ကျန်းထိုင်ချင်း၏ ကတိစကား (၃)

သူတို့ သက်သာရာရသွားသော်လည်း ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းဆိုသလို မည်းမှောင်သွားသည်။ သူသည် ကျန်ထိုင်ချင်းကို အရှက်မရှိသူဟု သူ့စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲနေသော်လည်း သူ၏ စိတ်သည် မြန်မြန်ဆန်ဆန်ဖြင့် တန်ပြန်နည်းလမ်းများကို စဉ်းစားနေဆဲဖြစ်သည်။

ဟိုမျိုးနွယ်စု၏ တပ်မတော်ကို သူ၏ ကံဆိုးမိုးမှောင်ဆီသို့ ချီတက်ရန် ထိုကဲ့သို့သော ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် တောင်းဆိုမှုသည် ဟိုယုရှောင်အတွက် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စဖြစ်သည်။ ကျန်ထိုင်ချင်းလည်း ဤအရာကို သိသည်ဟု သူယုံကြည်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော ယုတ်မာသော မိန်းမသည် သူ့ကို နည်းဗျူဟာတစ်ခု အကြံပြုရန် အတင်းအကြပ် တောင်းဆိုရန်အတွက်သာ တမင်တကာ ပြောဆိုနေခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် သူသည် ထိုမျှလွယ်ကူစွာ ကူညီလိုစိတ်မရှိသောကြောင့် တိတ်တဆိတ်သာ နေနိုင်တော့သည်။

ကျန်ထိုင်ချင်းသည် ဟိုယုရှောင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ အကြည့်သည် အနည်းငယ် ပြင်းထန်ကာ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ သူ့ကို လုံးဝ နားလည်ထားကြောင်း ဖော်ပြသော အမူအရာဖြင့် သူ့ကို တည့်တည့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဟိုယုရှောင်သည် အလွန်အမင်း စူးစမ်းခံနေရသောကြောင့် သူ၏ နဖူးမှ ချွေးများ စို့လာသည်။ သူသည် မခံနိုင်တော့ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် စကားစတင်ပြောလိုက်သည်။

“သခင်... ကျွန်တော့် ဟိုမျိုးနွယ်စုက လူတစ်သောင်းကျော်က စစ်မြေပြင်မှာ ရောက်နေတာကြာပြီ။ အကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ အလောတကြီး ရှေ့တန်းကနေ အရင်ဝင်တိုက်ပြီး အခြေအနေကို မရှင်းနိုင်ရင် နောက်က လိုက်လာမယ့် ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကိုတွေ ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်။ မဖြစ်ဘူး”

“ကိစ္စမရှိပါဘူး မင်းရဲ့လူတွေ သေရမှာ မကြောက်သရွေ့ သူတို့ရဲ့ အမှုတော်ကို ငါ မှတ်မိနေမယ်။ ပြီးတော့ အကယ်၍ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ သူတို့ နောက်ကလာမယ့် တပ်မတော်ကြီးကို လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းမရှိဘူးဆိုရင် ဒါဟာ ငါ့ရဲ့ အမိန့်ပေးမှု ညံ့ဖျင်းတာကြောင့်ဖြစ်ပြီး မင်းရဲ့ အမှားမဟုတ်ဘူး”

ဒီယုတ်မာတဲ့မိန်းမ သူမက မရမက လုပ်တတ်တာပဲ။

ဟိုယုရှောင်၏ အကြည့်တွင် မှောင်မိုက်မှု၏ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် အော်ဟစ်၍ ကျိန်ဆဲချင်စိတ်ကို မနည်းထိန်းထားရသည်။ သို့သော် ကျန်ထိုင်ချင်း၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်ကို သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အမှတ်ရနေဆဲဖြစ်သောကြောင့် သူမကို စော်ကားရန် သဘာဝကျကျ မဝံ့ရဲပေ။ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သောကြောင့် သူသည် စိတ်ထဲတွင်သာ အော်ဟစ်နိုင်တော့သည်။

“ဟိုမိသားစုရဲ့ သခင် ကျွန်မ မပြောမိတာတစ်ခုရှိတယ်”

ကျန်ထိုင်ချင်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“ဒီစစ်ပွဲကြီးမှာ ယုံကျိုးကနေ ကျွန်တော်တို့ သိမ်းပိုက်ရရှိတဲ့ ရှုကျိုးက မြေတွေကို စစ်ရေးအောင်မြင်မှုအပေါ်မူတည်ပြီး ခွဲဝေပေးသွားမှာပါ။ ဆိုလိုတာက ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ဂုဏ်ထူးကြီးလေလေ သူတို့ရရှိမယ့် မြေပမာဏက ပိုများလေလေပဲ။ မင်းရဲ့ ဟိုမျိုးနွယ်စု ထူးချွန်ထက်မြက်ရင် ဝမ်ယန်ခရိုင်တင်မကဘဲ လုံရှန်း၊ ယန်ပင်နဲ့ ဂွမ်လင်နယ်ရဲ့ ကျန်တဲ့ ခရိုင်ခြောက်ခုလည်း မင်းတို့ပိုင်ဆိုင်နိုင်တယ်။ ဟိုမိသားစုရဲ့ သခင်၊ မင်း မက်မောဘူးလား”

