ကျန်းထိုင်ချင်း၏ ကတိစကား (၂)

ဂရန်းမာစတာအဆင့်ထက် မြင့်သူများကို ချန်ထားပါက ဂရန်းမာစတာ ၁၈ ဦး၊ ဒန်ပွေ့ဖက်ခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ၃၀ နီးပါးနှင့် ဂန်ချီနယ်မြေမှ အနည်းဆုံး ၂၀၀ ဦးရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်ခြင်းအဆင့် ၁၀ မှ မရေမတွက်နိုင်သော စစ်သည်များလည်း ရှိသည်။

သူသည် ဤစစ်ဆင်ရေးအတွက် စုစည်းထားသော အင်အားစုများ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာဖြစ်သည်။ အဆင့်မြင့်အရာရှိများကို ကြည့်ပါက ယုံကျိုးတွင် ထိုကဲ့သို့သော နယ်မြေမြို့ ရှစ်မြို့ရှိပြီး မြို့တစ်ခုစီ၏အထက်တွင် တောင်မြို့တစ်ခု၊ ထို့အထက်တွင် ယုံတုအဓိက ကျောင်းတော်ရှိသည်။ ထိုနေရာတွင် ကျွမ်းကျင်သူ မည်မျှရှိသည်ကို တွေးတောစရာပင်...

ကျွန်ုပ်တို့၏ရှေ့တွင် မြင်တွေ့နေရသည်မှာ ရာက္ခသသန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်း၏ ရေခဲတောင်ထိပ်ဖျားမျှသာ ဖြစ်သည်။

ဤအရာကို တွေးတောရင်း ဟိုယုရှောင်သည် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အနည်းငယ် အေးစိမ့်သွားသည်ကို မခံစားဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

“မြို့တော်ကာကွယ်ရေး ဓားဗျူဟာက တကယ်ကို အင်အားကြီးမားတယ်။ ဂန်ချီနယ်မြေ မရောက်ဘဲနဲ့ ခုခံဖို့ ခက်ခဲတယ်။ အလျင်စလို တိုက်ခိုက်တာဟာ ထိခိုက်သေဆုံးမှုတွေ ပိုများလာစေလိမ့်မယ်။ ငါတို့ အလျင်စလို မလုပ်သင့်ဘူး”

ဟိုယုရှောင် အတွေးနယ်ချဲ့နေစဉ် ဟန်ဖန်းက စကားပြောလာသည်။

သူ၏ အသံသည် ထက်ရှပြီး ထူးခြားကာ အတော်အတန် တင်းမာနေသော အမူအရာရှိသော မာစတာဖန်ယင်အပါအဝင် လူတိုင်း၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်သွားသည်။ သူသည် ဟန်ဖန်းကို လှည့်ကြည့်ကာ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက ပြောလိုက်သည်။

ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ မြို့တော်ကာကွယ်ရေး ဗျူဟာများအားလုံးသည် နတ်ဘုရားမင်းဆက်မှ ဆင်းသက်လာသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ဤကြေးဓားဗျူဟာအကြောင်းကိုလည်း ကြားဖူးသည်။ သူသည် ဝမ်ကျန်သန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်း၏ နတ်ဆိုးသတ်ဓားဗျူဟာ၏ ရိုးရှင်းသော ပုံစံဖြစ်သင့်ပြီး ရွှေရည်စိမ်၊ ငွေရောင်၊ ကြေးဝါနှင့် သံမဏိလေးမျိုးရှိသည်။ လှုပ်ရှားလိုက်သောအခါ ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်ခြင်းအဆင့် ဆယ်ဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်ရှိသော စစ်သည်တစ်ဦး၏ စွမ်းအားရှိသော ဓားပျံ သုံးသောင်းအထိ ထုတ်လုပ်နိုင်သည်။ ဂရန်းမာစတာကြီးတစ်ဦးပင်လျှင် မဆင်မခြင် ဝင်ရောက်ရန် မဝံ့ရဲပေ။

