သူတော်စင်ဖြစ်ဖို့မလွယ်ဘူး

မြို့တွင်းမှ ကြေးညိုရောင်ဓားရှည်များ အဆုံးမရှိ စီးဆင်းလာသည်မှာ အလွန်ကြမ်းတမ်းသောသားရဲများ လှောင်အိမ်မှ လွတ်မြောက်လာသကဲ့သို့ပင်။ မည်မျှများပြားသည်ကို အတိအကျ မည်သူမျှ မမြင်နိုင်ဘဲ၊ ၎င်းတို့သည် မည်သည့်အရင်းအမြစ်မှန်းမသိ၊ နောက်ထပ် ဓားမည်မျှ ထွက်လာဦးမည်ကို မသိဘဲ မြို့တွင်းမှ အဆက်မပြတ် ပျံသန်းထွက်လာသည်ကိုသာ မြင်တွေ့နေရသည်။

တစ်ရာ... နှစ်ရာ... သုံးရာ... တစ်ထောင်... နှစ်ထောင်... တစ်သောင်း...

အဆုံးမရှိသော ဓားရှည်များသည် ဆက်လက်ထွက်ပေါ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း လေထဲတွင် နှစ်ပတ်ခန့် ဝဲပျံပြီးနောက်၊ တစ်စုံတစ်ဦး၏ အချက်ပြမှုကြောင့်ဟု ထင်ရလောက်အောင် ရုတ်တရက် အားလုံး ရပ်တန့်သွားကာ လှုပ်ရှားမှုမရှိတော့ပေ။

သုံးကြိမ်အသက်ရှူပြီးနောက်တွင် ထိုဓားရှည်များအား ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏ဓားသွားအားလုံးသည် အနောက်တံခါးထိပ်တွင် ရဲရင့်စွာ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေသော သွေးပေနေသည့် ယုံကျိုးစစ်သားများကို တညီတညွတ်တည်း ချိန်ရွယ်လိုက်ကြသည်။

ဝှစ်...

ပထမဓားရှည်သည် ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ကို ဖြတ်ကာ ကြေးနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး၊ အနီးဆုံးရှိ သံချပ်ဝတ်စစ်သားဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်ကာ၊ ချက်ချင်း သူ့ထံသို့ထိုးဖောက်ဝင်သွားသည်။

ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...

တစ်စုံတစ်ဦးက အချက်ပြလိုက်သကဲ့သို့၊ ကျန်ဓားရှည်အားလုံးသည် ရူးသွပ်သွားပြီး၊ ကြယ်တံခွန်များကဲ့သို့ မြို့ရိုးဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဦးတည်ကာ လိုက်ပါသွားကြသည်။ သောင်းနှင့်ချီသော အရှိန်ပြင်းသည့် ဓားရှည်များသည် တစ်ခုတည်းသော ပန်းတိုင်သို့ တိုက်ခိုက်ကြသဖြင့်၊ ထိုကဲ့သို့ ကြီးမားသော မြင်ကွင်းကြောင့် မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ယုံကျိုးစစ်သားများ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားပြီး သတ္တိနည်းသူများမှာ တုန်ရီလာကာ အချို့မှာ နောက်ဆုတ်ရန် စတင်နေကြလေတော့သည်။

“အတွင်းကို တဟုန်ထိုးဝင်တိုက်ကြ။ သူတို့နဲ့ ရောထွေးပစ်ကြ”

ရုတ်တရက် ယုံကျိုးစစ်သားများ၏ ဦးခေါင်းများအထက်မှ အသံတစ်သံ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုစစ်သားများသည် အရူးများမဟုတ်ကြပေ။ ထိုစကားများကို ကြားသည်နှင့် သတိရှိသူများက ခုခံနေသောစစ်သားများနှင့် ရောထွေးလိုက်ခြင်းဖြင့် ဓားရှည်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် ယခင်ကကဲ့သို့ လွယ်ကူတော့မည်မဟုတ်ကြောင်း ချက်ချင်းနားလည်သွားကြသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို အဒရီနလင်ထိုးသွင်းထားသော ကြက်များကဲ့သို့ပင် ၎င်းတို့သည် မြို့ရိုးအတွင်းပိုင်းသို့ ပို၍ပင် ရူးသွပ်စွာ တဟုန်ထိုး ဝင်ရောက်လာကြသည်။

“ထိုးဖောက်ဝင်တိုက်ကြ။ သူတို့နဲ့ ရောယှက်ပစ်ကြ။ ဒါဆို ဓားရှည်တွေ အသုံးမဝင်တော့ဘူး”

“သူပြောတာ မှန်တယ်။ ထိုးဖောက်ဝင်တိုက်ကြ”

“အားသွန်ခွန်စိုက် တိုက်ကြဟေ့ ညီအကိုတို့...”

...

