ခံတပ်ပြိုကွဲဖို့ မလွယ်ကူဘူး (၂)
Vol. 25 Ch. 352
တုံထျန်မြစ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဝမ်ယန်ခရိုင်၏ ကျော်ကြားမှုမှာ သိသိသာသာ နည်းပါးခဲ့သည်။ အမှန်စင်စစ် တုံထျန်မြစ်မှ မိုင်တစ်ရာကျော် ဝေးကွာသည်။ သို့တိုင် မြစ်နှင့် နီးကပ်မှုကြောင့် ကမ္ဘာက သိရှိရန် အခွင့်အရေး အနည်းငယ် ရရှိခဲ့သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ထုံလင်ကဲ့သို့ပင် လူသိနည်းသော နေရာတစ်ခုအဖြစ် ကျန်ရှိနေနိုင်သည်။
ဝမ်ယန်ခရိုင်သည် ကျော်ကြားမှု မရှိသော်လည်း ပြည်နယ်နှစ်ခု၏ နယ်စပ်တွင် တည်ရှိသည်။ အတိတ်က အခြားဒေသများမှ လာရောက်ကာ ပြည်နယ်နယ်စပ်များကို လျှို့ဝှက်စွာ ဖြတ်ကျော်၍ မှောင်ခိုလုပ်ငန်းများနှင့် အခြားတရားမဝင်သော လုပ်ငန်းများကို လုပ်ကိုင်လိုသော ကိုယ်ခံပညာရှင် အတော်များများ ရှိခဲ့သည်။
သို့သော် ယနေ့ တရားဝင် လမ်းမပေါ်တွင် လူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မတွေ့ရပေ။ အလွန်အမင်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေ၏။
မြောက်ဘက်မှ တောင်ဘက်သို့ မြင်းနှစ်စီး လျှင်မြန်စွာ ပြေးလာပြီး သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားကာ ဓားရှည်များ ကိုင်ဆောင်ထားသော စစ်သားနှစ်ဦးကို တင်ဆောင်လာသည်။ နှစ်ဦးစလုံးသည် အလွန်အရေးကြီးသည့် အမူအရာများဖြင့် မြင်းများကို အဆက်မပြတ် ရိုက်နှက်ကာ အမြန်နှုန်းကို အမြင့်ဆုံးအထိ တင်နေကြသည်။
“စာချုပ်ကို အခုမှ ဖျက်သိမ်းလိုက်တာ၊ ယုံကျိုးရဲ့ တပ်အင်အား ၁၇၀၀၀၀ ဟာ ချက်ချင်း ဝင်လာတယ်။ မာရ်နတ်ဂိုဏ်းက ဒါကို ကြိုတင်စီစဉ်ထားတာ။ အားလုံး ပြီးသွားပြီ၊ ထုံလင်က သေချာပေါက် မခံနိုင်ဘူး။ ငါတို့ သွားပြီး အကြောင်းကြားရင်တောင် အားဖြည့်တပ်တွေ နောက်ကျမှ ရောက်လာနိုင်တယ်...”
“ရှီးကျောက်ဓားအကြီးအကဲနဲ့ လုဓားသံတမန် ရှိနေတာပဲ၊ မင်း ဘာကို ကြောက်နေတာလဲ”
“သူတို့ နှစ်ယောက်တည်းနဲ့ ဘာအသုံးဝင်မှာလဲ၊ ရှီးကျောက်ဓားအကြီးအကဲ ဘယ်လောက်ပဲ အင်အားကြီးပါစေ၊ တပ်အင်အား ၁၇၀၀၀၀ ကို တကယ်ပဲ အနိုင်ယူနိုင်မှာလား။ မူလက မြို့ထဲမှာ ခုခံသူ ၄၀၀၀၀ ရှိခဲ့တယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ လေးရက်က လုဓားသံတမန်က သူတို့ကို ထုံလင်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ဦးဆောင်ခဲ့ပြီး အခု ၁၀၀၀၀ တောင် မပြန်လာသေးဘူး။ ဒီမြို့က တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
“သေချာတာပေါ့၊ ခုခံသူ ၁၀၀၀၀ နဲ့ ယုံကျိုးကို မကာကွယ်နိုင်ဘူး။ မမေ့ပါနဲ့၊ မြို့မှာ သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းက ချန်ထားခဲ့တဲ့ ကြေးဓားတပ်ဖွဲ့ ရှိသေးတယ်။ လုဓားသံတမန်က ဓားတပ်ဖွဲ့ကို အသက်သွင်းလိုက်ရင် ဆယ်ရက်ကနေ တစ်လအထိ ကာကွယ်တာက ပြဿနာ မရှိပါဘူး။ လုံရှန်းခရိုင်နဲ့ ယန်ပင်းခရိုင်က အားဖြည့်တပ်တွေကို ပြန်ခေါ်နိုင်ရင် ဝမ်ယန်ခရိုင် မဆုံးရှုံးဘူး”
“ဒါပေမယ့်... ဒါပေမယ့်...”
