အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်း (၂)

လူခြောက်သောင်းသည် သူတို့၏ ခြေရာများကို လုံးဝဖုံးကွယ်ရန် အနည်းငယ် ခက်ခဲသော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် ဝမ်လုံတောင်၏ အစမှတ်ဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်း တည်ရှိသော ဤတရားဝင်လမ်းပိုင်းသည် ထူးခြားသော အားသာချက်များရှိသော တောင်မြင့်များဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။ မကြာမီတွင် အောက်ရှိ တဲကြီးများ စုစည်းသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ သူတို့၏ တပ်စခန်းချရာ အမှတ်အသားများကိုလည်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု သုတ်သင်ရှင်းလင်းခဲ့သည်။

ထို့နောက် လူခြောက်သောင်းကို အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ ခွဲကာ တစ်ဖွဲ့သည် တောင်ဘက်စောင်းကို တက်ကာ နောက်တစ်ဖွဲ့သည် တောင်မြောက်စောင်းကို တက်ခဲ့သည်။ အားလုံးသည် လေ့ကျင့်သူများဖြစ်သောကြောင့် မြေမျက်နှာသွင်ပြင် မည်မျှ ရှုပ်ထွေးစေကာမူ စစ်သားများသည် ခုန်တက်ကာ သင့်လျော်သော အကာအကွယ်ကို တစ်ဦးစီ ရှာဖွေကာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့သည်။

နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် တောင်ထိပ်မှ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ တပ်မတော်သည် ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်ထပ် အားနည်းချက်များကို မမြင်ရတော့ဘဲ ဟိုယုတွမ်သည် သူ့ဘေးရှိလူများကိုလည်း သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ စခန်းများသို့ ပြန်ရန် ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။

ပန်ယုချန်သည် သူ၏ အလုပ်ကို ပြီးစီးပြီး တောင်ထိပ်သို့ ပျံတက်လာသောအခါ ကမ္ဘာမြေကို မှောင်မိုက်မှုများ လွှမ်းခြုံထားပြီးဖြစ်သည်။

“တပ်မှူးပန်၊ ရှေ့ဆက်ပြီး အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရအောင်”

တရားဝင်လမ်းသည် အလွန်ရှည်လျားသောကြောင့် အင်အားဖြည့်တင်းရေးတပ်များ ရောက်လာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေ၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။ သဘာဝအားဖြင့် လူများကို အနည်းငယ် ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသော နေရာသို့ စေလွှတ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ပန်ယုချန်သည် ဤအကြောင်းပြချက်ကို နားလည်ပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ ဟိုယုတွမ်နောက်လိုက်၍ မိုင်သုံးမိုင်ခန့် ရှေ့သို့ ပျံသန်းကာ တောင်ကုန်း၏ အစွန်းရှိ ထူထဲသော သစ်ပင်နောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့သည်။

သြဂုတ်လသည် ဆောင်းဦး၏ အစဖြစ်ပြီး လေအေးများ တိုက်ခတ်လာသောအခါ နှစ်ဦးသည် သစ်ပင်နောက်တွင် ပုန်းအောင်းကာ တရားဝင်လမ်း၏ အဆုံးကို စောင့်ကြည့်ရင်း လုံရှန်းခရိုင်၏ အင်အားဖြည့်တင်းရေးတပ်များ ရောက်ရှိလာမည့်အချိန်ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

ယခင် တွက်ချက်မှုများအရ အင်အားဖြည့်တင်းရေးတပ်များသည် နောက်နေ့နံနက်ထက် စော၍ ရောက်ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် အနည်းငယ် လေထုသည် အုံ့မှိုင်းနေသည်ဟု ခံစားရသောကြောင့် ဟိုယုတွမ်သည် တိတ်ဆိတ်မှုကို ချိုးဖျက်ရန် စကားစတင်ပြောကြားခဲ့သည်။

