ကြေးဝါဓါးပုံစံ (၂)
Vol. 25 Ch. 349
“ကျွန်တော်ထင်တာ ပါဝင်တာ အကောင်းဆုံး မဟုတ်ဘူး။ ထုံလင်မှာ အခု လူဦးရေရဲ့ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းပဲ ကျန်တော့တယ်။ ပြည်နယ်နှစ်ခုကြား စစ်ပွဲက အလွန်ပြင်းထန်တယ်။ ပါဝင်ပြီးရင် ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ ပြန်ဆုတ်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ စစ်ပွဲက အခု ဝမ်ယန်ခရိုင်မှာပဲ အကန့်အသတ်ရှိပေမဲ့ တကယ်လို့ ကျယ်ပြန့်လာရင် ကျွန်တော်တို့ လူအနည်းငယ်နဲ့ ဘာမှ ထိရောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းရဲ့ လက်နက်ကြီးစာရင်းထဲက အသုံးမဝင်တဲ့ အရာတွေလို ဖြစ်သွားနိုင်တယ်”
“ကျွန်တော်လည်း မတိုက်သင့်ဘူးလို့ ယုံကြည်တယ်။ အခု ထုံလင်ဟာ ပြန်လည်ရှင်သန်ဖို့ အလွန်လိုအပ်နေပြီး မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရာမှာ ကူညီဖို့ ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေ ပိုလိုအပ်နေတယ်။ ထိခိုက်မှုမရှိသေးတဲ့ ကျောက်ယန်နဲ့ ယွီလင်ခရိုင်တွေက လူဦးရေကိုလည်း ဆွဲဆောင်ဖို့ လိုတယ်။ ကျွန်တော်တို့ လူအင်အား အလွန်နည်းပါးတယ်။ အလျင်စလို စစ်ပွဲဝင်တာဟာ မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးကို နှောင့်နှေးစေရုံသာမက အထိအခိုက်အကျအဆုံးတွေ ပိုများလာစေနိုင်တယ်။ မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲအနေနဲ့ ဒါကို ဂရုတစိုက် စဉ်းစားပေးဖို့ မျှော်လင့်တယ်”
“ကျွန်တော်လည်း စစ်ပွဲမှာ ပါဝင်တာကို သဘောမတူဘူး။ မြင့်မြတ်တဲ့ နယ်မြေနှစ်ခု စစ်ဖြစ်တဲ့အခါ ကျွန်တော်တို့ တကယ်တမ်း ဘာမှ အရေးပါတဲ့ အကူအညီ မပေးနိုင်ဘူး။ အကျိုးအမြတ်ရဖို့ဆိုရင် တူညီတဲ့ အင်အား လိုတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အင်အားနဲ့ အလျင်စလို စစ်ပွဲဝင်တာဟာ စီကျိုးရဲ့ ပစ်မှတ်တွေ ဖြစ်ဖို့ လွယ်ကူတယ်”
......
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း စစ်ပွဲတွင် ပါဝင်ရန် ဆန့်ကျင်သည့် အသံများသည် လျင်မြန်စွာ အဓိကရေစီးကြောင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဟိုယုရှောင်သည် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ ပါဝင်ရန် မလိုလားသူ အများစုသည် ဆေးမှုန့်ဂိုဏ်း၊ အနောက်တိမ်တိုက်အစောင့်အရှောက်ဌာနနှင့် ပိုင်မျိုးနွယ်စုမှ ဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိသည်။ ဟောင်ဒေါဂိုဏ်းမှ အချို့က ပါဝင်ရန် ထောက်ခံပြောဆိုခဲ့သည်။ ဟိုမျိုးနွယ်စုဝင်များအနေနှင့် တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ထင်မြင်ချက် မပေးခဲ့ဘဲ ၎င်းတို့၏ အကြည့်အားလုံးသည် သူ့အပေါ်တွင်သာ စူးစိုက်နေသည်။
ဤအရာမှ သစ္စာခံမှုကိစ္စမဟုတ်ကြောင်း သိနိုင်ပေသည်။ မိသားစုလေးခုသည် ဟိုမျိုးနွယ်စုသို့ ယခုမှ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ လီစန်းယွင်နှင့် အခြားသုံးဦးအတွက်ပင် ဟိုယုရှောင်သည် သစ္စာခံမှုများစွာကို မမျှော်လင့်ဘဲ ၎င်းတို့အောက်မှသူများထံမှလည်း မမျှော်လင့်ပေ။
