ကျန်းထိုင်ချင်း၏ ကတိစကား

“ဝမ်ယန်ခရိုင်တပ်မှာ စစ်သားဘယ်လောက်ရှိလဲ”

“တစ်သောင်းကျော်”

“မင်းရဲ့ အမိန့်အောက်မှာ လူဘယ်လောက်ရှိလဲ”

“စစ်သား တစ်သိန်းခုနစ်သောင်းနဲ့ နှစ်ရက်အတွင်း အစောင့်အရှောက် တစ်သောင်းသာရှိတဲ့ ဝမ်ယန်ခရိုင်မြို့ရဲ့ မြို့ရိုးတစ်ခုကိုပဲ သိမ်းနိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါဟာ မင်းနဲ့ ပန်ယုဟုနဲ့ ဒီကိစ္စကို ဒီလိုပဲ ပိတ်သိမ်းနိုင်မယ်လို့ မင်းထင်သလား”

ဝမ်ယန်မြို့အပြင်ဘက် ယုံကျိုးတပ်၏ ရှေ့တန်းတွင် ဟိုယုရှောင်သည် တပ်ဖွဲ့များ သိမ်းပိုက်ထားသော အနောက်မြို့ရိုးကို စိုက်ကြည့်ရင်း ကျန်ထိုင်ချင်းက ပန်ယုဟုကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆုံးမနေသည်ကို နားထောင်နေသည်။ သူနှင့်အတူ ဟိုယုတွမ်နှင့် ဟိုယုကျဲတို့သာ ရှိပြီး သူတို့လည်း မြို့ရိုးကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခုကို တွေးတောနေကြသည်။

ဟိုယုရှောင်သည် တုံလင်သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားအိမ်တော်တွင် ပန်ယုဟုနှင့် ပထမဆုံးတွေ့ဆုံသောအခါ ကောင်းကင်အဆင့် ဂရန်းမာစတာကြီးတစ်ဦး၏ ထင်ရှားသော ရဲရင့်တည်ကြည်ပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသော အသွင်အပြင်ကြောင့် အံ့အားသင့်ခဲ့ရသည်။ သို့သော် ကျန်ထိုင်ချင်း၏ ဆူပူကြိမ်းမောင်းမှုအောက်တွင် သူသည် ယခု ဆောင်းတွင်းရှိ ပုရစ်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ကိုးဆယ်ဒီဂရီနီးပါး ကွေးညွှတ်ထားကာ ဟိုယုရှောင်၏ သူ့အပေါ် အမြင်ကို လုံးဝ ပြောင်းလဲစေပြီး ကျန်ထိုင်ချင်း၏ အာဏာအပေါ် သူ၏ နားလည်မှုကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။

ဟိုယုရှောင်သည် ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို အလွယ်တကူ သိမ်းပိုက်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု မျှော်လင့်ထားသော်လည်း တပ်ဖွဲ့ တစ်သိန်းခုနစ်သောင်းသည် မြို့ရိုးတစ်ခုကိုသာ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ခြင်းသည် သူ့ကို အလွန်အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ အကြည့်သည်လည်း ပန်ယုဟုဆီသို့ လှည့်သွားပြီး ပြဿနာမှာ အဘယ်နည်းဟု သိလိုစိတ်ဖြင့် နားထောင်နေသည်။

“သခင် အမှန်တရားကို မြင်တော်မူပါ။ ကျွန်တော့်လူတွေ မပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ တကယ့်အခက်အခဲတွေ ရှိပါတယ်”

“ရှီကျောက်ဓားမှူး ဂူထျန်ယွမ်က မြို့ထဲမှာ ရှိနေသေးတယ်။ ငါ အင်အားခွဲပြီး တိုက်ခိုက်တာနဲ့ သူက တစ်ယောက်ချင်းကို အနိုင်ယူလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ငါတို့ အနောက်တံခါးကိုပဲ ကပ်နေတာ”