ယုံကျိုးစစ်သားများ၏ အလုံးအရင်းဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုသည် မြို့ရိုးပေါ်သို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်စီးဝင်လာပြီး နောက်ဘက်မှ စစ်သားများ အဆက်မပြတ် အားဖြည့်ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ ခုခံနေသော ရှုကျိုးစစ်သားများအပေါ် ဖိအားသည် သိသိသာသာ တိုးလာခဲ့သည်။ ဓားများ၊ လှံများ၊ လွှားများနှင့် တွေ့ဆုံသောအခါ သံချင်းသံများက လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

ခန္ဓာဖွင့်အဆင့်မှ သာမန်စစ်သားများသည် ၎င်းတို့၏သွေး၏ ကြမ်းတမ်းသောအားကို အခြေခံ၍ ရိုးရှင်းသော လက်နက်မဲ့ တိုက်ခိုက်မှုများကို အဓိကအားထားကြပြီး နှစ်ဖက်စလုံးမှ ဂန်းချီအဆင့်ရှိ စစ်သည်အနည်းငယ်ကမူ ၎င်းတို့၏ထူးခြားသော ကျွမ်းကျင်မှုများကို အသုံးပြု၍ တစ်ဦးချင်း တိုက်ခိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အလွန်အစွမ်းထက်သော ဂန်းချီသည် အသက်ရှင်ရန်အတွက် တိုက်ခိုက်နေချိန်တွင် ပို၍ပင် အံ့မခန်းဖြစ်လာပြီး ၎င်းတို့ပတ်လည်တွင် မီတာဆယ်ဂဏန်းခန့် အချင်းဝက်ရှိ လေဟာနယ်များကို ဖန်တီးလိုက်သောကြောင့် အခြားစစ်သားများ ချဉ်းကပ်ရန် မဝံ့ရဲကြပေ။

ထိုတိုက်ခိုက်မှုများ၏ အဆုံးအဖြတ်သည် ဆုံးဖြတ်သည်နှင့် ခုခံသူများ အနိုင်ရပါက ရှုကျိုးစစ်သားများသည် ထိုနေရာကို ချက်ချင်း သိမ်းပိုက်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ပြောင်းပြန်အားဖြင့် တိုက်ခိုက်သူများ အောင်မြင်ပါက တိုက်ခိုက်နေသော ယုံကျိုးစစ်သားများသည် အုံနှင့်ကျင်းနှင့် တိုးဝင်လာမည်ဖြစ်သည်။

ကြေးဓားတပ်ဖွဲ့သည် ယုံကျိုးစစ်သားများကို ယခင်ကထက် ပိုမိုပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ရန် လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့ပြီး၊ ခဏတာမျှပင် ၎င်းတို့သည် သိသာထင်ရှားသော အောင်မြင်မှုများ ရရှိခဲ့သည်။ မီတာ ၅၀ မှ ၆၀ သာ ကျယ်သော မြို့ရိုးပေါ်တွင် ၎င်းတို့သည် ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်။ ရှုကျိုးခုခံသူ အနည်းငယ်သည် မရေမတွက်နိုင်သော ယုံကျိုးစစ်သားများ၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံရကာ မကြာမီ နှစ်ဖက်စလုံး ရောထွေးတိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

ထိုရောထွေးမှုက တိုက်ပွဲကို ပို၍ပင် ရက်စက်စေခဲ့သည်။ ဓားများသည် သူတို့လည်ပင်းများကို ဖြတ်သွားကြပြီး၊ ရှည်လျားသော လှံများသည် သူတို့ရင်ဘတ်များကို ထိုးဖောက်သွားကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် သံချပ်ကာများ သို့မဟုတ် စစ်သားအများအပြား ကိုင်ဆောင်ထားသော ဒိုင်းများသည် ၎င်းတို့၏လုံခြုံရေးကို အာမခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

သို့သော်လည်း မြို့ရိုးပေါ်ရှိ တိုက်ပွဲသည် ရှုပ်ထွေးနေပုံရသော်လည်း နှစ်ဖက်စလုံးသည် စည်းကမ်းမဲ့ လူအုပ်စုသက်သက် မဟုတ်ကြပေ။ တိုက်ခိုက်သူများနှင့် ခုခံသူများ၏ နောက်တွင် အရန်စစ်သားများ ရှိနေပြီး၊ ကျောက်ငါးလုံးလေးခွဆူးလေးများ ကိုင်ဆောင်ကာ ရန်သူ့တပ်မှ ရဲရင့်သော စစ်သည်များကို ချိန်ရွယ်၍ အခါအားလျော်စွာ အေးစက်သော မြှားများကို ပစ်လွှတ်နေကြသည်။ သတိရှိသော စစ်သားအချို့သည် ထိုသေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို အနည်းငယ်မျှသာ လွဲချော်နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ အများအပြားမှာ ထိုအားကောင်းသော လက်နက်များဖြင့် ချက်ချင်း သေဆုံးခဲ့ကြသည်။

