခု သူပြန်စဉ်းစားကြည့်သောအခါ သေချာပေါက် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး မြို့ဝန်ဖြစ်သည့် သူ့ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြသရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်းပင်။

ဤထုံလင်သည် ယခု ဟိုယုရှောင်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိသည်။

“ငါဟာ တစ်သက်လုံး သိမ်းငှက်တွေကို လိုက်ဖမ်းခဲ့ပေမယ့် အခုတော့ တစ်ကောင်က ငါ့မျက်လုံးကို ထိုးသွားပြီ။ ဒီမာရ်နတ် ဟိုယုရှောင်က ငါ့ဆီက ထုံလင်ကို ယူသွားတာကို ငါ ဘယ်တော့မှ ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး”

သူ၏ ဒေါသကြောင့် လွှမ်းမိုးသွားပုံရသော ဖန်လုံဟဲသည် သူ၏ လက်ကို အားဖြင့် ခါယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ စကားများသည် ဟိုယုရှောင်အပေါ် ပြင်းထန်သော မုန်းတီးမှုဖြင့် အေးစက်သွားသည်။

ဂွေယွီတန်၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွားပြီး ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးကာ "”မြို့ဝန်ခင်ဗျား ကျွန်တော် မြင်တွေ့နေရသလောက်တော့ မြို့တွင်းရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေဟာ ကျွန်တော်တို့ကို အားပေးပုံမပေါ်ပါဘူး။ မြို့ဝန်ပန်ဟာ အခု နန်းတော်စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ပြီး ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို ဝိုင်းရံထားပါတယ်။ သခင်ရဲ့ ရှင်းလင်းတဲ့ အကူအညီမပါဘဲ ကျွန်တော်တို့ဟာ ထုံလင်မှာ သြဇာအာဏာ မရှိတော့ပါဘူး။ အဲဒီ နန်းတော်စစ်တပ်က ငါးထောင်ကျော်တဲ့ ညီအစ်ကိုတွေဟာ ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာ လုံးလုံးလျားလျား ရောက်ရှိသွားနိုင်တယ်”

“အခု ဟိုယုရှောင်ကို ရန်စဖို့ အချိန်မဟုတ်ဘူး”

ဂွေယွီတန်၏ စကားများမှ အကြောင်းပြချက်ကို ဖန်လုံဟဲသည် စိတ်အောက်ခြေတွင် သဘောပေါက်မိသည်။ သို့သော် သူသည် ဒေါသထွက်နေပြီး မည်သည့် ငြင်းဆန်မှုကို ကြားသည်ဖြစ်စေ အလွန်အမင်း စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ကာ ချက်ချင်းပင် လှည့်၍ ဂွေယွီတန်ကို ပြင်းထန်စွာ စိုက်ကြည့်ကာ “ငါဟာ သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းက ကိုယ်တိုင်ခန့်အပ်ထားတဲ့ ထုံလင်မြို့ဝန်ပဲ။ ဟိုယုရှောင်မှာ ဘယ်လိုလှည့်ကွက်တွေရှိပြီး လက်ရှိမှာ အာဏာကိုင်ထားပေမဲ့ ဟိုမျိုးနွယ်စုက သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းကို စော်ကားရဲမှာလား။

ဟိုယုရှောင်ဟာ ကောင်းကင်ဘုံကို ရောက်နေရင်တောင် သူဟာ နှစ်ဆင့်မြင့်မြတ်ဆက်သွယ်ခြင်းအဆင့်ရဲ့ ဂရန်းမာစတာတစ်ယောက်ပဲ။ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က သူ့ထက် မြင့်နေသေးပြီး အခု ငါ ပြန်ကောင်းလာပြီဆိုတော့ သူ မောက်မာရဲရင် ဒီနေ့ ဒီနေရာမှာတင် သူ့ကို ခေါင်းဖြတ်နိုင်တယ်”

ဤသို့ပြောပြီးနောက် ဖန်လုံဟဲသည် သူ၏ စိတ်ထဲရှိ အခိုးအငွေ့အချို့ကို ဖယ်ရှားလိုက်ပုံရပြီး သူသည် ဂွေယွီတန်ကို ပြန်ကြည့်ကာ မျက်လုံးများ တဖျတ်ဖျတ်လူးနေရင်း ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည် “ဒါနဲ့ ခေါင်းဆောင် ဂွေရဲ့ မိသားစုတွေလည်း မြို့လယ်ခေါင်မှာ နေထိုင်ကြပုံရတယ်။ သူတို့ကိုလည်း ဟိုယုရှောင်က ကယ်တင်ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်သလား။ ခေါင်းဆောင် ဂွေ မင်း ဟိုမျိုးနွယ်စုထဲကို ဝင်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားသလား”

