ကြေးဝါဓားပုံစံ

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လီစန်းယွင်က ခေါင်းညိတ်ကာ ဟိုယုရှောင်အား ပြုံး၍ ပြောသည် “စတုတ္ထမြောက်သခင် ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ယင်လင်ရှာယင်ဂိုဏ်းနဲ့ ဂျင်လင်ရှန်မိသားစုရဲ့ အင်အားက ကျွန်တော်တို့နဲ့ သိပ်မကွာပါဘူး။ ကျွန်တော်သိသလောက်တော့ ရှာယင်ဂိုဏ်းမှာ ဂရန်းမာစတာ ငါးယောက်ရှိပြီး ရှန်မိသားစုမှာတော့ ခုနစ်ယောက်လောက် ပိုများသင့်တယ်”

ဘေးမှ ပိုင်ယွမ်ဖန်က နှစ်ချက် ချောင်းဟန့်ကာ ကြားဝင်ပြောသည် “အဲဒါ မမှန်ဘူး။ ရှာယင်ဂိုဏ်းမှာ အခု လေးယောက်ပဲ ရှိသင့်တယ်။ ယန်ဆန်းနူဆိုတဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်လက်ထောက်က သူ မသေဘူးလား…”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဟိုယုကျယ်၊ ဟိုယုချန်နှင့် ဟိုယုလင်တို့သည် တုံ့ပြန်မှု အနည်းငယ်သာ ပြသကြသော်လည်း နီရှင်းချွမ်းနှင့် လျိုကျန်းဟောင်တို့သည် ဟိုယုရှောင်ကို ဘေးတိုက် ကြည့်ရှုခြင်းမှ မရှောင်နိုင်ခဲ့ကြပေ။

သူတို့လေးဦးသည်လည်း သက်ဆိုင်ရာ အင်အားစုများ၏ ခေါင်းဆောင်များဖြစ်ကြပြီး သဘာဝအားဖြင့် မိုက်မဲသူများ မဟုတ်ကြပေ။ မြို့ပြင်တွင် ကျန်ထိုင်ချင်း ပြောခဲ့သော စကားများ၏ နောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်ကို အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းနိုင်ကြသည်။ ဟိုယုရှောင်သည် ချင်လုံအသင်းနှင့် ဆက်နွယ်မှုရှိပါက ယန်ဆန်းနူ သေဆုံးခြင်းအကြောင်းကို သူသိထားရမည်ဖြစ်သည်။

ဟိုယုရှောင်သည် သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုများကို မြင်သောအခါ သူ့ခေါင်းကိုသာ မတတ်သာစွာ ခါယမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ ယန်ဆန်းနူကို သတ်ခဲ့သူမှာ ယန်ရှင်းဖြစ်ပြီး သူနှင့် မည်သို့မျှ မသက်ဆိုင်ပေ။ သို့သော် သူသည် ရှင်းပြရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။ ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စများသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုတစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းရာတွင် အတော်လေး အဆင်ပြေသည်။

သူသည် အတော်လေး ပျော်ရွှင်ခဲ့သော်လည်း ကျန်ထိုင်ချင်း၏ ယခင်က ရိုက်ချက်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် ဆက်လက်တည်ရှိနေသောကြောင့် ဟိုယုရှောင်သည် အလျင်အမြန် အေးဆေးသွားခြင်းပင်။

လက်ရှိတွင် ထုံလင်ခရိုင်ရှိ ဟိုမျိုးနွယ်စုသည် အမှန်တကယ် မေးခွန်းထုတ်စရာမရှိသော်လည်း ဂျင်လင်ရှန်မိသားစုနှင့် ယင်လင်ရှာယင်ဂိုဏ်းတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကွာဟချက်သည် မေးခွန်းထုတ်စရာမလိုဘဲ သိသိသာသာ ကြီးမားသည်။

အခြားမိသားစုနှစ်စုနှင့် ကိုယ်ခံပညာရှင် အရေအတွက် မကွာလှဟု ထင်ရသော်လည်း ဂရန်းမာစတာ အနည်းငယ်သာ လိုနေပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ် အခြေအနေမှာ ပို၍ ရှုပ်ထွေးသည်။

ဟိုမျိုးနွယ်စုသည် သုံးရက်အတွင်း မိသားစုလေးခုကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။ လက်ရှိတွင် အတွင်းပိုင်း ကိုယ်ခံပညာရှင်များသည် အင်အားလေးခု၊ ယခင် နန်းတော်စစ်သားများ၊ ထုံလင်မြို့တွင်းမှ လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူများနှင့် ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရသော အခြား ဒုတိယတန်းစား အင်အားစု သုံးခုမှ အများအပြား စုစည်းထားသော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ထိုမျှများပြားသော လူများကို စုစည်းပြီး စည်းလုံးညီညွတ်စေရန် ရေတိုတွင် မဖြစ်နိုင်ပေ။