ထို့အပြင် တပ်မတော်မှ လျှို့ဝှက်တိုက်ခိုက်မှုများတွင် ကျွမ်းကျင်သူများလည်း အချို့ရှိခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့၏လက်နက်များသည် ယေဘူယျအားဖြင့် ပိုရှည်ကာ၊ စစ်မြေပြင်ရှိ ရှုပ်ထွေးနေသောနေရာများကို ချောင်းမြောင်းကာ ဘေးတိုက်မှ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုများ ပြုလုပ်ရာတွင် အထူးပြုကြပြီး ထင်ရှားသော အောင်မြင်မှုများ ရရှိခဲ့ကြသည်။

အေးစက်သော ဓားများနှင့် မြှားများသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ လာနေကြပြီး မည်သည့်ဘက်မှ မြို့ရိုးကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း မရှိသောကြောင့် ထိခိုက်သေဆုံးသူ အရေအတွက်သည် ချက်ချင်းဆိုသလို များပြားလာခဲ့သည်။ မြို့ရိုး၏ မြေပြင်သည် မကြာမီ အလောင်းများနှင့် သွေးချောင်းစီးကာ၊ သတ်ဖြတ်မှု၏ ပြင်းထန်မှုကို ထင်ရှားစွာ တွေ့မြင်နိုင်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ၎င်းသည် လက်နက်ကိုင်တိုက်ခိုက်သူများ၏ တစ်ဦးချင်း တိုက်ပွဲမဟုတ်ဘဲ၊ တပ်မတော်များအကြား တိုက်ပွဲဖြစ်သည်။ စစ်မြေပြင်တွင် ရန်သူကို သတ်ရန်နှင့် အသက်ရှင်ရန်အတွက် တိုက်ခိုက်ရာတွင်၊ မည်သည့်နည်းလမ်းမဆို အသုံးပြုကြပြီး၊ နှစ်ဖက်စလုံးသည် ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေကြသောကြောင့်၊ ထိုနည်းလမ်းများကို ပို၍ပင် မကြာခဏ အသုံးပြုလာကြသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ သံချပ်ဝတ်မည်း ယုံကျိုးစစ်သားများ၏ လှိုင်းလုံးကြီးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ ရှုကျိုးခုခံသူ အရေအတွက်မှာ အလွန်နည်းပါးလွန်းလှသည်။ အစပိုင်းတွင် မြို့ရိုး၏ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းအောက်သာ ပိုင်ဆိုင်ထားရာမှ၊ မကြာမီ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး ယုံကျိုးတို့၏ ထိုးစစ်သည် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းတို့သည် ဆက်လက် ဆုတ်ခွာနေကြသည်။ စစ်သားအများအပြားပင် မြို့ရိုးပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားကြပြီး မြို့တော်ကို ဖောက်ထွင်းခံရတော့မည့်ပုံပေါ်နေသည်။

ယုံကျိုးစစ်သားများ၏ နည်းဗျူဟာသည် အမှန်တကယ်ပင် ထိရောက်ပုံရသည်။ ရှုကျိုးစစ်သားများနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံပြီးနောက် ကြေးညိုရောင် ဓားရှည်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် ပြောင်းလဲလာပြီး နောက်ကျကျန်နေသူများကိုသာ ပစ်မှတ်ထားတိုက်ခိုက်ကာ၊ ရှေ့တွင် ရှုကျိုးစစ်သားများနှင့် ရောထွေးနေသူများကိုမူ မတိုက်ခိုက်တော့ပေ။

ထိုကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းသည် နောက်တွင်ကျန်နေသော ယုံကျိုးစစ်သားများကို ပို၍ပင် လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။ ၎င်းတို့သည် ရှေ့သို့ရောက်ရှိကာ ရှုကျိုးစစ်သားများနှင့် ရောထွေးနိုင်သမျှကာလပတ်လုံး ဓားရှည်များသည် ၎င်းတို့ကို တိုက်ခိုက်နိုင်တော့မည်မဟုတ်သောကြောင့်၊ ၎င်းတို့၏ အလုံးအရင်းဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုကို ပြန်လည်အားဖြည့်ပေးခဲ့သည်။

ရှုကျိုးစစ်သားများထံ ရောက်ရှိနိုင်ပါက ကြေးညိုရောင် ဓားရှည်များသည် ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရပ်တန့်သွားလိမ့်မည်ဟု လူတိုင်းနီးပါး ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ ထိုယုံကြည်ချက်သည် မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ယုံကျိုးစစ်သားတိုင်းကြားတွင် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ရှုကျိုးတို့ ယခင်က ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော နယ်မြေအားလုံးကို လုံးဝ ကျူးကျော်သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်။ မကြာမီ မြို့ရိုးကို ယုံကျိုးစစ်သားများ ဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့ပြီး ရှုကျိုးစစ်သား လေးထောင်မှ ငါးထောင်ခန့်သာ နောက်ဆုံးအပိုင်းအဖြစ် ကျန်ရှိကာ ရှုပ်ထွေးသော တိုက်ပွဲတွင် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေကြတော့သည်။