“ထိတ်လန့်မနေနဲ့၊ ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို ငါတို့ ထိန်းထားနိုင်ရင် ငါတို့ ညီအစ်ကိုတွေဟာ ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုတစ်ခု ရလိမ့်မယ်။ ဘယ်သူသိမလဲ၊ ငါတို့ရဲ့ အဆက်အနွယ်တွေ သန့်ရှင်းသောဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ပြီး စီကျိုးမှာ ရာထူးကြီးတွေ ရဖို့ အခွင့်အရေးတောင် ရနိုင်တယ်”
သံတမန်နှစ်ဦးသည် စကားပြောနေကြသော်လည်း မြင်းများကို ထိန်းချုပ်သည့် လုပ်ဆောင်ချက်များမှာ လုံးဝ နှေးကွေးမသွားဘဲ၊ အထူးသဖြင့် ရဲရင့်သော ဘယ်ဘက်မှ တစ်ဦးက ထိုအားပေးစကားများကို ပြောပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများ ပို၍ပင် မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။
သူရဲကောင်းများ၏ မြင်းများသည် အားလုံး အနက်ရောင်နှင့် သန်မာသော မြင်းများဖြစ်ပြီး သာမန်မြင်းများ မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ၎င်းတို့သည် လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှားပြီး မကြာမီ ဝမ်ယန်ခရိုင်၏ တရားဝင်လမ်းမကို ချန်ထားခဲ့ကာ လုံရှန်းခရိုင်၏ နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်တော့မည်ဖြစ်သည်။
သံတမန်နှစ်ဦး ပြေးလွှားခဲ့သော တရားဝင်လမ်းမသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ၎င်းတို့လာခဲ့သော ဘက်သို့ မိုင်ခုနစ်ဆယ်မှ ရှစ်ဆယ်ခန့်အကွာတွင် ဝမ်ယန်ခရိုင်မြို့သည် စည်တော်သံများနှင့် တိုက်ပွဲဆူညံသံများဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီဖြစ်သည်။
“စီကျိုးခွေးတွေကို သတ်ပစ်”
“ထုံလင်မှာ လူ ၁၆၀၀၀၀ သေဆုံးခဲ့တယ်။ ဒီစီကျိုးသူခိုးတွေကို သူတို့ရဲ့ သွေးကြွေးအတွက် ပြန်ပေးဆပ်ခိုင်းရမယ်”
“စီကျိုးက စာချုပ်ကို အရင်ဖျက်ခဲ့လို့ မာရ်နတ်တွေက ကျွန်တော်တို့ ယုံကျိုးက လူတွေကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တာ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သွေးကြွေးဟာ ကောင်းကင်တစ်ခုတည်းအောက်မှာ အတူမရှိနိုင်ဘူး၊ ညီအစ်ကိုတို့၊ ငါ့နောက်ကို လိုက်ပြီး သတ်ကြ...”
“သူတို့ ငါတို့ကို နောက်ဆုတ်ခိုင်းလို့ မရတော့ဘူး။ ပိုပြီး တွန်းအားပေး၊ ငါတို့ ဖောက်ထွက်တော့မယ်”
...
မရေမတွက်နိုင်သော သံချပ်ကာနက်ဝတ်စုံ စစ်သားများသည် ဝမ်ယန်ခရိုင်၏ အနောက်ဘက်တံခါးဆီသို့ အရူးအမူး ဝိုင်းဝန်းတိုးဝှေ့နေကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ရူးသွပ်နေသည်။ အချို့မှာ သွေးရဲရဲစိုနေပြီး အချို့မှာ သွေးစွန်းနေသော နံရံများကို မဆုတ်မနစ် တက်နေရင်း ဓားမပါသော ဓားများကိုပင် သတိမထားမိဘဲ ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။ အများအပြားသည် နံရံပေါ်တွင် နေရာယူထားပြီးဖြစ်ကာ ယုံကျိုးစစ်သားများ အဆုံးမရှိ တက်ရောက်နေကြသည်။
သံမဏိနံရံများသည် ဓားချက်ရာများဖြင့် ထွင်းထုထားသော်လည်း ပျက်စီးမှု လက္ခဏာမပြဘဲ ခိုင်မာစွာ တည်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ခံ့ညားထည်ဝါနေဆဲဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် နံရံများကို ဖြိုချရန် အင်အားမလုံလောက်သော်လည်း တက်ရန် အခက်အခဲမရှိသော ကိုယ်ခံပညာရှင်များကို ရင်ဆိုင်နေရသည်မှာ ဝမ်းနည်းစရာပင်။ နံရံပေါ်ရှိ ခုခံသူ အနည်းငယ်သာရှိခြင်းနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ဖောက်ထွက်တော့မည့် အခြေအနေဆိုက်ရောက်နေပုံရသည်...
“မြင့်မြတ်သောဂိုဏ်းတော်ရဲ့ အင်ပါယာဝိညာဉ်၊ ကြေးဓားတပ်ဖွဲ့”
ထိုအချိန်တွင် မြို့ရိုးအထက်၌ ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ အော်ဟစ်လိုက်သောအခါ မြို့တွင်း၌ ရွှေရောင်ဓားရောင်ထောင်ပေါင်းများစွာ ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ စိတ်ပျက်အားငယ်နေသော ခုခံတိုက်ခိုက်နေသည့် စစ်သားများသည် ဤဓားရောင်များကို မြင်သောအခါ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများတွင် ရူးသွပ်သော ပျော်ရွှင်မှုများ ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး ၎င်းတို့၏ စိတ်ဓာတ်သည် သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။
ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ထိုးစစ်ဆင်နေသော သံချပ်ကာနက်ဝတ်စုံ စစ်သားများသည် ဤဓားရောင်များကို မြင်သောအခါ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများတွင် သံသယများ ပြည့်နှက်နေပြီး ဤဓားရောင်များကား အဘယ်နည်းဟု မသိကြပေ...