ကျန်ထိုင်ချင်းသည် ခဏတာ ရပ်တန့်ပြီးနောက် အေးစက်သော လှောင်ပြုံးဖြင့် ဆက်လက်ပြောကြားသည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါ့ရှေ့မှာတော့ အဲ့ဒီဓားဗျူဟာက ဘာမှမဟုတ်သေးဘူး။ အဲ့ဒါကို ရပ်ပစ်ဖို့အတွက် ငါ ဗြဟ္မာန်ဂိုဏ်းရဲ့ အသံစွမ်းအားကို သုံးလိုက်မယ်။ မင်းတို့ မြို့ထဲကို ရောက်လာပြီး ခုခံတဲ့ကောင်တွေကို သတ်ဖြတ်နိုင်သလောက်တော့ အဲ့ဒီဗျူဟာက ဘာမှ အသုံးမဝင်တော့ဘူး”

ဟန်ဖန်းသည် ခေါင်းခါယမ်းပြီး “ဒီအစီအစဉ်က ပညာရှိတဲ့ အစီအစဉ်မဟုတ်ဘူး။ ဂူထျန်ယွမ်က မြို့ထဲမှာ ရှိနေသေးပြီး သခင်က ဓားဗျူဟာကို တားဆီးနေချိန်မှာ သူက လက်ပိုက်ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူက ငါတို့ကို နှောင့်နှေးအောင် ကြားဝင်လာရင် ငါတို့တပ်က ဓားဗျူဟာကို ရင်ဆိုင်ရဦးမှာဖြစ်ပြီး ရှေ့ဆက်တိုးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဟိုယုရှောင်သည် သူ့ကိုယ်သူ အသာလေး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျန်ထိုင်ချင်း၏ အတွေးအမြင်သည် တကယ်ပင် ရိုးရှင်းလွန်းသည်။ ဂူထျန်ယွမ်၏ အင်အားကို တုံလင်တွင် လူသိများပြီး ကျန်ထိုင်ချင်းနှင့် တိုက်ခိုက်မိသည်နှင့် ဝန်းရံထားသော စစ်သားများအပေါ် ဓားဗျူဟာ၏ ဖိအားသည် ဆက်လက်ကျရောက်နေမည်ဖြစ်သည်။

တင်းကျပ်စွာပြောရလျှင် အင်အားသုံး ဝန်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်းသည် အောင်မြင်နိုင်သေးသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယုံကျိုး၏ တပ်မတော်သည် ၁၇၀,၀၀၀ ရှိပြီး ဟိုယုရှောင် ခေါ်ဆောင်လာသော စစ်သား ၁၀,၀၀၀ ကို ထည့်ပေါင်းပါက ၁၈၀,၀၀၀ ဖြစ်လာသည်။ ကျန်ထိုင်ချင်း ရှိနေသောကြောင့် ဓားဗျူဟာရှိနေသော်လည်း ဝမ်ယန်ခရိုင်မြို့၏ ခုခံကာကွယ်မှုများကို ချိုးဖျက်ခြင်းသည် ကြီးမားသော ပြဿနာမဟုတ်သင့်ပေ။

သို့သော် အဓိကအချက်မှာ ဤ ၁၈၀,၀၀၀ အင်အားရှိသော တပ်မတော်သည် ဝမ်ယန်ခရိုင်မြို့ကို သိမ်းပိုက်ရန်အတွက်သာ မဟုတ်ပေ။ ဝမ်ယန်ခရိုင်၏ အရှေ့ဘက်တွင် လုံရှန်းနှင့် ယန်ပင်ခရိုင်များရှိပြီး ဤနှစ်ခုမှ တုံထျန်မြစ်ကို ဖြတ်ကျော်၍ ဂွမ်လင်နယ်အောက်တွင် နောက်ထပ် ခရိုင်ခြောက်ခုရှိသည်။ လူအသက်များကို အသုံးပြု၍ အင်အားဖြည့်တင်းပါက ဓားဗျူဟာ၏ ပြင်းထန်မှုကို ထောက်ရှု၍ ထိခိုက်သေဆုံးမှုသည် ငါးသောင်းကျော်အထိ ရှိနိုင်သည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် မည်သို့ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နိုင်မည်နည်း။

