ကျန်းထိုင်ချင်း၏ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်မှု

ရာက္ခသပွဲတော်ညတွင် ထုံလင်မြို့၌ အပြင်းထန်ဆုံး ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော်လည်း အရှေ့ဘက်တံခါးမှ ရှီလီကုန်းအထိ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုမှာလည်း မနည်းလှပေ။

သို့သော် ထိုနေ့တွင် အရာအားလုံးသည် ရှီလီကုန်း၌ စတင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဦးစွာ မာရ်နတ်တပ်မတော်သည် နန်းတော်စစ်တပ်ကို အရှေ့ဘက်တံခါးအထိ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ထို့နောက် ကျွမ်းကျင်သူ ခြောက်ဦးနှင့် အင်အားကြီးမားသော သတ္တဝါများစွာ ပါဝင်သော တိုက်ပွဲ၏ အကျိုးဆက်များသည် အရှေ့ဘက်တံခါးအပြင်ဘက် မိုင်ပေါင်းများစွာအထိ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး မြို့တွင်း၌ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများနှင့် မခြားနားလှပေ။

မြို့ပြင်ရှိ တရားဝင်လမ်းမကြီးသည် လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ မြေပြင်သည် ချိုင့်ခွက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သေးငယ်သော ချိုင့်ခွက်များသည် မီတာအနည်းငယ် ကျယ်ဝန်းကာ ကြီးမားသော ချိုင့်ခွက်များသည် မီတာဆယ်ဂဏန်းအထိ ကျယ်ဝန်းသည်။ ထိုချိုင့်ခွက်များတွင် သန့်ရှင်းရေးမလုပ်ရသေးသော သွေးစွန်းထင်းမှုများစွာ ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်လျှင် မပျက်စီးဘဲ ကျန်ရှိသော သစ်ပင်တစ်ပင်မျှပင် မရှိသလောက်ဖြစ်ပြီး အားလုံးသည် စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့ ပြန့်ကျဲနေကာ ပျက်စီးနေသော မြင်ကွင်းကို တင်ဆက်နေသည်။

ဟိုယုရှောင်နှင့် သူ၏ လူငါးယောက်အဖွဲ့သည် ဖန်လုံဟဲနှင့် ဂွေယွီတန်တို့နောက်မှ လိုက်ပါကာ ရှီလီကုန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားကြပြီး သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေယာ၏ ဝမ်းနည်းဖွယ်အခြေအနေကို ကြည့်ရှုကာ ခေါင်းခါယမ်းနေကြသည်။

ဟိုယုရှောင်သည် မြို့ပြင်ရှိ အခြေအနေကို အတော်ကြာကတည်းက သိရှိထားသော်လည်း လူအင်အား မလုံလောက်သောကြောင့် ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ လူများအား မြို့တွင်းရှိ အခြေအနေများကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေရန် ကူညီရာတွင် ဦးစားပေးဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤသုံးရက်အတွင်း ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးလုပ်ငန်း၏ တိုးတက်မှုအရ ထုံလင်မြို့တွင်းရှိ အဆောက်အအုံများပင် စစ်မဖြစ်မီ အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်ရန် အနည်းဆုံး တစ်လကြာမည်ဟု ညွှန်ပြနေသည်။ လူဦးရေအတွက်မူ အထူးအစီအမံများ မပြုလုပ်ပါက ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကြာနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

မြို့တွင်းရှိ အခြေအနေများကို ထောက်ရှု၍ မြို့ပြင်ရှိ အခြေအနေမှာ ပို၍ပင် ဆိုးရွားသည်။ လမ်းမကြီးနှစ်ဖက်စလုံးကို ပြုပြင်ရန် အနည်းဆုံး နှစ်လ သို့မဟုတ် သုံးလအထိ စောင့်ရမည်ဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်တွင် လုပ်အားကို လုံးဝ မပေးနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

“မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲ မြို့တော်က ပြန်လည်ရှင်သန်ဖို့ လိုအပ်နေသေးပြီး အပြင်ဘက်အခြေအနေက ချက်ချင်းအာရုံစိုက်စရာ မလိုတဲ့အတွက် သွေးနတ်ဆိုးရဲ့သေဆုံးမှုကြောင့် နောက်ပိုင်း ထုံလင်နယ်နိမိတ်အတွင်းက မာရ်နတ်တွေအားလုံး ကုန်သွားလောက်ပါပြီ။ တရားဝင်လမ်းမကြီးကို ပြင်ဆင်သည်ဖြစ်စေ မပြင်ဆင်သည်ဖြစ်စေ တကယ်တော့ အရေးမကြီးပါဘူး။ ဒါ့အပြင် အတော်ကြာကြာဆိုရင် ပတ်ဝန်းကျင်ခရိုင်တွေက လူတွေဟာ ထုံလင်ကို လာဖို့ မဝံ့ရဲကြလောက်ဘူး။ ဒါကြောင့် ဒီလမ်းက တကယ်တော့ အသုံးမဝင်ပါဘူး”