ဟိုယုရှောင် အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်မှာ ဤမိသားစုလေးခုမှ လူများ၏ ကွဲပြားခြားနားသော သဘောသဘာဝပင်ဖြစ်သည်။ အခြားသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဟောင်ဒေါဂိုဏ်းဝင်များသည် စစ်ရေးဘက်သို့ ပို၍ စိတ်အားထက်သန်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။
အောက်မှလူများ ခဏတာ ဆွေးနွေးနေစဉ် ဟိုယုရှောင်သည် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ သူသည် လီစန်းယွင်နှင့် အခြားသုံးဦးအား ၎င်းတို့၏ စုံစမ်းမေးမြန်းလိုသော ရည်ရွယ်ချက်ကို မျက်လုံးအမူအရာဖြင့်သာ ပြသခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် ခေါင်းဆောင်များဖြစ်ခဲ့သောကြောင့် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ယေဘုယျအားဖြင့် ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ကြသည်။ ယခု သူ၏ အချက်ပြမှုကို ရရှိသောအခါ ၎င်းတို့၏ စကားပြောရန် အလှည့်ဖြစ်ကြောင်း သဘာဝအားဖြင့် နားလည်ကြသည်။
ပိုင်ယွမ်ဖန်သည် ဦးစွာ ရှေ့သို့တိုးထွက်ကာ စကားပြောရန် ပြင်နေစဉ် ရုတ်တရက် အပြင်ဘက်မှ သိမ်မွေ့သော အသံတစ်ခုသည် လူတိုင်းကို နှောင့်ယှက်လိုက်သောကြောင့် သူတို့သည် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
“သေချာပေါက် ကျွန်တော်တို့ စစ်ပွဲမှာ ပါဝင်ရမယ်”
“ပထမဦးစွာ ထုံလင်ကို ကျရောက်ခဲ့တဲ့ ဒီဘေးဆိုးဟာ မာရ်နတ်တွေနဲ့ စီကျိုးတပ်မတော်ကြောင့် ဖြစ်ရတာ။ မာရ်နတ်တွေ အားလုံး သေသွားပြီ၊ ဒါပေမဲ့ စီကျိုးတပ်မတော်ကတော့ ကျန်သေးတယ်။ ဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နန်းတော်စစ်တပ်ရော ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ စစ်သည်တွေရော လက်စားချေဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ စိတ်ဓာတ် အမြင့်ဆုံးမှာရှိနေတုန်း နယ်စပ်ကို ဖြတ်ပြီး စီကျိုးနယ်မြေထဲကို ဝင်တိုက်ရင် အလွန်အင်အားကြီးတဲ့ ရန်သူမျိုးနဲ့ မတွေ့သရွေ့တော့ ဘယ်သူမှ မယှဉ်နိုင်လောက်ဘူး။
ဒုတိယအချက်အနေနဲ့ ပြည်နယ်နှစ်ခုကြားက ဒီကြီးမားတဲ့ စစ်ပွဲအတွင်းမှာ ဒီအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ကျွန်တော်တို့ ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ သြဇာအာဏာကို စီကျိုးထဲအထိ ချဲ့ထွင်နိုင်ရုံသာမက သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းနဲ့ သခင်မအပေါ် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သစ္စာရှိမှုကိုလည်း ပြသနိုင်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ စစ်ပွဲမှာ ပါဝင်ပြီးတဲ့နောက် တိုက်ပွဲအပြီးမှာ ကျွန်တော်တို့ ဟိုမျိုးနွယ်စုဟာ ဒုတိယတန်းစားအဖြစ် မြှင့်တင်ခံရရင် သန့်ရှင်းသောဘုရားကျောင်းက သေချာပေါက် မတားဆီးဘူး၊ သခင်မကလည်း အားကောင်းမောင်းသန် ထောက်ခံပေးလိမ့်မယ်။
