ဝမ်လုံတောင်
Vol. 26 Ch. 364
စိတ်ဝိညာဉ်သည် ချန်ယန်သို့ ပြောင်းလဲခြင်းဖြင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်သည် စင်ကြယ်သော ယန်ချီ၏ အနှစ်သာရကို နားလည်သဘောပေါက်ကြောင်း၊ သူတို့၏ အရှိန်အဝါသည် မီးကဲ့သို့ ပြင်းထန်ကာ လက်ဝှေ့ယမ်းရုံဖြင့် မိုင်တစ်ရာကို လှုပ်ခတ်နိုင်စွမ်းရှိကြောင်း ဖော်ပြနေခြင်းပင်။ ပေါ့ပေါ့ဆဆ မယူဆသင့်သော အင်အားကြီးမားသော အသွင်အပြင်ဖြစ်သည်။
ဂူထျန်ယွမ်၏ မရေမတွက်နိုင်သော ဓားချီဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မီးပင်လယ်သည် ညနေဆည်းဆာ၏ အံ့မခန်း လှပမှုကိုသာ မတူဘဲ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လှုပ်ခတ်နိုင်လောက်သော အင်အားလည်း ရှိသည်။ သူသည် ပျံ့နှံ့နေသော ကျိန်စာအသံကို ဖယ်ရှားရုံသာမက ကျန်ထိုင်ချင်းကိုလည်း ဆုတ်ခွာစေခဲ့ပြီး ပစ္စုပ္ပန်ရှိ လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေကာ စကားပြောဆိုနိုင်စွမ်းပင် ဆုံးရှုံးစေခဲ့သည်။
ယင်ယန်သန့်ရှင်းသော နယ်မြေမှ ကိုယ်ခံပညာရှင်များ၊ နတ်ဘုရားများ လူ့ဇာတိခံယူခြင်းနှင့် တူ၏။
“ဒါက ကိုယ်ခံပညာရပ်ရဲ့ အမျိုးအစားကို ကျော်လွန်သွားပြီ မဟုတ်လား။ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် အင်အားကြီးနိုင်မှာလဲ”
“မဟုတ်ဘူး၊ ခဏလေးစောင့်ပါ၊ ရာက္ခသပွဲတော်ညက ဂျီရန်ကျီနဲ့ သွေးနတ်ဆိုးတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲဆူညံသံက ပိုပြင်းထန်သေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီနှစ်ဦးက ပျက်စီးခြင်းနယ်မြေရဲ့ အင်အားကြီးမားတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေပဲ”
“မထူးဆန်းပါဘူး၊ မထူးဆန်းပါဘူး လုဓားအမှုဆောင်အရာရှိက အင်အားဖြည့်တင်းရေးတပ်ဖွဲ့တွေကို ခေါ်ခဲ့တာ။ ဓားမှူး ဒီမှာရှိနေသရွေ့ ဝမ်ယန်ခရိုင် မဆုံးရှုံးဘူး။ ညီအစ်ကိုတို့၊ အင်အားဖြည့်တင်းရေးတပ်ဖွဲ့တွေ ရောက်လာတဲ့အထိ ငါတို့ သေချာပေါက် ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ”
“ဟုတ်တယ်၊ အခု ကိုးရက်ရှိပြီ၊ အင်အားဖြည့်တင်းရေးတပ်ဖွဲ့တွေ မကြာခင် ရောက်လာတော့မယ်”
...
