← Chapters

တိုက်ပွဲထဲပါဝင်ရမယ် (၂)

Vol. 25 Ch. 346

တိုက်ပွဲထဲပါဝင်ရမယ် (၂)

Vol. 25 Ch. 346

ကျန်ထိုင်ချင်းသည် သူ့ကို ဘာကြောင့် ခေါ်သည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသည်။ မလွဲဧကန်ပင် ပြည်နယ်နှစ်ခုကြား ဖြစ်ပွားတော့မည့် ကြီးမားသော တိုက်ပွဲတွင် ဟိုယုရှောင်သည် တပ်ဖွဲ့များ ပံ့ပိုးပေးရန် မျှော်လင့်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟွမ်ဖူရှင်းသည် ထိုနေ့တွင် ထွက်ခွာသွားသောအခါ သူသည် စစ်မိန့်တစ်ရပ်ကို ထုတ်ပြန်ခဲ့ပြီး တစ်လအတွင်း ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို သိမ်းပိုက်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ လက်ရှိတွင် ဟိုယုရှောင်သည် စစ်မြေပြင်အခြေအနေကို အပြည့်အဝ နားမလည်ဘဲ ရှင့်နန်စီရင်စု၏ တပ်မတော်သည် ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို ဝိုင်းရံထားကြောင်းသာ သိသည်။ သို့သော် မည်မျှတပ်ဖွဲ့ဝင်များ ဖြန့်ကျက်ထားသည် အပါအဝင် အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို သူ မသိပေ။

ရှင့်နန်စီရင်စု၏ တပ်မတော်တစ်ခုလုံးတွင် စစ်သား နှစ်သိန်းရှိသည်။ ခရိုင်တစ်ခုကို ဝိုင်းရံရန် အနည်းဆုံး ငါးသောင်းလိုအပ်မည်ဖြစ်ပြီး အနိမ့်ဆုံး ခန့်မှန်းချက်အရ ကျန်ထိုင်ချင်းတွင် တစ်သိန်းငါးသောင်းရှိသော တပ်မတော်ရှိသေးသည်။ မသေးငယ်သော အင်အားစုတစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့သော် ပြည်နယ်များသည် စစ်ပွဲတွင် ပါဝင်နေသောကြောင့် လူအင်အားများလွန်းသည်ဟု မည်သူက ညည်းညူမည်နည်း။

စီရင်စုတစ်ခုတွင် စစ်သား နှစ်သိန်းကျော်ရှိပါက ပဋိပက္ခ၏ အတိုင်းအတာသည် ပို၍ပင် မြင့်တက်လာနိုင်ပြီး နှစ်သောင်းသည် မလုံလောက်ပေ။ ကျန်ထိုင်ချင်းသည် ဟွမ်ဖူရှင်း၏ စစ်မိန့်ကို ဖြည့်ဆည်းလိုပါက ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို ချက်ချင်းသိမ်းပိုက်ရန် ရရှိနိုင်သော တပ်ဖွဲ့အားလုံးကို စုစည်းပြီး ဟွမ်ဖူရှင်းထံ ပြန်လည်တင်ပြရန်နှင့် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော ပဋိပက္ခကို ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်ရမည်မှာ မလွဲဧကန်ပင်။

ဟိုမျိုးနွယ်စုတွင် အဖွဲ့ဝင် သုံးထောင်ကျော်သာရှိသော်လည်း ဟိုယုရှောင်၏ အမိန့်ကို ယခု လိုက်နာနေသော နန်းတော်စစ်သား ငါးထောင်ကျော်နှင့် မြို့ရိုးအတွင်းရှိ အခြားအင်အားစုများအပါအဝင် ဟိုမျိုးနွယ်စုသည် ဂန်းချီအဆင့်ရှိ စစ်သည်ငါးဆယ်ကျော်အပါအဝင် တပ်မတော် တစ်သောင်းကို စုစည်းနိုင်ခဲ့သည်။ ဤအင်အားသည် ပန်ယွီဟူ၏ နှစ်သိန်းအားကောင်းသော တပ်မတော်နှင့် မယှဉ်နိုင်သော်လည်း လျှော့တွက်၍ မရနိုင်သော အင်အားစုတစ်ခုဖြစ်သည်။

“ငါ့အကူအညီလိုတယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ဈေးနှုန်းကို တင်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ...”ဟု ဟိုယုရှောင်သည် စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။ သူ၏ ကိုယ်ကို ညွှတ်ထားသော်လည်း ကျန်ထိုင်ချင်း၏ အမိန့်ကို စောင့်ဆိုင်းနေစဉ် တည်ငြိမ်၍ ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော အမူအရာကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူရရှိခဲ့သည်မှာ ကမ်းလှမ်းချက်မဟုတ်ဘဲ ပြင်းထန်သော လေတိုက်ခတ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဖြန်း...