တတိယအချက်အနေနဲ့ ဒီစစ်ပွဲမှာ ရာက္ခသမြင့်မြတ်ဂိုဏ်းဟာ သေချာပေါက် အနိုင်ရလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်။ ဆိုလိုတာက သူတို့ဟာ စီကျိုးရဲ့ နယ်မြေတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို သိမ်းပိုက်လိမ့်မယ်။ ထုံလင်ဟာ စီကျိုးရဲ့ အနောက်ဘက်နယ်စပ်မှာ တည်ရှိပြီး တိုက်ပွဲမှာ ကျွန်တော်တို့ ကြိုးစားအားထုတ်ရင် ဒီနယ်မြေတွေရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုဟာ ကျွန်တော်တို့ ကိုင်တွယ်နိုင်သရွေ့တော့ ဘယ်သူမှ မငြင်းနိုင်ဘူး။
နောက်ဆုံးအချက်အနေနဲ့ ထုံလင်မြို့ဟာ တကယ်ပဲ ပြန်လည်ရှင်သန်ဖို့ လိုအပ်ပေမဲ့ အရေးကြီးဆုံးကတော့ လူဦးရေပဲ။ လူအင်အားနဲ့ အချိန်လုံလောက်ရင် မြို့ရဲ့ အဆောက်အအုံတွေကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်တည်ဆောက်နိုင်တယ်။ ကျောက်ယန်နဲ့ ယွီလင်က လူအားလုံးကို ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ရင်တောင် စစ်မဖြစ်ခင် အခြေအနေကို ပြန်ရောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး စီကျိုးကို အကြီးအကျယ် တိုက်ခိုက်ရင် တခြားအကျိုးအမြတ်တွေ မရခဲ့ရင်တောင် လူဦးရေ အစုအဝေးတစ်ခုကို ဖမ်းဆီးရတာဟာလည်း ကြီးမားတဲ့ အကျိုးအမြတ်တစ်ခု မဟုတ်ဘူးလား...”
ဟိုယုတွမ်၏ ပြင်းထန်သော စကားများနှင့် လေမရှိဘဲ တလူလူလွင့်နေသော သူ၏ အဖြူရောင်ပညာရှိဝတ်ရုံတို့သည် မည်သည့်အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ယုံကြည်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ သူ စကားဆုံးသောအခါ ခန်းမတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လူအများစုသည် သူ၏ စကားများထဲတွင် နစ်မြောနေပုံရသည်။
“ပဉ္စမမြောက်အဘိုးအို စကားကောင်းတယ်။ ဟိုယုချန်၊ ဟိုယုကျယ်၊ နီရှင်းချွမ်း၊ လျိုကျန်းဟောင်၊ မင်းတို့ သုံးယောက် မြန်မြန် ကျွန်တော်တို့ ဟိုမျိုးနွယ်စုနဲ့ ငါးထောင်ကျော် နန်းတော်စစ်တပ်ကို စုစည်းလိုက်ပါ။ မနက်ဖြန် မနက်မတိုင်ခင် မြို့ပြင်မှာ မပျက်မကွက် စုဝေးကြ။ ဒီတစ်ခါ ငါကိုယ်တိုင် တပ်တွေကို ဦးဆောင်မယ်။ လီစန်းယွင်၊ ပိုင်ယွမ်ဖန်တို့က အိမ်ကို စောင့်ရှောက်ပြီး ကျန်တဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လူတွေကို မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရာမှာ လူတွေကို ဆက်လက်ကူညီဖို့နဲ့ ကိစ္စအားလုံးကို ကြီးကြပ်ဖို့ ဦးဆောင်ကြလိမ့်မယ်။ မင်းတို့ မဆုံးဖြတ်နိုင်တဲ့ ပြဿနာတွေရှိရင် ဆန်နီကို စီရင်ခွင့်ပေးလိုက်ပါ”
ဟိုယုရှောင်၏ အမိန့်က ပြတ်သားသည်။ ဤစကားကို ကြားသောအခါ ပရိသတ်သည် သူ ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးကြောင်း သိသွားကြသည်။ သူတို့သည် အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်ကာ တစ်ညီတည်း “ကျွန်တော်မျိုးတို့ အမိန့်နာခံပါမယ်” ဟု ရွတ်ဆိုလိုက်ကြသည်။