“ဟိုမှာ နားမလည်တဲ့အရာတစ်ခုရှိပြီး တပ်မှူးပန်က သူ့ရဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုတွေကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်မလားလို့ တွေးမိပါတယ်”

“ပြောပါ”

“တုံလင်ရဲ့ အရင် တပ်မတော်သား သုံးသောင်းပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အခု ဝမ်ယန်ခရိုင်ကို ဝန်းရံထားတဲ့ တပ်မတော်သား တစ်သိန်းခုနစ်သောင်းပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျွန်တော် မြင်ဖူးတဲ့ ဝမ်ယန်ခရိုင် တပ်စခန်းက တပ်သားတွေတောင် သူတို့ထဲမှာ စစ်မြင်းတစ်ကောင်မှ မမြင်ဖူးဘူး။ ချီတက်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တပ်ဖွဲ့စည်းတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါမှမဟုတ် တိုက်ပွဲကို ဝင်တိုက်တာပဲဖြစ်ဖြစ် စစ်မြင်းတွေက ကြီးမားတဲ့ အားသာချက်ပဲ။ ဘာလို့ စစ်မြင်းတွေကို အသုံးပြုတာ တစ်ခါမှ မမြင်ရတာလဲ”

ဟိုယုတွမ်သည် တုံလင်ခရိုင်သို့ ပထမဆုံးရောက်ရှိပြီး တပ်မတော်သားများကို မြင်တွေ့ခဲ့သည့်အချိန်ကတည်းက ဤမေးခွန်းကို အချိန်အတော်ကြာ စွဲကိုင်ထားခဲ့သော်လည်း မေးမြန်းရန် သင့်လျော်သောသူကို မတွေ့ခဲ့ပေ။ ယခု ပန်ယုချန်ရောက်ရှိနေသောကြောင့် သူသည် သဘာဝကျကျ မေးမြန်းခဲ့သည်။

ပန်ယုချန်သည် ဤမေးခွန်းကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းဆိုသလို တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပြီး အသာလေး ရယ်မောကာ “ဟုတ်တယ်၊ မင်းက ငယ်သေးတယ်၊ ဒီအရင်က တပ်နှစ်ခု တိုက်ခိုက်တာကို မင်း တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး မဟုတ်လား” ဟု မေးလိုက်သည်။

ဟိုယုတွမ်၏ အကြည့်က မာကျောသွားသည်။ သူသည် အထင်သေးခံရသည်ဟု ခံစားရသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူမြင်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

“ကျွန်တော် မြင်ဖူးတယ်။ တုံလင်မှာ ရှုပ်ထွေးနေတဲ့အချိန်မှာ ရှုရဲ့ တပ်မတော်သား လေးသောင်းက တုံလင်မြို့ကို ဝင်တိုက်ခဲ့ပြီး တပ်စခန်းက အသက်စွန့်ပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။ အရင်က နတ်ဆိုးတွေ မြို့ကို တိုက်ခိုက်တုန်းကလည်း အားလုံး မြင်ခဲ့တယ်”

ပန်ယုချန်က ပြန်ပြောသည် “အဲဒီလို ပတ်ဝန်းကျင်မှာ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ၊ သာမန် စစ်မြင်းတစ်ကောင်ကို စီးနေရင် ဘာထူးခြားမှု ရှိမှာလဲ”

ဟိုယုတွမ်၏ မျက်နှာသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး ရုတ်တရက် ကြီးမားသော နားလည်မှုတစ်ခု ရသွားသည်။

“တပ်နှစ်ခုကြား တိုက်ပွဲတိုင်းမှာ၊ နတ်ဆိုးတွေ ဒါမှမဟုတ် ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေနဲ့ တိုက်ခိုက်တဲ့အခါ ထောင်နဲ့ချီတဲ့ စွမ်းအင်တွေ ရောနှောနေတဲ့ ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအင်ဟာ အက်ကွဲကြောင်းနယ်မြေက အင်အားကြီးသူကိုတောင် သိသိသာသာ ထိခိုက်စေလိမ့်မယ်၊ သာမန် စစ်မြင်းတစ်ကောင်ကို မပြောနဲ့တော့...”