ဝမ်ယန်ခရိုင်မှ ကျန်ရှိသော တပ်မတော်သား သုံးထောင်သည် တုံလင်မှ ဆုတ်ခွာလာခဲ့သောကြောင့် သူတို့ ယခုမြင်တွေ့နေရသော ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော တိုက်ပွဲကြောင့် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်ခြင်း မရှိခဲ့ကြောင်း ပြောရန်ထိုက်သည်။ မြို့တွင်းရှိ ထျန်ဒင်းဂိုဏ်းဝင်များနှင့် လွတ်လပ်သော လေ့ကျင့်သူများသာ တကယ်တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားပြီး အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်ခဲ့ကြသည်။
အထူးသဖြင့် အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ကျန်ထိုင်ချင်းသည် ဂူထျန်ယွမ်ကြောင့် ကြောက်လန့်တကြား မြို့ရိုးဆီသို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ အောက်ရှိ လူများ၏ စိတ်ဓာတ်သည် အထွတ်အထိပ်သို့ တက်ရောက်သွားပြီး အာမေဋိတ်သံများ တံတိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
“သူတို့ ဆုတ်ခွါနေကြပြီ”
“သူတို့ ဆုတ်ခွါသွားပြီ”
“ဟားဟားဟား၊ ယုံကျိုးခွေးတွေ ကြောက်နေကြပြီ”
“ဓားမှူးက မနိုင်နိုင်တဲ့သူ”
“ဓားမှူးက မနိုင်နိုင်ဘူး၊ နယ်မြေမြို့ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထား”
အော်ဟစ်သူသည် မည်သူဖြစ်သည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း၊ ဤစကားရှစ်လုံးသည် ထိုအချိန်က လူတိုင်း၏ ခံစားချက်များနှင့် အထူးလိုက်ဖက်ညီခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဒုတိယလူ၊ တတိယလူ၊ စတုတ္ထလူ... နောက်မှ လိုက်ပါလာကြသည်။
ဓားမှူးက မနိုင်နိုင်ဘူး... ဓားမှူးက မနိုင်နိုင်ဘူး... ဓားမှူးက မနိုင်နိုင်ဘူး......
နယ်မြေမြို့အတွင်းရှိ တပ်စခန်းမှ တပ်သားများသည် လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ ဟိန်းဟိုနေကြပြီး ရန်သူကို တားဆီးနိုင်ခဲ့သော ဂူထျန်ယွမ်၏ ဓား၏ သူရဲကောင်းစိတ်ဓာတ်ကြောင့် သူတို့၏ ခံစားချက်များအားလုံး လှုံ့ဆော်ခံခဲ့ရပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ရှေ့ဆုံးတွင်ရှိသော သုံးထောင်သော ငွေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာတပ်သည် ဤရက်ပိုင်းအတွင်း မြို့၏ ကာကွယ်ရေးဖိအားကို အဓိက ခံစားခဲ့ရပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများ နီရဲနေကာ အချို့သည် မြို့ရိုးဆီသို့ ဓားများကိုပင် မြှောက်ကိုင်ကာ ပြေးထွက်တိုက်ခိုက်လိုသော ဆန္ဒရှိနေပုံရသည်။
စကားပုံအရ တစ်ယောက် အင်အားတိုးလာလျှင် နောက်တစ်ယောက် အင်အားလျော့သွားသည်။ ဝန်းရံခံထားရသော စစ်သားများ၏ စိတ်ဓာတ်မြင့်မားမှုသည် မြို့ရိုးပေါ်နှင့် အပြင်ဘက်ရှိ ယုံကျိုးတပ်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်သည် နှင်းကိုက်ခံထားရသော ခရမ်းချဉ်သီးများကဲ့သို့ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။