“ဒီမြို့ရိုးအပိုင်းက လူငါးသောင်းကို တစ်ချိန်တည်း တိုက်ခိုက်ဖို့ပဲ နေရာပေးနိုင်တယ်။ ပိုများရင် လူရှုပ်ပြီး တကယ်တမ်း ငါတို့ရဲ့ တိုးတက်မှုကို နှောင့်ယှက်လိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် တပ်ဖွဲ့အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် တက်ဖို့ ငါ အမိန့်မပေးထားဘူး”

“ကံမကောင်းစွာနဲ့ မြို့ရဲ့ ကာကွယ်သူတွေက တကယ်ကို ခိုင်မာပြီး အဲဒီ ထူးဆန်းတဲ့ ကြေးဓားဗျူဟာနဲ့ ငါတို့ ဒီမြို့ရိုးတစ်ခုကို သိမ်းပိုက်နိုင်ဖို့ မနည်းကြိုးစားခဲ့ရပြီး ညီအစ်ကိုတွေ အများကြီးကိုလည်း စတေးခဲ့ရတယ်”

ပန်ယုဟု စကားဆုံးသည်နှင့် သူ့ဘေးမှ ချပ်ဝတ်တန်ဆာမည်း ဝတ်ဆင်ထားသော ဗိုလ်ချုပ်သုံးဦးလည်း သူတို့၏ အသံများတွင် မကျေမနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေလျက် ပြောဆိုလာကြသည်။

“သခင် အမှန်တရားကို မြင်တော်မူပါ။ ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့်ညီအစ်ကိုတွေ သွေးသံရဲရဲနဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပါတယ်။ လူတစ်သောင်းကျော် ဆုံးရှုံးခဲ့ရပေမယ့် ရန်သူ ခုနစ်ထောင်ကျော်ကိုလည်း သတ်ဖြတ်ခဲ့ပါတယ်။ ဂူထျန်ယွမ်ကို သတိထားခဲ့တာ မဟုတ်ရင် အခုလောက်ဆို မြို့ကို ချိုးဖျက်ပြီးသား ဖြစ်နေလောက်ပြီ”

“ကြေးဓားဗျူဟာကို အသုံးချလိုက်တာနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်ခြင်းအဆင့် ဆယ်ဆင့်ရဲ့ စွမ်းအားရှိတဲ့ ဓားပျံသောင်းနဲ့ချီ ထွက်လာပြီး တစ်ခုစီက လိုက်လံပစ်ခတ်နိုင်တယ်။ ငါတို့စစ်သားတွေ ရန်သူနဲ့ အနီးကပ် တိုက်ခိုက်နေရင်တောင် တိတိကျကျ ထိမှန်နိုင်တယ်။ အပေါက်တွေကို အသက်တွေနဲ့ ဖြည့်ဖို့ပဲ ငါတို့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး”

“စစ်တပ်ထဲက လူတွေဟာ အသက်ကို ကြောက်ရွံ့တဲ့ သူရဲဘောကြောင်တွေ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကျွန်တော် သက်သေခံနိုင်ပါတယ်။ အခု သခင်ရောက်လာတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို စတေးရရင်တောင် ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို ချိုးဖျက်ဖို့ အဆင်သင့်ပါပဲ။ အမိန့်တော် ချမှတ်တော်မူပါ၊ ကျွန်တော်တို့ ချက်ချင်း မြို့ကို ဝင်တိုက်ပါမယ်”

ချပ်ဝတ်တန်ဆာမည်း ဝတ်ဆင်ထားသော ဗိုလ်ချုပ်သုံးဦးစလုံးသည် ခိုင်မာသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ရှိပြီး ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်သူသည် လှံရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ သူ၏ ဘယ်ဘက်မျက်နှာတွင် ထူးခြားသော အပြာရောင် မွေးရာပါအမှတ်တစ်ခု ရှိသည်။

ဒုတိယ စကားပြောသူသည် အနည်းငယ် ဝဝတုတ်တုတ်ဖြစ်ပြီး ရွှေရောင်အဋ္ဌဂံတူမီးကြီးနှစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