“ဒါဆို စစ်သားတွေနဲ့ စစ်မြင်းတွေကို ဘယ်တော့မှ တွဲဖက်လို့ မရဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား”

ပန်ယုချန်သည် ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီးမှ ခေါင်းခါယမ်းကာ “မလိုအပ်ပါဘူး။ မင်းက ကိုယ်ခံပညာလောကမှာ သိပ်မသွားဖူးပုံရတယ်။ ဒီနေ့ မြင်းအမျိုးအစားတွေကို မင်းကို ရှင်းပြမယ်” ဟု ပြောသည်။

ဟိုယုတွမ်သည် ချက်ချင်းဆိုသလို နိုးကြားလာပြီး စိတ်ဝင်တစား နားထောင်နေခဲ့သည်။

“ပထမဦးစွာ မြင်းမျိုးစိတ်တွေ၊ အနိမ့်ဆုံးကနေ အမြင့်ဆုံးအထိ သာမန်မြင်း၊ မျိုးကောင်းမြင်းနဲ့ အကောင်းဆုံးမြင်းဆိုပြီး ခွဲခြားထားတယ်။ သာမန်မြင်းဆိုတာ ငါတို့ အများဆုံးမြင်နေကျ မြင်းတွေ၊ တန်ဖိုး တရာကျပ်ဝန်းကျင်။ မျိုးကောင်းမြင်းတွေက မူရင်းနဲ့ လမ်းကြောင်းပေါ် မူတည်ပြီး အနည်းငယ် ပိုကုန်ကျတယ်။ ဈေးနှုန်း နှစ်ထောင်အထက်က စပြီး အများဆုံး နှစ်သောင်းထက် မကျော်ဘူး။ အကောင်းဆုံးမြင်းတွေက ဈေးကြီးတယ်။ မူရင်းနေရာမှာတောင် ဈေးနှုန်း ငါးထောင်ကျပ်အောက် မကျဘူး။ ပြည်နယ်တစ်ခု ဒါမှမဟုတ် အများအပြားကို ရောင်းရင် ဈေးနှုန်း တစ်သိန်းတစ်သောင်းနီးပါးအထိ မြင့်တက်နိုင်တယ်”

ဟိုယုတွမ်သည် 'အကောင်းဆုံးမြင်း' ဟူသော စကားလုံးကို ကြားသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် မှောင်မိုက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသော်လည်း သူဘာမျှ မပြောဘဲ ပန်ယုချန်ကို ဆက်လက်နားထောင်နေခဲ့သည်။

“တကယ်တော့ ဒီခွဲခြားမှုအပြင် သာမန်မြင်းနဲ့ စစ်မြင်းကြား နောက်ထပ် ကွဲပြားမှုတစ်ခုရှိတယ်ဆိုတာ လူနည်းစုပဲ သိကြတယ်။ ပထမဦးစွာ စစ်မြင်းတွေဟာ ပြည်နယ်တစ်ခုစီအတွက် မဟာဗျူဟာမြောက် ပစ္စည်းတွေဖြစ်တဲ့အတွက် ကမ္ဘာအဆင့်အထက် အင်အားစုတွေပဲ အများအပြား ဝယ်ယူခွင့်ရှိတယ်။ ဒုတိယအချက်က သာမန်လူတွေဟာ ဘယ်တော့မှ အရေးကြီးတဲ့ တိုက်ပွဲအဆင့်မှာ ပါဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် စစ်မြင်းတွေကို အသုံးမလိုဘူး”