စကားပြောသူမှာ လီစန်းယွင်ဖြစ်သည်။ ဟိုယုရှောင်သည် ဤယုတ္တိကို နားလည်သော်လည်း လီစန်းယွင်သည် ရှေ့သို့တိုးထွက်ကာ ဤအကြံအစည်များကို သူ့အား မျှဝေရန် ဦးဆောင်မှုပြုခဲ့သည့်အတွက် သူ ကျေနပ်ခဲ့သည်။

ဆေးမှုန့်ဂိုဏ်း၊ ဟောင်ဒေါဂိုဏ်း၊ ပိုင်မျိုးနွယ်စုနှင့် အနောက်တိမ်တိုက်အစောင့်အရှောက်ဌာနတို့ ဟိုမျိုးနွယ်စုထဲသို့ ပေါင်းစည်းခြင်းသည် ရိုးရှင်းသောကိစ္စမဟုတ်ပေ။ အစပိုင်းတွင် လေးခုစလုံးတွင် စစ်မှန်သော ကိုယ်ခံပညာရှင် နှစ်ထောင်ကျော်စီရှိသည်။ ဤတိုက်ခိုက်ရေးသမားများအပြင် အင်အားတစ်ခုစီသည် ၎င်းတို့၏နယ်မြေများတွင် အနည်းဆုံး လူတစ်သိန်းကို သွယ်ဝိုက်သောအားဖြင့် ထောက်ပံ့ထားပြီး ဆေးမှုန့်ဂိုဏ်းသည် ယွီလင်ခရိုင်တွင် တစ်ခုတည်းသော တတိယတန်းစားအင်အားစုဖြစ်ပြီး မူလက ဟိုမျိုးနွယ်စုနှင့် တန်းတူရပ်တည်ခဲ့သည်။

ဤမိသားစုလေးခုကို ဟိုမျိုးနွယ်စုထဲသို့ ပေါင်းစည်းခြင်းသည် ပေါင်းစည်းခြင်း ဟူသော ရိုးရှင်းသော စကားလုံးဖြင့် ဖြေရှင်းနိုင်သော အရာမဟုတ်ပေ။ သို့သော် စစ်ကာလ၏ အခြေအနေများနှင့် ပဉ္စမမြောက်ညီအစ်ကို ဟိုယုတွမ်သည် သတိလစ်နေဆဲဖြစ်သောကြောင့် ဟိုယုရှောင်တွင် တိုင်ပင်ရန် မည်သူမျှမရှိဘဲ ဤကိစ္စကို ခေတ္တဆိုင်းငံ့ထားခဲ့ရသည်။

သူသည် ပေါင်းစည်းရေး၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို မဆုံးဖြတ်ရသေးသော်လည်း လီစန်းယွင်၊ ပိုင်ယွမ်ဖန်၊ နီရှင်းချွမ်းနှင့် လျိုကျန်းဟောင်တို့ကို တာဝန်များ ခွဲဝေပေးခဲ့သည်။ လျိုကျန်းဟောင်နှင့် နီရှင်းချွမ်းတို့သည် မိသားစုလေးခုမှ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်ရေးအဆင့် ငါးဆင့်အထက်ရှိ ကိုယ်ခံပညာရှင်များကို ပေါင်းစည်းရာတွင် ဟိုယုချန်နှင့် ဟိုယုကျယ်တို့နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် အထူးတာဝန်ပေးအပ်ခြင်းခံရပြီး လီစန်းယွင်နှင့် ပိုင်ယွမ်ဖန်တို့သည် ဟိုယုလင်နှင့် ပူးပေါင်းကာ ထုံလင်မြို့တွင်းရှိ ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးလုပ်ငန်းများကို တာဝန်ယူခဲ့သည်။

လီစန်းယွင်သည် သူ့အား ဦးဆောင်၍ စကားပြောဆိုခဲ့ခြင်းသည် သူ၏တာဝန်များကို အမှန်တကယ် အလေးအနက်ထားဆောင်ရွက်နေကြောင်း ထင်ရှားသော သက်သေဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် ဟိုယုရှောင်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိကာ ထိုနှစ်ဦးအား ညင်သာစွာ မေးလိုက်သည် “ဒါနဲ့ တတိယမြောက်ညီမနဲ့ တခြားခရိုင်သုံးခုက လူတွေကို ထုံလင်ထဲကို စုပ်ယူဖို့ ကိစ္စတွေကို ဆွေးနွေးပြီးပြီလား။ မင်းတို့ တကယ် ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ”

ယခုတစ်ကြိမ် ထုံလင်၏ အကြီးမားဆုံး ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုမှာ လူဦးရေဖြစ်ပြီး လူဦးရေ နှစ်သန်းကျော်မှ လေးသိန်းသာ ကျန်တော့သည်။ လူဦးရေကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် နည်းလမ်းမရှာပါက မြို့တော်၏ လုပ်ငန်းဆောင်တာများစွာကို ပြန်လည်စတင်နိုင်မည်မဟုတ်၊ ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးလုပ်ငန်း၏ ထိရောက်မှု တိုးတက်လာမည်မဟုတ်၊ အရေးအကြီးဆုံးမှာ ပြည်နယ်နှစ်ခု စစ်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သောကြောင့် နယ်စပ်မြို့ဖြစ်သော ထုံလင်သည် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို စစ်ရေးဆိုင်ရာ ဘေးအန္တရာယ်များကို ခံစားရနိုင်သည်။ လူအင်အား မလုံလောက်ပါက ၎င်း၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းရည်သည်လည်း သိသိသာသာ အားနည်းသွားမည်ဖြစ်သည်။