ဟွမ်ဖူရှင်းသည် ကျန်ထိုင်ချင်းအား တစ်လအတွင်း ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို သိမ်းပိုက်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် လက်ရှိပြဿနာမှာ ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို အလျင်အမြန် သိမ်းပိုက်ရန်မဟုတ်ဘဲ ရှေ့တန်းတိုက်ပွဲများအတွက် ပြင်ဆင်ရာတွင် အနည်းဆုံး ထိခိုက်သေဆုံးမှုဖြင့် မည်သို့ သိမ်းပိုက်ရမည်နည်း။

သြဂုတ်လ ၁ ရက်မှ စက်တင်ဘာလ ၁ ရက်အထိ တစ်လကြာချိန်သည် ရက်ရောပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ် အခြေအနေသည် ထိုမျှ ရိုးရှင်းခြင်းမရှိပေ။ ယုံကျိုးမှ စတင်ခဲ့သော ကြီးမားသော စစ်ပွဲသည် ရှုကျိုးကို အသင့်မဖြစ်စေဘဲ လုံလောက်စွာ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရှိသောကြောင့် ပန်ယုဟုသည် ဝမ်ယန်ခရိုင်သို့ အလွယ်တကူ ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့သည်။

ထပ်မံစဉ်းစားကြည့်ပါက ထိုကဲ့သို့သော အလျင်စလိုအခြေအနေမျိုးတွင် ဂူထျန်ယွမ်သည် သိမ်းပိုက်ထားသော ခရိုင်နှစ်ခုမှ ကျန်ရှိသောတပ်ဖွဲ့များနှင့် ဝမ်ယန်ခရိုင်၏ စစ်သားများကို စုစည်းကာ ခရိုင်မြို့တွင် ခုခံခုခံနိုင်ခဲ့ခြင်းသည် အတော်လေး အထင်ကြီးစရာကောင်းသည်။

လက်ရှိတွင် သူတို့သည် ဝမ်ယန်ခရိုင်မြို့တစ်ခုတည်းကိုသာ ရင်ဆိုင်နေရသည်။ သူတို့သည် တုံ့ဆိုင်းနေပြီး အလျင်အမြန် သိမ်းပိုက်ရန် ပျက်ကွက်ပါက ဝေးလံသော အင်အားဖြည့်တင်းရေးတပ်များ မပြောနှင့်၊ လုံရှန်းနှင့် ယန်ပင်ခရိုင်များမှ အင်အားဖြည့်တင်းရေးတပ်များပင်။ ခန့်မှန်းခြေ အင်အား နှစ်သောင်းမှ သုံးသောင်းအထိရှိပြီး အနည်းဆုံး ငါးသောင်းအထိရှိပြီး အကယ်၍ သူတို့သည် ရောက်ရှိလာပြီး ဝမ်ယန်အတွင်းရှိ တပ်ဖွဲ့များနှင့် ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ပါက သူတို့၏ တပ်မတော်ကို အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိစေလိမ့်မည်။

နောက်ဆက်တွဲ တိုက်ပွဲများအတွက် ပြင်ဆင်ရာတွင် ထိခိုက်သေဆုံးမှု အနည်းဆုံးဖြစ်စေရန် ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို အလျင်အမြန် သိမ်းပိုက်ရန်မှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှု နှစ်ခုလုံးကို ချိန်ညှိရင်း မလွယ်ကူပေ။