ပထမဦးစွာ စစ်မြေပြင်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး ကြီးမားသော ချီနှင့် သွေးဖိအားကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော စစ်မြင်းများသည် အထူးကျင့်ကြံမှု ခံယူထားသည်။ ဤကျင့်ကြံမှုနည်းစနစ်သည် သန့်ရှင်းသော နယ်မြေများတွင် အများအားဖြင့် ရရှိနိုင်ပြီး ကမ္ဘာအဆင့် အင်အားကြီးအချို့လည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ အခြေခံအားဖြင့် စစ်မြင်းကုန်သွယ်ရေးကို ဤအုပ်စုများက သီးသန့်ချုပ်ကိုင်ထားသည်။

စစ်မြင်းအဖြစ် အရည်အချင်းပြည့်မီရန် တိရစ္ဆာန်ကိုယ်တိုင် မျိုးကောင်း သို့မဟုတ် အလွန်ကောင်းမွန်သော အရည်အသွေးရှိရမည်။ သာမန်မြင်းများကို မည်သို့ လေ့ကျင့်စေကာမူ စစ်မြင်းများ မဖြစ်နိုင်ပေ။

နောက်တစ်ခုက ဈေးနှုန်းဖြစ်သည်။ စစ်မြင်းများသည် တိုက်ပွဲအတွက် ရည်ရွယ်ထားသောကြောင့် သူတို့၏ အသွင်အပြင်သည် အတော်လေး အရေးမပါဘဲ ဈေးနှုန်းသည် သာမန်မြင်းများကဲ့သို့ အပြောင်းအလဲ မများပေ။

“စစ်မြင်းအဖြစ် လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးထားတဲ့ ပျမ်းမျှ မျိုးကောင်းမြင်းတစ်ကောင်ဟာ ပုံမှန်အားဖြင့် ငွေကျပ်ငါးထောင် ကုန်ကျပြီး အကောင်းဆုံး စစ်မြင်းတစ်ကောင်ရဲ့ ဈေးနှုန်းက အများကြီး ပိုမြင့်တယ်။ တစ်ကောင်ဝယ်ဖို့ ငွေကျပ် သုံးသောင်း ပေးရလိမ့်မယ်”

ဤဈေးနှုန်းကို ကြားသောအခါ ဟိုယုတွမ်သည် အေးစက်သော လေကို ရှူရှိုက်လိုက်ခြင်းကို မထိန်းနိုင်ခဲ့ပေ...

မြင်းတစ်ကောင်အတွက် ငါးထောင်ကျပ်ပင် လန့်စရာကောင်းသည်။ တစ်ကောင်လျှင် သုံးသောင်းကျပ် ကုန်ကျသော အကောင်းဆုံး စစ်မြင်းသည် အံ့သြစရာမဟုတ်ပေ။ ကမ္ဘာအဆင့် အင်အားစုများသာ အများအပြား ဝယ်ယူနိုင်ပြီး သာမန် ပထမတန်း အင်အားစုများပင် ဝယ်ယူရန် မတတ်နိုင်ပေ။

ဥပမာအားဖြင့် ဟိုမျိုးနွယ်စုကို ကြည့်ပါ။ သူတို့၏ ဩဇာအာဏာသည် ဇောင်ယန်းတွင်သာ ရှိစဉ်က တစ်နှစ်တာမျိုးနွယ်စု၏ ကုန်ကျစရိတ်အမျိုးမျိုးကို နုတ်ယူပြီးနောက် ကျန်ရှိခဲ့သည်မှာ ငွေကျပ်တစ်သိန်းကျော်သာရှိပြီး မြင်းအကောင်နှစ်ဆယ်ပင် ဝယ်ယူရန် မလုံလောက်ပေ။