အမှန်တကယ်တွင် မဟာလော်ဂိုဏ်းသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အတော်လေး ကံဆိုးသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ လေယင်ကျောင်း၏ ထုံလင်ရှိ နှစ်ပေါင်းများစွာ လျှို့ဝှက်သော အသုံးတော်ခံအဖြစ် ဘာမှ အောင်မြင်မှု မရရှိခဲ့သည့်အပြင် အခြေအနေ ပိုဆိုးလာသည်မှာ တင်ဘူဟိုင်သည် သူ၏ တစ်ဦးတည်းသော သားကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

သို့သော် မျှတစွာ ပြောရလျှင် မဟာလော်ဂိုဏ်း၏ ကျရှုံးမှုသည် ဟိုမျိုးနွယ်စုနှင့် များစွာ မသက်ဆိုင်ပေ။ အဓိကအားဖြင့် အခြားသော မြင့်မြတ်သော နယ်မြေများသည် လေယင်ကျောင်းကို ထောင်ချောက်ဆင်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် ထုံလင်သည် ရာက္ခသမြင့်မြတ်ဂိုဏ်း၏ ကျရှုံးရာဖြစ်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ ဟွမ်ဖူရှင်းနှင့် ကျီယန်ကျီးတို့က စီကျိုးကို တိုက်ခိုက်ရန် ညွှန်ကြားခဲ့သော ကြီးမားသော ဇာတ်လမ်းတစ်ခုဖြစ်သွားပြီး မဟာလော်ဂိုဏ်း၏ ဆုံးရှုံးမှုမှာ မျိုချရန် ခါးသော ဆေးလုံးတစ်ခုဖြစ်ခဲ့သည်။

တင်ဘူဟိုင်သည် ပုန်ကန်ခဲ့ပြီး မဟာလော်ဂိုဏ်းမှ အခြား ဂရန်းမာစတာများသည် မာရ်နတ်များနှင့် တိုက်ပွဲများတွင် အားလုံး သေဆုံးခဲ့ကြသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ၎င်းတို့၏ အင်အားဖြင့် ပြန်လည်စုစည်းပြီး စီကျိုးရှိ သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းကို ကာကွယ်ခဲ့ပါက ဟိုမျိုးနွယ်စုသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အကြီးမားဆုံး အနိုင်ရသူ ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ပေ။

ဂျင်လင်ရှန်မိသားစုနှင့် ယင်လင်ရှာယင်ဂိုဏ်းတို့သည် မဟာလော်ဂိုဏ်းထက် မအားနည်းသော ဒုတိယတန်းစား အင်အားစုများဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ ဒေသများတွင် မဟာလော်ဂိုဏ်းထက် အဆပေါင်းများစွာ တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ လက်ရှိ စုစည်းမှု မရှိသော အခြေအနေဖြင့် ဤမိသားစုနှစ်စုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ရန် အခြေခံအားဖြင့် မရှိပေ။

ထို့ပြင် စီရင်စုသုံးခုရှိ အခြေအနေမှာ အလွန်ကွဲပြားသည်။ ဤတိုက်ပွဲအပြီးတွင် ဟိုယုရှောင်သည် အထူးအစီအမံအချို့ကို ပြုလုပ်ခဲ့လျှင်ပင် သူ၏ မူလစွမ်းအင်ကို ပြန်လည်ရရှိရန် အနည်းဆုံး သုံးနှစ်မှ ငါးနှစ်အထိ ကြာနိုင်ဖွယ်ရှိပြီး ယှဉ်ပြိုင်မှုသည် ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။

“ကဲ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အထင်ကြီးလွန်းစရာ မလိုဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အထင်သေးလည်း မထားနဲ့။ ရေတိုမှာတော့ ရှန်မိသားစုနဲ့ ရှာယင်ဂိုဏ်းက ကျွန်တော်တို့ထက် အမှန်တကယ် အားကောင်းတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခု မင်းတို့အားလုံး ဟိုမျိုးနွယ်စုထဲကို ဝင်လာပြီဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ စည်းလုံးညီညွတ်ပြီး အတူတကွ ရပ်တည်နိုင်သရွေ့ ရေရှည်မှာ ဒီနှစ်ယောက်ကို ကျော်လွန်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ မဆိုနိုင်ဘူး”