ဂွေယွီတန်သည် ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်ကာ “လော့ဖန်၊ မင်း ဘာပြောနေတာလဲ ညငါ့မိသားစု သေပြီလား ရှင်ပြီလားဆိုတာ ငါ အခုထိ မသိသေးဘူး။ ငါ တကယ်ပဲ ဟိုမျိုးနွယ်စုကို သစ္စာခံဖို့ ရည်ရွယ်ထားရင် ဘာလို့ ဒီသုံးရက်လုံး မြို့ဝန်နောက်ကို လိုက်နေဦးမှာလဲ။ ငါတတ်ထားတဲ့ အတတ်ပညာအားလုံးကို သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းက ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့တာ။ ငါ အသက်ရှင်နေရင် သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းပိုင်၊ သေရင်လည်း သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ပဲ။ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ ဒုတိယသစ္စာခံဖို့ စိတ်မကူးခဲ့ဘူး”

ဖန်လုံဟဲသည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ သူသည် ဂွေယွီတန်ကို ကောင်းစွာနားလည်ပြီး သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းက ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့သော မိဘမဲ့တစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် သူကိုယ်တိုင်ထက် ဘုရားကျောင်းကို သစ္စာဖောက်ရန် အလားအလာနည်းကြောင်း သိသည်။ သို့သော် သူ၏ ဒေါသကြောင့် လွှမ်းမိုးခံနေရသောကြောင့် သူသည် နောက်ဆုတ်ရန် ငြင်းဆန်ကာ မြို့တံခါးဆီသို့ ဦးတည်ကာ မြို့တွင်းသို့ ဝင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။

သြဂုတ်လ ၁ ရက်နေ့တွင် သခင်မက ဟိုယုရှောင်အား ၃ ရက်မြောက်နေ့တွင် သူမကို တွေ့ဆုံရန် အကြောင်းကြားသင့်ကြောင်း ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ သူတို့သည် ယနေ့ ဟိုယုရှောင်အား အကြောင်းကြားရန် မြို့သို့ သွားရန် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ဖန်လုံဟဲသည် ဟိုယုရှောင်နှင့် တွေ့ဆုံသောအခါ မောက်မာစွာ ပြုမူခြင်း၊ မာစတာ ဖန်ယင်၏ အမည်ကို အသုံးပြု၍ ခြိမ်းခြောက်ခြင်းနှင့် သူ၏ မာနကို ထိန်းချုပ်ခြင်းကဲ့သို့သော ထုံလင်ကို ထိန်းချုပ်ရန် နည်းလမ်းများကိုလည်း စဉ်းစားခဲ့သည်။

ယခု မြို့တံခါးတွင် ထိုလူများ၏ ဆွေးနွေးမှုများကို ကြားသောအခါ သူသည် မကျေမနပ်ဖြစ်သော်လည်း ထုံလင်သည် စစ်မဖြစ်မီကကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ကြောင်းနှင့် အထူးသဖြင့် ဟိုမျိုးနွယ်စုနှင့် ဟိုယုရှောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက မြို့ဝန်အဖြစ် သူ၏ အလေးချိန်သည် လုံးဝ မတူတော့ကြောင်း သူသည် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သဘောပေါက်ခဲ့သည်။

လက်ရှိတွင် မြို့တွင်း၌ ကိုယ်ခံပညာရှင် တစ်သောင်းကျော်ရှိပြီး ထိုနန်းတော်စစ်သား ငါးထောင်၏ ထက်ဝက်ကျော်သည် ဟိုယုရှောင်ကို လိုက်နာနေကြပြီး သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းကို သစ္စာရှိသော ကျန်ထက်ဝက်ပင်လျှင် ဟိုယုရှောင်ကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် သူ့ကို သေချာပေါက် ကူညီမည်မဟုတ်ပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ သူ၏ အင်အားသည် ဟိုယုရှောင်၏ အင်အားထက် သာလွန်နေလျှင်ပင် မြို့တွင်းသို့ ဝင်ရောက်သောအခါ မဆင်မခြင် ပြုမူရန် မတတ်နိုင်ပေ။ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် သူ့ကို အရှက်ရစေနိုင်ရုံသာမက ဟိုယုရှောင်ကလည်း အလွယ်တကူ စီမံနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။