အကောင်းဆုံး စစ်မြင်းတစ်ကောင်ကို သူတို့ သုံးကောင်သာ ဝယ်ယူနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဟိုယုတွမ်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အံ့အားသင့်မှုကို မြင်သော ပန်ယုချန်သည် သူဘာကို တွေးနေသည်ကို ခန့်မှန်းမိပုံရပြီး အနည်းငယ် ပြုံးကာ တိုးတိုးလေးပြောသည် “ဒါတင်မကဘူး။ ဒီစစ်မြင်းတွေကို ဝယ်ယူပြီးရင် သာမန်မြက်ပင်နဲ့ ကျွေးလို့မရဘူး; သူတို့က သွေးနတ်ဆိုးမြက်လို့ခေါ်တဲ့ အထူးအစာကို လိုအပ်တယ်။ မျိုးကောင်းစစ်မြင်းတစ်ကောင်ကို သွေးနတ်ဆိုးမြက် ဝယ်ယူဖို့ တစ်လကို ငွေကျပ်ငါးရာလောက် ကုန်ကျပြီး တစ်နှစ်ကို ခြောက်ထောင်ကျပ်လောက် ကုန်ကျတယ်; အကောင်းဆုံး စစ်မြင်းတစ်ကောင်ရဲ့ စားသုံးမှုက ဘယ်လောက်လဲဆိုတာ ငါတောင် မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အများကြီး ပိုများလိမ့်မယ်”

ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကုန်ကျစရိတ်သည် ဟိုယုတွမ်အား ခဏတာ စကားပြောဆိုနိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးစေခဲ့သည်။

သူတို့ကို ဝယ်ယူရုံဖြင့် မလုံလောက်; မျိုးကောင်းစစ်မြင်းတစ်ကောင်ကို ထိန်းသိမ်းရန် တစ်နှစ်လျှင် ငွေကျပ်ခြောက်ထောင် ကုန်ကျမည်ပင်။ သူသည် ကိုယ်ခန္ဓာဖွင့်ခြင်းနယ်မြေမှ ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးကို ထိန်းသိမ်းရန် ကုန်ကျစရိတ်ထက်ပင် မြင့်မားသော ကုန်ကျစရိတ်ဖြစ်သည်။

“အခု မင်း ဘာလို့ ကမ္ဘာအဆင့် အင်အားစုတွေပဲ စစ်မြင်းတွေကို အများအပြား ဝယ်ယူနိုင်လဲဆိုတာ သိပြီမလား။ တကယ်တော့ ကမ္ဘာအဆင့် အင်အားစုအများစုဟာ သူတို့ရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေကို စစ်မြင်းအများအပြားနဲ့ တပ်ဆင်နိုင်စွမ်းလည်း မရှိဘူး။ တစ်ယောက်ယောက်က စစ်သားတစ်ထောင်ကျော်ပါတဲ့ မြင်းတပ်ဖွဲ့တစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းဖို့ မြင်းတွေအတွက် ကုန်ကျစရိတ် တစ်နှစ်ကို ငွေကျပ် ဆယ်သန်းအထိ ကုန်ကျနိုင်တယ်လို့ တွက်ချက်ဖူးတယ်။ ကမ္ဘာအဆင့် အင်အားစုတွေမှာ အဲဒီလို ငွေကြေးအင်အား ရှိတာတော့ သေချာတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ ငွေသုံးစရာ တခြားနေရာတွေလည်း ရှိတယ်။ အဲဒီလို ကြီးမားတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို မြင်းတပ်ဖွဲ့တစ်ခုတည်းမှာပဲ သုံးဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး”

ဒါ့အပြင် ဒီစစ်မြင်းတွေဟာ ပြင်းထန်ပြီး ရန်လိုတဲ့ သဘာဝရှိတာကြောင့် ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ရခက်တယ်။ ခန္ဓာကိုယ်ပြုပြင်ခြင်း အဆင့်ငါးက သာမန်စစ်သားတွေတောင် သူတို့နား မကပ်နိုင်ဘူး။ အနည်းဆုံး ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်ခြင်း အဆင့်ဆယ်က သူရဲကောင်းတစ်ဦးမှ သူတို့ကို စီမံခန့်ခွဲဖို့ လိုတယ်။