အချိန်တန်သောအခါ လူတိုင်း၏ စိတ်ဓာတ်ကို မြှင့်တင်ရန် အရေးကြီးသည်။ ထို့နောက် ဟိုယုရှောင်သည် လူတိုင်း၏ စိတ်ဓာတ်ကို မြှင့်တင်ကာ ဆက်ပြောသည် “ဒါ့အပြင် ကျွန်တော်တို့ လက်ရှိမှာ သတိထားရမှာက ဒီမိသားစုနှစ်စု မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ထုံလင်ဟာ ရှင့်နန်စီရင်စုရဲ့ အရှေ့ဘက်နယ်စပ်မှာ တည်ရှိပြီး ပြည်နယ်နှစ်ခုကြားက ကြီးမားတဲ့ တိုက်ပွဲလည်း စတင်နေပြီ။ ဒီအကြောင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘယ်သူ့မှာများ အကြံအစည်ရှိလဲ”

ဟိုယုရှောင် စကားဆုံးသည်နှင့် လီစန်းယွင်နှင့် အခြားသူများ စကားပြောလိုနေသည်ကို မြင်သောကြောင့် သူသည် ၎င်းတို့ကို သိမ်မွေ့သော အကြည့်ဖြင့် အလျင်အမြန် ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့လေးဦးသည် နားလည်ကာ ပါးစပ်ပိတ်ထားလိုက်ကြသည်။

လေးဦးမှလွဲ၍ ကျန်သူများသည် ဟိုယုရှောင်၏ စကားများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်ပုံရပြီး သူ့ကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်နေကြသည်။

“ဥပမာအားဖြင့်၊ ကျွန်တော်တို့ တိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်ပြီး သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းကို ကူညီကာ စီကျိုးကို တိုက်ခိုက်သင့်သလား၊ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော်တို့ကိုယ်တိုင်ကို ထိန်းသိမ်းပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အင်အားတွေကို နေရာမှာထားကာ ပြည်နယ်နှစ်ခုကြား တိုက်ပွဲရဲ့ အကျိုးဆက်ကို တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ဆိုင်းသင့်သလား”

ဟိုယုရှောင်သည် ဤမေးခွန်းကို မေးပြီးနောက် လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ သူသည် အလျင်စလို မရှိဘဲ ပလ္လင်ထက်၌ ဆက်လက်ထိုင်နေကာ မည်သူ ဦးစွာ တုံ့ပြန်မည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

လီစန်းယွင်နှင့် အခြားသူများအား စကားပြောခွင့် မပြုခဲ့ခြင်းမှာ သူတို့သည် သူ့နှင့်အတူ ကျန်ထိုင်ချင်းနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး ဟိုမျိုးနွယ်စုသည် တပ်ဖွဲ့များ စေလွှတ်ရမည်ကို သိသောကြောင့် သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုများသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

သူ၏ စုံစမ်းမေးမြန်းမှုတွင် ရည်ရွယ်ချက် နှစ်ခုရှိသည်။ တစ်ခုမှာ ဟိုမျိုးနွယ်စုသို့ ယခုမှ ဝင်ရောက်လာသော လူခြောက်ဆယ်ကျော်အား မိသားစုကို စီမံခန့်ခွဲရာတွင် ပါဝင်ခွင့်ရှိကြောင်း အနည်းငယ်မျှပင် ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်စေရန်ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ခုမှာ ဤလူများ၏ အမှန်တကယ် အတွေးအမြင်များကို ရှာဖွေရန်ဖြစ်သည်။

“သေချာပေါက် ကျွန်တော်တို့ ပါဝင်သင့်တယ်။ စီကျိုးက အဲ့ဒီကောင်တွေ ထုံလင်ကိုလာပြီး လူအများကြီးကို သတ်သွားတယ်။ သူတို့ရဲ့ လေးသောင်းတပ်ဟာ တစ်သောင်းကျော်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ အခု သူတို့ အားအနည်းဆုံး အချိန်ပဲ။

ဒါ့အပြင် ရှင့်နန်စီရင်စုတပ်က ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို ဝိုင်းရံထားပြီးပြီလို့ မပြောကြဘူးလား။ အခု ကျွန်တော်တို့ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ပါဝင်ရင် ခရိုင်မြို့တော်တစ်ခုကို မသိမ်းနိုင်ရင်တောင် အောက်က ခရိုင်သုံးခုထဲက တစ်ခုကို မယူနိုင်ဘူးလား။ နောက်ကျရင် နောက်ကျသွားလိမ့်မယ်”

မထူးဆန်းစွာပင် ဦးစွာ စကားပြောသူမှာ ဟိုယုချန်ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအဘိုးအို၏ စကားများသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အတွေးများနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ရန်လိုသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ ဟိုယုရှောင်သည် ခေါင်းခါယမ်းမိပြီး ဤစကားများသည် စစ်မှန်သော စိတ်ရင်းဖြင့် ပြောခြင်းဟုတ်မဟုတ် သို့မဟုတ် ထိုလူငယ်သည် သွား၍ တိုက်ခိုက်လိုရုံသက်သက်လားဟု အလေးအနက် သံသယဝင်မိနေခြင်းပင်။