ရှုကျိုး၏ ဓားသခင် (၃)

“နတ်ဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ နတ်သမီးရဲ့ အသံလား”

“မာစတာဖန်ယင် ကျန်ထိုင်ချင်းပဲ”

“ပြီးပြီ။ သူမတောင် ရောက်လာပြီ။ ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို သေချာပေါက် ထိန်းထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

“ငါတို့မှာ ရှီကျောက်ဓားမှူး ရှိတယ်၊ ဘာကို ကြောက်ရမှာလဲ။ ငါတို့ သေချာပေါက် သူတို့ကို တားဆီးနိုင်တယ်”

......

ဗိုင်ရိုကန ဦးထုပ်ကို ဆောင်းထားသော အဖြူရောင်နန်းတွင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ကျန်ထိုင်ချင်းသည် သူမ၏ အံ့မခန်း လှပသော မျက်နှာကိုပင် မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ပေ။ လက်အုပ်ချီထားသော သူမသည် အနောက်မြို့ရိုးနောက်မှ ဖြည်းဖြည်းချင်း တက်လာသော ကောင်းကင်နတ်သမီးတစ်ပါးနှင့် တူနေသည်။ သူမထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အားကောင်းသော အရှိန်အဝါနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကမ္ဘာအတွက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသော အမူအရာဖြင့် လှပသော မျက်နှာသည် ပို၍ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။

တစ်ချိန်တည်းနီးပါးတွင် ဂူထျန်ယွမ်သည် အနောက်မြို့တွင်းမှ အရပ်သားအိမ်တစ်လုံး၏ အမိုးကို ဖောက်ထွက်ကာ ကျန်ထိုင်ချင်းဘေးတွင် လေထဲတွင် ရပ်နေသည်။ သူလည်း အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း သူ၏ အရှိန်အဝါသည် ပို၍ပင် ပြင်းထန်ပြီး အစွန်းအထွက်အပြည့်ရှိသော နတ်ဓားတစ်လက်နှင့် တူနေသည်။

“နတ်သမီး၊ မင်းရဲ့ တာဝန်မဲ့တဲ့ စကားတွေကို ရပ်လိုက်ပါ။ ငါ ဒီမှာ ခိုင်ခိုင်မာမာ ရပ်တည်နေသရွေ့ မင်းတို့ နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ငါတို့ ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို ချိုးဖျက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့မြို့ထဲမှာ စစ်သား တစ်သောင်းကျော် ကျန်သေးတယ်။ မင်း ဘယ်ကနေ အသည်းအသန် ခုခံကာကွယ်နေတာလဲ”

ဂူထျန်ယွမ်သည် စိတ်ဓာတ်မြှင့်တင်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည်မှာ ထင်ရှားပြီး စကားပြောပြီးနောက် သူက ဆက်ပြောသည်။

“ရှီနန်နယ်က စစ်သား ၁၇၀,၀၀၀ ကို စေလွှတ်တာ ကောင်းတဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အားလုံးက ဖယောင်းနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ လှံထိပ်တွေ ဖြစ်တာ ဝမ်းနည်းစရာပဲ။ သန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်းရဲ့ အင်အားဖြည့်တင်းရေးတပ်တွေ ရောက်လာတာနဲ့ မင်း ဘာလုပ်နိုင်မလဲဆိုတာ ငါ မြင်ချင်သေးတယ်”

ဂူထျန်ယွမ်၏ စကားများကို ကြားသောအခါ အောက်ရှိ ငွေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာတပ်နှင့် ထျန်ဒင်းဂိုဏ်းမှ လူများ၏ မျက်နှာများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပေါ်လာပြီး နောက်တန်းရှိ လွတ်လပ်သော လေ့ကျင့်သူ လေးထောင်ကျော်အနက် အချို့သည်ပင် စိတ်အားထက်သန်လာပုံရသည်။

“ဝါးမြစ်ကို မရောက်မချင်း လက်မလျှော့ဘူး”

အောက်ရှိ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်သော ကျန်ထိုင်ချင်းသည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေပုံရသည်။ ရုတ်တရက် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ တောက်ပသော လရောင်အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမသည် ဂူထျန်ယွမ်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ တိုးဝင်သွားပြီး တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုနေသည်။ တောက်ပသော ဖန်ယင်၏ စီးဆင်းမှုသည် ချက်ချင်းဆိုသလို စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို ပြည့်နှက်သွားသည်။

ရှန်ဒီ ဒီတူစု

အာရို မီဒီ ဝူဒုဇာ

ရှန်ချီဇာ

ဘိုလိုင် ဧကရာဇ်

ယေမီ ရူဇာ ဝူဒုဇာ

ဂူလုအို ဒီတီဇာ ချီမိုဇာ

ရှာ ပို ဟေ

ယခင် ဖန်ယင်ဖြစ်ရပ်များနှင့် မတူဘဲ အသံသည် ပွဲခင်းရှိ လူတိုင်းကို ကြားနိုင်သော်လည်း အောက်တွင် စောင့်ကြပ်နေသော စစ်သားများ မထိခိုက်ခဲ့ပေ။ ဤဖန်ယင်သည် လေထဲတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော တေးသွားသံစဉ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဂူထျန်ယွမ်တစ်ဦးတည်းဆီသို့သာ စီးဆင်းသွားသည်။

ထင်ရှားစွာပင် ကျန်ထိုင်ချင်းသည် ဂူထျန်ယွမ်ကိုသာ ပစ်မှတ်ထားခဲ့သည်...