ဟိုယုရှောင်သည် တိတ်တဆိတ် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အကြံအစည်အချို့ ရှိသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဤပြည်နယ်နှစ်ခု စစ်ပွဲကို သူ၏ ကိစ္စအဖြစ် မယူဆခဲ့ပေ။ သူသည် ရာက္ခသသန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်းနှင့်အတူ အကျိုးအမြတ်တစ်ခုခု ရနိုင်မလားဟု ကြည့်ရှုရန်သာ လိုက်ပါနေခြင်းဖြစ်ပြီး ထို့ကြောင့် သူသည် အကြံပြုချက်တစ်ခုမှ မပေးဘဲ အခြားသူများ အဖြေတစ်ခုကို ရောက်ရှိသည်အထိ တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဟိုယုရှောင်၏ လျစ်လျူရှုပြီး သီးခြားနေသော အမူအရာကို ကျန်ထိုင်ချင်းက အလျင်အမြန် သတိပြုမိသွားသည်။ စိတ်တိုနေပြီးဖြစ်သော သူမသည် သူ၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းစေခဲ့သည်။

“မိသားစုခေါင်းဆောင်ရဲ့ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်မှုအကြောင်း အမြဲကြားဖူးတယ်။ အခု ဘာလို့ ဒီလောက် တိတ်ဆိတ်နေတာလဲ။ ဟိုမိသားစုရဲ့ သခင်က နောက်ထပ် စဉ်းစားစရာတွေ ရှိနေသေးတာလား”

ဟိုယုရှောင်သည် သူမ၏ အကြည့်ကို သူအပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို ကြိုတင်သိရှိထားပြီး သူမ၏ စကားများကြောင့် ဦးညွှတ်ကာ အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“သခင်က ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တော်မူပါတယ်။ အခု ကျွန်တော် သခင်နဲ့အတူ ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို ရောက်ရှိလာတော့ နောက်ထပ် စဉ်းစားစရာတွေ ဘယ်လိုရှိနိုင်မလဲ။ သခင်က အမိန့်ပေးစရာရှိရင် မြို့ကို ဝင်တိုက်ခိုက်ဖို့ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဓားတောင်ကို တက်ပြီး မီးပင်လယ်ထဲကို ဆင်းဖို့ပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ မတွန့်ဆုတ်ပါဘူး”

ဟိုယုရှောင် စကားဆုံးပြီး ကျန်ထိုင်ချင်း၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် အပြုံးကို မြင်သောအခါ သူသည် ချက်ချင်း နောင်တရသွားသည်။

“အခြားကောင်းမွန်တဲ့ အစီအစဉ်မရှိတဲ့အတွက် နောက်ပိုင်းမှာ မြို့ကို ဝင်တိုက်ခိုက်ရလိမ့်မယ်။ ဟိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ တပ်မတော် မကြာခင် ရောက်လာသင့်တယ် မဟုတ်လား။ သူတို့ ရောက်လာတဲ့အခါ မိသားစုခေါင်းဆောင်ကို ဦးဆောင်ပြီး ကျွန်တော့် ယုံကျိုးတပ်က နောက်က လိုက်မယ်။ ဝမ်ယန်ခရိုင်မြို့ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သိမ်းပိုက်နိုင်မှာ သေချာတယ်”

သူမ စကားဆုံးသည်နှင့် ဖန်လုံဟဲသည် ချက်ချင်း ပြုံးပြလိုက်ပြီး ပန်ယုဟုနှင့် တပ်မှူးသုံးဦးတို့၏ မျက်နှာများတွင်လည်း အနည်းငယ် သက်သာရာရသည့် အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

ဟိုယုရှောင် သေဆုံးသည်ကို စောင့်ဆိုင်းမနေနိုင်သော ဖန်လုံဟဲအကြောင်းကို ပြောရန်မလိုပေ။ ပန်ယုဟုနှင့် အခြားသူများအတွက်မူ သူတို့၏ အတွေးများကို နားလည်ရန် လွယ်ကူသည်။ ဟိုမိသားစုက ဦးဆောင်တိုက်ခိုက်သောကြောင့် သူတို့သည် ကြေးဓားဗျူဟာနှင့် မြို့၏ ကာကွယ်သူများကို အဓိက ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ဤနည်းဖြင့် သူတို့၏ တပ်ဖွဲ့များသည် ထိခိုက်သေဆုံးမှုများကို ရှောင်ရှားနိုင်ပြီး သဘာဝကျကျ ပိုမိုစိတ်သက်သာရာရလာကြသည်။