ကျန်ထိုင်ချင်း၏ စကားများ ဆုံးသည်နှင့် ဟိုယုရှောင်နှင့် ဟိုယုတွမ်တို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး သူတို့ဦးခေါင်းကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ထက်မြက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု တောက်ပလာကာ တစ်ပြိုင်နက် မေးမြန်းလိုက်ကြသည်။

“သခင် တကယ်ပြောတာလား”

သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ ကျန်ထိုင်ချင်းသည် ချက်ချင်းဆိုသလို စိတ်တိုတိုဖြင့် ကိုက်ချင်စိတ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမ၏ ရင်ဘတ်သည် ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားရင်း နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် လှုပ်ရှားသွားသည်။ သို့သော် သူမသည် အခြေအနေကို ထည့်တွက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ငါ ကတိပေးပြီးတာနဲ့ ဘယ်အင်အားကမှ ရထားကို နောက်ပြန်ဆွဲနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

ဤကတိကြောင့် ဟိုယုရှောင်၏ မျက်နှာတွင် ချက်ချင်းဆိုသလို ဝမ်းသာမှုများ ပေါ်လာသည်။ သူသည် သူ့ဘေးရှိ ဟိုယုတွမ်နှင့် မျက်လုံးချင်း ဆုံလိုက်သည်။ ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော နားလည်မှုတစ်ခု ရှိခဲ့သည်။ သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၏ အတွေးများကို ဖတ်ရန် စကားပြောရန်ပင် မလိုအပ်ပေ။

“စတုတ္ထအကြီးအကဲ၊ ပဉ္စမအကြီးအကဲ၊ မင်းတို့ နှစ်ဦး သွားပြီး ဒုတိယအကြီးအကဲကို အကြောင်းကြားလိုက်ပါ။ ဝမ်ယန်ခရိုင်မြို့ကို လာစရာမလိုဘူးလို့ ပြောလိုက်ပါ။ တရားဝင်လမ်းအတိုင်း အရှေ့ဘက်ကို ဦးတည်ပြီး တပ်စွဲဖို့ သင့်တော်တဲ့ နေရာတစ်ခုကို ရှာလိုက်ပါ။ ကျွန်တော် မကြာခင် လိုက်လာမယ်”

စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ ညီအစ်ကိုသုံးဦးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ချက်ချင်း နားလည်သွားကြသည်။ ဟိုယုရှောင်၏ အမိန့်ကို ကြားသောအခါ ဟိုယုကျဲနှင့် ဟိုယုတွမ်တို့သည် ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်ကာ ဒုတိယအကြီးအကဲ ဟိုယုချန် ဦးဆောင်သော တပ်မတော်ကို ရှာဖွေရန် လှည့်ထွက်သွားကြသည်။

ဟိုယုရှောင်၏ အစီအစဉ်များကို မြင်သောအခါ ကျန်ထိုင်ချင်းနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်လုံးများတွင် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးမှုများ ပေါ်လာသည်။ သူတို့ မေးမြန်းရန် ပြင်နေစဉ် ဟိုယုရှောင်သည် ကျန်ထိုင်ချင်းကို လှည့်ကြည့်ကာ ဖိတ်ကြားခဲ့သည်။

“စစ်ရေးဆိုင်ရာ အရေးကြီးကိစ္စများအတွက် မလိုလားအပ်သော မျက်လုံးများနှင့် ဖြစ်နိုင်သော သတင်းပေါက်ကြားမှုများကို ရှောင်ရှားရန် သခင် ကျွန်တော်နဲ့ အတူ လိုက်ပါလာဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်။ ကျွန်တော် ပြီးတာနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အကြံပြုချက်ကို လိုက်နာသင့်မသင့်ဆိုတာ သခင်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ် မူတည်ပါလိမ့်မယ်။ အဲဒါ ဘယ်လိုထင်လဲ”

ဟိုယုရှောင်၏ စကားများသည် အနည်းငယ် စော်ကားသလို ဖြစ်နေသည်။ သူတို့ ပြောဆိုလိုက်သောအခါ အခြားကြည့်ရှုနေသူများ၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း တပ်မှူးသုံးဦး၏ မျက်နှာများသာ တည်ငြိမ်နေသည်။ စစ်သားများအနေဖြင့် သူတို့သည် ဟိုယုရှောင်၏ လုပ်ရပ်ကို သဘောတူပြီး စိတ်ထဲတွင် ကန့်ကွက်စရာ မရှိသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

“ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့”

ကျန်ထိုင်ချင်းက သိပ်မစဉ်းစားဘဲ ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ဟိုယုရှောင်ကို အသာလေး လက်ယပ်ခေါ်ကာ စစ်တပ်ဖွဲ့၏ ရှေ့ရှိ တဲတစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ထို့ကြောင့် အခြားသူများသည် ထူးဆန်းသော အမူအရာများဖြင့် အပြင်တွင်သာ ရပ်နေနိုင်ပြီး တဲကို စိုက်ကြည့်ကာ နှစ်ဦး၏ စကားပြောဆိုမှုကို ခန့်မှန်းနေကြသည်...