“ငါတို့ရဲ့ ရှီနန်နယ်မြေတပ်မတော်မှာ လူအင်အား နှစ်သိန်းအပြည့်ရှိပေမယ့် လူငါးရာပါတဲ့ မြင်းတပ်ဖွဲ့စည်းမှုတစ်ခုပဲရှိတယ်။ ပုံမှန်အားဖြင့် သူတို့ကို နယ်မြေမြို့မှာ တရားမဝင်သူတွေကို နှိမ်နင်းဖို့ တပ်စွဲထားတယ်”

ဒါက နားလည်နိုင်ပါတယ်။ အဲဒီလို ပြင်းထန်တဲ့ စစ်မြင်းတွေကို စစ်မြေပြင်မှာ စီးနင်းဖို့နဲ့ တခြားသူတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ထိရောက်တဲ့ စစ်ရေးဖွဲ့စည်းမှုတစ်ခု တည်ဆောက်ဖို့ ကျွမ်းကျင်တဲ့ ကိုင်တွယ်သူတွေ လိုအပ်တယ်။ သာမန်တပ်ဖွဲ့တွေလို ခန္ဓာကိုယ်ပြုပြင်ခြင်း အဆင့်ငါးရဲ့ စံနှုန်းအတိုင်း စစ်သားတွေကို ရွေးချယ်မယ်ဆိုရင် အလုပ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်ခြင်း အဆင့်ဆယ်ရဲ့ သူရဲကောင်းတွေ၊ အဲဒီလို ရွေးချယ်မှုစံနှုန်း...

ဟိုမျိုးနွယ်စုဟာ ဒီနေ့အထိ ခန္ဓာကိုယ်ဖွင့်ခြင်း အဆင့်ဆယ်အထက် ကိုယ်ခံပညာရှင်အားလုံးကို ရေတွက်ရင် ငါးရာတောင် ပြည့်မှာ မဟုတ်ဘူး...

ဟိုယုတွမ်သည် အတွင်းမှ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပန်ယုချန် စကားပြောတော့မည်ကို မြင်သောအခါ မျက်ခုံးများ ရှုံ့သွားပြီး သူ၏ ပခုံးကို အလျင်အမြန် ပုတ်ကာ တိတ်ဆိတ်နေရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

ပန်ယုချန်သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းကြည့်ရာ ချက်ချင်းဆိုသလို အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

သူ၏ ဒုတိယအဆင့် ဂရန်းမာစတာ ကျင့်ကြံမှုဖြင့် သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းသည် ဂန်ချီနယ်မြေမှ ဟိုယုတွမ်ထက် သေချာပေါက် မြင့်မားသည်။ သူသည် မည်သူမျှ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မခံစားခဲ့ရပါ။ ဟိုယုတွမ်သည် အဘယ်ကြောင့် တိတ်ဆိတ်နေရန် လက်ဟန်ပြနေသနည်း။

သို့သော် အသက်ရှူသံ သုံးလေးချက်အကြာတွင် ပန်ယုချန်သည် အရှေ့ဘက် တရားဝင်လမ်း၏ အဆုံးသို့ ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာသည် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

ညကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းကာ တရားဝင်လမ်းအတိုင်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လျှောက်လှမ်းနေသော ပုံရိပ်နှစ်ခု...

“အသက်အောင့်ထားပြီး တိတ်တိတ်နေ သူတို့က ထောက်လှမ်းသူတွေ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ အရင် စောင့်ကြည့်ရအောင်”

ပန်ယုချန်သည် သူထက် ဟိုယုတွမ် မည်သို့ သိရှိခဲ့သည်ကို အံ့အားသင့်နေစဉ် သူသည် အဓိကပြဿနာ မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ အလျင်အမြန် စိတ်နှလုံးကို တည်ငြိမ်စေကာ သစ်ပင်တစ်ပင်ကို မှီ၍ ပုံရိပ်နှစ်ခု နီးကပ်လာသည်ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။