ဂူထျန်ယွမ်သည် သူ၏ ဓားရှည်ကို သိမ်းလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းလိုက်ကာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးမှု၏ အရိပ်အယောင်ကို ပြသခဲ့သည်။ သို့သော် အောက်ရှိ လူများ၏ အော်ဟစ်သံနှင့် လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာသော စိတ်ဓာတ်များကို မြင်သောအခါ သူသည် အနည်းငယ် ပြုံးပြခြင်းကို မထိန်းနိုင်ခဲ့ပေ။
“ဓားမှူး မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားတန်ခိုးကို မယှဉ်နိုင်ပါဘူး။ ကျွန်တော် တကယ်အထင်ကြီးမိပါတယ်”
ကျန်ထိုင်ချင်း ဆုတ်ခွာသွားသည်ကို မြင်သော လုဂွမ်ချင်းသည် သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ဂူထျန်ယွမ်ကို ဦးညွှတ်ကာ လှမ်းပျံတက်သွားပြီး သူ၏ အသံတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
ဤခံစားချက်သည် သံသယကင်းမဲ့စွာ စစ်မှန်သည်။ ဓားအမှုဆောင်အရာရှိအဖြစ် သူ၏ အခန်းကဏ္ဍနှင့် ဆက်စပ်နေသော ဂုဏ်ယူမှုကြောင့် မဟုတ်ပါက သူသည် ဂူထျန်ယွမ်ရှေ့တွင် ထိုနေရာ၌ပင် ဒူးထောက်လိုက်မည်ဖြစ်သည်။
ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရလျှင် ဝမ်ကျန်သန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်သူများ၊ နှင့် ရှုကျိုးတစ်ခုလုံးပင် ဝမ်ယန်ခရိုင် ခိုင်မာစွာ တည်ရှိနေရန် မျှော်လင့်ချက်ရှိသည်။ သို့သော် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အန္တရာယ်အများဆုံးရှိသူမှာ ဓားအမှုဆောင်အရာရှိကိုယ်တိုင်မှလွဲ၍ အခြားသူမဟုတ်ပေ။
အကယ်၍ ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို ယုံကျိုးက ချိုးဖျက်ပါက သူသည် ဓားအမှုဆောင်အရာရှိရာထူးကို ဆုံးရှုံးရုံသာမက သန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်းမှလည်း တာဝန်ခံမှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရဖွယ်ရှိသည်။ ဝမ်ယန်တွင် သူ၏ အာဏာကို အလေ့အကျင့်ရှိသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ဤအရာကို မည်သို့ ခံနိုင်ရည်ရှိမည်နည်း။ ထို့ကြောင့် ဂူထျန်ယွမ်၏ ဓားရေးသည် သူ၏ အားပေးမှုအတွက် အလွန်အရေးကြီးသည်။
ကျန်ထိုင်ချင်းကို တားဆီးရန် သို့မဟုတ် ပိုတိကျစွာဆိုရလျှင် ကျန်ထိုင်ချင်းအား မဆင်မခြင် တိုက်ခိုက်မှု မပြုလုပ်ရန် တားဆီးရန် ဆိုသည်မှာ ယုံကျိုးတပ်သည် မြို့ကို အတင်းအဓမ္မ တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးသည် ပို၍ပင် နည်းပါးလာသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။ အင်အားဖြည့်တင်းရေးတပ်ဖွဲ့များ ရောက်ရှိလာသည်အထိ သူတို့သည် ခံနိုင်ရည်ရှိသရွေ့ ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို ထိန်းသိမ်းနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဓားအမှုဆောင်အရာရှိရာထူးလည်း လုံခြုံနေမည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အကယ်၍ သူသည် အင်အားဖြည့်တင်းရေးတပ်ဖွဲ့များနှင့် ပူးပေါင်း၍ ဝန်းရံထားသော ယုံကျိုးတပ်များကို အကြီးအကျယ် ထိုးနှက်နိုင်ပါက လုဂွမ်ချင်းသည် ဂုဏ်ထူးအချို့ပင် ရရှိနိုင်သေးသည်။
ဤအတွေးများ လုဂွမ်ချင်း၏ စိတ်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်အားထက်သန်မှုများ တောက်ပလာသည်...