ဂူထျန်ယွမ်၏ မျက်ဝန်းများသည် သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ် တိုက်ခိုက်ခံနေရသည်ကို ခံစားမိသောအခါ သွေးရောင်အနည်းငယ် တောက်ပလာသည်။ သူ၏ ချန်ယန်မှ ကျင့်ကြံမှုသည် တုံ့ပြန်မှုအဖြစ် အော်ဟစ်လာပြီး ဗြဟ္မာန်ဂိုဏ်းမှ သူ၏ စိတ်ထဲသို့ စီးဝင်လာသော ဆိုးညစ်သော ကျိန်စာများကို အလျင်အမြန် တားဆီးကာ သူ၏ ဒန်ထျန်နှင့် အသိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းရှိ မငြိမ်သက်မှုများကို အနည်းငယ်သာ တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

ဗြဟ္မာန်ဂိုဏ်း၏ ဆိုးညစ်သော ကျိန်စာသည် လူတစ်ဦး၏ စွမ်းအင်များ ထိခိုက်ခံရပါက မိမိကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးခြင်းသို့ ဦးတည်သွားနိုင်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် တူညီသော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အောက်တွင် ကျန်ထိုင်ချင်းသည် ဤနည်းဗျူဟာကို သူ့အပေါ် အသုံးပြုခြင်းသည် အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိမည်မဟုတ်ပေ; အများဆုံး သူသည် ခဏတာ ရှုပ်ထွေးမှုထဲသို့ ကျရောက်သွားနိုင်သည်။

သို့သော် ကျန်ထိုင်ချင်း လိုချင်သောအရာမှာ ထိုခဏတာ ရှုပ်ထွေးမှုပင်ဖြစ်သည်။

ဂူထျန်ယွမ်၏ မျက်ဝန်းများတွင် လက်ဝါးတံဆိပ်တစ်ခု ပေါ်လာခြင်းက ကျန်ထိုင်ချင်းသည် သူ့ကို နီးကပ်လာကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။ သူ၏ အကြည့်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးနှင့် တစ်တန်းတည်းဖြစ်သောကြောင့် သိသာထင်ရှားသော အလေးချိန်ကို ပြသပြီး သူ၏ ဓားရှည်သည် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်သော မီးလျှံနတ်အလင်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူသည် ကောင်းကင်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခုတ်လိုက်သောအခါ ချော်ရည်ထောင်ပေါင်းများစွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ချက်ချင်းဆိုသလို ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို မှိုင်းညို့သော အနီရောင်အဖြစ် ဆေးဆိုးလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ ညနေဆည်းဆာကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။ ခန့်ညားထည်ဝါသော်လည်း လူသတ်လိုစိတ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ တက်လှမ်းနေသည်။

“အနောက်အလင်းရောင်သန့်ရှင်းသော ဓားပညာ”

ညနေဆည်းဆာသည် ဓားအလင်းနှင့် လုံးဝ ရောနှောသွားပုံရပြီး အဆုံးမရှိသော ဓားအလင်းသည် ချဉ်းကပ်လာသော ကျန်ထိုင်ချင်းနှင့် တိုက်ရိုက် တိုက်မိသွားသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို ဆိုးညစ်သော ဖန်ယင်သည် လွှမ်းမိုးသွားပြီး ကျန်ထိုင်ချင်း၏ လက်ဝါးလေသည် ဝါးမျိုခံလိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများတွင် ဂူထျန်ယွမ်သည် ညနေဆည်းဆာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သို့မဟုတ် သူကိုယ်တိုင်သည် ရောင်စုံတိမ်တိုက်များနောက်ကွယ်မှ အလွန်တောက်ပသော နေဝင်ရီတရောဖြစ်ပြီး ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် လက်အောက်ခံခြင်းကို အမိန့်ပေးနေသည်။

အနောက်မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ယုံကျိုးတပ်သားများအပါအဝင် လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လူတိုင်းနီးပါးသည် တူညီသော စာလုံးရှစ်လုံးကို တွေးတောခဲ့ကြသည်။

“ရှီကျောက်ဓားမှူး နာမည်နဲ့ထိုက်တန်စွာ နေထိုင်တယ်”