လူဦးရေကို သဘာဝအတိုင်း ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် စောင့်ဆိုင်းခြင်းသည် ယခုအချိန်တွင် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ဟိုယုရှောင်သည် အခြားခရိုင်သုံးခုကို မျက်စိကျခဲ့သည်။ ကျောက်ယန်သည် ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ အခြေခံစခန်းဖြစ်သောကြောင့် ကိုင်တွယ်ရန် ပိုမိုလွယ်ကူသည်။ အဓိကမှာ ယွီလင်နှင့် ပိုင်ယဲ့ခရိုင်များဖြစ်ပြီး သူသည် ဟိုယုလင်အား ပိုင်ယွမ်ဖန်နှင့် လီစန်းယွင်တို့နှင့် ယခင်နေ့တွင် ဆွေးနွေးရန် ညွှန်ကြားခဲ့ပြီး ယခုအခါ ရလဒ်များ ရှိမရှိ သိလိုနေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် စကားပြောသူမှာ လီစန်းယွင်မဟုတ်ဘဲ ပိုင်ယွမ်ဖန်က ဖြေကြားခဲ့သည်။

“မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲ ခရိုင်သုံးခုထဲက ပိုင်ယဲ့ခရိုင်လည်း ဒီတစ်ခါ ဘေးအန္တရာယ်ကို ခံစားခဲ့ရပါတယ်။ ကျွန်တော် လူလွှတ်ပြီး စစ်ဆေးပြီးပါပြီ။ မြို့မှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ မရှိတော့ပါဘူး။ ဒါကြောင့် ယွီလင်နဲ့ ကျောက်ယန်ခရိုင်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ ကျောက်ယန်ခရိုင်ရဲ့ လက်ရှိလူဦးရေက လေးသိန်းအောက်ပဲရှိပြီး ယွီလင်ခရိုင်မှာ သုံးသိန်းခွဲရှိတယ်။ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ခရိုင်စလုံးကို လူလွှတ်ပြီး ခရိုင်မြို့တွေကို ပြောင်းရွှေ့ဖို့ လူတွေကို စည်းရုံးဖို့ စတင်နေပါပြီ”

“စည်းရုံးနေတယ်”

ဟိုယုရှောင်က အံ့ဩဟန်ဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“ဟင်၊ သူတို့ ခရိုင်မြို့တော်ကို မလာချင်ကြဘူးလား”

“ကျောက်ယန်ခရိုင်ကတော့ အဆင်ပြေပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဓိကကတော့ ယွီလင်ခရိုင်က လူတွေနဲ့ တရားဝင်လမ်းမကြီးဘေးက ရွာတွေက လူအများစုပါ။ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးရက်က တိုက်ပွဲက လူတော်တော်များများကို ကြောက်လန့်သွားစေခဲ့တာ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မာရ်နတ်တွေ မြို့ကို တိုက်ခိုက်တာ ကြာပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့က လူတွေကို ဆင်းပြီး စည်းရုံးရုံပဲ တတ်နိုင်တော့တယ်”

ဟိုယုရှောင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဤဖြစ်နိုင်ခြေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားခဲ့သည်။ ယုတ္တိတန်စွာပြောရလျှင် ပြည်နယ်နှစ်ခုကြား တိုက်ပွဲများ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသောကြောင့် အနီးအနားရှိ ခရိုင်သုံးခုအပါအဝင် မြို့များသည် တကယ်တော့ ထုံလင်ခရိုင်မြို့တော်ထက် ပို၍ လုံခြုံသည်မဟုတ်ပေ။ ထိုမြို့နေထိုင်သူများသည် မြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့လာပါက အကောင်းဆုံးဖြစ်မည်၊ သို့သော် သူတို့ မလိုလားပါက ဘာမှ မတတ်နိုင်ပေ။

“လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်အတွင်းက အခြေအနေအရ ခန့်မှန်းရရင် ကျောက်ယန်ရဲ့ လူဦးရေရဲ့ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် ပြောင်းရွှေ့ဖို့ ဆန္ဒရှိကြပြီး ယွီလင်မှာတော့ နည်းနည်းလျော့သွားပြီး ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်ပဲရှိတယ်။ သူတို့ဟာ နောက်တစ်လခွဲလောက်အတွင်းမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းရွှေ့လာကြလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအချိန်လောက်ဆိုရင် ထုံလင်ရဲ့ လူဦးရေဟာ ရှစ်သိန်းလောက်အထိ ပြန်ရောက်နိုင်လိမ့်မယ်”