“ကျန်ထိုင်ချင်းက ခဏတာပဲ ဆုတ်ခွါသွားတာ။ ငါတို့ သတိလက်လွတ်မနေသင့်ဘူး။ နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွက် တပ်စခန်းက အထူးသဖြင့် ညဘက်မှာ မနားမနေ ကင်းလှည့်ရမယ်။ ဘယ်လို လှုပ်ရှားမှုမျိုးကိုမဆို ချက်ချင်း တန်ပြန်ဖို့ အသင့်အနေအထားနဲ့ လူတွေကို စောင့်ကြပ်ဖို့ စီစဉ်ရမယ်။ သူတို့ကို ငါတို့ရဲ့ နံရံတွေကို ချိုးဖျက်ဖို့ ဘယ်အခွင့်အရေးမှ မပေးနိုင်ဘူး”
“အမိန့်တော်အတိုင်း”
ဂူထျန်ယွမ်သည် မြို့ပြင်ရှိ ကြီးမားသော တပ်မတော်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အကြည့်တွင် သတိရှိမှု၏ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ကျန်ထိုင်ချင်းသည် သူ့ကြောင့် တကယ်ပင် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သော်လည်း သူမသည် ထိုတိုက်ပွဲကို အလွယ်တကူ လက်လျှော့မည်ဟု မထင်ပေ။ သူမသည် သူမနှင့်အတူ တပ်မတော်ကို တိုက်ခိုက်ရန်လည်း အမိန့်မပေးခဲ့ဘဲ သူသည် သူ၏ အင်အားကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း စမ်းသပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ နောက်ဆက်တွဲ လှုပ်ရှားမှုများ မစီစဉ်ထားဟု သူ မယုံဝံ့ပေ။
သို့သော် သူသည် သူ၏ စွမ်းရည်အပေါ် အနည်းငယ် ယုံကြည်မှုရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
ကျန်ထိုင်ချင်းသည် မြို့ကို ချိုးဖျက်လိုပါက နည်းလမ်းတစ်ခုသာရှိသည်။ ရက်စက်သော၊ ထိခိုက်သေဆုံးမှုကို ဂရုမစိုက်သော အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု စတင်ရန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် သူ၏ဆန္ဒများနှင့်လည်း လုံးဝကိုက်ညီလိမ့်မည်။ ရန်သူ့တပ်ဖွဲ့များသည် သိသာထင်ရှားသော ထိခိုက်သေဆုံးမှုများ ခံစားရပြီးသည်နှင့် သူတို့သည် နောက်ထပ် စိုးရိမ်စရာ မဖြစ်တော့ပေ။ သန့်ရှင်းသော ဂိုဏ်း၏ တပ်မတော်ပင် သူ မလိုအပ်တော့ပေ။ လုံရှန်းနှင့် ယန်ပင်ခရိုင်များမှ အင်အားဖြည့်တင်းရေးတပ်ဖွဲ့များပင် ထိုအချိန်တွင် အရာအားလုံးကို အဆုံးသတ်ရန် လုံလောက်လိမ့်မည်။
......
မြို့ပြင်၊ နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ စခန်းတွင်
“မင်းတို့ အားလုံး ဒီမှာပဲ စောင့်နေကြ”
အနည်းငယ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သော ကျန်ထိုင်ချင်းသည် နောက်တိုက်ပွဲကို စီစဉ်ရန် သူမ၏ တဲသို့ ပြန်လာရန် မျှော်လင့်နေသော ဟန်ဖန်းနှင့် ကျွမ်းကျင်သူအုပ်စုသည် တံခါးဝသို့ သူမနောက်လိုက်သွားသော်လည်း ဝင်ခွင့်မပြုကြောင်း ပြောကြားခံရပြီး သူတို့အားလုံးသည် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာများဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ကျန်ထိုင်ချင်းသည် သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ တစ်ယောက်တည်း ဝင်သွားသည်...
“ဟိုယုရှောင် အထဲမှာ မရှိဘူးလား။ သခင်က သူ့ကို ယုံကြည်မှုလွန်ကဲနေတာလား ငါတို့မပါဘဲ လျှို့ဝှက်စွာ ဆွေးနွေးဖို့”
စကားပြောသူသည် သာမန် ဂရန်းမာစတာတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ဤအရာကို ကြားသောအခါ ပန်ယုဟုနှင့် ဟန်ဖန်းတို့၏ မျက်ခုံးများ ရှုံ့သွားပြီး ဖော်ပြသော စိုးရိမ်မှုနှင့် ထပ်တူထပ်မျှ ခံစားနေရသည်မှာ ထင်ရှားသည်။