ကြီးမားသော အင်အားတစ်ခုသည် သူ့ကို တိုက်ခိုက်လိုက်သောကြောင့် ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို သစ်သားပြားတစ်ခုဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်ခံရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ကိုယ်ကို ဆယ်မီတာကျော် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားစေသည်။ သူသည် လည်ချောင်းထဲသို့ တက်လာသော သွေးကို ထိန်းကာ အလွန်ခက်ခဲစွာဖြင့် နောက်ဆုတ်ခြင်းကို ရပ်တန့်နိုင်ခဲ့သည်။

ဟိုယုရှောင်သည် မာစတာ ဖန်ယင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာသည် အေးစက်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် သူမက သူ့ကို ဘာကြောင့် ရိုက်နှက်ခဲ့သည်ကို နားမလည်သောကြောင့် အံ့အားသင့်သည့် အမူအရာသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

“မင်းထင်နေတာက ငါ မင်းရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေကို တောင်းဖို့ ဒီကို လာတာလို့ မင်းထင်နေတယ်၊ ငါ မှန်တယ်မလား”

“ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ သခင်၊ ဒီ ချင်လုံအသင်းဆိုတာ ဘာလဲ။ ဒီ မာရ်နတ် တိုက်ပွဲဘယ်လိုစတာလဲ၊ ဟိုမျိုးနွယ်စုက မာရ်နတ်တွေ မြို့ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာမှာကို ဘယ်လို ကြိုတင်သိပြီး လူတွေကို ခေါ်ထုတ်သွားတာလဲ။ မင်း ဒါအားလုံးကို ကောင်းကောင်းသိတယ်။ ငါ မင်းအတွက် အကုန်ပြောပြရမလား”

ကျန်ထိုင်ချင်း၏ အေးစက်သော စကားများသည် ချက်ချင်းပင် ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာကို ဖြူဖျော့သွားစေသည်...

“မင်းတို့ ဟိုမျိုးနွယ်စုက မကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့ အုံကြွမှုတစ်ခု မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားတာ မဟုတ်ရင် မင်းလုပ်ခဲ့တဲ့အရာတွေက ငါ့ကို မင်းကို အဆယ်ကြိမ် သတ်ပစ်ဖို့ လုံလောက်တယ်။ အခု မင်း အနည်းငယ် အသာစီးရလာတော့ ငါနဲ့ ဈေးဆစ်ချင်နေတာလား။ ဘယ်လိုလဲ။ မင်း တကယ်ထင်နေတာလား ဒီ လူတစ်သောင်းကျော်ရဲ့ အင်အားကို ဆုပ်ကိုင်ထားတာနဲ့ မင်းဟာ အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်နဲ့ တန်းတူ ရပ်တည်နိုင်ပြီလို့”

ဟိုယုရှောင်၏ ကိုယ်သည် တုန်ယင်သွားပြီး သူသည် ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်လိုက်သည်။

“ငါတို့ သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းရဲ့ အကူအညီမပါဘဲ ဘယ်ဘက်အုပ်ထိန်းသူ ကိုယ်တိုင်ပေါ်လာရင် မင်းရဲ့ လှည့်ကွက်လေးတွေက ဟိုမျိုးနွယ်စုကို အသက်ရှင်လျက် ထားနိုင်မှာလား၊ ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ သခင်။ စီကျိုးတပ်မတော်က မြို့ကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်လာတာနဲ့ မင်းတို့ ဟိုမျိုးနွယ်စုမှာ ထွက်ပြေးဖို့ အခွင့်အရေးတောင် ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့ ရပ်တည်ချက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိထားပြီး အသေးအဖွဲ အကျိုးအမြတ်တွေကြောင့် မျက်စိမှောင်မသွားသင့်ဘူး။ တချို့အရာတွေက မင်း လွန်ကျူးသွားတာနဲ့ ဈေးကြီးပေးရလိမ့်မယ်”

မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက် ဟိုယုရှောင်သည် ခေါင်းကို ငုံ့ထားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ မကျေနပ်မှုကို တိတ်တဆိတ် ထိန်းချုပ်ထားသည်။

“မနက်ဖြန် နေ့လည်မတိုင်ခင် ဒီမှာ စစ်သားတစ်သောင်း စုဝေးနေတာကို ငါ မျှော်လင့်တယ်။ ဒါ့အပြင် မင်းတို့ ဟိုမျိုးနွယ်စုက မင်းကိုယ်တိုင် ဟိုယုရှောင်အပါအဝင် ဂန်းချီအဆင့် စစ်သည်ငါးဆယ်ကို ဖြန့်ကျက်ရမယ်။ တစ်ယောက်တောင် လျော့နေရင် မင်း ထုံလင်ရဲ့ သခင်အဖြစ် ရာထူးကို မေ့လိုက်တော့”

နောက်ဆုံးစကားများတွင် ကျန်ထိုင်ချင်း၏ အသံသည် အလွန်အမင်း အေးစက်ရုံသာမက သံသယဝင်စရာမရှိသော လုံးဝသေချာမှုလည်း ပါဝင်နေသည်။

“ကျွန်တော်မျိုးဟာ သခင်မရဲ့ အမိန့်တော်ကို တိတိကျကျ လိုက်နာပြီး မနက်ဖြန် နေ့လည်မတိုင်ခင် အချိန်မှန် ရောက်ရှိပါမယ်” ဟု ဟိုယုရှောင်က ပြောကြားရာတွင် သူ၏ အသံသည် အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အနည်းငယ်မျှပင် ဆန့်ကျင်ရန် မဝံ့ရဲတော့ပေ။

All Chapters