နောက်ဆုံးတစ်ဦးသည်လည်း လှံရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး မျက်လုံးများ တောက်ပကာ အသံသည် အလွန်အရေးတကြီးဖြစ်ပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါသည် အပြင်းထန်ဆုံးသော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ ပြည်နယ်များတွင် လက်ရှိအသုံးပြုနေသော စစ်ရေးစနစ်သည် ရှေးခေတ်မင်းဆက်၏ စနစ်ကို အများအားဖြင့် လိုက်နာနေဆဲပင်။ လူတစ်ရာသည် တပ်စုတစ်စု၊ လူတစ်ထောင်သည် တပ်ရင်းတစ်ရင်း၊ လူတစ်သောင်းသည် တပ်မဟာတစ်မဟာနှင့် လူငါးသောင်းသည် တပ်ဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ဖြစ်သည်။ တပ်စုမှူးများနှင့် တပ်ရင်းမှူးများသည် အရာရှိငယ်များဖြစ်ပြီး တပ်မဟာအဆင့်တွင် တပ်မှူးများနှင့် တပ်ဖွဲ့အဆင့်တွင် တပ်မှူးချုပ်များသာ အရာရှိကြီးများအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီး ကျင့်ကြံမှုလိုအပ်ချက်ရှိသည်။

ယေဘူယျအားဖြင့် တပ်မှူးတစ်ဦးသည် အနည်းဆုံး ဂန်ချီနယ်မြေတွင် ကျင့်ကြံမှုရှိပြီး ဂွီယုတန်ကဲ့သို့ ပိုမိုအားကောင်းသူများသည် ဂန်ချီအဆင့်သုံး ဘောင်ဒန်ကာလတွင် ရှိသည်။ တပ်မှူးချုပ်များသည် ပိုမိုမြင့်မားသော လိုအပ်ချက်များရှိပြီး အနည်းဆုံး ဂရန်းမာစတာနယ်မြေ ကျင့်ကြံမှုရှိသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ရန် ဟိုယုရှောင်သည် လမ်းခရီးတွင် သတင်းအချက်အလက်များကို စုဆောင်းပြီး ဤသုံးဦးသည် ရှီနန်နယ်မြေတပ်၏ တပ်မှူးကြီးသုံးဦးဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။ အပြာရောင်မွေးရာပါအမှတ်ရှိသူသည် ဒုတိယအဆင့် ဂရန်းမာစတာ ကျင့်ကြံမှုရှိသော တပ်မှူးချုပ် ဒုံယုဆွမ်းဖြစ်သည်။ တူမီးကြီးနှစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ဝဝတုတ်တုတ် တပ်မှူးသည် ပထမအဆင့် ဂရန်းမာစတာ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်ရှိနေသော ဒုတိယတပ်မှူး ဟုံဘိုဖြစ်သည်။ အပြင်းထန်ဆုံးသော စစ်စိတ်ဓာတ်ရှိသူသည် ဒုတိယအဆင့် ဂရန်းမာစတာ ကျင့်ကြံမှုရှိသော တတိယတပ်မှူး ပန်ယုချန်ဖြစ်သည်။

ဟိုယုရှောင်၏ အကြည့်သည် တတိယတပ်မှူး ပန်ယုချန်အပေါ် အတော်ကြာကြာ တည်နေခဲ့သည်။ သူသည် ရှီနန်နယ်မြေတပ်၏ တပ်မှူးကြီးသုံးဦးတွင် တစ်ဦးဖြစ်ရုံသာမက နယ်မြေအုပ်ချုပ်သူ ပန်ယုဟု၏ ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ ညီအစ်ကိုလည်းဖြစ်ပြီး ပန်ယုဟု၏ သစ္စာခံများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ရှီနန်နယ်မြေတပ်သည် လူနှစ်သိန်းရှိပြီး ခရိုင်ခြောက်ခုကို ကာကွယ်ရန် အများအားဖြင့် ဖြန့်ကျက်ထားသည်။ ဥပမာအားဖြင့် တုံလင်ခရိုင်တွင် ယခင်က နယ်မြေစစ်သား သုံးသောင်းရှိပြီး အခြားခရိုင်တစ်ခုစီတွင် နှစ်သောင်းမှ သုံးသောင်းအထိရှိသည်။ ဤတပ်မှူးကြီးသုံးဦးသာ နယ်မြေမြို့တော်တွင် တပ်စွဲထားသော လူတစ်သောင်းစီကို ဦးဆောင်ခဲ့သည်။

ပန်ယုဟုသည် လူတစ်သိန်းခုနစ်သောင်းကို ဦးဆောင်သော အင်အားဖြင့် ခရိုင်ခြောက်ခုကို ကာကွယ်သော စစ်သားများအားလုံးကို အပြည့်အဝ စုစည်းထားကြောင်း ထင်ရှားပြီး တပ်မှူးသုံးဦးစလုံးလည်း တက်ရောက်နေခြင်းသည် ရှီနန်နယ်မြေရှိ သန့်ရှင်းသော ဘုရားကျောင်းတော်၏ စစ်အင်အားတစ်ခုလုံးကို ဖြန့်ကျက်ထားခြင်းနှင့် တူညီသည်။

ပန်ယုဟုကိုယ်တိုင်သည် တပ်မတော်ကို ဦးဆောင်ပြီး တပ်မှူးသုံးဦး၊ တပ်မှူးဆယ့်ခုနစ်ဦးနှင့် လူတစ်သိန်းခုနစ်သောင်းတို့ ပါဝင်ခြင်းသည် တိုက်ပွဲအပေါ် သူတို့၏ အလေးအနက်ထားမှုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြနေသည်။

ဟိုယုရှောင်သည် ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချပြီးနောက် ပန်ယုဟုဘေးရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသွင်အပြင်ရှိသော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားနှင့် သူ့နောက်မှ လိုက်ပါလာသော ရှစ်ဦးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူတို့၏ အရှိန်အဝါသည် သူ့ထက် မနိမ့်ကျကြောင်း ခံစားမိသောကြောင့် ဟိုယုရှောင်သည် မသိစိတ်ဖြင့် တင်းမာသွားသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားသည် ကျန်ထိုင်ချင်း၏ လက်ယာတော်ရံများထဲမှ တစ်ဦးအဖြစ် ချီးမွမ်းခံရသော ကောင်းကင်အဆင့် ဂရန်းမာစတာတစ်ဦးဖြစ်သော သရဲလက်ဓား ဟန်ဖန်းဖြစ်ရမည်။ အခြားရှစ်ဦးမှာ ကျန်ထိုင်ချင်း၏ သစ္စာခံလက်အောက်ခံများဟု ယူဆရသော နယ်မြေမြို့တော် အကျဉ်းဦးစီးဌာနမှ ဂျာလန်ကို ကာကွယ်သော မဟာဝိဇ္ဇာရှစ်ပါးဖြစ်သည်။

ဤအစီအစဉ်သည် ရာက္ခသသန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်း၏ အခြေခံအုတ်မြစ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ နက်ရှိုင်းမှုကို တကယ်ပင် ဖော်ပြနေသည်။ ကျန်ထိုင်ချင်း၏ အကျဉ်းဦးစီးဌာနတစ်ခုတည်းပင် သူမအပြင် ချန်ယန်နယ်မြေမှ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်သော ဟန်ဖန်း၊ ကောင်းကင်အဆင့် ဂရန်းမာစတာတစ်ဦးနှင့် သာမန်ဂရန်းမာစတာ ရှစ်ဦးတို့ ပါဝင်သည်။

နယ်မြေအုပ်ချုပ်သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် နယ်မြေတပ်မတော်တစ်ခုလုံးကို လူသိရှင်ကြား ထားရှိထားသောကြောင့် ဒုံယုဆွမ်း၊ ဟုံဘိုနှင့် ပန်ယုချန်တို့သည် သူ၏ လက်အောက်ခံများဖြစ်သည်ဟု ယုတ္တိရှိရှိ ဆိုနိုင်သည်။ ထို့အပြင် ဟိုယုရှောင်သည် တပ်မတော်အတွင်း၌ ဂရန်းမာစတာနယ်မြေ အရှိန်အဝါ ခုနစ်ခုကို သတိပြုမိပြီး ပန်ယုဟုအပါအဝင် နယ်မြေအစိုးရရုံးဘက်မှ ကိုယ်စားပြုသော ဂရန်းမာစတာနယ်မြေ ကျွမ်းကျင်သူ ဆယ့်တစ်ဦးရှိသည်။